Quiche met artisjokkenhartjes en ham

Tijdens de vakantie kan ik het niet nalaten om wat tijdschriften aan te schaffen voor thuis. Je herkent het misschien wel. Wat nieuwe inspiratie is altijd mooi meegenomen.
Manlief weet dat en wacht geduldig, althans dat denk ik, tot ik de hele riedel door mijn handen heb laten gaan. Vaak liggen er ook pakketjes met tijdschriften.  Van een paar jaar geleden die ze over hebben en uiteindelijk maar met drie of vier stuks in folie duwen onder het mom van 'Er is altijd wel een gek die het koopt'.
Juist, zo'n gek ben ik.  Drie stuks voor 4,95 en kan mij het schelen dat er iets uit 2013 of 2012 bij zit. De kans dat ik een exemplaar al heb is hartstikke klein.

Me al verkneukelend duwde ik ook nog zo'n pakketje in mijn tas.
Eenmaal weer bij onze gîte installeerde ik me in de schaduw met mijn aanwinsten. Jammer dat we hier geen oven hebben bedacht ik me. Al die verrukkelijke quiches en hartige taarten. Net weer een slagje anders dan ik meestal verzin. Tegelijkertijd schoot me heel praktisch door het hoofd dat gezien de tropische temperaturen, het was slechts een graad of veertig, die oven van ze lang zal ze leven niet opgestookt werd. Bewaren voor Nederland dan maar.

Tijdschrift nummer 2, de middelste van het pakketje, haalde ik tevoorschijn. Ook al allemaal zo lekker. Maar verrek dat ene dessert komt wel erg bekend voor en dat voorgerecht ook...
Mijn door de smeltende hitte enigszins verweekte hersenen draaiden plotsklaps een toertje sneller.
Ja hoor laat ik die net het jaar ervoor te hebben gekocht. Hoe is het mogelijk.
Gelukkig kon ik buurman Chiel verblijden met mijn dubbele exemplaar.

Gisteren maakte ik deze quiche met artisjokkenhartjes en rauwe ham. Het leuke van dit recept vond ik de kruiden die je door het deeg kneedt. Peterselie en bieslook, altijd goed.
Houd er rekening mee dat het deeg minimaal een half uur in de koelkast moet rusten voor je het uitrolt.  Langer is echter beter daarom maak ik het vaak al 's ochtends of aan het begin van de middag. Werkt prima.
Als het te zacht is wordt het namelijk een plakkerige boel en volstrekt onhandelbaar.

Je hebt nodig: 

Voor het deeg: 250 gram tarwebloem - 125 gram zeer koude roomboter - 2 el gehakte peterselie - 2 el fijn geknipte bieslook - 1 ei - 25 à 30 ml water - 1/2 tl zout

Voor de vulling: Blik artisjokkenhartjes van 420 gram - 3 eieren - 225 ml slagroom - 150 gram geraspte emmentaler - 100 gram rauwe ham naar keuze ( laat het wel wat dikker snijden) - zout en peper. Quichevorm of lage taartvorm van 26 cm doorsnede

Zo maak je het:

Vermeng in een kom de bloem met de kruiden en het zout.
Snij de roomboter in kleine blokjes en werk dat met je vingertoppen even kort door de bloem.
Voeg een losgeklopt ei toe.
Hup alle vingertoppen erin en hussel het goed door elkaar. Niet kneden!
Stort de boel op een schoon werkblad en veeg het met je handen bij elkaar. Giet er een klein scheutje water bij.
Druk zachtjes het deeg tot een bal maar doe het snel. Blijft het te droog dan nog een beetje water. Gebruik iedere keer hele kleine beetjes.
Zodra je een homogeen geheel hebt stop je de bal in een zakje of wikkelt het in huishoudfolie. Leg het nu minimaal een half uur in de koelkast. Langer is beter.

Verwarm de oven voor op 175 graden hetelucht en anders op 200 graden.

Vet een quichevorm goed in.
Laat de artisjokkenhartjes uitlekken en halveer ze
Snij de ham in stukjes.
Klop de eieren los met de slagroom. Meng de geraspte kaas erdoor. Breng verder op smaak met zout en peper.

Haal het deeg uit de koelkast. Strooi bloem op je werkblad en over het deeg. Rol het nu uit tot een lap van ongeveer 3 mm dik.
Rol het om je deegroller en laat voorzichtig op de vorm zakken.
Duw het aan en snij overtollig deeg. want dat heb je, weg.
Psst... van dit deeg kun je nog lekkere hartige koekjes bakken. Gewoon even snel weer doorkneden met wat geraspte kaas ;-)
Prik met een vork wat gaatjes in de bodem.

Giet het roommengsel erin. Verdeel de artisjokkenhartjes erover en stop de ham ertussen.
Bak het 35 à 45 minuten in de oven.
Check het na 30 minuutjes even want zoals je weet is iedere oven anders.

Een knapperige salade smaakt er altijd prima bij.

Bron van inspiratie: Cuisine, recettes pratique

Miniquiche met ricotta en tomaat

Wat boften we zondag toch met die heerlijke zon. Voor buiten lunchen was de tijd nog net niet rijp maar wat een vrolijke, feestelijke Paasdag.
Ik hou van Pasen, het is voor mij zo'n voorbode van kleur, wijd open deuren, de geur van net gemaaid gras, blote voeten, korte mouwen, buiten eten en buiten zijn.
Dat er soms snoeiharde tropische regens rondwaren met als gevolg volgelopen straten en tunnels, zwembad in de tuin en zoals het afgelopen jaar ook zwembad in de kelder, dat stoppen we gewoon heel ver weg,
Heerlijke lente, zalige zomer, laat de pret beginnen.

Eerste Paasdag is het hier altijd familiebrunchtijd. We trappen af met een dansende bubbel en daarna stuur ik grut met aanhang en neef en nicht de tuin in voor de nog steeds bestaande traditie eieren zoeken. Ja echt, dat moet. Zonder dat is het net niet helemaal echt Pasen volgens onze 26-jarige dochter. Zij hebben er lol in, wij hebben er lol in, mooier kan niet toch.

Traditiegetrouw bakte ik een stapel bagels. Heb nu het voor mij perfecte recept te pakken, joepie! Kookte eieren, van de kip en de kwartel, maakte een kipsalade met avocado, bakte cinnamonrolls, prakte een roomkaasdip, frutselde mini scotch eggs in elkaar, schoof beenham in de oven, kortom het was een bedrijvigheid van belang. Heerlijk, door drukte en andere zaken lang geleden.

En ik maakte miniquiches met ricotta, kaas, groene kruiden en wat tomaatjes. Om ze samen met de mini scotch eggs en wat kwarteleitjes te 'planten' in mijn Paastuintje. Pak gewoon een lekker groot dienblad, bekleed even met wat bakpapier, stort er een flinke hoeveelheid gemengde sla op, samen met cress en diverse scheuten.
Verdeel de quiches en wat je er verder op wil leggen een beetje nonchalant over de sla en zet het blad op tafel. Geef een dressing naar keuze  voor de salade er apart bij, anders wordt het zo'n natte zooi.

Later bedacht ik me dat het er pas echt als een tuintje had uitgezien als ik eetbare bloemen erbij had  gelegd. Die had ik dus niet, helaas pindakaas. En meteen een tip voor jullie :-)

Nu het recept voor de quiches. De mini scotch eggs vind je overigens hier. Vorig jaar testte ik ze al maar vergat ze vervolgens met Pasen te maken. Lekker slim.

Je hebt nodig voor 6 quiches:

120 gram bloem - 60 gram koude roomboter - 1 tl zout - 1 ei - 1 el zo koud mogelijk water. *Rusttijd van het deeg is minimaal 1 uur, langer is beter*

Voor de vulling:
4 eieren - 150 ml volle melk - 1 flinke tl Dijon mosterd - 4 eieren- 1 el fijngeknipte bieslook - 1 el klein gescheurde basilicum - 1 el fijn gehakte peterselie - 150 gram ricotta - 100 gram geraspte belegen kaas - 15 kerstomaatjes (verschillende kleuren zijn leuk) - zout en peper - 6 vormpjes met een doorsnede van 11 cm. Kleiner kan natuurlijk ook, dan heb je meer quiches ;-)

Zo maak je ze:

Snijd de boter in heel kleine stukjes. Klop een ei los. Zeef de bloem boven een kom. Zout en boter erbij.
Maak er met je vingertoppen een kruimelige toestand van. Niet kneden! Je kunt ook de keukenmachine met pulseknop gebruiken. Maar zeg nu zelf, het is een werkje van niks.

Giet het losgeklopte ei erbij plus een eetlepel water.
Vorm er met beide handen, terwijl je heel licht kneed een bal van het geheel. Ik stort het op mijn werkplek,, veeg alles met twee handen bij elkaar en druk het zachtjes tot een bal.

