Salade Farandole

Salade Farandole. Het deed mij denken aan dansen op het dorpsplein, zwierende rokken, wapperende linten. Slierten mensen hupsen tussen de in lange rijen opgestelde tafels door.
Tafels met karaffen wijn, hier en daar een omgevallen glas, borden met resten kip. Geschater weerklinkt.

Mooie beelden ware het niet dat farandole niets anders betekent dan mengelmoes  Oftewel mik er maar in wat de koelkast en voorraadkast je biedt.
Deze versie vond ik in een oud kookboekje; 'Salades et hors-d'oeuvre des pays du soleil'. Heel lang geleden eens op de kop getikt. Volgens mij ergens in de Gers maar het kan ook in de Cevennen geweest zijn. Ik weet het niet meer.
Is verder ook niet belangrijk, de salade mag in ieder geval blijven.

Je hebt nodig:

2 Granny Smith - 6 zoute ansjovisfilets (blikje) - kilo krieltjes - paar handjes rucola -300 gram haricots verts - stuk of 20 roze cocktailgarnalen (gekookt) - 2 el pijnboompitten - 1/2 el citroensap - 4 cornichons (kleine zure augurkjes) - 3 hardgekookte eieren - 1 el kappertjes -1 koffielepel pittige mosterd (dijon) -  3 el zure room - 1 el witte wijnazijn - 100 ml olijfolie - zout en peper

Zo maak je het:

Schrob de aardappeltjes eventueel schoon en kook ze in de schil gaar. Dit moet in 10 á 15 minuten gepiept zijn. Laat beetje afkoelen of tot je vast kunt pakken en trek de schil eraf.

Snij de uiteindjes van de haricots verts. Blancheer de boontjes beetgaar. Hevel ze over in een vergiet of zeef, laat er koud water over stromen zodat de boontjes niet verder garen en laat ze vervolgens uitlekken.
Rooster de pijnboompitjes in een droge koekenpan lichtbruin.

De garnalen kun je natuurlijk al gekookt kopen maar je kunt ook diepvries gebruiken. Zelf heb ik altijd een zak met rauwe garnalen liggen, wel zo handig. Ontdooi de hoeveelheid die je nodig hebt, dep droog  en kook ze in wat water tot ze roze zijn. Ook deze mogen in een vergiet of zeef en net als bij de boontjes laat je er koud water over stromen. Wederom uitlekken. Doe ze in een kommetje, besprenkel met citroensap en maak op smaak met wat zout en peper.

De appels schillen en in dunne partjes snijden.
De ansjovisjes fijnsnijden
Vermeng appel en ansjovis met de aardappels, haricots verts en garnalen.
Scheur de rucola in stukken en voeg het eveneens toe.

Nu de eieren pellen en ragfijn hakken. Je kunt ze ook door een zeef wrijven. Vermeng met de mosterd, witte wijnazijn, kappertjes en fijngesneden cornichons. Klop het op met de olijfolie die je er in dunne straaltjes bijgiet. Tot slot de zure room erdoor roeren.

Dit mengsel voorzichtig door de salade scheppen. Bestrooien met de pijnboompitjes.

Zie hier uw frivole salade farandole.

Bron: Pierette Chalendar - Salades et hors- d'oeuvre des pays du soleil.

Salade met kip en Aziatische dressing

Salades in alle soorten en maten kunnen wat mij betreft  in elk seizoen. Maar vooral in de lente en de zomer wanneer het zonnetje heerlijk schijnt, de temperatuur aangenaam is lijkt het of we er dubbel van genieten.
Daarnaast kun je met niet al te ingewikkelde ingrediënten in een wip een schaal vol op tafel toveren.
Vorige week woensdag was de eerste zomerse dag van het jaar. Het kwik haalde hier volgens mij de 25 graden wel. Heerlijk!
Omdat ik wat later thuis zou zijn bakte ik 's ochtends vroeg de kip al om het daarna veilig in de koelkast te stoppen.
Hoefde ik 's avonds alleen nog maar een dressing te kloppen en de rest van het spul in een schaal met elkaar te vermengen.

Op een dressing met een Aziatisch tintje ben ik behoorlijk dol. De combinatie zoet, zuur, zout en spicy vind ik tongstrelend. Het past geweldig bij wat hardere groente zoals koolsoorten, wortel.
Maak er eventueel nog wat noedels bij, schep dat er ook door en voilá er is een heerlijke noedelsalade geboren.
Je kunt het trouwens ook prima mee naar je werk of school nemen. Doe de dressing dan wel even apart in een potje en hussel het ter plekke erdoor.

Je hebt nodig voor 2 personen:

1/3 Chinese kool - 2 winterwortels - 150 gram fijngesneden rode kool ( ik deed gemakkelijk en pakte een zakje) - 3 lenteuitjes - flinke handvol gemengde scheuten (alfalfa, preischeuten, china rose oid) - 2 kippenbouten - zout en peper - scheutje zonnebloem-of arachideolie - 2 el gebakken uitjes - paar ringetjes rode peper - partje limoen

Voor de dressing:
 3 el chinese sojasaus - 3 el rijstazijn - sap van een halve limoen - 3 el arachideolie - 1 el suiker - 1 teentje knoflook - 2 tl vissaus - 1 rode peper.

Zo maak je het:

Verdeel de bouten even in dij en drumstick. Dat is heel eenvoudig. Voel met je vinger waar het scharnier zit tussen beide delen, zet er een scherp mes op en snijd het door.
Wrijf de kip in met zout en peper en bak ze in een scheutje olie om en om bruin. Zet het vuur laag, leg een deksel op de pan en laat ze in ongeveer 35 minuten rustig gaar worden. Draai af en toe om.

Laat ze vervolgens afkoelen en stop tot gebruik in de koelkast als je het pas 's avonds of de volgende dag gebruikt.
Haal het er wel op tijd uit zodat de koelkastkou er af is of doe zoals ik en laat het in een koekenpan zachtjes warm worden terwijl je met de rest van de salade bezig bent.
Verwerk je het wel meteen laat het dan afkoelen tot lauw.

Snijd de chinese kool in smalle repen, de wortel julienne en de lenteui in ringetjes. Vermeng dit in een kom of schaal met de rode kool

Klop een dressing van de sojasaus, rijstazijn, limoen, arachideolie, suiker en vissaus.
Snipper de knoflook en snijd een halve rode peper of meer in dunne ringetjes. Schep dat door de dressing.
Gebruik ongeveer de helft van de dressing om de salade op smaak te brengen. Geef de rest er apart bij.

Strooi de scheutjes over de salade. Trek de kip in stukjes, leg op de salade en maak af met gebakken uitjes en wat partjes limoen. Eventueel nog een paar ringetjes rode peper maar dat moet je zelf maar bepalen.

Zo heb je dus een lichte zomerse maaltijd en zoals gezegd door wat noedels toe te voegen is het perfect voor mensen met wat meer trek.

Over Salmagundi en Noorse vissalade

Wekelijks gaan er vele kookboeken door mijn handen en ik moet eerlijk bekennen dat ik over al die nieuwe uitgaven niet altijd even enthousiast ben. Onoverzichtelijke recepten, soms ronduit slechte lay-out, afgeraffelde indruk, een verkoopprijs die niet in verhouding staat tot de inhoud. Plak er maar een bekende kop op en het verkoopt wel, dat dus. Jammer, want voor vijf of meer euro minder zijn er soms, niet altijd, veel betere alternatieven. En ja dat vertel ik dan ook.
Ook spreekt logischerwijs niet ieder onderwerp mij aan. Of voegt het voor mij niet zoveel toe, kan ik er geen inspiratie uit halen. Heb ik niet zoveel met de auteur. Maar goed, smaken verschillen en dat mag ook. Iedere doelgroep zijn of haar favorieten. Da's mooi en zo blijft er ruimte voor allerlei schrijfsels en kooksels.

Over Salmagundi van Sally Butcher ben ik wel enthousiast, was ik al enthousiast aangezien ik de Engelse uitgave al kende. Een boek vol salades uit alle windstreken en evenzovele ingrediënten
Wat zo fijn is aan een salade, er zijn geen spelregels aan verbonden bij het samenstellen. Laat je fantasie de vrije  loop of laat je leiden door de inhoud van je koelkast en voorraadkast.
De mogelijkheden zijn oneindig en het is niet zo moeilijk om iedere keer een andere salade op tafel te toveren. Mocht de inspiratie eens verdwenen zijn dan helpt dit boek je zeker weer op weg.

De hoofdstukken in het boeken kregen de titel van het belangrijkste ingrediënt, wel zo overzichtelijk.
Denk aan Rijst, Pasta & Graan, Vis, Kaas, Vlees, Kruiden & Bladgroenten en Groente. . Fruitsalades en salade als toetje ontbreken ook niet net als een hoofdstuk gewijd aan dressing en dipsauzen. Om af te sluiten met toppings, de knappertjes, de extra mondvermaakjes om het zo maar eens uit te drukken.
Voor vegetariërs wellicht niet zo geschikt maar als je het eens kunt lenen van iemand... doen want er zijn ook hele mooie vlees- en visloze recepten in te vinden. Verder kan ik jullie een ander boek van deze auteur aanbevelen; 'Veggiestan'.

Sally Butcher vertelt graag. Over haar winkel in Peckham, producten, de herkomst en inspiratiebronnen van haar recepten, de smaakcombinaties. En natuurlijk legt ze uit waar Salmagundi nu eigenlijk voor staat. Een 17e- eeuwse Engelse benaming voor een salade waar zo'n beetje alles in is verwerkt wat maar groeit, loopt, zwemt en vliegt. Onze maaltijdsalade van nu dus, daar combineren we immers ook naar hartenlust ingrediënten.

Het afgelopen weekend (wat was het zalig weer!!)  kwamen er vrienden borrelen, een mooie gelegenheid om dit boek met zijn cover vol mozaïekjes eens te testen en vrienden plus husband voor proefkonijn te laten spelen.
Vonden ze helemaal niet erg.

