Dip van cannellinibonen en artisjokkenhartjes

Soms probeer je recepten uit die na het proeven meteen op het lijstje 'Nooit meer vergeten' belanden. Het nooit meer vergeten is in dit geval overigens positief bedoeld.
Naast gedroogde bonen hebben wij vaak ook blikken met diverse bonen in de kelder staan. Heel erg handig bij het bereiden van een snelle maaltijd of om door een salade te husselen. En in dit geval er een dip van te draaien.
Het recept komt uit Salmagundi van Sally Butcher.  Ik ben en blijf razend enthousiast over dat boek. Het past me als een jas.
Deze dip is klaar in een handomdraai. Ideaal als er eens onverwacht familie of vrienden op de stoep staan.  Artisjokkenhartjes moest ik nog even kopen, de rest scharrelde ik in de keuken bij elkaar.
De combinatie is werkelijk super. Een vleugje gerookte paprikapoeder, de artisjok die gezellig door je mond slingert, de smeuïge bonen, citroen als extra opkikker, de knoflook die voorzichtig om de hoek gluurt... een heel fijn stel.

Je hebt nodig:

Blik cannellinibonen (uitlekgewicht 250 gram) - Blik artisjokkenharten (uitlekgewicht 240 gram) - 2 teentjes knoflook - 1 tl paprikapoeder - 1/4 tl gerookte paprikapoeder  - 1 el fijngehakte peterselie - zout en peper - citroensap - olijfolie

Zo maak je het:

Laat bonen en artisjokkenhartjes uitlekken. Snijd de hartjes nog even wat kleiner.
Draai er met de keukenmachine of staafmixer een puree van. Voeg  knoflook uit de pers en  beide soorten paprikapoeder toe.
Giet er langzaam olijfolie bij tot het geheel smeuïg is.
Breng verder op smaak met citroensap, zout en peper. Eventueel nog een beetje gerookte paprikapoeder.
Roer de peterselie erdoor.

En klaar ben je.

Heerlijk met warm brood, crackers, op geroosterd brood of met de olijfoliecrackers van Ottolenghi die ik ook weer eens maakte.

Bron: Sally Butcher - Salmagundi, isbn9789045204383. Prijs 24,95

Chicken Sweet Onion Salade zelf maken

Of het ook elders verkocht wordt weet ik eigenlijk niet, het zal best,  maar bij de Jumbo verkopen ze bakjes salade 'Chicken Sweet Onion' . De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat die helemaal niet verkeerd smaken. Redelijk goed gevuld ook. Iedereen hier vindt het smakelijk op een toastje. Het probleem met zulke bakjes is, je vult er net een holle kies mee. Geen probleem als er nog andere hapjes op tafel staan maar zo solo is het niet veel.
Dus gaan we  het zelf maar eens maken. Meer kip, minder saus.Mijn variant die volgens mij bijna net zo smaakt als het origineel. Alleen dan zonder conserveringsmiddelen, kleurstoffen en andere ongein. Om het slank te houden geen mayo maar Griekse yoghurt.In het origineel is de kip gepocheerd of gestoomd, iets in die geest. Ik doe het net weer iets anders.

Het is echt heel eenvoudig te maken. Kijk maar.

Je hebt nodig:

350 gram kippendijvlees of kipfilet - 1 grote rode ui - 1/2 el olijfolie - 1 tl kerrie madras - 1 el gembersiroop - 1 el honing - peper en zout - 3 el Griekse yoghurt.

Zo maak je het:

De ui halveren en in dunne plakjes snijden. Verwarm een klein beetje olijfolie, niet te heet, doe de ui erin en laat het rustig tien minuten garen. Voeg dan 1 eetlepel honing toe, paar korrels zout, een draai zwarte peper, eventueel paar tijmblaadjes en meng het door elkaar. Op laag vuur, zet er eventueel een plaatje onder, nog 10 à 15 minuten laten sudderen tot de ui helemaal zacht is. Hevel het over in een bakje en laat afkoelen.

Snijd de kip in stukjes. Het kippendijvlees is vaak al fijngesneden, halveer de grotere stukjes nog even. Bestrooi met wat zout en peper.
Verhit een scheutje olijfolie en bak de stukjes kip even snel rondom aan. Bestrooi met de kerrie. Schenk de gembersiroop erbij. Schep alles goed door elkaar en laat even sudderen. Voeg dan een klein scheutje water toe. Laat een kwartiertje pruttelen tot het vocht bijna verdampt is en de kipstukjes een glanzend laagje hebben gekregen en lekker mals zijn.
Eventueel nog extra water toevoegen als het te snel gaat.  Laat afkoelen.