Verpak het in plastic folie en laat het minimaal een uur in de koelkast rusten. Nog gemakkelijker; maak het een dag van tevoren.

Verwarm de oven voor op 180 graden.

Klop 4 eieren los met de melk en mosterd. Meng er ricotta en geraspte kaas door om vervolgens de kruiden erdoor te scheppen. Maal er peper over en een klein beetje zout.
Halveer de tomaatjes.

Haal het deeg uit de koelkast

Vet 6 quichevormpjes in.

Bestuif je werkblad met wat bloem en rol het deeg uit tot een dunne lap.
Leg er een vormpje op met de onderkant naar boven. Maak met een mes een cirkel rondom de vorm.
Niet strak er op maar met ongeveer een centimeter speling.
Leg je deeglapje in de vorm, druk lichtjes aan en op naar het volgende vormpje.

Als je daarmee klaar bent, verdeel je de vulling over de vormpjes, legt er vier halve tomaatjes op en schuif je ze de oven in

Een klein half uurtje later zijn ze klaar. Check na 25 minuten even, iedere oven is anders zoals je weet.

Laat ze een beetje afkoelen en je haalt ze in een wip uit de vormpjes.
Zijn zowel, warm als koud erg lekker.

Het recept voor de quiches stond in een Margriet maar dan met hüttenkäse in plaats van ricotta. Het ging me niet zozeer om het recept, een quiche maken zit wel in het systeem,  maar om het bijbehorende idee. De quiches in een bedje van cress zetten. En dat bracht me dus naar mijn 'Paastuintje' .

Ook geschikt als lentetuintje, zomertuintje, herfst, laat je fantasie spreken!

Champignonquiche met Emmental

Het prachtig gekleurd gebladerte steekt fel af tegen de strakblauwe lucht. De zon geeft het een gouden gloed.  Ik kan daar immens van genieten. Voor je het weet staren kale takken je weemoedig aan, ik staar dan vaak even mistroostig terug.
Maar goed zo ver is het nog niet. Gisteren al wat uitgebloeid is gesnoeid en uitgetrokken, potten met inmiddels lege peper- en tomatenplanten geleegd in de kliko. Tomaten zaaien doe ik volgend jaar trouwens niet meer, het was wederom geen succes. Te gevoelig voor het Tilburgse weer, niet zo verwonderlijk met al die vreemde hoosbuien.

Bij alle herfstpracht horen aardse paddenstoelen,je kunt ze ons in alle soorten en maten voorschotelen. Mijn favoriet blijft  eekhoorntjesbrood, in gedroogde vorm welteverstaan. Het bos geurt je huis in na het wellen.
In deze quiche zitten alleen kastanjechampignons, kwestie van 'moet op' . En spekkies, die ook om verwerking riepen.  Tel daarbij op dat het alweer een tijd geleden was dat er een hartige taart op tafel stond en je snapt dat de keuze snel was gemaakt.
Varieer lustig met paddenstoelsoorten, laat voor een vegavariant de spekblokjes weg, gebruik de kaas die jij het smakelijkste vindt en creëer zo je eigen taartje.

Je hebt nodig voor  4 personen:

300 gram kastanjechampignons - 125 gram spekblokjes - 2 grote uien - 2 teentjes knoflook - 1 tl verse tijmblaadjes - 6 naaldjes rozemarijn - 1/2 rood pepertje - 125 gram geraspte Emmental - 125 ml slagroom - 2 eieren - peper en zout - 5 plakjes bladerdeeg -  boter -  quichevorm van 24 cm doorsnede.

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 175 graden (hetelucht), anders 200 graden.

Laat de plakjes bladerdeeg ontdooien.
Snijd de uien in halve ringen. Maak niet te dunne plakjes van de champignons.
Halveer een rode peper en verwijder de zaadjes en snipper de helft van de peper.
Hak de rozemarijnnaaldjes fijn.

Verhit een koekenpan en bak hierin de spekblokjes uit. Ze hoeven niet helemaal krokant te zijn.
Schep ze uit de pan en houd apart.
Fruit nu op laag vuur de ui gedurende 10 minuten. Voeg dan de champignons en rode peper toe.
Pers knoflook er boven uit. Voeg tijm en rozemarijn toe plus de voorgebakken spekblokjes.  Door elkaar scheppen.
Bak tot de champignons gaar zijn. Breng op smaak met zout en peper. Heb je veel bakvocht? Schep alles uit de pan en laat het even uitlekken in een vergiet. Doe je dat niet dan loop je straks kans op een zompige bodem.

Klop ondertussen room en eieren tot een homogeen geheel met wat gemalen peper en een snufje zout.

Vet de quichevorm in met wat boter  en rol het bladerdeeg uit tot een ronde lap groter dan de vorm.
Bekleed de vorm, laat het teveel aan deeg naar buiten hangen.

Verdeel kaas over de bodem. Schep het champignonmengsel erop en giet ei plus room erover.
Vouw nu het overhangende deeg op tot een rand.

Schuif de oven en bak het ongeveer 75 minuten. Als de bovenkant te bruin wordt, dek je het even af met alufolie. Iedere oven is anders dus check tussendoor hoe de stand van zaken is. Mocht je na 75 minuten denken dat de bodem nog niet helemaal gaar is, laat het dan nog even langer bakken.

Hartige taarten doen het ook altijd fijn op een feestje. Bak er een stel van tevoren en warm ze weer op in de oven.

Bladerdeegpakketje met kip, champignons en kruidenkaas

Restjes opmaak week. En wat is het dan ook nog  handig als er bladerdeeg in de vriezer ligt. Je maakt er een baksteen lekker mee.
In plaats van een hartige taart maar eens wat pakketjes. Altijd goed met een bakje sla toch? In de koelkast vond ik nog een bakje kruidenkaas. Ongetwijfeld een keer gekocht voor zoonlief die in vroegere tijden meehielp aan het vergroten van de winst van kruidenkaasfabrikanten.
Tegenwoordig minder, getuige een onaangebroken bakje.
Het maaltje voor de avond was op deze manier fluks bij elkaar gescharreld. Wat over is gaat gewoon de vriezer in. Eten we wel een keer op als lunch of hapje tussendoor.

Of vriezen het niet in en  geven het aan een stel bouwvakkers die op moment van schrijven bezig zijn met het renoveren van ons plat dak boven keuken en bijkeuken.. Een klus die nu echt moet gebeuren en waar we al zeker een jaar tegenaan hikken.
Maar wat mot dat mot. Kunnen we er daarna weer jaaaaaren tegen!

Als hoofdmaaltijd zijn 2 pakketjes per persoon voldoende. Althans voor ons!

Voor 6 pakketjes heb je nodig:

6 plakjes bladerdeeg - scheutje olijfolie -175 gram kipfilet - 175 gram champignons - 1/2 rode paprika - 1 ui - peper en zout - bakje kruidenkaas van 150 gram - spriets citroensap - paar takjes peterselie - 1 eidooier.

Zo maak je het:

Laat bladerdeeg ontdooien.

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Snijd de kipfilet in piepkleine stukjes. Doe hetzelfde met de champignons, ui en paprika.
Bestrooi de kip met zout en peper.
Verhit een klein scheutje olijfolie in een koekenpan. Bak hierin de stukjes kip samen met de ui, paprika en champignons tot de kip gaar is.
Roer de kruidenkaas erdoor en laat smelten. Geef het een frisse spriets citroensap.
Knip peterselie fijn en roer het erdoor.
Even proeven en eventueel verder op smaak brengen met zout en peper.

Leg een flinke eetlepel van het kipmengsel in het midden van een plakje bladerdeeg. Vouw de punten naar elkaar toe en draai ze vast.
Knijp de naadjes dicht. Leg ze op een bakplaat. met bakpapier.Klop een eidooier los en bestrijk hiermee de pakketjes.

Bak ze in de voorverwarmde oven een minuut of 15. In ieder geval tot ze bruin en knapperig zijn.

Erbij een  frisse groene salade of één met meer kleur.

Hartige taart met raapsteeltjes (Foodblogswap april 2014)

Raapsteeltjes, ik vind deze lentegroente echt heel erg smakelijk. Hoort net als de waanzinnige asperge helemaal bij dit seizoen. En voor je het weet zijn ze weer verdwenen.
Op het blog van Marleen, Eten uit de volkstuin, zag ik deze lekkere hartige taart. Marleen heeft een jaloersmakende volkstuin waar ze met veel liefde en passie over schrijft.
En een foto's jongens! Prachtig! Je krijgt meteen de neiging je tuin om te spitten en te verbouwen tot giga kweekbak.
Het liefst is ze de hele dag in haar tuin in de weer. Naast recepten vind je op Eten uit de volkstuin ook handige moestuintips waar ik nog wel eens gluur. Al is mijn 'moestuin' beperkt tot een kruidencollectie en dit jaar hopelijk heel veel pepers en tomaten. Maar daarover een andere keer meer.
Stiekem droomt ze wel eens van het hebben van een foodtruck, je weet wel zo'n kekke wagen van waaruit je lekkere hapjes kunt verkopen. Gemaakt met de producten uit haar moestuin natuurlijk. Mocht die droom ooit uitkomen dan ga ik graag eens mee op stap.