Vrijdag maakte ik voor ons tweetjes uit Salmagundi een dragonsalade met gepaneerde kip.  Wat is dragon toch een waanzinnig lekker kruid met zijn lichte anijssmaak. Ik gebruik het veel te weinig maar daar gaat verandering in komen.
Voor bij de borrel koos ik een bietensalade met gember, mango en munt. Husband houdt helemaal niet van munt maar riep deze frisse, zomerse  salade uit tot winnaar.
Ook maakte ik een o zo simpele maar waanzinnig lekker roomkaasmengsel met uitgebakken en verkruimelde ontbijtspek, bieslook en limoensap. Blaadjes witlof erbij, crackers mag ook, smeren maar.

Toch geef ik jullie een ander recept, Noorse vissalade met mierikswortel. Heerlijk als gezellig voorgerechtje, onderdeel van andere hapjes, een buffetje of andere feestelijkheden.
Eenvoudig om te maken en je scoort er zeker te weten punten mee! Ik heb het overigens ietsiepietsie aangepast. Met name de hoeveelheid zure room, 2 1/2 dl vond ik echt iets too much.

Voor 4 à 6 personen heb je nodig:

250 gram kabeljauwfilet of andere stevige witvis -  150 gram gerookte forel - 2 blaadjes laurier - 2 sjalotjes - paar draadjes saffraan ( stuk of 5) - 2 eieren - 2 tomaten - 1 el appelciderazijn -  4 el zure room - 1 el geraspte mierikswortel ( of naar smaak, wij houden van de pittige scherpte maar dat geldt niet voor iedereen) - 2 el fijngehakte verse dille plus een beetje voor de garnering - zout en peper - 2 ferme sappige zoetzure augurken - ijsbergsla of little gem - 2 sneetjes zuurdesembrood, stevige volkoren of wat je zelf lekker vindt.

Zo maak je het:

Week de saffraan in 2 theelepels heet water.
Kook de eieren hard.
Snipper de sjalotjes en hak de dille fijn. Dit kun je allemaal doen als de kabeljauw in zijn waterbadje ligt of af ligt te koelen.

Leg de kabeljauw in een pan, giet er net zoveel koud water op tot het onderstaat. Leg er de blaadjes laurier bij. Laat het nu tegen de kook aan komen. Blijf erbij en pas op dat het niet gaat koken.
Laat zachtjes een minuut of 5 pocheren. Zet dan het vuur uit. Laat de vis in het hete water liggen, het gaart nu nog even door. Voel voorzichtig of het gaar is. Het moet nog stevig aanvoelen.
Schep het er met een schuimspaan uit, leg de vis op een bord en laat afkoelen.
De blaadjes laurier gooi je weg.

Verdeel de kabeljauw in stukjes en doe het samen met de gesnipperde sjalotjes in een kom.
Roer een dressing van het saffraanwater, de azijn en zure room. Vermeng met de fijngehakte dille, mierikswortel, zout en peper en schep het vervolgens door de vis.
Zet het nu afgedekt een uurtje in de koelkast. Langer mag ook.

Haal de vis uit de koelkast. Snijd de forel in stukjes en schep het erdoor. Proef even of er nog wat zout en peper bij moet.
Rooster vlak voor serveren het brood en snijd in 4 à 6 blokjes, beetje afhankelijk van hoe groot je plakken brood zijn.
Pel de eieren, gebruik zo'n handige eiersnijder voor mooie plakjes of een scherp mes.
Verdeel de tomaten in plakjes.

Verdeel de sla in handige eenhaps blaadjes of maak er als je het als voorgerecht serveert kommetjes van. Leg het op een schaal of bordjes.
Eerst komt het brood, daar leg je een plakje tomaat op, dan wat vissalade. Maak het af met een plakje ei, paar plakjes augurk en tot slot nog wat dille

Bron: Sally Butcher- Salmagundi, inspirerende salades uit het Midden-Oosten en verder. 2015,
272 blz, ISBN 978 90 452 0438 3, prijs 24,95

Dit boek is in eigen bezit, geen gesponsorde toestanden dus.

Salade met rijstnoedels, rundvlees en nuoc cham

Zodra het maart is begint het bij mij te kriebelen.
Net of ik weer wakker word na een lange winterslaap. Mijn innerlijke batterijen laden zich op en ik krijg weer zin. Zin om van alles te ondernemen.
Lekker naar buiten, die tuin in. De borders ontdoen van hun winterdekje en ontdekken dat van alles voorzichtig de kopjes boven de grond uitsteekt, zoekend naar licht.

Stiekem kijk ik nog wat verder naar voren. De zwaardere winterkost, hoe lekker ook, wuif ik een vrolijk tot ziens toe en wentel me in het vooruitzicht van de asperges. Goed, ik moet nog even geduld hebben maar de voorpret doet ook al veel niet waar.

Om het voorjaar feestelijk af te trappen deze heerlijke lichte salade met een beetje pit en wat vrolijke krakers.

Rijstnoedels met gemarineerde rundvleesreepjes, pinda's, krokante uitjes en de Vietnamese dipper nuóc chãm.
Heel simpel om te maken en ook nog eens zo klaar!

Je hebt nodig voor 3 personen:

220 gram rijstnoedels (te koop bij de toko maar ook in de meeste supermarkten) - 350 gram bieflappen - 2 stengels citroengras - 2 knoflookteentjes - 2 el vissaus - 2 el arachide- of zonnebloemolie - 1 flinke ui - peper en zout - gemengde sla naar keuze - ongezouten pinda's - gebakken uitjes (potje/bakje toko of supermarkt of zelf maken ;-)) - blaadjes basilicum - voor de liefhebbers wat ringetjes rode peper.

Voor de dressing:
1 Spaanse peper zonder zaadjes - 1 teentje knoflook - 3 el suiker - 5 el vissaus -1 el rijstazijn -125 ml water - 1 limoen - vijzel

We maken eerst de dressing:

De Spaanse peper is relatief mild, je kunt natuurlijk ook de veel vlammendere Thaise gebruiken, een Santaka of andere soort.

Hak de peper grof evenals het teentje knoflook. Vijzel het tot een smeuïge pasta. Bij gebrek aan vijzel kun je ook de staafmixer gebruiken.
Voeg de suiker toe en stamp door tot de suiker helemaal rood is.
Breng het water aan de kook, voeg de pasta , vissaus en rijstazijn toe en roer het lekker door. Laat nu een paar minuten zachtjes inkoken. Pas op dat het niet te stroperig wordt.
Voeg het sap van een halve tot driekwart limoen toe. Even proeven wat je zelf het lekkerste vindt.  Zet op zij en laat afkoelen.

Verder met de salade.

Snijd de bieflappen in dunne reepjes. Hak het wit van 1 citroengrasstengel fijn plus het andere knoflookteentje. Hevel de stukjes vlees over in een kom samen met citroengras en knoflook. Giet er 2 eetlepels vissaus bij en hussel de boel goed door. dek het af en laat een half uurtje staan.

Vul een flinke pan met water, breng aan de kook. Mik de rijstnoedels erin, roer door en zet het vuur meteen uit. Een paar minuten later zijn de noedels zacht. Giet ze in een vergiet en spoel meteen af met koud water om te voorkomen dat het een papperige toestand wordt.
Laat ze uitlekken in het vergiet.

Snijd de ui in dunne ringen, hak het wit van de andere stengel citroengras en snipper een teentje knoflook.
Verhit 2 el olie en roerbak hierin de ui, citroengras en knoflook een seconde of tien. Dan het gemarineerde vlees erbij. Bak op hoog vuur al omscheppend een minuut of vijf tot het vlees rondom bruin is Doordat het vlees dun is gesneden is het nu ook meteen klaar en nog lekker sappig. Bestrooi met peper en zout.

Pak een paar kommen of diepe borden. Verdeel er sla over, leg dan de rijstnoedels erop. Besprenkel met wat dressing. Top af met de reepjes rundvlees. Vergeet de meegebakken ui en citroengras niet.
Strooi er pinda's en de krokante uitjes over, wat in stukjes gescheurde blaadjes basilicum, ringetjes rode peper of wat ook lekker is stukjes lenteui.

Zet de rest van de dressing op tafel samen met  nog wat pinda's en gebakken uitjes.

Eet smakelijk.

Bron: Hanoi Street Food/ Tom Vandenberghe en Luk Thys

Pimp your own salad party

Er was er één jarig hoera hoera, dat kon je wel zien dat was ik!
Ja ja dames en heren, sinds eergisteren mag ik er weer een jaar bij optellen. Van het stijgen der jaren heb ik vooralsnog geen last. Het scheelt ook best wel dat ik de jongste van de vriendenschaar ben. Dit typ ik met een grijns. Zo overschrijd ik altijd als laatste mijlpalen en het scheelt enorm als je anderen hebt zien worstelen met het feit dat ze dertig werden of veertig en die erg hoge drempel van vijftig.
Natuurlijk roepen ze daarna heel hard dat het geen enkele pijn doet. Ja houd je maar groot.
En tegen de tijd dat ik 'erbij hoor' zien sommigen alweer een nieuwe grens opdoemen. Het maakt het voor mij zoooo gemakkelijk.

Het leven moet je vieren en dat doen wij graag. Liefst met veel mensen voor extra feestvreugde.
Maar goed, net terug van vakantie, terecht komend in een aardige chaotische week, inderdaad welkom thuis, is het ook fijn om het even klein te houden.
En dat deden we. Of er nu 10 man zit of 30, er moet toch wat op tafel komen. Mijn hersens kreunden en kraakten en ineens wist ik het.
'Pimp your own salad'. Mot het nou weer in het Engels? Nou ja, zo kwam het in me op, spreek het gewoon lekker op z'n Amerikaans uit en de goegemeente verdringt zich rond je tafel.

Een handig thema waar je al je fantasie op los kunt laten.
Vier basissalades maakte ik:

• Pasta met citroen, zure room, bieslook, olijfolie, flink wat zwarte peper en wat zout. Paar handjes gescheurde rucola erdoor voor extra kleur, anders is het zo'n bleke boel.
• Bulgur met komkommer, tomaat, rozijntjes, citroen en peterselie. Een scheut olijfolie niet te vergeten. Uiteraard weer zwarte peper en wat zout. Als je hier regelmatig rondsnuffelt weet je dat dit mijn couscoussalade is alleen deze keer met bulgur. 
• Een grote bak met verschillende slasoorten met geraspte wortel erdoor en wat tomaatjes.
• Een salade van gepofte biet met tijm en beetje knoflook. Deze zal ik binnenkort nog eens maken en het recept aan jullie geven. Gepofte biet is meer dan verrukkelijk. Vol en zoet, het heeft daarna maar weinig meer nodig.