Meng de kip met de ui en yoghurt door elkaar. Proef en voeg eventueel nog een tl gembersiroop toe.

Voilà een lekkere kom vol kipsalade. Hoef je elkaar de hapjes niet uit de mond te kijken.

Kleverige kip uit de oven met een Japans tintje

Jaren geleden toen zoon nog een zoontje was wilde hij kok worden. Om zich alvast voor te bereiden op een glorieuze toekomst in een driesterrenrestaurant boog hij zich zodra hij de kunst van het lezen machtig was over kookboeken. Kinderkookboeken want je moet ergens beginnen niet waar. Restaurantje spelen leek hem het meest aantrekkelijke van de wereld. Elke dag hoogstandjes bereiden en laten we het opeten niet vergeten. Eén van de belangrijkste redenen voor deze lekkerbek.
Dat de realiteit anders is en er van spelen geen sprake is ondervond hij jaren later toen hij weekenden, avonden, met carnaval, kermis en feestdagen in een horecagelegenheid buffelde. Om vervolgens langzaam zijn toekomstplan los te laten. Wel een beetje met pijn in het hart.

Nu studeert hij geschiedenis, zijn andere grote liefde. Koken kan hij, van al te veel kant en klaar is hij niet gecharmeerd ookal omdat hij heeft geleerd dat pakjes en zakjes niet persé tijdswinst opleveren en ook niet goedkoper hoeft te zijn.
Het blijft een student natuurlijk met meer uren in de planning dan er in een dag zitten dus de magnetron wordt zo nu en dan heus wel gebruikt voor het een of ander. Ook de mensa wordt frequent bezocht, zeker tijdens drukke tentamenperiodes. Maar dat mag, daar ben je student voor en zolang het fornuis ook regelmatig vlamt ben ik tevreden.

In één van die kinderkookboeken staat een recept voor kleverige kip. Zijn favoriet destijds vanwege de lekkere zoete smaak en het geplak natuurlijk. Die kip is dit niet , ik heb een klein uitstapje naar Japan gemaakt. Geheel authentiek zal het niet zijn maar plakvingers zijn gegarandeerd!

Je kunt het serveren als snack of je maakt er zoals ik een complete maaltijd van met rijst, een wortel-koolsalade met gember, rijstazijn en een beetje soja. Ook fabriceerde ik een Japanse omelet, die bak je in laagjes maar daar kom ik nog een keer  apart op terug want die is erg leuk om te maken!

Voor vier personen heb je nodig:

16 à 20 kipdrummets of vleugels - peper en zout - 1 el bloem - sesamzaadjes -3 el Japanse sojasaus ( tamari) - 4 el mirin - 1 el rijstazijn - 3 tl suiker - mespuntje geraspte knoflook

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 180 graden. Bekleed een bakplaat met bakpapier.

Dep de kipgevalletjes goed droog met keukenpapier. Bestrooi met peper en zout en laat tien minuten liggen.
Bestrooi met een eetlepel bloem en hussel goed door elkaar. Er hoeft maar een heel dun laagje omheen te zitten.
Leg ze op de bakplaat, schuif de oven in en bak ze in 30 à 40 minuten gaar, bruin en knapperig. De bloem geeft de kip een mooi dun jasje en behalve dat is het bakken in de oven toch een stukje gezonder dan bakken in olie. Plus... de kip blijft heerlijk sappig en mals.
Als ze eerder klaar zijn dan jij bent met de rest van de maaltijd laat ze dan in de oven liggen op een temperatuur van 75 graden.

De overige ingrediënten behalve het sesamzaad in een pannetje mikken, verwarmen en zachtjes al roerende  in laten dikken. Dit gaat vrij vlot kan ik je vertellen, een minuut of 5. Zorg ervoor dat het niet te stroperig wordt.

Haal de kip uit de oven, hevel in een kom en giet de saus erover. Saus en kip goed met elkaar vermengen. Tot slot de sesamzaadjes erover strooien.

Vergeet niet om servetten klaar te leggen!! Deze saus is trouwens ook verrukkelijk bij spareribs maar maak dan wel meer.

Cha Bo, Vietnamese kebab in slabladeren met pittige vissaus

Vorig jaar rond deze tijd lag er sneeuw. Ik zag het gisteravond op het nieuws. Het verbaasde me niet, onze zoon is namelijk volgende week jarig en de laatste jaren is het op zijn geboortedag regelmatig wit. Een aantal dagen geleden leek het erop dat het scenario zich ging herhalen. Hij stuurde me al een link van de weersvoorspelling met de woorden "Mijn verjaardag komt dichterbij, dus ook sneeuw en vorst".  Niets zo onvoorspelbaar als het weer, inmiddels lijkt het erop dat hij de dans ontspringt.