Voor de Foodblogswap van deze maand gleden mijn ogen  hebberig door haar receptenindex.Want yes! Gekoppeld aan één van mijn favoriete blogs, hoera, mazzel! De keuze voor  raapsteeltjes was niet zo moeilijk getuige het begin van dit blog. Raapsteeltjes in combinatie met verse mierikswortel was Marleens bedoeling. Zeg mierikswortel en ik zeg hallooo. Heerlijk spul. Verse heb ik natuurlijk weer niet, wel in een potje. Na het maken constateerde Marleen dat die fijne pittige smaak van de mierikswortel verdwenen was. Dat schijnt te maken te hebben met het verwarmen. Gossie da's nou weer jammer. Toch schepte ik wat mieriks door de vulling. Marleen heeft gelijk, we proefden er niks van, nou... heel ver weg... zo'n ietsiepietsie... een hintje. Maar in ieder geval zo weinig dat je het inderdaad maar weg moet laten.

Voor de taart heb je nodig:

Een lage taart/quichevorm van zo'n 22 cm doorsnede.

200 gram bloem - 100 gram koude roomboter - 1 ei - snufje zout - maximaal 1 el water.
300 gram raapstelen - 3 lenteuitjes - teentje knoflook - paneermeel of 1 beschuit - 4 el geraspte parmezaan -200 ml slagroom - 3 eieren - peper en zout

Zo maak je het:

Vermeng de bloem met in kleine stukjes gesneden roomboter plus een mespuntje zout en maak er een kruimeldeeg door met je vingertoppen de boter en bloem met elkaar te vermengen tot je mooie kruimels hebt. Je kunt natuurlijk ook je keukenmachine plus pulseknop gebruiken.
Meng er een ei door. Het is nu zaak er vlotjes een deegbal van te maken. Ik stort de inhoud van de kom op het werkblad, veeg de hele boel bij elkaar en druk het zachtjes tot een bal. Voeg ietsje water toe als het te droog is. Ik maak dan gewoon mijn handen even vochtig, dat is vaak al genoeg.
Pak de deegbal in wat folie of een boterhamzakje en leg minimaal een uur in de koelkast.

Verwarm de oven voor op 200 graden

Vet je vorm in.
Rol het deeg uit op een met wat bloem bestrooid werkblad. Bekleed je vorm en strooi wat paneermeel of een fijngemaakt beschuitje over de bodem. Verdeel de geraspte kaas erover.

Snijd de lenteuitjes in stukjes van een centimeter

Grijp je raapsteeltjes, verwijder een centimeter of 10 van de onderkant.De raapsteeltjes even lekker wassen.
Stoom ze in ongeveer 3 minuten zacht. Als je nu geen stoompan hebt dan breng je in een pan waar je vergiet op past water aan de kook. Vul de pan voor de helft met water. Zodra het kookt zet je het vergiet met de raapsteeltjes erop, bedekt het met de deksel van de pan en voilà.
Raapsteeltjes zacht en wat geslonken? Vuur uit, deksel eraf en het vergiet eraf halen anders garen ze door.
Pers een teentje knoflook uit en vermeng het met de raapsteeltjes.

Raapsteeltjes en lenteuitjes erop leggen.
Klop de room met de eieren tot een egale massa. Breng op smaak met een snufje zout en lekker wat gemalen peper.
Giet het mengsel over de taart en zet  30 tot 40 minuten in de oven tot de taart gaar is.

Verdeel in puntjes en geef er een fijne salade bij.

Bedankt Marleen voor het heerlijke recept. Tot gauw!

Ook ik kreeg bezoek en wel van Hazel van Cookie Cottage. Je vindt daar veel zuivelvrije recepten. Toch koos ze mijn kaaskoekjes met rozemarijn en zwarte olijven en gaf er een leuke draai aan. Hier kun je haar variant bekijken.

Gruyère-Emmentalertaart met gerookt spek of gestoofde ui

Dit is denk ik één van de sappigste, smeuïgste kaastaarten die ik ooit heb gemaakt. Zo eentje die je bijna kunt lepelen. En geloof me, er zijn er honderden de oven uit gekomen.
Romige gesmolten kaas met van die fijne plakjes gerookt spek. Niet teveel spek, overdrijven is ook een vak.
Vlees is een no go area? Stoof een in ringen gesneden  ui of twee, drie smeltend zacht in boter met wat verse tijm plus een goede draai peper. Misschien een korrel of wat zout maar niet teveel daar de kaas al genoeg zout bevat.
De taart op zijn gemak gaar laten worden. In punten verdelen en laat het genieten met een grote G maar beginnen. Geef er een salade bij zonder al te veel fratsen met een simpele dressing van olie, azijn of olie en citroensap als fris tegenwicht. Een lekkere hand verse kruiden door de salade maakt het af.

Trek gekregen? Dan gaan we maar eens aan de slag. Te beginnen met het deeg, briseerdeeg heet dat en het moet een uur of drie in de koelkast rusten voor je het kunt gebruiken.

Je hebt nodig voor het deeg:

200 gram tarwebloem - 100 gram koude boter in kleine stukjes - 1/2 tl zout - 1 dl koud water.

Zeef de bloem en vermeng het met de boter en het zout. Je kunt het in de keukenmachine doen, gebruik dan de pulseknop, een keer of 5 moet genoeg zijn. Gebruik je je handen, kneed het dan zachtjes en vooral snel met je vingertoppen door elkaar zonder dat je het tot een elastisch deeg kneedt. Het moet  kruimelig blijven.
Giet er nu voorzichtig beetje bij beetje het water erbij. Meng door elkaar en vorm er snel een bal van. Wikkel het in huishoudfolie en leg minstens drie uur in de koelkast.

Verder heb je nodig :

175 gram gruyère - 75 gram geraspte Emmentaler - 250 ml room - 250 ml melk - 2 eieren - zwarte peper - 6 plakjes gerookt spek of ringen gestoofde ui - lage taartvorm van 26 cm doorsnede.

Verwarm de oven voor op 180 graden.

Vet de taartvorm in, vooral de ribbeltjes als je een vorm met ribbeltjesrand hebt.
Haal het deeg uit de koelkast en rol het tot een ronde lap net wat groter dan de vorm. Misschien een klein beetje bloem gebruiken bij het uitrollen maar niet teveel.

Klop de eieren los met melk en room, wat zwarte peper, ietsjepietsje zout.
Leg de lap in de vorm. Prik met een vork wat gaatjes in de bodem. Snijd de Gruyère in plakjes en leg het erop. Strooi de Emmentaler erover. Verdeel de plakjes spek of gestoofde ui over de taart.

Giet het eiermengsel erover. Maal er nog lekker wat peper over. Druk het overhangende deeg op de rand naar beneden en haal het eraf.Schuif het de oven in en bak het in zo'n 50 minuten gaar. Dek eventueel af als de bovenkant te donker wordt.

In vieren snijden of drie afhankelijk van de eetlust en gloeiend heet opdienen. Voorzichtig eten ter voorkoming van blaren in je mond.

.

Winterwalk 2014 op landgoed De Utrecht en uitrusten 'In den Bockenreyder'

Op een klein kwartiertje rijden van ons stulpje ligt Landgoed 'De Utrecht' . een gebied van zo'n 2500 hectare waar het heerlijk wandelen en fietsen is. In 1898 begon levensverzekeringsmaatschappij Utrecht met het ontginnen van de heidevelden. Zo ontstond er 1800 hectare bos en 600 hectare landbouwgrond. Daarnaast bleef er 400 hectare van het oorspronkelijke natuurgebied behouden.
Dit maakt De Utrecht heel divers. Zo loop je langs weilanden, dan door het dennenbos, doen je voeten beukenbladeren ritselen, spring je over een slootje omdat het pad toch anders loopt dan je in gedachte had, prut je door de modder en geniet je van uitbundige kleuren van de rhododendrons. Vogelgeluiden lokken je naar het ven en De Herdgang waar de Reusel meandert is immer van een sprookjesachtige pracht.
In welk seizoen je hier ook je kilometers maakt, het is altijd de moeite waard.