Op een  dienblad en op tafel zette ik:
Een pot met gedroogde tomaatjes en feta. Hier kun je lezen hoe je dat kunt maken.
Een potje met zelfgemaakte pesto.
Geroosterde paprika's met kappertjes.
Geroosterde pittenmix en ongezouten noten
Tomatentapenade
Hummus
Stukjes artisjokkenbodem
Blokjes gerookte kip.
Uitgebakken spekjes
Garnalen gebakken in wat olie met citroen en peterselie plus een ietsiepietsie knoflook.
Kaasplankje want behalve op je stokbrood kan het ook prima door de salade plus een lekker stukje Parmezaan.
Tuinkers
Olijfolie en twee simpele dressings
En nog wat kippetjes uit de oven plus een home made flammekueche. Deze laatste ging al eerder rond zodat ze niet op een houtje hoefden te bijten.

Zoonlief maakte croutons en  zalige rillettes van gerookte makreel. Croutons om te strooien en rillettes om op je broodje te smeren.

Nadat we alles een plekje hadden gegeven kon iedereen los gaan. Maar niet voordat ik had geroepen : 'Come on folks, it's pimp your oooown salad time!"
Pastasalade met extra geraspte parmezaan, spekjes en kip? Je doet je best maar. Ah ook nog een lepel pesto. Van mij mag het.
Garnalen over bulgur plus wat gedroogde tomaatjes. Geen garnalen maar noten. Pastasalade met blauwe kaas, noten en extra 'gewone' sla.
Het lijkt een enorme berg aan voedsel maar ik kan jullie vertellen dat het gros soldaat was gemaakt.

Hopelijk heb ik jullie hiermee op een ideetje gebracht!

Eenvoudige salade van sperziebonen en ui met mosterddressing

Sperziebonen staan met de regelmaat van de klok bij ons op tafel. Dat is altijd zo geweest, ook vroeger al toen ik nog gewoon bij mijn ouders woonde. Mijn opa, je weet wel die met die enorme moestuin, voorzag ons van zakken vol sperzie - en tuinbonen. En mijn tante en zijn zussen en broers en de halve buurt vrees ik.Fijn hoor zo'n hobby. Het resulteerde wel in wat gezucht aan onze zijde. Alweer bonen.
Ik verdenk mijn moeder ervan dat zij de buren ook gul voorzag van haar vaders goede gaven. Er viel met ons drietjes ook niet tegenop te eten.
Opa en oma ja die aten gewoon wat de moestuin gedurende de seizoenen schonk. Tegenwoordig weer heel hip en trendy. Nu is het aanbod ook wel een stuk groter of beter gezegd, opa zaaide gewoon wat hij weer van thuis kende en voor nieuwerwetse fratsen was niet veel plaats. Twee keer per jaar naar 'De Chinees' was al vreselijk exotisch.
Je begrijpt, er is een tijd geweest dat die bonen me behoorlijk de neus uit kwamen maar met het verstrijken van de jaren verdween ook de aversie.
I love beans! Grote, kleine, dikke, dunne, ronde, platte, bruine, witte, rode, groene, you name it, ik eet het.

Mag ik jullie even voorstellen aan mijn opa in zijn jonge jaren? Toen al bezig met  de bonenpluk.

Zo zie je maar, het heeft er altijd in gezeten.Om opa's grote voorliefde voor sperziebonen te eren nu een salade met deze knapperige jongens. Dat moet ik oma toch wel nageven, waar ze spruiten steevast tot een afgrijselijke papperige substantie wist te koken plus een zalige nasudder van een uur of twee op de kachel waren haar sperziebonen altijd precies goed.

Je hebt nodig:

400 gram sperziebonen - 1 flinke ui - spriet of 10 bieslook - 2 el gehakte peterselie - paar takjes bonenkruid - 3 lenteuitjes - 1/2 el kappertjes -2 el rode wijnazijn - 1/2 el grove mosterd - 5 el olijfolie - zwarte peper.

Zo maak je het:

Maak de boontjes schoon door de uiteindjes eraf te snijden en eventuele draden mee te trekken.
Kook ze samen met een takje of drie bonenkruid beetgaar, spoel z daarna af in een vergiet en laat uitlekken.
Snijd de ui in flinterdunne plakken en de lenteuitjes in ringetjes.
Klop een dressing van de rode wijnazijn, mosterd, olijfolie en wat zwarte peper.

Vermeng de uitgelekte sperziebonen in een schaal met de ui, lenteui, kappertjes, 1 el peterselie, de helft van de bieslook en 3/4 van de dressing.
Hussel lekker door elkaar. Strooi de rest van de peterselie en de bieslook erover en verdeel de overgebleven dressing over de salade.
Laat een kwartiertje intrekken.

Smaakt heerlijk bij gekookte of gebakken piepers. Misstaat ook zeker niet als bijgerecht bij een bbq.

Bonensalade met gekarameliseerde ui en homemade gedroogde tomaatjes

Lekker hoor zo'n pot met zelf gedroogde tomaatjes en feta maar wat voor nuttige bestemming zullen we het eens geven. Behalve op brood leggen en zo uit de pot snoepen wat absoluut geen straf is.
Door een salade natuurlijk! Met knapperige sperziebonen en kleine zachte  flageolets uit het Franse land. Je koopt ze hier gewoon in blik. Gedroogd ben ik ze bij ons nog niet tegengekomen, wie een tip heeft mag het altijd spuien!

Voor een extra contrast doen we er ook nog gekarameliseerde uien bij, nog zoiets waar we hier geen genoeg van kunnen krijgen. Meestal maak ik meteen een dubbele hoeveelheid aangezien ze multi toepasbaar zijn en in de koelkast gemakkelijk een aantal dagen houdbaar.
Die uien zijn zalig op brood met oude kaas, bij gegrild vlees, op je broodje hamburger of door geroosterde groente. En dikke maatjes met bonen.
Weet je meteen hoe deze salade is ontstaan.

Een maaltijdsalade is het niet, het is echt bedoeld als bijgerecht.  En ook nog eens voor 2 personen. In een wip bouw je het natuurlijk om naar vier door simpelweg de hoeveelheden te verdubbelen.

Het recept voor de gedroogde tomaatjes met feta vind je hier. Je kunt natuurlijk ook een potje uit de winkel gebruiken. Koop dan wel die tomaten op olie. Vermeng het met wat feta, verse rozemarijn en tijm en laat het even staan zodat de smaken in kunnen trekken. Maar geloof me, zelf maken is leuker en niet geheel onbelangrijk veel lekkerder!

Je hebt nodig voor de gekarameliseerde uien:

500 gram uien - 25 gram roomboter - 1 el olijfolie -  3 el suiker - 75 ml appelciderazijn - 125 ml rode wijn - zout en peper - takje tijm

Maak de uien schoon en snijd ze in ringen. Verwarm boter met de olijfolie, leg de uien erin en bestrooi met suiker plus wat zout en peper. Rits de blaadjes van het takje tijm en doe ze er bij.. De boel omscheppen en nu op laag vuur zo'n drie kwartier zachtjes laten sudderen. Regelmatig omscheppen.
Nu azijn en rode wijn erdoor roeren en laat het nog een klein half uurtje zachtjes inkoken tot de vloeistof bijna helemaal opgenomen is door de uien.
Ja het duurt even maar dan heb je ook wat. Laat afkoelen tot lauw.

Verder heb je nodig:

250 gram sperziebonen - klein blikje flageolets - paar kleine takjes bonenkruid - peper en zout - scheutje olijfolie - spriets citroensap - paar eetlepels gedroogde tomaatjes met feta.

Maak de bonen schoon en kook ze met het bonenkruid beetgaar. Giet af in een vergiet en spoel meteen met koud water om verder garen tegen te gaan.
Laat de flageolets uitlekken. Hussel beide bonen door elkaar met een scheutje olijfolie, wat citroensap en breng op smaak met zout en peper. Strooi er nog wat verse bonenkruid over.
Een paar eetlepels gekarameliseerde uien erbij en een vrolijke schep tomaatjes met feta plus de olie.

Zoals gezegd kun je de uien die over zijn gemakkelijk een paar dagen in de koelkast bewaren. Schep het in een schone pot, draai het deksel erop en zet weg.  Koud smaken ze prima maar ook met opnieuw opwarmen hebben ze geen enkel probleem.

24 Uurs Salade hit op neven -en nichtendiner

Een paar weken geleden mochten we weer. Aanschuiven bij het inmiddels beroemde neven- en nichtendiner. Beroemd in familiekringen dan he. En ik ken een aantal lezers die dit gebeuren altijd met belangstelling gade slaan. Dus ook een klein beetje fameus buiten ons eigen gedoetje.
Na ontdekkingen op ons bord uit onder andere Cuba, Albanië, Ethiopië, België en Griekenland belandden we nu tot opluchting van één van de nichten eindelijk in ons kikkerlandje.
Stug gooide ze jaar in jaar uit Nederland in de hoge hoed en immer besliste het lot anders. Voerde ons ver de landsgrenzen over in plaats ons achter de dijken te houden. Maar eindelijk, eindelijk toch gelukt.

Wie nu denkt aan spruitenlucht, griesmeelpudding en blote billetjes in het gras heeft het mis. De familieleden weken af van traditionele kost en staken  Nederlandse producten in een wat moderner jasje.
Met uitzondering van groentesoep, zo'n soep die smaakt naar vroeger bij oma. Met ballen en vermicelli. Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik zelden groentesoep maak. Heel toevallig afgelopen winter weer eens maar dan zonder vermicelli. Ik heb het niet eens in huis. Toch moet ik een keer zo'n doos of zakje met die flieberdingetjes in mijn mandje deponeren. Want die vermicelli maakt zo'n ouderwets soeppie stiekem toch wel af.