In januari richten de gedachten zich ook al voorzichtig richting zomer, de vakantie. Waarheen? Wat te doen? Gaan we weer richting ons geliefde Frankrijk of nemen we een andere afslag? Het lijstje met wensen is lang. Azië bijvoorbeeld, het trekt al jaren en toch ook weer niet. Misschien zijn we minder avontuurlijk ingesteld dan we willen. Iedere keer wanneer ik een reportage zie over Vietnam roep ik heel hard "Daar wil ik heen". Het is nog steeds niet gebeurd maar wellicht komt het nog. Als we daadwerkelijk besluiten eens die andere afslag te pakken. Onze lieve vrienden M. en M. zijn van plan dit jaar daar rond te trekken, althans dat vernam ik vorige week. Plannen kunnen ook weer wijzigen niet waar. Om alvast in de stemming te komen hier een recept voor Vietnamese kebab. Kleine gehaktballetjes met sla, pinda's, lenteui en meer plus een pittige vissaus om de boel in te dopen.
Ook maken als je niet naar Vietnam gaat.

De hoeveelheid is voldoende voor 4 personen als hoofdmaaltijd, voor 6 als lunch en voor nog meer mensen als snack. Onder de laatste categorie valt het ook eigenlijk.

Je hebt nodig voor de kebabs:

500 gram rundergehakt - 2 sjalotjes - 3 el ongezouten pinda's - 2 tl gemalen sereh (citroengras) - 1 rode peper - 2 el vissaus - 2 el romige kokosmelk - 2 tl pittige kerrie ( zelf heb ik Pakistaanse gebruikt, de pittigste die ik in huis heb maar andere soorten volstaan ook) - 2 tl suiker

Rooster de pinda's in een droge koekenpan tot ze licht verkleuren. Maal ze vervolgens fijn in je keukenmachine of gebruik een vijzel. Dat laatste gaat overigens heel goed.
Snipper de sjalotjes.
Vermeng het gehakt met alle ingrediënten, kneed goed en vorm vervolgens kleine gehaktballetjes. Ongeveer de grootte van een walnoot. Plat ze vervolgens iets af. Zet koel weg tot gebruik.  Maak ze gerust een paar uur van tevoren, zo trekken de smaken goed in.

Verhit een koeken- of grillpan en bak de kebabs bruin en gaar.

Er hoort zoals gezegd een pittige vissaus bij en werkelijk die zet je smaakpapillen op zijn kop. Proef maar.

Je roert 5 eetlepels vissaus met 3 eetlepels azijn, 2 eetlepels limoensap, even zoveel eetlepels suiker goed door elkaar samen met een in ringetjes gesneden rode peper. Of 2, met of zonder zaadjes, het is maar hoe pittig je aangelegd bent.

Zo die is ook klaar.

Verder zet je nog op tafel:

Bladeren van 2 kroppen sla - bakjes met wat taugé, in ringetjes gesneden bosui, dunne plakjes komkommer, 3 el geroosterde en grof gehakte pinda's ,gebakken uitjes, paar partjes limoen en tot slot een bakje met muntblaadjes en koriander of peterselie als je zoals ik niet van verse koriander houdt.

Pak een slablad, leg er een kebab in of twee, beetje afhankelijk van hoe groot het blad is. Beleg met wat verschillende soorten 'strooisel', rol op en doop in de vissaus. Je kunt de saus er ook op lepelen en dan oprollen. Steek in je mond. Proef en ontdek een nieuwe wereld.

Bron: Madhur Jaffrey - Currybijbel.  Over dit boek schreef ik eerder en wel hier.

Over bitterballen zelf maken en kip in bokbier

Het kwam door Tessa. Ze komt vaker voor in mijn berichtjes, Tessa van I am Cooking with Love. Zij maakte namelijk pulled pork naar een recept van Es'Factory,  ook geen onbekende.
Als je recepten van Es gebruikt dan kun je op je klompen aanvoelen dat de kans best groot is dat je zo het een en ander overhoudt. Wat dat betreft lijken zij en ik op elkaar. Aan afgepaste porties doen we niet.
Tessa kwam op het briljante idee om van de restjes pulled pork kroketten te draaien. Geniaal!
Hiervoor gebruikte ze het basisrecept van Holtkamp, dé banketbakkergoeroe van Nederland.
Drie maal raden welk boek er behoorlijk ongebruikt in mijn boekenkast prijkt? De Banketbakker van Cees Holtkamp, Van tarte tatin tot garnalenkroket.
Tijd om het stof er af te blazen en snel het recept voor kroketten en bitterballen op te zoeken.
En als we nu toch gaan draaien en rollen waarom dan inderdaad niet een andere vulling gebruiken? Kip in bokbier bijvoorbeeld... Herfstbitterballen!