En aan het eind van je tocht wacht 'In den Bockenreyder' , een herberg gelegen in buurtschap Dun.
Beroemd in Tilburg en omstreken vanwege zijn flink uit de kluiten gewassen uitsmijters. Hierna hoef je voorlopig  niets meer te eten. Het bestaat al ruim tachtig jaar maar eigenlijk al veel en veel langer. Al wilde je er toen niet gezien worden, het werd bevolkt door duistere lieden, de bokkenrijders. Een stelletje boeven die misbruik maakten van de goedgelovigheid van de mensen in die tijd. Het volksgeloof wilde dat bokkenrijders geesten waren die op bokken door de lucht reden.
Tegenwoordig is er geen bok meer te bekennen, wel ezel Dries. En zeker op zondag zit het stampvol mensen. Op het grote terras is vaak geen plekje meer vrij maar gelukkig bieden staantafels uitkomst en anders zoek je maar een plekje op een boomstam of iets dergelijks. Gemoedelijk en gastvrij dat zijn ze hier. Het is net of een glas Leffe hier beter smaakt als elders.

Hier waren wij afgelopen zaterdag te vinden. Tien vrienden en vriendinnen die ieder jaar na de feestdagen een dag bij elkaar komen om te wandelen dus en natuurlijk samen te eten. Dit jaar was het weer in huize Eetlust te doen. Nadat een ieder zijn meegebrachte etenswaar op de daarvoor bestemde plekken had neergezet, er een bakske leut was gedronken vertrokken we Landgoed Utrecht waarts voor een fijne wandeling vol gebabbel en geklets.
De inspanning werd beloond met de genoemde Leffe om vervolgens weer naar Tilburg te vertrekken waar we de dag verder luister bijzetten met een glas bubbels en een rondje amuse op basis van makreel en gerookte kip van M&M. Altijd leuk om vrienden samen te zien keutelen in de keuken. Voortreffelijke combi trouwens makreel en doperwtenpuree met munt. Wat dat betreft heb ik voorlopig weer wat receptjes om hier neer te zetten.
De afdeling Houten schotelde ons een Ottolenghi creatie voor. Venkeltaart met parmezaan en kruimeldeeg. Goddelijk! Onze in België woonachtige vrienden verrasten ons met een witte gazpacho. Deze koude soep met amandelen en witte druiven straalde je zomers tegemoet.
Onze bijdrage was het stoofpotje met paprika en chorizo samen met wat rijst en een salade met rode kool, appel, wortel en nog zo wat.
Om voorts in stijl af te sluiten met waanzinnig lekker home made koffieijs en sorbet van fruit uit eigen tuin van F&J.
Wat een genot om vrienden te hebben die ook houden van koken en eten haha! Een heerlijke dag was het weer. Moe maar zeer voldaan rolden we ons bedje in.
Volgend jaar naar Waalre!

En nu willen jullie graag foto's zien he van al dat gefrats? Voor aardige plaatjes moeten we maar gaan zomerwalken, is er tenminste fatsoenlijk licht tot onze beschikking. Nu doet het alle met liefde bereidde creaties geen recht en dat vind ik ook weer zonde.

Ben je in de buurt? Houd je van wandelen?
Ga dan zeker eens naar:

'In den Bockenreyder'
Dunsedijk 3
5085 ND Esbeek

Landgoed De Utrecht

Cajunkruiden zelf maken

Cajunkruiden kennen we wel toch. Dat heerlijke mengseltje van onder andere cayennepeper, knoflook, ui en tijm. Pittig maar ook weer niet té. Je kunt het kopen maar het is net zo gemakkelijk om de smaakmakers in een potje te stoppen en even te husselen. Wil je meer pit dan stop je er extra cayenne in zo simpel is het. Een ander groot voordeel van zelf mengsels maken is dat je  kunt beslissen of je er wel of geen zout in wilt stoppen. Ik maak het altijd zonder en voeg zo nodig tijdens het koken zout toe. Gelukkig is het tegenwoordig ook allemaal zoutloos te koop maar ik geef de voorkeur aan zelf doen. Net zo leuk. Maak een flinke voorraad, stop in leuke potjes en deel ze uit aan familie en vrienden als het zo uitkomt. Zelf gemaakte cadeautjes vallen altijd in de smaak.

Cajunkruiden zijn allemansvrienden.  Vlees, vis, groente, in hartig brood, strooi wat over je gebakken aardappeltjes, ze kikkeren er helemaal van op.

En zo simpel. Het enige wat je moet doen is:

1 el knoflookpoeder - 1 el uienpoeder - 2 koffielepels cayennepeper - 2 koffielepels gedroogde tijm - 1 koffielepel gedroogde oregano - 1 koffielepel gemalen zwarte peper - 1 1/2 koffielepel witte peper

in een potje stoppen en schudden. Voor meer voorraad verdubbel of verdrievoudig je eenvoudig de hoeveelheden.

Maak maar snel een potje want binnenkort krijgen jullie een recept waarin deze kruiden prominent aanwezig zijn.

Hartig taartje met venkel, garnalen en appel

Het kwam zo maar ter sprake. Venkel. Hoe heerlijk dat het is en hoe weinig we het relatief eten.
Het anijzige, dat goed naar voren komt bij het snijden of schaven, dat weer naar de achtergrond verdwijnt na het blancheren maar altijd blijft roepen 'Hier ben ik, joehoe!'
Venkel met sinaasappel, daar hadden we het ook over, een klassieker. Zodra je het één keer gegeten hebt weet je ook meteen waarom klassiekers klassiekers zijn. Onweerstaanbare combinatie.

Het is ook weer restjes opmaak tijd en ik had nog garnalen in de vriezer, en bladerdeeg. Een Granny Smith op de fruitschaal. Een salade met garnalen, venkel en appel is al waanzinnig lekker, laten we het maar eens in een taartje stoppen. Schot in de roos zeg!

Als je het maakt, gebruik dan rauwe garnalen. Voorgekookte worden taai en droog en daar zijn wij in ieder geval niet zo van gecharmeerd. Dan weten jullie dat.

De hoeveelheid is voldoende als hoofdgerecht voor 2 à 3 personen. Als lunch voor 4.

Je hebt nodig:
 4 plakjes bladerdeeg - ongeveer 250 gram rauwe garnalen - 1 kleine venkelknol - 1/2 zure appel  Granny Smith oid) - 1/2 el kappertjes - 200 ml crème fraîche - 2 eieren - 1 el water/witte wijn/ noilly prat/ pastis (kies maar) - peper - zout -  2 tl gedroogde dilletopjes- 1/4 tl gemalen venkelzaad - quichevorm van 22 cm

Als je diepvriesgarnalen hebt ontdooi ze en dep goed droog met keukenpapier. Leg afgedekt weg in de koelkast tot gebruik.
Snij de venkel in dunne plakjes. Breng met wat water aan de kook en kook ze 2 minuten zodat ze iets zachter zijn. Spoel af met koud water. Laat goed uitlekken, dep eventueel verder droog.

Klop de eieren los met water of 1 van de andere bovengenoemde mogelijkheden. Roer de crème fraîche erdoor. Breng op smaak met peper, zout, dilletopjes en venkelzaad.
Schil een halve appel, verwijder klokhuis en snij in dunne schijfjes.

Vet  je vorm in. Rol het bladerdeeg uit tot een ronde lap net wat groter als je vorm. Leg erin. Bedek de bodem met plakjes appel, verdeel de venkel erover en vervolgens de garnalen en de kappertjes.
Giet nu het crème fraîchemengsel erin. Frommel het overhangende deeg langs de rand van je vorm.

Schuif in een oven van 175 graden en bak gedurende 50 à 60 minuten. Exacte baktijden zijn altijd lastig aan te geven. Iedere oven werkt nu eenmaal anders. Zodra het mengsel is gestold en de randen van het deeg knapperig zijn nader je het eindpunt. Zelf laat ik het dan nog zo'n 10 minuten langer in de oven staan om er zeker van te zijn dat ook de bodem gaar is.

Variatie: Bak het taartje zonder de garnalen maar wok die even apart en verdeel ze vervolgens over het in punten gesneden taartje.
Geef er altijd nog iets van een salade bij.

Duitse Uienplaattaart

De neven en  nichten gingen weer op culireis en wel naar Duitsland.
Na ons uitstapje naar Albanië kwam dit grote land uit de hoge hoed. Keus genoeg. Een cliché als Currywurst rolde natuurlijk meteen over tafel. Ook de Sauerkraut en de Kartoffelsalat.
Gelukkig duurde het nog even. De taken werden verdeeld en ik mocht een warm voorgerecht verzinnen.
Zoveel mensen, zoveel verschillende smaken en voorkeuren. De één is niet dol op dit, de ander vindt dat niet te pruimen, je moet er allemaal rekening mee houden.
Maar waar het allemaal om draait op zo'n avond is natuurlijk de gezelligheid, lekker bijkleppen, veel lachen en waar nodig een serieus randje. Het eten wordt met liefde gemaakt. Meer ingrediënten hebben we niet nodig.