Via groentesoep naar stoofpeertjes met geitenkaas, zomerstamppotje met gehaktbrood in plaats van ballen en mijn pannenkoekjes met citroencrème en zomerfruit kom ik weer uit bij het begin.
Een 24- uurs salade. Nou echt, ik had er nog nooit van gehoord! Nicht Elly nam het ooit over uit het Brabants Dagblad dat toen nog Nieuwsblad van het Zuiden heette. En maakte het vervolgens regelmatig. Nooit voor ons dus anders was het geen onbekende.

De naam zegt het al, deze salade zet je een dag koel weg voor je de eerste hap neemt.Gemaakt in laagjes ijsbergsla, spekjes, champignons, erwten, ui en een topping van mayo met geraspte kaas. O en vergeet niet, die champignons komen uit een potje.Ik kan me voorstellen dat je bij deze opsomming nou niet bepaald denkt aan iets smakelijks.
Maar geloof me nu gewoon, het is verrukkelijk! Een ideaal zomers gerecht, perfect voor feestjes en partijen, bij de bbq of op een niet zo bijzondere doordeweekse avond. Stokbrood erbij, glaasje witte wijn.
Zomer!

Voor een lekkere grote schaal vol heb je nodig:

1 krop ijsbergsla - 250 gram gerookte spekreepjes - 4 hardgekookte eieren - 200 gram diepvrieserwtjes - 1 flinke ui - 1 potje champignons - 4 el yogonaise - 100 gram geraspte kaas - zout - peper - poedersuiker.

Bak het spek zachtjes uit tot het krokant is, schep het vervolgens uit de pan op wat keukenpapier. Laat afkoelen.
Champignons uitlekken in een zeef en vervolgens droog deppen.
Snijd de ijsbergsla in smalle reepjes. Verdeel de helft over de bodem van schaal. Bestrooi met wat zout en peper en een heel klein beetje poedersuiker. Zeg een 1/4 tl.

Verdeel hier overheen de spekreepjes, vervolgens de champignons, dan een laagje met ei.
Afdekken met rest van de ijsbergsla. Weer wat zout en peper plus wat poedersuiker.

Strooi de bevroren (!!) doperwtjes erover. Heus , heus, ze moeten er bevroren op. In die 24 uur ontdooien ze en smaken helemaal prima de luxe!
Tot slot in stukjes of halve ringetjes ui.

Smeer de bovenkant in met yogonaise of gewone mayo. Verdeel de geraspte kaas erover en dek het vervolgens af met huishoudfolie. Hupsakee, 24 uur de koelkast in.

En dat wordt dan zeker een zompige zooi hoor ik al zachtjes iemand mompelen. Nee dus.Want natuurlijk heb ik de proef op de som genomen en fabriceerde zelf ook zo'n schaal vol lekkers. Om te laten proeven aan dochterlief en haar partner. Gezellig samen in de tuin eten want dat kon vandaag!
En wat vonden de dame en heer ervan? Heerlijk en nee dat zeggen ze niet uit beleefdheid. Ook husband en ik hebben weer gesmuld.

De 24- uurs salade mag blijven. In oktober, dus dat duurt nog even, gaat de neven- en nichteneetclub op de Japanse toer!

Maaltijdsalade met pittige kip, druiven en knapperige aardappelsticks

Braziiiiiiiiiiil, lalalalalala! Ja hoor het WK is begonnen. Ondanks mijn carnavalesk begin kan ik u meteen mededelen dat ik helemaal niks met voetbal heb. Weken voetbalpret zijn  aan mij niet besteed. Niet getreurd, het levert extra blogtijd op, onkruid wordt fanatieker verzameld en af en toe spiek ik met een half oog mee. Als Nederland speelt, de rest kan me gestolen worden. En zelfs dan he, ze moeten er wel een enorm spannende pot van maken om mij aan de buis gekluisterd te houden. 

Hopelijk vindt u mij nu nog steeds aardig.

En in plaats van een vette snack schotel ik ook nog eens een salade voor. Met akelig magere gegrilde kipfilet. Je moet maar zo denken, dan mag er 's avonds een bitterballetje extra in het frituur. Blijft de boel mooi in balans. Maar wel een salade met licht gezouten aardappelsticks. Dunne aardappelfrietjes op het groen? Waarom niet, we strooien allemaal wel een croutonnetje of wat over ons, meestal door mannen genoemde, knijnenvoer.

Zowel in Frankrijk als Canada troffen we wel eens chips op ons bord aan. Het lijkt vreemd maar is toch erg lekker. En ook op de salade werkt het, in plaats van de gebakken broodblokjes.

Om de kip te kruiden gebruikte ik een vlammend home made geschud mengseltje. Pak gewoon de kruiden die je het meest bekoren of pak nu een klein potje. Plus een trechter of vouw het even van een stukje papier, scheelt een enorme knoeiboel op je aanrecht. En ik spreek uit ervaring. Denken en doen lopen soms mijlenver uit elkaar...

Giet in het potje:

2 eetlepels paprikapoeder - 2 eetlepels chilipoeder - 1/2 eetlepel cayennepeper - 1 eetlepel gemalen zwarte peper - 1 eetlepel bruine suiker - 1/2 eetlepel knoflookpoeder - 1/4 eetlepel zout.

Deksel erop, schudden, klaar.

Voor een maaltijdsalade voor 2 personen:

300 gram sla naar keuze (het is WK dus uit een zakkie mag best) - 1/2 winterwortel - 1 gele paprika -stuk of 25 blauwe druiven - 10 kerstomaatjes het liefst in verschillende kleuren - 1 rode ui - 1 groene peper -200 gram kipfilet - gezouten aardappelsticks ( Zelf heb ik een zakje van Lay's gebruikt, die zijn niet zo gruwelijk zout)

Dressing: vermeng 2 el yoghurt met een halve el mayo, knip er tuinkruiden naar keuze door. Maak op smaak met zwarte peper en eventueel een snufje zout.

Zo maak je het:

Wrijf de kipfilet in met wat zout. Verhit een grillpan en grill om en om tot ze een gezellig streepje hebben. Per kant een minuut of vier à 5 maar niet op de allerhoogste stand. Rustig aan.

Haal de filet uit de pan en wrijf nu pas in met ongeveer een eetlepel van het kruidenmengsel.

Terug in de pan met het beest en beide kanten even goed schroeien. De kruiden vormen een korstje maar behouden smaak en verbranden niet.

Doe je dat vanaf het begin dan wordt het bitter en echt zoiets wil je niet op je bord.

Kip uit de pan en laat afgedekt liggen tot je gaat snijden.

Druiven wassen en uit laten lekken. Tomaatjes en paprika ook even wassen en droogdeppen. Zaadlijsten uit de paprika halen en maak van de paprika vervolgens blokjes. Een paar tomaatjes in plakjes, een paar gewoon halveren, wellicht een speels blokje. 

Rode ui in halve ringen. Wortel schrappen, over de lengte in dunne plakken schaven om ze vervolgens in smalle reepjes, julienne, te snijden. 

Halveer de groene peper, zaadjes eruit en snijd de peper in smalle halve ringetjes.

Pak een schaal en vermeng salade met de druiven, tomaatjes, wortel,  rode ui  en paprika. Klein beetje dressing erdoor en meng de boel. Verdeel het over 2 diepe borden.

Verdeel de kipfilet in plakken, drapeer het over de sla. Strooi bovenop wat aardappelsticks en zet de rest gerust op tafel. Maak af met de ringetjes groene peper.

Aan tafel! Vergeet de rest van de dressing niet mee te nemen. En natuurlijk een stukje brood.

Pittige auberginesalade van Mari Maris

Ook mensen die graag koken ontbreekt het wel eens aan inspiratie. Een tijd geleden verzuchtte ik dat op Facebook Een zekere Mari Maris reageerde met de mededeling dat ze daar wel een mouw aan wist te passen. Kom maar op! De naam zei me helemaal niks maar al snel werd me duidelijk dat Mari Maris de auteur is van ' Groentebijbel, van aardappelpuree tot zuringsoufflé' . Gelukkig begreep ze dat gezien de enorme stortvloed aan kookboeken het simpelweg niet altijd meer bij te houden is en was ze zo aardig mij het boek via haar uitgever te laten bezorgen.

En zo geschiedde dat een tijdje later een dikke pil geleverd werd boordevol groenteweetjes en recepten. Van hopscheuten met aardappel, koolraap met bleekselderij, radicchiolasagne tot roderozensaus, kapucijner-sesamkoekjes, courgetteclafoutis en eenvoudige aardappelkroketjes. Om maar even een beeld te geven.
Keurig in alfabetische volgorde. Ieder hoofdstuk begint met een stukje over de herkomst en in welk seizoen het te verkrijgen is. In welke vorm is het verkrijgbaar, vers, gedroogd, half gedroogd en waar moet je goed opletten bij het kiezen van de juiste kwaliteit. Heb je eenmaal die prachtige artisjokken bijvoorbeeld voor je neus liggen hoe verwerk je die schoonheden dan? Mari geeft ook nog tal van combinatiemogelijkheden met kruiden, kaassoorten, andere groentevrienden.
Dit is het startsein voor de duidelijk uitgewerkte recepten met veelal ook nog eens diverse serveersuggesties en andere opties. Fijn!

Al bladerend werd me duidelijk dat ik vaak wel erg weinig origineel groente verwerk. Borlottibonen samen met wat witte kool door pasta. Een zoete spinazietaart? Het zou niet in me opgekomen zijn. Bij Mari gelukkig wel maar zij is ook niet voor niets twintig jaar kok geweest voor ze besloot haar koksbuis op te bergen en zich toe te leggen op het verbouwen van groente. Beide ervaringen resulteerden in dit boek waar ze zoals ze me schreef een paar winters mee bezig is geweest.

Maar liefst 850 recepten verdeeld over 65 soorten groenten, je zult begrijpen dat het onmogelijk is om van ieder recept een foto te plaatsen. Het eindresultaat zou onhanteerbaar zijn. Daarom slechts foto's van de desbetreffende soort. Voor iedereen die een beetje kan koken hoeft dat helemaal geen bezwaar te zijn. Laat de ingrediënten spreken, sluit je ogen en laat je verbeeldingskracht en kennis zijn werk doen. Prachtig plaatje krijg je dan.