Om een goede vulling te krijgen heb ik bewust twee extra kippenbouten mee laten stoven. Voordat je daadwerkelijk aan de ballen of kroketten kunt beginnen ben je minstens een dag verder, houd daar wel rekening mee.
Bereid eerst het bovengenoemde recept kip in bokbier voor vier personen plus twee extra bouten. Ben je met zijn 2-en zoals wij dan gebruik je gewoon de vier genoemde kippenpoten.In het recept geef ik je twee mogelijkheden met saus, binden en niet binden. Om deze bitterballen te kunnen maken bind je de saus NIET.

Verwijder van twee kippenbouten het vel, dat wordt niet gebruikt. Haal het vlees van het bot en snij in kleine stukjes. Leg afgedekt weg in de koelkast tot gebruik
Zeef nogmaals de saus. De sjalotjes, wortel en spekblokjes gooi je niet weg maar gaan ook in een bakje de koelkast in. De gezeefde jus giet je in een pannetje of schaaltje en zet je eveneens in de koelkast tot de volgende dag.

Zo en dan gaan we nu beginnen aan de ballen.

Je hebt nodig:

80 gram roomboter - 100 gram bloem - 2 eidooiers - 50 gram slagroom-  6 gram gelatineblaadjes -  1/2 el dijonmosterd - 1 el fijngehakte bladpeterselie - 1/2 l bouillon ( dat is de saus die je bewaard hebt) - het sjalottenmengsel - de fijngehakte kip - 5 takjes bladpeterselie

Om te rollen:
5 eiwitten - 10 gram bloem - paneermeel fijn en paneermeel grof.
Paneermeel kun je gemakkelijk maken door een aantal  witte boterhammen zonder korst in een oven van 120 graden gedurende een uur te laten drogen. Meneer Holtkamp gaat er vervolgens met de deegroller over en zeeft het. Wat achterblijft in de zeef is paneermeel grof, wat er doorheen zakt het fijne. Je kunt dat ook in de keukenmachine doen, gebruik dan de pulseknop.

Zo maak je het:

Haal de saus uit de koelkast en schep het vetlaagje eraf. Meet 350 ml af in een maatbeker en vul aan met 150 ml water. Door elkaar roeren.

Week de gelatineblaadjes vijf minuten in een bakje met koud water.

Smelt in een pan de roomboter. Wacht tot het gaat bruisen maar het mag absoluut niet bruin worden.
Roer er met een garde 100 gram bloem door. Laat een minuut of twee garen. Het is nu goudgeel van kleur.

Voeg scheutje voor scheutje en aldoor roerend de bouillon toe. Blijf roeren tot de ragout glanst.
Haal de pan van het vuur.
Roer de uitgeknepen gelatine er door. Vervolgens de slagroom en eidooiers. Maak af met de mosterd.
Tot slot roer je er de kip door plus het sjalottenmengsel en fijngeknipte peterselie.

Pak een lage schaal, schep het mengsel erin , strijk glad af en zet het in de koelkast tot het helemaal afgekoeld is. Een nachtje is het beste.

Voor je gaat rollen klop je vijf eiwitten los en roer je er 10 gram bloem door. Vijf eiwitten? Ja vijf eiwitten, het is precies genoeg!
Strooi op 1 bord het fijne paneermeel, op een andere het grove.

Schep een halve eetlepel van de ragout, salpicon heet het nu eigenlijk, rol er een balletje van,en rol door het fijne paneermeel. Vervolgens haal je het door de losgeklopte eiwitten en rol je het door het grove paneermeel.
Uiteindelijk kwam ik tot 35 ballen. Laat ze na het rollen nog even rusten in de koelkast en frituur vervolgens ongeveer 3 minuten in zonnebloemolie of frituurvet van 180 graden.
Uiteraard kun je ze ongebakken prima invriezen.

Zie hier mijn herfstballen. Smaakte het  ook een beetje? Te gek, echt waar. Malse kip met die rijke saus vol smaak, je proeft het helemaal terug.