Zwiebelkuchen oftewel uientaart, veel varianten kwam ik tegen. Uit Beieren, Franken. de Pfalz, de Harz, de Moezel en allemaal net wat anders. Deeg met gist, zonder gist,met kümmel en zonder, ham of spek, zo dun als een pizza of dikke punten. Keus genoeg dus. Eigenwijs als ik ben heb ik er weer een mengelmoesje van gemaakt, Het deeg van de één, vulling van de ander, kruiderijen uit weer een ander recept. Dan moet het wel een Duitse taart worden :)
De dikke punten doen we maar niet, er moet nog meer gegeten worden per slot van rekening. Maar een plaattaart kan altijd. Doordat er geen kaas wordt gebruikt is het ondanks boter, eieren, zure room en crème fraïche vrij licht.

Voldoende voor 12 personen als lunch, voorgerecht of snack. Snij het nog een keer doormidden en je hebt zelfs 24 stukjes om uit te delen.
Ik heb een bakplaat van 50x 30 cm gebruikt, heb je een kleinere oven dan gebruik je gewoon twee bakplaten.

Je hebt nodig voor het deeg:
500 gram bloem - zakje droge gist van 7 gram - 95 gram roomboter - 250 ml lauwe melk - 6 gram zout - 3 gram suiker

Voor het beleg:
ongeveer 1200 gram uien - 400 gram spekreepjes -  250 gram zure room - 250 gram crème fraîche - 4 eieren - 1/2 tl cayennepeper - 1/2 el oregano - nootmuskaat - 1 el karwijzaad (Kümmel)  - peper en zout

Zo maak je het:

Kneed van de bloem, gist, boter in stukjes, de melk, het zout en de suiker een soepel deeg. Het gaat fijn in je keukenmachine of in de broodbakmachine. Bij de laatste gebruik je alleen de stand kneden.
Maak er een bal van, leg het in een kom, dek af met wat licht ingevet plasticfolie en laat rijzen tot he tin volume is verdubbeld. Dat duurt ongeveer een uurtje.

In dat uur ga je de uien schillen en in dunne ringetjes snijden die je vervolgens weer halveert. Zakdoeken bij de hand! Bak ze op een laag vuurtje in een klein scheutje olie zacht en glazig. Breng op smaak met wat zout en peper.

De spekblokjes in een droge koekenpan uitbakken, ze hoeven niet helemaal krokant te zijn. Laat ze uitlekken op een paar lagen keukenpapier.

Roer de crème fraîche en zure room los met de eieren. Klop tot een homogeen geheel en roer er vervolgens de oregano, kümmel en cayennepeper door. Rasp er wat nootmuskaat boven, niet te veel. Nog wat zwarte peper erboven malen.

Verwarm de oven voor op 175 graden. Als je hetelucht gebruikt verwarm je voor op 150 graden.

Bekleed de bakplaat met bakpapier. Rol het deeg uit tot een grote rechthoekige lap van maximaal een halve centimeter dik en leg het erin. Als je twee bakplaten gebruikt, deeg even halveren en vervolgens uitrollen. Snij het overtollige deeg weg
Maak een klein opstaand randje. Dek af en laat nog een kwartiertje rusten.
Verdeel de uien erover, vervolgens de spekblokjes en dan giet je langzaam het roommengsel erover.

Schuif in de oven en bak in ongeveer 45 minuten gaar. Kan iets langer zijn, of iets korter, dat is een beetje afhankelijk van je oven. Zodra het roommengsel gestold is kom je al aardig in de richting, zelf laat ik het dan nog een minuut of 10 in de oven staan zodat de bodem in ieder geval gaar is.

Laat een beetje afkoelen en snijd vervolgens in 12 stukken of 24. Warm smaakt het 't beste.
Knip er eventueel nog wat bieslook over.

Hartige taart 'Chili con carne'

Van een beetje gekruid, spicy eten zijn wij niet vies. Wie hier regelmatig op bezoek komt zal dat vast wel weten. Chili con carne is ook zoiets, regelmatig komt het op tafel, de ene keer wat hotter dan de andere maar tijdens en na het eten de neus snuiten daar ontkomen we bijna nooit aan.
Er begon zich weer een drang naar dit overbekende gerecht te ontwikkelen. Tegelijkertijd bedacht ik me dat het misschien helemaal niet zo'n slecht idee was om de chili eens in de taart te stoppen. Een hartige chili con carnetaart! Wel zonder al het stoofvocht, dat is immers niet echt bevorderlijk voor het garen van je taartbodem.
En hiermee wederom een nieuwe variant toegevoegd, een kleurige hartige taart geschikt voor feesten en partijen en gewoon door de week natuurlijk.

Je hebt nodig:
400 gram rundergehakt - 1 flinke ui - 1 teentje knoflook - 1 rode paprika - 1 klein potje mais - 1 blik kidneybonen - 1 blikje ananas - 1 el tomatenpuree - 1 tl chilipoeder - 1 tl cayennepeper -1 tl ketoembar (gemalen koriander) - 2 tl pikante paprikapoeder - 1 tl uienpoeder -zout en peper - 150 gram geraspte kaas- 125 ml crème fraîche - 100 ml melk - 2 eieren - 5 plakjes bladerdeeg - klein beetje bloem - springvorm van ongeveer 26 cm doorsnede.

Zo maak je het:
Verwarm de oven voor op 175 graden,
Ontdooi het bladerdeeg.

Snipper de ui en hak de knoflook fijn. De paprika in stukjes snijden. Laat de mais en bonen uitlekken. Giet de ananas af en drink het sap op, zo doen wij dat hier.
Verhit in een flinke koekenpan een klein scheutje olie en bak het gehakt hierin rul. Voeg ui en knoflook toe, bak het mee tot de ui glazig wordt.
Nu mogen paprika, bonen, ananas en mais erbij evenals de tomatenpuree en alle kruiderijen. Laat een klein kwartiertje sudderen. Proef ondertussen ook of je het pittig genoeg vindt.

Klop 2 eieren los met de crème fraîche, melk, een klein beetje cayennepeper plus versgemalen zwarte peper.

Vet een springvorm in. Bestrooi je werkblad heel lichtjes met wat bloem.Leg de ontdooide plakjes bladerdeeg op elkaar en rol uit tot een lap net iets groter dan je springvorm.
Leg de lap erin, verdeel de geraspte kaas over de bodem. Schep de chili erin en giet het eimengsel erover. 35 - 40 minuten in de oven en vier tot 6 mensen kunnen een punt (je) op hun bord leggen.
Altijd lekker met sla of wat tomaten en komkommer in blokjes met friszure dressing

Gehaktballentaart met gestoofde ui en puntpaprika

Een ouderwetse gehaktbal, zo één die naar vroeger smaakt, heel simpel met ui, peterselie, zout, peper, eitje, beetje nootmuskaat en een flinke eetlepel grove mosterd eventueel nog wat paneermeel of beschuit. Brood weken in melk en er vervolgens doorheen kneden is ook beproefd al doe ik dat zelden.
Goed kneden is noodzakelijk, trek daar gerust wat tijd voor uit. Ballen draaien en vervolgens om en om bakken, afblussen met water, deksel op de pan en laat maar sudderen die ballen.
Vaak snipper ik nog een extra uitje en laat het meesudderen. Op het laatst nog wat mosterd toevoegen, aanbaksels losroeren, beetje bouillon erop, lichtjes inkoken, niks mis met die jus.

Wat ik ook altijd doe... extra ballen maken. Niet om ze vervolgens in te vriezen maar om de volgende dag op te eten, op een boterham met wederom een flinke lik mosterd. De kinderen namen het vroeger graag mee naar school, een welkome afwisseling.
Laatst echter was ik de extra ballen 's middags vergeten. Er lag nog een restje kaas, wat uien, puntpaprika, in de diepvries ligt altijd bladerdeeg...dat riep om een hartig taartje. Fantastische uitvinding, restjes over? Hup hartige taart. Ideaal.

In het kader van project 'Koken voor2' , iets waar ik nog steeds niet goed in ben, een kleine quichevorm gepakt met een doorsnede van zo'n 22 centimeter.

Verder heb je nodig:
2 flinke gehaktballen - 125 ml room - 1 ei - 150 gram geraspte kaas - 50 gram abdijkaas of net wat je over hebt -2 uien - 1 rode puntpaprika - 1 takje tijm -zout en peper- paar druppels hot peppersauce - 4 plakjes bladerdeeg - beetje boter om de vorm in te vetten.

Laat het bladerdeeg ontdooien. Verwarm de oven voor op 175 graden ( 150 graden hetelucht). Vet de vorm lichtjes in.
Snij de uien in ringen en stoof ze in wat boter met de tijm 15 tot 20 minuten tot ze zacht en gaar zijn.
De puntpaprika in kleine smalle reepjes snijden.
Zodra het bladerdeeg ontdooid is, leg je de plakjes op elkaar en rol je het uit tot een ronde lap net iets groter als de de omtrek van je vorm.
Leg de lap erin. Strooi er een laagje geraspte kaas op. Verdeel de abdijkaas in stukjes en verdeel het er over.
De ballen snij je in plakjes en verdeel je eveneens over de bodem.Strooi er wat kaas over.
Daar bovenop komen de uien. Verdeel de rest van de kaas erover.
Klop een ei los met de slagroom, breng op smaak met wat zout, peper en hot peppersauce.
Giet over de taart heen en verdeel de puntpaprika erover.
Vouw tot slot het overhangende deeg op zodat je een leuk randje krijgt.