Natuurlijk moest ik aan de slag en het recept dat ik jullie geef is een pittige auberginesalade. Nu moet je weten dat de husband helemaal niet zo van aubergine houdt. Maar ja er lag nog zo'n paarse knoeperd. Voor de zekerheid frutselde ik ook nog maar een simpele groene salade in elkaar. Schept hij twee keer op van de aubergines en laat de andere praktisch aan zich voorbij gaan. Wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Deze hoeveelheid is voldoende voor 2 personen. Maak je het voor vier gebruik dan 2 aubergines maar pas op met het verdubbelen van de knoflook en rode peper. Plus 1/4 lijkt mij voldoende.

Je hebt nodig:

1 aubergine - olijfolie -  citroensap - 3/4 rode peper - 1 flinke teen knoflook - 2 el kappertjes - 2 el ontpitte groene olijven - 3 el zongedroogde tomaatjes in olie (aangezien ik die vergeten was heb ik gewone tomaat gebruikt, ook lekker!) - peper en zout

Zo maak je het:

Haal de zaadjes uit de rode peper en snipper het. Ook de knoflook fijnhakken.

Verwijder steelaanzet en kontje, mik weg. Snijd de rest in plakjes van zo'n 5 mm.
Bestrooi met zout en peper, leg de plakken in een vergiet, dek af om verkleuren tegen te gaan en laat 15 `a 20 minuten staan.

Dep ze goed droog door een twee lagen keukenpapier op je werkbank te leggen, verdeel de plakken aubergine erover, dek af met nog eens keukenpapier en druk zachtjes aan.

Verwarm een grote koekenpan, een 1/4 el olijfolie erin en verdeel het goed over de bodem. Laat goed warm worden.
Bak de plakken aubergine in porties om en om bruin en gaar. Gebruik bij iedere portie weer wat olijfolie. Je kunt natuurlijk ook een grillpan gebruiken.

Leg een aantal plakken aubergine op een schaal. Druppel er wat citroensap over. Bestrooi het met rode peper en knoflook plus een beetje zout. Maak zo laagjes tot de aubergine op is. Tot slot wat lekkere olijfolie erover. Dek de boel af en zet minimaal 6 uur weg. Mari zegt acht maar ik begon wat laat. U mag kiezen.

Tot slot de (zongedroogde)  tomaatjes in reepjes snijden en samen met de kappertjes plus in plakjes verdeelde olijven over de aubergine verdelen. Opdienen.

Grappig waar zo'n ontmoeting op je pagina toe kan leiden. Mari heeft er met haar boek voor gezorgd dat ik de komende tijd niet om groenterecepten verlegen zit. Of je nu vegetariër bent, graag een stuk vlees eet, liever een visje nuttigt, je vindt hierin altijd bijpassende groentegerechten of genoeg ideeën om eens lekker te variëren.

'Groentebijbel, van aardappelpuree tot zuringsoufflé', Mari Maris, uitgever Carrera Culinair, 4e druk januari 2014, 496 pag., gebonden. ISBN 9 789048 814886, Prijs 29,90

Dit boek is mij ter beschikking gesteld door de auteur en uitgeverij. Dit beïnvloedt niet mijn mening en waarneming.

Spicy kipnuggets met avocadodressing

Na een weekje Istanbul en een pittige studieopdracht in het vooruitzicht nestelde zoon zich een paar dagen in het ouderlijk huis. Om bij te praten en aan de opdracht te werken. Iets minder afleiding dan in het Nijmeegse. En je hoeft zelf niet te koken, ook altijd een goede reden.
Eindelijk die asperges. Dochter schoof ook graag aan en nam verhalen uit Antwerpen  mee waar zij op haar beurt met vriendlief een paar dagen vertoefde. Het stel compleet.

Hoe verrukkelijk asperges ook zijn, om ze nu iedere dag op je bord te zien en optimaal van het seizoen te genieten is ook weer wat overdreven. Je moet ze niet tegen eten natuurlijk.
Daarom op maandag deze spicy kipnuggets, gebaseerd op Buffalo Chickenwingsrecepten. Eigenlijk vond ik het altijd een beetje rare recepten.
Gefrituurde kippenvleugeltjes in een deeglaagje die daarna nog eens door een mengsel van boter, hot sauce en wat andere bestanddelen worden gehaald. Wat hou je dan in je handen vroeg ik me af, zo'n stukje kip glanzend van het vet?
Ik wist het niet. Je kunt er maar op 1 manier achter komen en dat is door het te proberen. Met zoon als proefkonijn.

Erbij een frisse dressing of dipper net hoe je het wilt noemen op basis van mayo, zure room en karnemelk. Dat laatste lusten ze hier helemaal niet dus bij deze jongens, er zit karnemelk in.
Ook weer zo'n Amerikaans georiënteerde bedoening, Ranchdressing noemen ze dat. Flink veel verse kruiden erdoor, staafmixer erop of in de blender en klaar. Echt lekker, ook en met name voor  salades.

As usual heb ik weer wat zaken door elkaar gemikt en wat weggelaten om het zo aan te passen aan onze eigen smaak.Ik ben en blijf een slechte nakoker zeker als mijn ogen pittige ingrediënten aantreffen. Meestal vallen mijn aanpassingen goed uit... gelukkig maar. Aan de slag .

Je hebt nodig voor vier personen:

3 kipfilets - 3 eiwitten - 1 flinke el dijonmosterd - peper en zout - 1 tl knoflookpoeder - 1 tl gedroogde tijm -3 el bloem - 8 el paneermeel liefst ietwat grof

Voor de hot sauce: 3 el roomboter - 1 el witte wijnazijn - 3 el hot sauce ( Dat moet eigenlijk Frank's zijn ik gebruikte West Indian Hot Pepper Sauce van Encona, te koop bij de Jumbo) - 2 tl worcestershiresaus

Voor de dressing: 3 el mayonaise (Ton's) - 3 el zure room of Griekse yoghurt - 50 ml karnemelk - 1/2 avocado - 1 knoflookteentje - 20 sprieten bieslook - 3 el gehakte peterselie - peper en zout - 1 tl olijfolie - 1/2 el limoensap

Zo maak je het:

Halveer de filets overlangs zodat je twee dunne filets krijgt Snijd ze in niet te kleine stukjes.
Klop drie eiwittengoed  los met de mosterd, tijm en een eetlepel water.
Paneermeel op een bord, bloem met knoflookpoeder en zout op een ander bord.
Haal de kipstukjes eerst door de bloem, dan door het eiwitmengsel en bedek ze tot goed met een laagje paneermeel.
Leg de stukjes kip op een bord en laat het nog even drogen.

Je kunt de nuggets frituren  maar ook even om en om bakken in wat olie en boter en ze vervolgens een voorverwarmde oven van 175 graden  inschuiven en daar zo'n 15 minuten laten garen. Dat heb ik gedaan aangezien we nog een bordje aspergesoep verorberden. Tegen de tijd dat ik ze eruit haalde hadden ze een fijn droog krokant korstje.

Voor de dressing mik je alle ingrediënten in de blender of in de beer van je staafmixer. Even laten draaien. Proeven en verder op smaak brengen met gemalen peper en eventueel nog wat zout. Afdeling kind kan de was doen. Overschenken in een potje met deksel en in de koelkast zetten.

Tot slot smelt je de boter voor het hot saucemengsel in een pannetje. Hot sauce toevoegen plus witte wijnazijn en worcestershiresaus. Alles goed door elkaar roeren.
De kipnuggets in een bak of schaal doen. Deze saus erover gieten. Husselen en even laten staan.

Ik had het niet verwacht maar het is fingerlickin' good!
Op ieder bord legde ik flink wat gemengde sla, tomaatjes erbij, stukjes puntpaprika, ringen rode ui. Daarop zo'n 5 stukjes kip, paar dunne straaltjes dressing en opdienen maar. Nog wat knoflookbrood of stokbrood in een mandje en de rest van de dressing apart op tafel. Die trouwens echt niet in 1x opgaat maar je kunt het gemakkelijk een aantal dagen in de koelkast bewaren. Lekker gemakkelijk aangezien het rauwkostseizoen toch ook weer aangebroken is.
Of je dipt er chips in, dat kan ook.

Chicken Sweet Onion Salade zelf maken

Of het ook elders verkocht wordt weet ik eigenlijk niet, het zal best,  maar bij de Jumbo verkopen ze bakjes salade 'Chicken Sweet Onion' . De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat die helemaal niet verkeerd smaken. Redelijk goed gevuld ook. Iedereen hier vindt het smakelijk op een toastje. Het probleem met zulke bakjes is, je vult er net een holle kies mee. Geen probleem als er nog andere hapjes op tafel staan maar zo solo is het niet veel.
Dus gaan we  het zelf maar eens maken. Meer kip, minder saus.Mijn variant die volgens mij bijna net zo smaakt als het origineel. Alleen dan zonder conserveringsmiddelen, kleurstoffen en andere ongein. Om het slank te houden geen mayo maar Griekse yoghurt.In het origineel is de kip gepocheerd of gestoomd, iets in die geest. Ik doe het net weer iets anders.

Het is echt heel eenvoudig te maken. Kijk maar.

Je hebt nodig:

350 gram kippendijvlees of kipfilet - 1 grote rode ui - 1/2 el olijfolie - 1 tl kerrie madras - 1 el gembersiroop - 1 el honing - peper en zout - 3 el Griekse yoghurt.

Zo maak je het:

De ui halveren en in dunne plakjes snijden. Verwarm een klein beetje olijfolie, niet te heet, doe de ui erin en laat het rustig tien minuten garen. Voeg dan 1 eetlepel honing toe, paar korrels zout, een draai zwarte peper, eventueel paar tijmblaadjes en meng het door elkaar. Op laag vuur, zet er eventueel een plaatje onder, nog 10 à 15 minuten laten sudderen tot de ui helemaal zacht is. Hevel het over in een bakje en laat afkoelen.

Snijd de kip in stukjes. Het kippendijvlees is vaak al fijngesneden, halveer de grotere stukjes nog even. Bestrooi met wat zout en peper.
Verhit een scheutje olijfolie en bak de stukjes kip even snel rondom aan. Bestrooi met de kerrie. Schenk de gembersiroop erbij. Schep alles goed door elkaar en laat even sudderen. Voeg dan een klein scheutje water toe. Laat een kwartiertje pruttelen tot het vocht bijna verdampt is en de kipstukjes een glanzend laagje hebben gekregen en lekker mals zijn.
Eventueel nog extra water toevoegen als het te snel gaat.  Laat afkoelen.