Geen zin in dat bokbiergedoe? Vervang mijn kip door een vulling naar keuze van ongeveer 400 gram. Gebruik runder, groente of kippenbouillon om de ragout te maken en volg verder het recept.
De mogelijkheden zijn eindeloos en echt, niets smaakt beter dan een home made bitterbal of kroket.
Zelf ga ik binnenkort maar eens hazenpeperbitterballen maken, dat lijkt me helemaal geen slecht idee!

Duitse Uienplaattaart

De neven en  nichten gingen weer op culireis en wel naar Duitsland.
Na ons uitstapje naar Albanië kwam dit grote land uit de hoge hoed. Keus genoeg. Een cliché als Currywurst rolde natuurlijk meteen over tafel. Ook de Sauerkraut en de Kartoffelsalat.
Gelukkig duurde het nog even. De taken werden verdeeld en ik mocht een warm voorgerecht verzinnen.
Zoveel mensen, zoveel verschillende smaken en voorkeuren. De één is niet dol op dit, de ander vindt dat niet te pruimen, je moet er allemaal rekening mee houden.
Maar waar het allemaal om draait op zo'n avond is natuurlijk de gezelligheid, lekker bijkleppen, veel lachen en waar nodig een serieus randje. Het eten wordt met liefde gemaakt. Meer ingrediënten hebben we niet nodig.

Zwiebelkuchen oftewel uientaart, veel varianten kwam ik tegen. Uit Beieren, Franken. de Pfalz, de Harz, de Moezel en allemaal net wat anders. Deeg met gist, zonder gist,met kümmel en zonder, ham of spek, zo dun als een pizza of dikke punten. Keus genoeg dus. Eigenwijs als ik ben heb ik er weer een mengelmoesje van gemaakt, Het deeg van de één, vulling van de ander, kruiderijen uit weer een ander recept. Dan moet het wel een Duitse taart worden :)
De dikke punten doen we maar niet, er moet nog meer gegeten worden per slot van rekening. Maar een plaattaart kan altijd. Doordat er geen kaas wordt gebruikt is het ondanks boter, eieren, zure room en crème fraïche vrij licht.

Voldoende voor 12 personen als lunch, voorgerecht of snack. Snij het nog een keer doormidden en je hebt zelfs 24 stukjes om uit te delen.
Ik heb een bakplaat van 50x 30 cm gebruikt, heb je een kleinere oven dan gebruik je gewoon twee bakplaten.

Je hebt nodig voor het deeg:
500 gram bloem - zakje droge gist van 7 gram - 95 gram roomboter - 250 ml lauwe melk - 6 gram zout - 3 gram suiker

Voor het beleg:
ongeveer 1200 gram uien - 400 gram spekreepjes -  250 gram zure room - 250 gram crème fraîche - 4 eieren - 1/2 tl cayennepeper - 1/2 el oregano - nootmuskaat - 1 el karwijzaad (Kümmel)  - peper en zout

Zo maak je het:

Kneed van de bloem, gist, boter in stukjes, de melk, het zout en de suiker een soepel deeg. Het gaat fijn in je keukenmachine of in de broodbakmachine. Bij de laatste gebruik je alleen de stand kneden.
Maak er een bal van, leg het in een kom, dek af met wat licht ingevet plasticfolie en laat rijzen tot he tin volume is verdubbeld. Dat duurt ongeveer een uurtje.

In dat uur ga je de uien schillen en in dunne ringetjes snijden die je vervolgens weer halveert. Zakdoeken bij de hand! Bak ze op een laag vuurtje in een klein scheutje olie zacht en glazig. Breng op smaak met wat zout en peper.

De spekblokjes in een droge koekenpan uitbakken, ze hoeven niet helemaal krokant te zijn. Laat ze uitlekken op een paar lagen keukenpapier.

Roer de crème fraîche en zure room los met de eieren. Klop tot een homogeen geheel en roer er vervolgens de oregano, kümmel en cayennepeper door. Rasp er wat nootmuskaat boven, niet te veel. Nog wat zwarte peper erboven malen.

Verwarm de oven voor op 175 graden. Als je hetelucht gebruikt verwarm je voor op 150 graden.

Bekleed de bakplaat met bakpapier. Rol het deeg uit tot een grote rechthoekige lap van maximaal een halve centimeter dik en leg het erin. Als je twee bakplaten gebruikt, deeg even halveren en vervolgens uitrollen. Snij het overtollige deeg weg
Maak een klein opstaand randje. Dek af en laat nog een kwartiertje rusten.
Verdeel de uien erover, vervolgens de spekblokjes en dan giet je langzaam het roommengsel erover.