Schuif het taartje in de oven en bak ongeveer 40 minuten

Lekker met een salade. En was het nu deze keer dan eindelijk wel eens voor 2? Bijna. Twee grote eters krijgen het vast tot de laatste kruimel op. Wij hadden nog een klein puntje over, goed ons best gedaan!

Winters Feest

Krakende sneeuw onder de voeten, ijzige wind, rode wangen, druipende neuzen, haren bedekt met een laagje sneeuwvlokken, het is januari 2013. Eenentwintig jaar geleden werd onze zoon geboren, ook op een winterse dag, dat verander je nu eenmaal niet maar wel zonnig en geen sneeuw. Hoe anders is het dit jaar.

Zo'n mijlpaal roept om een feestje. Het nadeel van feestjes in januari , in december is er zoveel gefeest  met bijbehorende lekkernijen dat zoals een vriendin het uitdrukte de olijven en aanverwante artikelen wel een beetje je neus uitkomen. Voedsel om de handen en voeten weer te verwarmen, dat moet er op tafel komen. En wat smaakt met zulke temperaturen nu beter dan stamppot? Snert wellicht, het flitste door mijn hoofd maar viel om praktische redenen af.
Drie stamppotten, afgelopen vrijdag heb ik meer aardappelen geschild dan normaal in twee maanden geloof ik.
Eenvoudige Nederlandse stampen, zuurkool en boerenkool plus een exotischere variant met uitgebakken chorizo, paprika, rode ui, mais en champignons. Deze laatste werd gemaakt door het feestvarken, als iemand aanbiedt te helpen dan heb ik nog wel eens de neiging te zeggen dat het niet nodig is maar om op schema te blijven moet je af en toe over jezelf heen stappen :)
Rookworsten erbij, een pan tot de rand toe gevuld met gehaktballen, heb je meteen een lekkere jus!
Grove mosterd, Dijonmosterd, het feestmaal was compleet.

O nee nog niet helemaal, hoe kan ik de taart vergeten. In plaats van alle kookboeken uit de kast te trekken maakte ik twee taarten die ook op dit blog te vinden zijn, frisse appel-citroentaart en het ananastaartje met blauwe kaas en walnoten. Voor chocoladetaart laten de meesten graag een gaatje vrij. Het blijven altijd bommetjes maar door er stijfgeklopte eiwitten doorheen te spatelen is de structuur in ieder geval al luchtig!

Luchtige smeuïge chocoladetaart

Verwarm de oven voor op 180 graden.
Smelt 200 gram roomboter met 200 gram chocolade van goede kwaliteit en minimaal 70% cacao au bain- marie of in de magnetron. Roer er daarna 250 gram suiker doorheen en laat beetje afkoelen.
Splits 5 eieren. Roer de dooiers er één voor één doorheen.
Voeg 2 el bloem toe.
Sla de eiwitten stijf met een snufje zout in een vetvrije en brandschone kom. Spatel ze vervolgens door de chocolademassa.
Giet het in een licht ingevette springvorm van 24 cm doorsnede en bak ongeveer 35- 40 minuten.
Laat vervolgens afkoelen en bestrijk eventueel nog met een topping. Zo'n simpel recept maar zo lekker!
Heerlijk met kaneelroom wat niets anders is dan lobbig geslagen slagroom met wat kaneel erdoor.

Drie grote pannen met stamppot, de zuurkool schepte ik over in een grote ovenschaal, alufolie erover en weer opwarmen in een oven van 175 graden. Het laatste half uur de folie eraf en wat klontjes boter erover verdelen. Kon die pan mooi weer gebruikt worden voor het verwarmen der worsten. Het begon een beetje naar de HEMA te ruiken daar. De andere twee met een plaatje eronder op het allerlaagste vuur en regelmatig omscheppen.
Een uurtje hebben ze zeker wel nodig hoor. Kijk, aan pannen hebben we hier geen gebrek maar aangezien ik geen 12 kinderen heb zijn het geen formaten gaarkeuken. Beetje improviseren dus.

Gisteren nog een beetje zuurkool en boerenkool gegeten. De taarten waren op, de ballen verdwenen in ieders maag en ook de chorizovariant was schoon op. Ik had nog wel een rookworst achter gehouden :)

En vanaf vandaag ben ik moeder van twee kinderen die de titel 'volwassen' mogen dragen, het is me wat.

Zandbakjes

Hierbij niet denken aan schepjes, emmertjes, wel aan vormpjes overigens. Met slechts 3 ingrediënten kun je brosse bakjes maken die perfect geschikt zijn om te vullen met allerlei hartigs. Er zit geen zout in, geen suiker maar afhankelijk van je vulling kun je nog wel het een en ander toevoegen aan dit basisdeeg. Pas wel op dat je daarmee niet te scheutig bent waardoor de structuur van het deeg kan veranderen.
De hoeveelheid is voldoende voor ongeveer 36 bakjes, mits gebakken in een minimuffinplaat. Ja daar is ie weer, de muffinplaat, eigenlijk zou iedereen er gewoon 1 of 2 in huis moeten hebben. Ze zijn ontzettend handig en niet alleen voor het bakken van muffins, ook voor deze bakjes dus. Ze blijven overigens een aantal dagen goed mits je ze bewaart in een luchtdicht afgesloten trommel of bak.
En daarna lekker vullen, met een paddestoelenragoutje bijvoorbeeld of de fetapesto van Caroline, een mousse van zalm of kip, de bonenpuree met geroosterde paprika waar ik eerder deze week over schreef kan ook prima. Wat niet eigenlijk...

Je hebt nodig voor ongeveer 36 stuks:
250 gram bloem - 125 gram koude boter - 1 ei - minimuffinplaat of kleine bakvormpjes - steker.

Zo maak je het:

Zeef de bloem in een kom. Snij de boter in kleine stukjes en doe bij de bloem. Wrijf de boter nu met je vingertoppen door de bloem net zolang tot het op broodkruim begint te lijken.
Maak een kuiltje in het midden en breek het ei hierboven. Roer het er met je vingers doorheen tot het opgenomen is en je een kruimelig deeg hebt. Het deeg ziet nu ook geel.

Kneed het deeg nu snel tot een samenhangende bal. Wikkel het in plasticfolie en leg het een half uur in de koelkast.
Verwarm de oven voor op 200 graden. Vet je bakvormpjes vast licht in.

Rol het deeg uit tot een lap van ongeveer 2 mm dikte. Bebloem eventueel je werkblad heel licht maar niet teveel want daar houdt dit deeg niet zo van. Je kunt het ook uitrollen tussen 2 vellen bakpapier.
Steek er rondjes uit met een steker van 7 cm. Bekleed hiermee je bakvormpjes en prik zowel in de bodem als de zijkanten met een vork.
Het deeg wat overblijft door het uitsteken vorm je gewoon weer tot een balletje, uitrollen, steken en zo komen we wel aan 34 - 36 bakjes.

Bak ze tussen de 6 à 8 minuten en laat vervolgens afkoelen op een rooster. Daarna tot gebruik bewaren in een luchtdicht afgesloten trommel of bak en ze blijven zeker een dag of 4 goed.

Zuurkooltaart met een zoetje en een zoutje

Vorige week zag ik een zuurkoolquiche van Maaikyz iCook voorbij komen en dat nestelde zich meteen in mijn hoofd. Een hartige zuurkooltaart, heel lang geleden dat ik dát maakte. Zo eenvoudig en lekker om te fabriceren, door de ananas en rozijnen zal het hoogstwaarschijnlijk ook bij veel kinderen wel in de smaak vallen. Behalve als je niet van zuurkool houdt natuurlijk. De spekblokjes en kaas geven een klein zoutje zodat het niet te fruitig wordt. Als hoofdmaaltijd is het genoeg voor 4 à 6 personen, voor een buffet haal je er 12 puntjes uit.

Je hebt nodig:
5 plakjes bladerdeeg - 500 gram zuurkool - klein blikje ananas - 2 el rozijnen - 1 ui - 1 rode paprika - 200 gram spekblokjes - 150 gram geraspte kaas - 200 ml crème fraîche - 2 eieren - quichevorm van 26 cm doorsnede - beetje boter om in te vetten.