Meng de kip met de ui en yoghurt door elkaar. Proef en voeg eventueel nog een tl gembersiroop toe.

Voilà een lekkere kom vol kipsalade. Hoef je elkaar de hapjes niet uit de mond te kijken.

Salade met spinazie, avocado, taleggio en groene kruiden

Het is een beetje een hatseflats salade. Samengesteld uit ingrediënten die ik nog gewoon in huis had. Restjes dus en die moesten op.
Lunchen is ook goed voor de inwendige mens. Zeker als er iets binnenin begint te protesteren 'Voed mij'. Maar ik heb niet altijd zin in brood. In een salade meestal wel en dat kan bijzonder eenvoudig zijn. Zoveel ingrediënten heb je niet nodig om een snelle en lekkere lunch in elkaar te draaien.

Op het aanrecht nog twee avocado's waarvan ik niet meer wist waarom ik ze gekocht had. Voor de lekker waarschijnlijk. Doe ik wel vaker om het vervolgens te vergeten waarna er een snelle reddingsoperatie plaats moet vinden. Die andere gaat morgen of zo lekker op toast met tomaat en een scheutje olijfolie, limoensap, peper en zout. Echt, er is niet veel voor nodig om mij tevreden te houden :)

Per persoon heb je nodig:

Blaadjes verse spinazie - 1 avocado - 1/2 of 1 ei - munt - tuinkers - 1 tl mayonaise verdund met paar drupjes appelciderazijn - wat drupjes limoensap - 25 gram taleggio -  peper en zout.

Kook een ei zoals jij wil, hard, halfhard, zacht het kan allemaal
Ontdoe de spinazie van hun steeltjes en leg de blaadjes in een diep bord.
Halveer de avocado, wip de pit eruit en dan het vruchtvlees. Snijd in plakken en drapeer over de spinazie. Maal er wat peper over en bestrooi eventueel met een tikkeltje zout.

Roer de mayo los met wat appelciderazijn en druppel het erover. Zelf gebruik ik altijd Franse mayonaise, daar zit namelijk weinig tot geen suiker in. Ik houd van dat zurige. Mayonaise van de welbekende merken vind ik ook echt niet zo lekker meer.

De kaas in blokjes en eveneens over de salade.
Pel het ei, halveer en leg gezellig in het midden.
Bestrooi alles met gehakte munt en geknipte tuinkers.
Nog wat limoensap voor de finishing touch en dan lekker smikkelen!

Het liefst buiten in de zon.

Aardappelsalade met tuinkruiden en kappertjes

Wat een fantastische zonnige dag gisteren, heel wat anders dan vandaag. Mistroostige boel hoor, wat mij betreft mogen de hemelsluizen weer dicht. Ons terras achter staat behoorlijk onder water, dadelijk moet ik een ergens op zolder verstopt opblaasbootje nog op gaan snorren.
Zo'n vaart zal het niet lopen ... hoop ik.

Gisteren was het een potje genieten. Heerlijk die deuren wagenwijd open. De bomen worden steeds groener. Ik houd van de lente, het is zo lekker fris van kleur. Alles en iedereen heeft er zin in terwijl de zomer al wat vermoeid kan ogen. Bikkelen om overeind te blijven onder blikkerende zonnestralen.
Zo ver is het nog niet. Voorjaar! Wat een stralend begin en dat gaan we maar eens inluiden met een toch al wat zomers maaltje. Om in de stemming te komen.

Een aardappelsalade boordevol groene tuinkruiden en opwekkende kappertjes. Kippetje uit de oven erbij, royaal besmeerd met barbecuesaus. Dit alles geflankeerd door nog een salade van wortel, paprika, tomaat, rucola, rettich en tuinkers. Daaaag stamppotjes, capucijners met spek en snert!

Deze hoeveelheid is voldoende voor 4 à 6 personen.

Je hebt nodig:

1 kilo vastkokende aardappels - 120 ml warme kippen- of groentenbouillon - 5 el olijfolie - 3 el witte wijnazijn - peper en zout - 2 el geknipte tuinkers - 2 el gehakte bieslook - 2 el gehakte dragon - 2 el  gescheurde basilicum - 1 el kappertjes

Zo maak je het:

Kook de aardappelen in de schil gaar.  Giet ze af en laat even afkoelen. Trek ze hun jas uit en snijd in plakken. Giet er meteen de warme kippenbouillon over. Meng het voorzichtig door elkaar.
Voeg de olijfolie en witte wijnazijn toe, husselen en verder op smaak brengen met zout en peper. Laat dit afgedekt een kwartiertje staan,
Daarna de kruiden erbij plus de kappertjes. Nogmaals voorzichtig mengen en minimaal een half uur in laten trekken.
Gewoon buiten de koelkast anders wordt het te koud en verliest het smaak.

That's all folks!

Door de hoeveelheden te vermeerderen is het prima geschikt als onderdeel van een buffet.

Salade met tomatendressing en nacho's

Wat een fantastisch weekend! Hebben jullie ook zo genoten van het prachtige weer, de fluitende vogels, de steeds groener wordende natuur?  Een enorme energieboost zo begin maart. Het is optimaal genieten met een luxueus tintje. Gisteren vierden we de verjaardag van onze neef die nu de mooie leeftijd van zestien heeft bereikt.
Uiteraard kwam het ter sprake, nog nooit was het zo warm op zijn verjaardag. Fietsen we normaliter gehuld in dikke winterjassen al bibberend richting zijn huis deze keer gingen we fluitend met de jas open op pad. In het centrum zaten de terrassen stampvol, vrolijke gezichten alom. Sommigen schieten wel erg snel in de zomermodus met hun korte broeken maar goed het is dan ook heel verleidelijk.

Deze temperaturen schreeuwen om salades. De snert is op en de winterse stamppotten zwiepte ik al even geleden de deur uit.
We steken  de grote plas over. Houden jullie ook zo van taco"s? Alle smaken zitten in deze salade dus ik zeg 'Aanvallen'.

Je hebt nodig voor 4 personen:

3/4 krop ijsbergsla - 2 rode uien - 3 tomaten - blikje mais -  blikje zwarte bonen - 2 rode puntpaprika's - 1 avocado - 300 gram rundergehakt - tacokruiden naar smaak - geraspte kaas - zak nacho's

Voor de dressing:

3 tomaten - 2 el gehakte peterselie - 1 el limoensap - 1 el witte wijnazijn - 3 el olijfolie - 1/4 tl zout - 1/4 tl gemalen komijn - 1/4 tl chilipoeder - zwarte peper

De dressing maak je door:

De tomaten te halveren en het zaad te verwijderen. Hak in stukjes en doe het in de blender met de overige ingrediënten/ Blend tot een saus.
Je zult zien dat het dikker is dan een gewone dressing. Dat hoort zo. Het is heerlijk fris.

Voor de salade:

Snijd je de ijsbergsla en tomaten in stukjes. Paprika's halveren en de zaadlijsten verwijderen. Nog een keer in de lengte halveren en in smalle ringetjes snijden. De uien eveneens in smalle halve ringetjes. Laat mais en zwarte bonen uitlekken.
De avocado halveren en de pit eruit halen. Snijd de avocado in kleine blokjes en spriets er wat limoensap over om verkleuring tegen te gaan.
Meng alles door elkaar met een deel van de dressing.

Verdeel een deel van de salade over vier borden en doe de rest in een kom. Geef dat er apart bij evenals de rest van de dressing.

Bak het gehakt rul samen met tacokruiden naar smaak. Geef ieder bord een schepje gehakt.
Decoreer met wat hele en verkruimelde nacho's. Kaas erover raspen en snel aan tafel.

Terwijl je aan het eten bent dip je een nacho in de overgebleven dressing, schept nog wat salade op je bord en vul je aan met wat je lekker vindt.

Het gehakt kun je ook vervangen door kip of je laat het vleesgedeelte gewoon weg. Het smaakt er niet minder om. Verwarm de bonen en mais dan lichtjes met wat tacokruiden om toch die smaak te krijgen. Easy!

Lang leve de lente!.

Limoen-Honingdressing (Basis)

Ineens zag ik haar. Voorzichtig fladderend langs de klimop, even uitrusten op een bloempot. Ze spreidde haar tere gele vleugels en koesterde zich in de voorjaarszon. Om weer op te stijgen en uit mijn blikveld te verdwijnen. Dag citroenvlindertje, fijne lentebode. Nagenietend stapte ik naar binnen om maar meteen een stel limoenen te grijpen.

Limoenen en citroenen heb ik altijd op voorraad. Er gaan er per week nogal wat doorheen. Zeker als ik weer eens in een Aziatische mood verkeer. Onmisbaar. Maar ook om vlees te marineren. Het wordt er lekker zacht van en neemt de frisse smaak van deze vruchten mee.
Geeft stoofpotten een extra kick, aardappels dansen de pan rond met huppelende rozemarijn, courgette juicht en vis draait zich lachend nog eens om. Kortom deze citrusvruchten zijn een must in de keuken.

Limoen is net wat kruidiger dan zijn gele neef, kan wat bitter zijn of juist neigen naar de zoete kant. Bijt in een citroen en er ontstaat vaak spontaan een duckface. Bij de limoen minder,bij mij dan. Laten we vooral niet generaliseren, smaken zijn persoonlijk, beleving ook.
Buiten dat zijn deze twee natuurlijk supergezond, boordevol vitamine C, geladen met antioxidanten. Dank je de koekoek met al die zuren dat wil wel.

Nu het er buiten zo fleurig uit begint te zien krijg je helemaal zin in lenteachtige gerechten, zomerse maaltijden. Al is het pas maart. En je weet het maart roert zijn staart, april doet wat ie wil. Nou ja zolang ze doen wat ik wil is er niks aan het handje....

Tijd voor een flinke pot dressing op basis van limoen, honing en olijfolie. Maar let op, het is niet alleen een dressing voor over je salades, gebruik het ook als marinade. Voeg een beetje toe aan je net gekookte pasta.
Vermeng met soja, vissaus, rode peper en wat geraspte knoflook om zo je kip naar Azië te laten smaken.
Een lepel door je gebakken aardappeltjes. Marineer groente en gril ze. En vergeet de garnalen niet!