Schuif in de oven en bak in ongeveer 45 minuten gaar. Kan iets langer zijn, of iets korter, dat is een beetje afhankelijk van je oven. Zodra het roommengsel gestold is kom je al aardig in de richting, zelf laat ik het dan nog een minuut of 10 in de oven staan zodat de bodem in ieder geval gaar is.

Laat een beetje afkoelen en snijd vervolgens in 12 stukken of 24. Warm smaakt het 't beste.
Knip er eventueel nog wat bieslook over.

Mini Brietaartjes met lingonberry

Lingon, lingonberry oftewel Preiselbeere, cowberry, vossenbes of rode bosbes. Tijdens onze vakantie in Zweden waren de kleine struikjes alom vertegenwoordigd. De friszure smaak is verwant aan de cranberry en kent dezelfde toepassingen in de vorm van sap, jam, compote, gedroogde bessen en dergelijke.
Nu wil het geval dat wij een aantal maanden geleden weer eens bij het bekende blauw gele Zweedse warenhuis waren om zoonlief van het een en ander te voorzien. En natuurlijk zag ik daar potten sylt lingon. Verlangen naar Scandinavië nam de overhand en terwijl zoon en man al zo'n beetje buiten stonden kon ik het niet laten gauw zo'n potje mee te nemen.
Blijkbaar was het verlangen naar het prachtige Scandinavië ook weer niet zo groot, de pot stond tot gisteren ongeopend in de kast.

Kaas en stroop, kaas en vijgenjam, kaas en gember, waarom dan geen kaas en lingonberryjam.
Filodeeg vullen met brie en een lepeltje van die jam in een muffinbakplaat? Bij gebrek aan lingonberryjam kun je natuurlijk ook cranberrycompote gebruiken.

Wat heb je nodig voor 6 stuks?
4 vellen filodeeg - 120 gram brie - 6 tl lingonberryjam - gesmolten boter.

Je maakt het zo:

• Ontdooi het filodeeg.
• Vet de muffinvormpjes licht in.
• Verwarm de oven voor op 200 graden/ 175 graden hetelucht.
• Het filodeeg is vaak in 3-en gevouwen. Snijd ze langs de vouwrand door.
• Bestrijk licht met wat gesmolten boter. Leg 1 reep in een vormpje en leg de andere er kruiselings overheen. 
• Schep in ieder vormpje 1 tl jam, daarop een stukje brie van ongeveer 20 gram.
• Vouw het overhangende deeg er voor 3/4 overheen, knijp samen tot een 'frommelig' geheel.
• Bestrijk nog even heel licht met wat boter.
• Schuif in de oven en bak ongeveer 15 minuten.
• Haal ze eruit en schep er nog een klein beetje jam bovenop.

Ook erg lekker met abdijkaas, kernhem, morbier.. alle kazen met wat pit!

Het Wrap Trio

Dag 3 van de hapjesweek. Handig hoor als je een feestje hebt gegeven, meteen genoeg stof tot schrijven.
Wraps blijven in trek, om te maken en om te eten. Met betrekkelijk weinig inspanning vul je schalen met uitnodigende eenhaps miniwrapjes. Een trio werd het, ze hadden het samen goed naar hun zin en waren naar de zin van onze gasten en om dat laatste gaat het altijd.
Roomkaas is geweldig om als basis te dienen voor een vulling, het geeft de gewenste smeuïgheid plus een fris tintje aan het geheel. Daarnaast zwaai ik lustig met citroen, dat zal geen verrassing zijn want citroen en ik zijn een onlosmakelijk duo.
Waar bestaat dit illustere trio nu uit? Ze zijn gevuld met a gepocheerde zalm waar met roomkaas, mierikswortel,dille,  kappertjes en citroen een mousse van wordt gemaakt, b gevuld met avocado en ei en tot slot c een vulling van roomkaas met zachte geitenkaas, cranberry's en heel fijngehakte hazelnoten.
Die laatste was nieuw voor mij maar een absolute klapper!

Wat heb je nodig voor de wrap met zalm:
3 soft tortilla wraps - 250 gram zalmfilet - 175 gram roomkaas - 1tl mierikswortel of meer afhankelijk van de sterkte van de mierikswortel - 500 ml visbouillon - half potje kappertjes - wat citroensap - 2 tl gedroogde dilletopjes - zout en peper.