Zo maak je het:

• Zet de zuurkool op met ananas plus sap plus rozijnen. Laat 45 minuten zachtjes stoven.
• Ontdooi de bladerdeeg.
• Snipper de ui, snij de paprika in kleine stukjes.
• Bak de spekblokjes op zacht vuur krokant. Voeg ui en paprika toe, bak mee.
• Verarm de oven voor op 200 graden.
• Vet je bakvorm licht in met wat boter.
• Strooi klein beetje bloem op je werkblad en rol het bladerdeeg uit tot een lap iets groter dan de bakvorm.
• Leg het erin. Strooi de helft van de geraspte kaas over de bodem.
• Klop de crème fraîche los met de eieren tot homogeen geheel.
• Laat de zuurkool  uitlekken en verdeel over de bodem.
• Schep het spek/paprika/uimengsel erover plus de rest van de geraspte kaas.
• Giet de crème fraîche erover en zet de taart 40-45 minuten in de oven. 

Laat eens wat karwijzaadjes (kümmel) meestoven met de zuurkool, die twee kunnen het samen heel goed vinden.

Mini Brietaartjes met lingonberry

Lingon, lingonberry oftewel Preiselbeere, cowberry, vossenbes of rode bosbes. Tijdens onze vakantie in Zweden waren de kleine struikjes alom vertegenwoordigd. De friszure smaak is verwant aan de cranberry en kent dezelfde toepassingen in de vorm van sap, jam, compote, gedroogde bessen en dergelijke.
Nu wil het geval dat wij een aantal maanden geleden weer eens bij het bekende blauw gele Zweedse warenhuis waren om zoonlief van het een en ander te voorzien. En natuurlijk zag ik daar potten sylt lingon. Verlangen naar Scandinavië nam de overhand en terwijl zoon en man al zo'n beetje buiten stonden kon ik het niet laten gauw zo'n potje mee te nemen.
Blijkbaar was het verlangen naar het prachtige Scandinavië ook weer niet zo groot, de pot stond tot gisteren ongeopend in de kast.

Kaas en stroop, kaas en vijgenjam, kaas en gember, waarom dan geen kaas en lingonberryjam.
Filodeeg vullen met brie en een lepeltje van die jam in een muffinbakplaat? Bij gebrek aan lingonberryjam kun je natuurlijk ook cranberrycompote gebruiken.

Wat heb je nodig voor 6 stuks?
4 vellen filodeeg - 120 gram brie - 6 tl lingonberryjam - gesmolten boter.

Je maakt het zo:

• Ontdooi het filodeeg.
• Vet de muffinvormpjes licht in.
• Verwarm de oven voor op 200 graden/ 175 graden hetelucht.
• Het filodeeg is vaak in 3-en gevouwen. Snijd ze langs de vouwrand door.
• Bestrijk licht met wat gesmolten boter. Leg 1 reep in een vormpje en leg de andere er kruiselings overheen. 
• Schep in ieder vormpje 1 tl jam, daarop een stukje brie van ongeveer 20 gram.
• Vouw het overhangende deeg er voor 3/4 overheen, knijp samen tot een 'frommelig' geheel.
• Bestrijk nog even heel licht met wat boter.
• Schuif in de oven en bak ongeveer 15 minuten.
• Haal ze eruit en schep er nog een klein beetje jam bovenop.

Ook erg lekker met abdijkaas, kernhem, morbier.. alle kazen met wat pit!

Ananastaartje met blauwe kaas en gekarameliseerde walnoten

Het taartje wat mijn oven uitgeschoven kwam verbaasde mij zelfs. De friszoete, sappige ananas in een mengsel van roomkaas en blauwe kaas met daar bovenop een laagje gekarameliseerde walnoten met rozemarijn. Fantastische combinatie, heerlijk als lunch met wat salade of zelfs als dessert. Weer eens wat anders en het samenspel van ananas met een vleugje blauwe kaas misstaat werkelijk niet.  Lang leve de restjes in de koelkast! Houd je niet van blauwe kaas gebruik dan een zachte maar wel wat rijpere geitenkaas.

Je hebt nodig:
200 gram verse ananas - 2 eieren - 4 plakjes roomboterbladerdeeg - 150 gram roomkaas ( Heb Philadelphia gebruikt) - ongeveer 75 gram blauwe kaas ( had nog danish blue) - 50 gram walnoten - 2 el honing - paar naaldjes rozemarijn - springvorm of quichevorm van 24 cm doorsnede

Zo maak je het:

• Laat de bladerdeeg ontdooien
• Verwarm de oven voor op 185 graden
• Snijd de ananas in kleine stukjes
• Klop de eieren los en vermeng met de roomkaas en blauwe kaas. Mengen tot het homogeen is. Door de kaas zal het niet helemaal glad worden maar dat hoeft ook niet.
• Rol het bladerdeeg uit tot een ronde lap. Het taartje wordt uiteindelijk zo hoog als de helft van de hoogte van je vorm. Rol het dus uit op ongeveer die grootte. Een quichevorm is al lager dus dat komt prima uit.
• Leg het bladerdeeg in een licht ingevette vorm.
• Verdeel de helft van het roomkaasmengsel over de bodem.
• Verdeel hier de ananas over en giet de rest van het roomkaasmengsel erover.
• Schuif in de voorverwarmde oven en laat 30-35 minuten bakken.
• Hak in de tussentijd de walnoten grof. Verwarm in een pannetje 2 el honing, hussel de noten erdoor en zorg dat ze goed omhuld zijn met honing. Strooi er fijngeknipte rozemarijn bij, hussel nog even. Zorg ervoor dat de boel niet aanbrandt.
• Haal de taart uit de oven, verdeel het notenmengsel erover. Leg er eventueel nog wat plukjes blauwe kaas bij.
• Schuif terug in de oven en bak nog 10 minuten.
• Laat klein beetje afkoelen en verdeel het taartje in punten. Het is genoeg voor 10 puntjes. Of je verdeelt het in 8, 4...

Champignonsoufflé met of zonder ham

Op mijn stukje 'Beduimelde culinaire avonturen' kwam een reactie van Nell, een medeblogster met een veelal amusante, af en toe ontroerende en soms vileine pen. Voor wie haar niet kent, ga eens op bezoek bij Eetplezier. Afijn, zij vertelde me over een volgeschreven kookschriftje met recepten uit het ouderlijk huis. Laat ik nu ook zo'n schrift hebben, meerdere zelfs, niet alleen met recepten van thuis maar grotendeels overgeschreven uit kookboeken, tijdschriften en dergelijke. Ouderwets met de pen, een computer was in die tijd nog toekomstmuziek.
Uit één van die schriften komt de champignonsoufflé, van origine horen er baconstukjes in, in mijn koelkast lag nog wat serranoham een mooie gelegenheid om die op te maken.  Verder heb ik er nog wel wat aan gesleuteld dat kan ik gewoon niet laten. Voor een vegavariant laat je uiteraard de ham weg maar dat is logisch.

Je hebt nodig:
350 gram kastanjechampignons - scheutje olijfolie - 50 gram serranoham - 1 el oregano - handvol fijngeknipte bieslook - zout - peper - 5 eieren op kamertemperatuur - 45 gram boter - 45 gram bloem - 450 ml melk - 50 gram geraspte Parmezaanse kaas.

Zo maak je het:

• Verwarm de oven voor op 200 graden.
• Snijd de champignons in plakjes en bak ze niet te lang  in een scheutje olijfolie samen met de oregano. Zet het vuur af en laat afkoelen.
• Snijd de ham in kleine stukjes
• Splits de eieren in wit en dooier. 
• Klop de eiwitten stijf met een snufje zout. Zorg voor een brandschone kom  én dat er geen sliertje eigeel in je eiwitten zit want dan kun je het stijfkloppen wel vergeten.
• Smelt de boter in een flinke pan.
• Voeg de bloem in één keer toe, roeren tot het los komt.
• De melk scheutje voor scheutje toevoegen tot je een gebonden saus krijgt. Breng op smaak met zout, peper en de geraspte kaas.
• Haal de pan van het vuur en roer er de eidooiers door tot de saus mooi glanst.
• Schep de champignons, ham en bieslook door.
• Spatel nu de eiwitten erdoor.
• Schep of giet het mengsel in een ingevette souffléschaal en bak het in 30 à 35 minuten goudbruin en gaar.

Lekker met salade.

Bij het vullen van de soufflépot was ik bang dat ik teveel vulling had en heb uit voorzorg niet alles gebruikt. Achteraf bezien was die angst overbodig, indien ik wel alles gebruikt had was de soufflé mooi boven de rand uitgestegen en nu net niet. Weer wat ontdekt!