Drie ingrediënten, vooruit vier door een snufje zout en je kunt eindeloos variëren door eenvoudigweg andere smaken toe te voegen. Zoals wat grove mosterd, tijm, rozemarijn,basilicum, gember, pepers, knoflook. Een scheutje sinaasappelsap is ook lekker.

Wat te doen?

Pers drie limoenen uit. Schenk in een pot .Vermeng dit met 3 à 4 eetlepels honing afhankelijk van je smaak. Giet er 75 ml extra vergine olijfolie bij. Een snufje zout. Deksel erop. Krachtig schudden. Klaar.

Bewaren in de koelkast en iedere keer eruit scheppen wat je nodig hebt. Loskloppen in een bakje en vermengen met enkele van bovenstaande suggesties. Of gewoon zo gebruiken dat kan ook natuurlijk.

Wortel en daikon in zoetzuur van rijstazijn uit Hanoi Streetfood

Een tijd geleden kreeg ik van de husband het boek 'Hanoi Streetfood. Koken & Reizen in Vietnam'. Een boek van Tom Vandenberghe en Luk Thys. Vandenberghe is gegrepen door Vietnam en de Aziatische keuken in het algemeen. Verschillende keren reisde hij af naar dit boeiende land waar hij inmiddels ook culinaire rondreizen organiseert.. Al deze reizen resulteerden in deze uitgave waarin hij je mee op pad neemt door de bruisende hoofdstad van Vietnam; Hanoi. Hanoi wordt ook wel het Parijs van Azië genoemd vanwege onder meer haar rijke verleden. Het bestaat inmiddels al meer dan duizend jaar.
Langs authentieke eettentjes, op bezoek bij mensen die hij daar heeft leren kennen en hem wegwijs maakten in deze bijzondere keuken met zijn vaak eeuwen- en eeuwenoude recepten en even zo lange tradities.
De persoonlijke verhalen en de achtergrondinformatie over de cultuur geven het boek dat stukje extra waar ik zo van houd.
Foto's ontbreken niet, niet alleen van de gerechten, ook sfeerfoto's die je een beetje een indruk geven van het (straat)leven aldaar.

Zoals de titel al verraadt heeft het een levendige streetfoodcultuur. Stalletjes en kraampjes al dan niet op een vaste plek in de stad om aldaar te genieten van bijvoorbeeld een kom pho bo, de beroemde noedelsoep.
Rijstpannenkoekjes gevuld met padddenstoelen, stoofpotje van tofoe en shiitake, gefrituurde scampikoekjes, rijstsoep met kip, het zijn zo van die gerechten die hier nog wel eens de keuken uit gaan rollen.
Achterin het boek staan allerlei adresjes voor de beste streetfood. Adresjes waarvan hij overtuigd is dat ze een lang leven beschoren zijn. Dat is handig als je toch eens in de buurt bent.

Tom Vandenberghe verdeelt de Vietnamese keuken in twee regio's. Het Noorden met zijn Chinese invloeden. Minder sterk gekruid maar daarentegen wordt er volop gebruik gemaakt van verse kruiden.
Het zonnige Zuiden profiteert door zijn klimaat van een groter aanbod aan producten. Heeft invloeden uit India en kan beschikken over veel tropische fruitsoorten. Tevens is dit de rijstschuur van Vietnam.

Vissaus is een vaak terugkerende smaakmaker. Iedereen die regelmatig deze saus gebruikt weet dat de reuk niet bepaald aangenaam is of onze westerse neuzen zijn er niet aan gewend dat kan ook.  De Romeinen maakten het overigens ook al en noemden het garum of liquamen. Een zoutvervanger is het en in combinatie met andere ingrediënten is het bijna altijd heel verfijnd. Niet overheersend, helemaal goed en in balans. Laat je dus niet weerhouden! Voor meer informatie over vissaus kun je het beste even op Aziatische- Ingrediënten.nl kijken. Sowieso de site waar je moet zijn bij vragen over de Aziatische keuken.

Vissaus komt in deze salade niet voor. Wel in de stoofpot die ik maakte. Met steranijs, rijstwijn, kaneel en tomaten. Ik ben echt een beetje verliefd geworden op de tintelende Vietnamese keuken. De rijke, volle welhaast ontploffende smaken met daar tegenover vederlichte ingelegde zoetzure groente maakt van de maaltijd een heus feest. Zo genoten hebben we van die stoofpot dat het op is. Geen foto dus voorlopig geen recept...sorry. Heb je het boek ook? Maak dan de stoofpot van rundvlees. Het staat op bladzijde 64.

Wel heb ik voor jullie de ingelegde wortel en daikon. Hier meestal te vinden onder de naam rettich. Een eenvoudig receptje waarbij het wel belangrijk is om de dunne reepjes wortel en rettich goed uit te laten lekken voor ze in een pot gaan met de vloeistof erover. Zo blijven ze namelijk lekker knapperig.
Doe dit door iedere keer een handvol van beide in een theedoek te stoppen, dicht te draaien en zo uit te knijpen. Of leg alles in een doek, vouw dicht, leg in een vergiet en zet er een zwaar gewicht op.  Laat het zo een half uurtje staan.

Je hebt nodig:

250 gram winterwortels - 250 gram rettich - 200 ml rijstazijn - 4 el suiker - 1 1/2 tl grof zout

Rasp de wortels en schil de rettich. Snijd beide julienne, in heel dunne reepjes dus. Dit kan met de hand, met je keukenmachine of met een speciale juliennesnijder. Net wat voor jou het gemakkelijkste is. Een beetje met de hand snijden is net als met de handen kneden wel zen. Niet te zen, dan snij je in je vingers.

De reepjes wortel en rettich in een kom doen en bestrooien met het zout. Laat het zo een half uurtje staan.
Daarna goed afspoelen en even uit laten lekken in een zeef of vergiet.
Nu pak je een schone keukendoek, legt er een haffeltje groente in, dichtdraaien en knijpen maar tot het zo droog mogelijk is. Of gebruik de methode die ik hierboven al beschreef.

Breng de rijstazijn met de suiker zachtjes aan de kook. Roeren tot de suiker is opgelost. Nu nog even voor 1/3  in laten koken . Af laten koelen.

Stop de uitgeknepen wortel en daikon in een gesteriliseerde pot, giet de vloeistof erover, deksel erop en hupsakee de koelkast in. Het blijft zo zeker twee weken goed.

Past bij bbqgerechten, verrukkelijk op een sandwich of eet het gewoon zo. In Vietnam gaat het onder andere op  Bánh My wat niets anders betekent dan belegd broodje en net als bij ons zijn de variaties eindeloos.

Voor Aziëliefhebbers is dit boek zeker een aanwinst. Ben je net als ik niet zo bekend met de Vietnamese keuken dan is het een mooie kennismaking.

Bron: Tom Vandenberghe & Luk Thys, Hanoi Streetfood - koken & reizen in Vietnam, 2011, Lannoo, paperback, 207 blz, isbn: 9789020997835

Bulgur met kip en groente

Een strakblauwe lucht en glimmend zonnetje wuiven me vrolijk toe. De naderende lente stroomt door me heen. Maar voor ik al te enthousiast de lichtere gerechten in schiet temper ik mezelf. Het is nog maar februari en er kan nog van alles gebeuren. Stiekem hoop ik dat het zo blijft.
Toch heb ik gisteren vast een aftrap gegeven met dit recept. Bulgur met kip, paprika en wortel. Nu maar duimen op de goede afloop!

Het origineel staat in een Marokkaans kookboek met de alleszeggende titel 'Kook ook Marokko'. Duidelijker kan niet, weet je meteen waar je aan toe bent. Het is een fijnerd met duidelijke beschrijvingen en uitnodigende foto's. Een mooi reisje door dit Noord-Afrikaanse land met soepen, hapjes, vlees en vis en uiteraard salades, groente en in mijn ogen veelal mierzoete nagerechten. Van dat laatste ben ik niet zo zoals u weet maar daar hoeft men zich niets van aan te trekken. Volgens mij heb ik dit boekje ooit ergens in de ramsj op de kop getikt. Je kunt slechtere boeken treffen.
De kenmerkende warme smaken met een zo nu en dan licht pittige toets, zoete tonen, een frisse wind en vaak een knappertje zijn altijd in harmonie. Ik hou ervan!

Het recept heb ik enigszins aangepast, geen couscous maar bulgur en de hoeveelheden verminderd aangezien we door de week vaak als duo in huize Eetlust aanwezig zijn. Geen koriander (verrassing!) maar peterselie en munt. En heb je nu per ongeluk toch net wat te veel gemaakt? Geen ramp, het is als salade ook meer dan heerlijk.

Deze hoeveelheid is voldoende voor 2 à 3 eters. Wij hadden nog een portie over maar die maak ik mooi soldaat met de lunch :)

Je hebt nodig :

150 gram bulgur - 300 gram water - 250 gram kipfilet - 175 gram winterwortel - 1 rode paprika - 1/2 gele paprika - 2 uien - paar takjes peterselie - paar takjes verse munt - zout en peper - 1/2  tl gemalen komijn (djinten) - 1 tl gemalen koriander (ketoembar) - 3/4 el ras-el-hanout - 1/2 tl kaneel - paar schijfjes limoen - klontje roomboter (ongeveer 20 gram) - 2 el olijfolie.

Zo maak je het:

Breng het water aan de kook, voeg een beetje zout toe. Zodra het water kookt, strooi je de bulgur erin. Vuur uit, deksel op de pan en een minuut of tien laten staan. Als het afkoelt, geen probleem aangezien het straks nog bij de rest gaat om te verwarmen.

Wrijf de kipfilets in met zout en peper en bak ze in een eetlepel olijfolie bruin en gaar. Je kunt de kipfilets ook grillen. Leg ze op een bord, laat beetje afkoelen om hete vingertoppen te voorkomen en trek het vervolgens in stukjes.

Snijd terwijl de kip bakt de uien in partjes. Verwijder de zaadlijsten van de paprika's en snijd in grove stukken. De wortel even schrappen, in de lengte halveren en maak er dan halve plakjes van.