Zo maak je het:

• Dep de zalm droog.
• Breng visbouillon aan de kook, zet het vuur laag, zorg ervoor dat het niet meer kookt. Leg de zalmfilet erin en laat ongeveer 6 minuten garen. Schep met een schuimspaan uit de pan, zet weg en laat geheel afkoelen. 
• Verdeel de zalm vervolgens in kleine stukjes, vermeng met de roomkaas, mierikswortel, kappertjes, dille en citroen. Breng verder op smaak met wat zout en peper.
• Verdeel over iedere wrap 1/3 van de vulling, rol stevig op en rol het vervolgens in een stuk aluminiumfolie.
• Leg minimaal 1 uur in de koelkast en snij het vervolgens in plakjes. De uiteinden gebruik ik niet.

Je kunt ook zalm uit blik gebruiken maar eerlijk gezegd vind ik dat altijd zo'n gedoe en gepriegel dat ik liever een stukje verse zalm pak.

Wrap met avocado en ei:
3 soft tortilla wraps -2 rijpe avocado's - 2 eieren - peper en zout -  2 el roomkaas - citroensap - 2 tl hot pepper sauce

Zo maak je het:

• Kook de eieren hard, laat schrikken en afkoelen. (Kun je natuurlijk ook de dag van tevoren al doen)
• Snij de avocado's doormidden, haal de pit eruit en schep het vruchtvlees eruit. 
• Vermeng het in een schaal met de roomkaas, peper en zout, een flinke splash citroen en 2 tl hot pepper sauce. Prak het goed door elkaar of zet de staafmixer erop voor een mooi glad geheel.
• Pel de eieren, snij in kleine stukjes en schep door het avocadomengsel.
• Proeven en eventueel nog verder op smaak brengen.
• Verdeel over iedere 1/3 deel van het mengsel, rol stevig op. Rol het vervolgens in een stuk aluminiumfolie en leg minimaal 1 uur in de koelkast.
• Snij in plakjes en eet de uiteindjes op.

Wrap met geitenkaas, cranberry's en hazelnoten:
3 soft tortilla wraps - 175 gram roomkaas - 100 gram zachte geitenkaas - 60 gram gedroogde cranberry's - 50 gram hazelnoten - beetje citroensap

Zo maak je het:

• Hak de hazelnoten heel fijn. Dat kan in een keukenmachine maar ook door de hazelnoten in een diepvrieszakje te doen, plat te leggen en er met een vleeshamer of deegroller op te meppen.
• Vermeng in een schaal de roomkaas, met de geitenkaas en een klein scheutje citroensap.. Prak goed door elkaar. 
• Voeg vervolgens de cranberry's en de fijn gehakte hazelnoten toe.
• Eventueel nog een een kleine draai peper erover.
• Verdeel over iedere wrap 1/3 van het mengsel en rol wederom stevig op. Daarna mogen ook deze in de aluminiumfolie en minimaal 1 uur de koelkast in om daarna in plakjes te snijden.
• Vergeet niet om de uiteindjes in je mond te stoppen.

Buffalo Kipballetjes in een cornflakesjasje

Op zoek naar nieuwe receptjes voor een aanstaand feestje kwam ik deze balletjes tegen, gerold in cornflakes, gebakken in de oven. Je kunt ze tot het moment van bakken helemaal maken en invriezen, ideaal als er vele balletjes gerold moeten worden. Over het resultaat ben ik zeer te spreken, lekker knapperig en met een pittig dipje erbij, denk chili saus, of wat mayo met hot peppersauce, heb ik het vermoeden dat ze binnenkort de schaal afvliegen. Ook al wat lauw zijn ze nog erg lekker.

Je hebt nodig voor ongeveer 24 balletjes;
300 gram kipfilet - 4 el roomkaas - 1 el hot peppersauce ( of meer) - 75 gram geraspte pittige kaas - 4 lenteuitjes - bloem - 2 à 3 eieren afhankelijk van de grootte - 4 kopjes cornflakes.

Zo maak je het:

• Pocheer de kipfilet in wat kippebouillon gaar. Laat afkoelen en snij daarna in kleine stukjes.
• Vermeng de stukjes kip in een schaal met de roomkaas, fijngehakte lenteui, geraspte kaas en hot peppersauce tot een enigszins homogeen geheel. Doe er nog wat roomkaas bij als het te droog is. Even proeven en eventueel nog wat hot peppersauce toevoegen.
• Klop de eieren los, schud bloem op een bord.
• De cornflakes even fijn maken maar niet tot poeder vergruizen. Ik heb het met de vijzel gedaan, gaat erg snel, in de keukenmachine kan ook. Of je schudt de cornflakes in een zakje en rolt er met de deegroller over.
• Schep nu iedere keer met een koffielepel wat kipmengsel uit de schaal, vorm er een balletjes van.
• Rol het eerst door de bloem, dan door het ei, tot slot door de cornflakes. Leg apart.
• Verwarm de oven voor op 200 graden.
• Bekleed een bakplaat met bakpapier, leg de balletjes erop en bak 15-20 minuten tot ze knapperig en heet zijn.