Pizzataartquiche met puntpaprika, hete pepers en pancetta

Wat is dit nu weer voor nonsens, pizzataartquiche. Het heeft allemaal te maken met het foodblogevent van de maand september. Ianna van Beginspiration won met haar maaltijdsalade het foodblogevent van augustus en mag nu dus het thema bepalen, ze koos voor hartige taart. Daar kun je alle kanten mee op, er staan er al een heel stel op mijn blog te pronken maar ja om er daar nu één van in te sturen vond ik wat gemakkelijk. De raderen in mijn hoofd draaiden op volle toeren, verschillende mogelijkheden passeerden de revue maar een stemmetje bleef maar roepen pizza pizza pizza. Ga toch weg met je pizza, pizza is niet de hartige taart zoals hartige taart bedoeld is. Pizza..taart... quiche... Vorm bekleden met pizzadeeg, tomatensaus mengen met room en ei, dan heb je toch een overduidelijke Pizzataartquiche!

Je hebt nodig voor het deeg:
250 gram farina di grano tenero Tipo "00" (De Cecco) -3/4 tl zout - 15 gram verse gist - 120 ml lauwwarm water - 1 tl oregano

Maken:

• Zeef meel met zout boven een kom. Meng de oregano erdoor.
• Roer de gist los met wat water, voeg vervolgens de rest van het water toe.
• Maak een kuiltje in het meel, giet het gistmengsel erin.
• Kneed het in ongeveer 10 minuten tot een zacht en elastisch deeg.
• Vet een kom lichtjes in met wat olijfolie. Leg het deeg erin. Dek af met ingevet plastic folie en laat 3 uur rijzen op een warme plaats. In ieder geval tot het in volume verdubbeld is.

Voor de vulling heb je nodig:
6 tomaten - 1 grote ui - 1 teentje knoflook - 250 ml room - 2 eieren - 2 puntpaprika's  - 16 zwarte olijven - 80 gram pancetta - 6 peperoni (potje)* - 10 naaldjes verse rozemarijn - scheutje olijfolie - zout en peper - 50 gram geraspte kaas - geraspte Parmezaan of pecorino

Maken:

•  Begin alvast met het voorverwarmen van de oven tot 220 graden.
• Snipper de ui, snijd de tomaten in kleine blokjes. 
• Snijd de peperoni doormidden, haal de zaadjes eruit anders is het veel te heet. Snijd in stukjes en zet apart.
• Verhit in een koekenpan een scheutje olijfolie en bak hierin de ui en tomaatblokjes. Knip de rozemarijn erover en pers een teentje knoflook ui. Maal er wat peper over. Zet het vuur laag en laat sudderen tot het vocht bijna verdampt is. Zet uit en laat afkoelen.
• Halveer de puntpaprika's, verwijder zaadlijsten en snijd iedere helft in de lengte nog een keer door.
• Verhit in een andere koekepan wederom een scheutje olie en bak hierin de paprika tot het zacht is. Regelmatig draaien. Af laten koelen.
• Klop de eieren los, voeg room toe plus wat zout en gemalen peper en roer tot alles goed vermengd is.
• Meng er nu het afgekoelde tomaten-uimengsel door.
• Vet een quichevorm met een doorsnede van 26 cm in.
• Het deeg is gerezen, haal het uit de kom, maak het plat en rol uit tot een cirkel. Leg het in de quichevorm, de cirkel moet zo groot zijn dat het net over de rand van de vorm hangt. Snijd eventueel bij.
• Bestrooi de bodem met 50 gram geraspte kaas.
• Giet hierop het tomaten-roommengsel. Verdeel de paprika erover, leg de pancetta ertussen. Strooi er fijngesneden peperoni over. Verdeel de olijven erover. Rasp er Parmezaan of pecorino over . Het overhangende deeg langs de rand van de vorm vouwen en aandrukken.
• In oven schuiven en 20-25 minuten bakken tot deeg gaar en goudbruin is en het tomaten-roommengsel gestold is.

* Peperoni zijn hete pepers. Ik gebruik de ingemaakte hete pepers van het merk Baktat, hot hot hot maar heel aangenaam door het zuurtje.

Klaar om de oven in te schuiven

Surinaamse pasteitjes

Er zijn twee dingen waar ik echt van gruwel, erwtjes en worteltjes uit blik of pot. Die kleine melige, zachte  groene knikkertjes en de als babyvoer zo zachte, zoete, glibberige worteltjes, wat een horror. Het komt hier niet over de drempel en ik weiger het op tafel te zetten.
Behalve ... als ik surinaamse pasteitjes maak, wonder o wonder is de combinatie kip, ui, ei, augurkjes, kappertjes plus bovengenoemde akeligheden gehuld in een jasje van bladerdeeg een feest. En met dat laatste wordt deze pastei meestal ook gemaakt. We rekenen dan ook niet per vier personen, nee per bak, 50 pasteitjes dat soort werk.
Net als met ieder familierecept worden ook deze pasteitjes in ieder gezin anders gemaakt, uiteraard zijn die van je moeder, of vader maar meestal is het toch moeder de vrouw,  het aller-allerlekkerste en waag het  niet om het tegendeel te beweren :)

 Aangezien ik ook zeer gecharmeerd ben van gemak dient de mens gebruik ik altijd kant- en klaar bladerdeeg. Zoals gezegd kun je het ook in een bakvorm maken wat overigens ook de originele manier is, verdeel bladerdeeg over bodem en randen, verdeel de vulling erover, bedek met plakjes hardgekookt ei en dek vervolgens af met bladerdeeg. Bakken en aan tafel in stukken snijden.

Ik heb pasteitjes, flapjes gemaakt, helaas geen foto deze keer maar dat is toch niet zo'n ramp he. Denk maar aan een appelflap dan heb je het plaatje helemaal voor je, alleen de vulling is anders. Om toch iets ter illustratie te presenteren een gezellig potje doppers en wortels, mjammie!

Je hebt nodig voor 22 à 25 stuks:
pond kipfilet - 1 grote ui - 2 teentjes knoflook - 1 grote tomaat - 1 laurierblaadje - 1 pot erwtjes - 1/2 pot worteltjes - 1/2 pot zoetzure augurken - 1 el kappertjes - 4 eieren -   2 1/2 pakje bladerdeeg - 1 flinke el tomatenpuree - 2 takjes selderij - 2 takjes peterselie -2 maggiblokjes - scheutje olie - peper en zout - 1 ei om de flapjes mee te bestrijken

Zo maak je het:

• Doe de kip in een pan met zoveel water dat het net onderstaat. Voeg hier het laurierblaadje aan toe plus de takjes selderij en 1 maggiblokje. Breng aan de kook, draai het vuur vervolgens laag en sudder zachtjes tot de kip gaar is. Haal het uit de pan en laat het afkoelen.
• Kook 4 eieren hard.
• Ontdooi de bladerdeeg.
• Snipper de ui en knoflook.
• Verhit een klein beetje olie in een koekenpan, fruit hierin de ui en knoflook op laag vuur.
• Snijd de worteltjes en augurkjes klein evenals de tomaat.
• Pluk de kip uit elkaar in kleine stukjes.
• Voeg aan de ui en knoflook de tomaat toe, sudder even mee en voeg dan 1 el tomatenpuree toe. Maal er flink wat zwarte peper overheen.
• De stukjes kip toevoegen plus het andere maggiblokje, roer het goed door en laat even meebakken.
• Nu mogen de erwtjes, worteltjes, augurkjes en kappertjes erbij. Knip de peterselie er overheen. Alles door elkaar scheppen en eventueel verder op smaak brengen met nog wat peper en wat zout. 
• Laat afkoelen totdat het in ieder geval lauw is voordat je flappen gaat vouwen. Bij een te warme vulling werkt het bladerdeeg niet echt mee.
• Pel de eieren en maak er met de eiersnijder dunne plakjes van. Wie nog geen eiersnijder heeft, hoppa naar de winkel en aanschaffen dat ding. Anders met een mes hele dunne plakjes fabriceren.

• De vulling is klaar, we gaan flappen vouwen.
• Verwarm de oven voor op 220 graden. Bekleed 2 bakplaten met bakpapier, op een rooster gaat trouwens ook prima, leg daar dan een dubbele laag bakpapier op.
•  Op een plakje bladerdeeg leg je een plakje ei, daarop ongeveer 1 el vulling, opvouwen als een appelflap, omdraaien zodat de naad naar beneden komt te liggen. Zachtjes aandrukken en eventueel nog met een vork ribbeltjes in de randen drukken.. Leg op bakplaat zoals gezegd met de naad naar benden.
• Vouw zo gezellig door tot de vulling of je bladerdeeg op is.
• Bestrijk ieder flapje met wat losgeklopt eigeel.
• Schuif de bakplaten/roosters in de over en bak in 15 à 20 minuten goudbruin en gaar.
• Eet met salade, surinaamse sambal of pittige chilisaus.

Ideaal voor feestjes, weekenden en wat over is vries je gewoon in. Handig toch!
En waarom is er geen foto denk je dan, nou het gros hebben we opgegeten en gewoon vergeten een kiekje te schieten,, een deel weggegeven en er ligt nog wat in vriezer voor dochterlief. Vind het sneu voor haar als ik haar flappen doormidden hak voor een fotootje :)