Giet nog een eetlepel olie in de pan waarin de kip bakte en fruit hierin de ui glazig en goudgeel op een laag vuurtje. De wortels mogen er na een minuut of drie bij. Nog eventjes bakken en dan is het tijd voor de paprika's plus komijn, koriander en wat zout en peper naar smaak. Alles husselen en verder bakken tot de boel beetgaar is.

Roer de bulgur met een vork of je vingertoppen los. Nu mag het bij de groente, net als de kip, kaneel en ras-el-hanout. Klontje boter erbij, omscheppen en goed warm laten worden. Knip er tot slot de peterselie boven en hussel het erdoor. Even proeven en eventueel nog wat zout en peper toevoegen, dat is geheel afhankelijk van je eigen smaak.

Verdeel over borden en maak het af met wat gescheurde munt en een schijfje limoen.

Het leuke van dit gerecht is dat je het heel simpel kunt vermeerderen daarom vind ik het ook bijzonder geschikt voor een feestje, een buffet. Zeker omdat het zoals gezegd koud of lauw ook verrukkelijk is.

Bron van inspiratie : Kook ook Marokko, uitgeverij Inmerc, gebonden, 141 pagina's, ISBN 9066115033

Op de Poolse toer met Salatka Jarzynowa

Niet alleen de gezinsleden van Huize Eetlust houden van smakelijke maaltijden, ook de diverse vrienden en familieleden. Daarom hebben wij een aantal gezellige eetclubjes. Zo wandelen we in één van de weken na Kerstmis met vier vriendenstellen om vervolgens aan de dis te schuiven, kokkerellen we weer met twee andere stellen, hebben en organiseren etentjes met nog weer anderen om eens fijn bij te praten en maken een culinair reisje om de wereld met acht neven en nichten.

Afgelopen vrijdag was het weer zover, Polen stond op de kaart. Het is iedere keer weer spannend waar we nu belanden. De hoge hoed brengt uitkomst. Na afloop schrijft iedereen een land op, vouwt het papiertje zorgvuldig op en mikt het in een bakje. Ethiopië, Griekenland, Cuba, Duitsland, Albanië, België om eens wat te noemen, we zijn er geweest.
Vervolgens worden de gangen verdeeld, vijf stellen betekent een koud en warm voorgerecht, soep, hoofdgerecht en uiteraard een dessert. Ik mocht aan de gang met een koud voorgerecht.
Polen associeer je al snel met bieten, kool in alle soorten en maten, augurken, mierikswortel, worst, haring en wodka. Medeblogger Paul Oosten van Geur van Maillard heeft nauwe banden met Polen aangezien zijn echtgenote daaruit afkomstig is. Mooie gelegenheid voor wat prangende vragen met betrekking tot mijn opdracht. Fijne suggesties rolden binnen waarvan ik er een aantal helaas meteen kon skippen. Dat krijg je wanneer je met tien mensen aan tafel zit, de één lust dat niet, de ander is daar allergisch voor, weer een ander vindt dit niet te pruimen. En daar probeer je toch wel een beetje rekening mee te houden niet waar.

Uiteindelijk is het Salatka Jarzynowa geworden, een beetje veilige keuze maar wel één waarvan ik zeker wist dat het bij iedereen in goede aarde zou vallen. Het recept vond ik op één van de Poolse sites en werkelijk jongens Google Translate heeft me weer hilarische uren bezorgd. Als je een keer uit je humeur bent is dit een echte aanrader, binnen tien minuten zit je breeduit te grijnzen.
Je kunt deze salade vergelijken met onze huzarensalade maar dan grover en zonder vlees, wel met veel ei. Dat is me ook duidelijk geworden, in Polen zijn ze gek op eieren. Als ik het goed heb begrepen worden de groenten in deze salade eerst gebruikt om een groentebouillon mee te maken. Dat riep bij mij een papperige associatie op en heb het dus aangepast naar eigen inzicht oftewel beetgaar koken.
Eén ding is zeker, ik ga het vaker maken. Ideaal als onderdeel van een buffet en  heerlijk tijdens zwoele zomerdagen.

De hoeveelheid is voldoende voor 12 à 14 personen als voorgerechtje en zeker genoeg voor minimaal zes als hoofdmaaltijd.

Ik heb gebruikt:

4 grote vastkokende aardappelen - 5 eieren - 1 grote ui - 6 waspenen - 1/2 knolselderij - 350 gram diepvries doperwten - 8 grote augurken - 5 el mayonaise - anderhalve el Dijonmosterd - 6 takjes dille - peper en zout

Zo maak je het:

Kook de aardappelen in hun schil gaar.  Spoel ze af met koud water, laat verder afkoelen, ontdoe ze vervolgens van hun jasje en snijd in kleine blokjes.
De eieren hard koken, pellen en klein snijden.
De knolselderij in niet al te dikke plakken verdelen, schillen en ook deze mogen in blokjes. Je kookt ze beetgaar, doe in een vergiet, laat er wat koud water overheen stromen om doorgaren te voorkomen en laat ze uitlekken.
De wortels schrappen en in zijn geheel eveneens beetgaar koken. Snijd ze dan in de lengte, halveer nog een keer in de lengte en maak er kleine blokjes van.
Erwtjes even snel koken, ze zijn zo gaar. Af laten koelen in een zeef of vergiet.
Ui heel fijn snipperen en de augurken in de welbekende kleine blokjes.

Vermeng de mayo met de dijonmosterd. Voor een slankere variant kun je een deel van de mayo ook vervangen door yoghurt.

Hussel alle ingrediënten voorzichtig door elkaar in een grote kom. Hak of knip de dille en meng dat er ook door. Breng op smaak met zout en peper en laat de smaken minstens zes uur intrekken.

Geef er roggebrood bij. Voor wat meer kleur vond ik het wel aardig om de salade op te dienen in een rode koolblad.

Wat aten we verder? 

De Poolse benamingen moet ik jullie even schuldig blijven maar zal eens kijken of ik ze kan achterhalen. Neven en nichten  als jullie dit lezen.....

Als warm voorgerecht kregen we verrukkelijke gevulde eitjes uit de oven. De eieren waren eerst hard gekookt, vervolgens met een scherp mes in de lengte gehalveerd waarna het ei uit de schaal werd gehaald en vermengd met diverse kruiden. De schalen weer vullen, aftoppen met kleine croutons en kaas, daarna de oven in. Heerlijk, heerlijk en meteen een geweldig idee voor Pasen.

Mijn schoonzusje en zwager maakten een soep met augurkennat als basis en noedels. Fris. lichtzuur, tevens een fijne soepje voor in de zomer. Ik ga nog even achter het recept aan, dit moeten jullie echt eens proberen al kun je je bij augurkensoep misschien niet zoveel voorstellen.

Het hoofdgerecht was een heerlijke stoof van zuurkool met poolse worst, spek, varkensvlees, tomatenpuree, karwijzaad, jeneverbessen, paprikapoeder en alles wat ik niet heb kunnen traceren met aardappelpuree. Oftewel Bigos, een jachtschotel. Iedere streek heeft zijn eigen variant. De moeite waard om vaker te maken.

En tot slot een frisse, niet al te zoete appeltaart met kruimeldeeg op Poolse wijze. Fijne afsluiter.

De volgende keer gaan we naar Zwitserland. Locatie: Huize Eetlust wat betekent dat het hoofdgerecht eind maart mijn pakkie an is. Raclette riepen ze al, kaasfondue riep dochter. Kaasfondue voor tien.... ik zie het niet voor me en volgens mij heeft Zwitserland veel meer te bieden.Weet het wel zeker trouwens.

De culinaire avonturen van dit illustere gezelschap kun je overigens volgen onder de tag NNOC (Neven Nichten Op Culireis) Onze rondreis startte al voor ik begon met dit blog dus helaas missen er wat tripjes.

Linzensalade met rode ui, kerstomaatjes en zachte geitenkaas

In de Allerhande spotte ik een salade met linzen. Kwam dat even goed uit. We vierden een feestje gisteren ter ere van husbands verjaardag. In plaats van een tafel vol kleine hapjes besloot ik een grote pan stoofvlees te maken. Dank je wel wildpan, je hebt je nut weer buitengewoon bewezen.
Alleen stoofvlees is ook maar een eenzame bedoening, er moest wat bij. Ratatouille, gebakken aardappeltjes en in de kast stond nog een pak Du Puy linzen. Bingo.
Het is een eenvoudige salade. De aardse linzen met de pittige ui, zoete tomaatjes en milde bijna smeltende geitenkaas in combinatie met een dressing van olijfolie, mosterd en citroen maken het tot een topsalade. Al zeg ik het zelf.
Maak je deze salade als onderdeel van een buffet zoals ik heb gedaan dan is het voldoende voor zo'n 25 mensen.

Ik heb gebruikt:

500 gram gedroogde linzen - 500 gram kerstomaatjes - 6 rode uien - 5 el fijngehakte peterselie - 150 gram zachte geitenkaas -8 el olijfolie - 2 el grove mosterd - sap van een halve citroen - teentje knoflook - zout - peper - klein schepje suiker (deze citroen deed zijn karakter eer aan, zuur! Als ik een citroen zuur vind dan weet je het wel.  Even compenseren met wat suiker)

Zo maak je het:

Kook de linzen volgens gebruiksaanwijzing. Du Puy linzen hebben een klein half uurtje nodig. Test regelmatig, je wilt ze immers niet tot pap laten koken.
Giet af en spoel af met koud water zodat ze niet doorgaren. Laat uitlekken in een vergiet.
Halveer de kerstomaatjes en snijd de uien in dunne ringen.
Maak een dressing van de olijfolie, mosterd, citroensap en een uitgeperst teentje knoflook. Breng verder op smaak met zout en peper. Ook zo'n zure citroen? Beetje suiker erbij.
Vermeng deze dressing met de linzen. Hussel de tomaatjes, ui en gehakte peterselie erdoor. Laat minstens een uur intrekken. Verdeel er tot slot verkruimelde geitenkaas over. Een paar dunnen straaltjes olijfolie, nog wat gemalen peper en de schaal kan op tafel.

En die schaal was na afloop nagenoeg leeg, zegt genoeg toch!

Bron van inspiratie : Allerhande