Deze moeten nog door de cornflakes

Brosse Parmezaankoekjes met rozemarijn en zwarte olijven

Hartige koekjes voor bij de borrel of om gewoon weg te happen. Geloof me, ze zullen niet lang op je schaal blijven liggen. Als ik eenmaal uit een blad aan het koken ben dan vliegen de recepten hier in Huize Eetlust door de lucht.
Ook deze komt uit 'Saveurs' en stond al enige tijd op mijn lijstje. Een frisse zondagmiddag is een perfecte dag om weer eens wat van dat lijstje af te strepen.

Je hebt nodig voor 36 à 40 koekjes:

200 gram bloem - 150 gram zachte roomboter - 100 gram geraspte Parmezaanse kaas - 1 takje rozemarijn (naaldjes fijngeknipt) - 10 zwarte olijven, fijngehakt - zwarte peper uit de molen.

Zo maak je het:

• Vermeng alle ingrediënten en kneed binnen een paar minuten tot een soepel en samenhangend deeg. 
• Maak er een worst van van ongeveer 20 cm. Rol in huishoudfolie en leg een uurtje in de koelkast.
• Verwarm de oven voor op 175 graden.
• Bekleed 2 bakblikken met bakpapier (je kunt ook in 2x bakken, wat over is leg je terug in de koelkast).
• Haal de 'worst' uit de koelkast, snijd in plakjes van om en nabij de halve cm dik.
• Leg op bakblik en bak ze in 15 à 20 minuten gaar.
• Laat afkoelen op een rooster.

Bron: Saveurs juli-augustus 2012

Pretzels bakken, een nieuw experiment

Wat begon als een geintje op Twitter naar aanleiding van de vul zelf maar in EK-wedstrijd Nederland- Duitsland resulteerde in een middagje slierten rollen om pretzels te maken. Deze krakelingen die ook wel Brezel of Kringlor genoemd worden stonden al een tijd op mijn verlanglijstje om eens zelf te vervaardigen.
In de Broodbijbel vond ik een recept wat me wel wat leek. Het duurt even maar dan heb je ook wat.

Je hebt nodig voor het gistdeeg:
7 gram verse gist - 0,76 dl water - 1 el ongebleekt meel

Voor het deeg:
7 gram verse gist - 1,5 dl lauwwarm water - 0,75 dl lauwwarme melk - 425 gram tarwebloem - 1 1/2 tl zout - 2 el gesmolten boter

Voor de korst:
1 eidooier - 1 el melk - zeezout of karwijzaad

Zo maak je het:

• We beginnen met het gistdeeg. Roer in een kommetje de gist romig in het water en roer er het meel door. Dek af met plastic folie en zet 2 uur weg op kamertemperatuur.
• Zeef boven een grote kom 350 gram bloem met het zout.
• Los voor het deeg 7 gram gist op in het water en roer de melk erdoor. Smelt 2 el boter.
• Voeg dit met het eerder gemaakte gistdeeg toe aan de bloem. 3-4 minuten goed roeren. Het wordt nog niet stevig. Houd alvast rekening met een plakboel!
• Zeef 75 gram bloem op een schoon werkblad.
• Stort het deeg op je werkblad en werk het meel beetje bij beetje erdoor. Dit duurt even maar uiteindelijk krijg je een mooi elastisch zacht deeg. Het moet zo stevig zijn dat je er een bal van kunt vormen.
• Doe dit in een ingevette kom, dek af met plastic folie en laat het op een warme plek 30 minuten rijzen tot het volume bijna verdubbeld is.
• Sla dan de luchtbellen eruit, maak er opnieuw een bal van en laat, wederom afgedekt, nog eens 30 minuten rijzen.

• Bedek 1 of 2 bakplaten (afhankelijk van de grootte) met bakpapier en strooi er royaal bloem over.
• Breng een grote pan met water aan de kook.
• Verwarm de oven voor op 190 graden.
• Verdeel het deeg in 10 stukken. Rol ieder stuk uit tot een sliert van ongeveer 45 cm die in het midden dikker is en aan de uiteinden dun.
• Vouw er een hoefijzervorm van en leg het op de bakplaat. Het gemakkelijkste is om de sliert al op de bakplaat te leggen en het dan in vorm te vouwen. Doe dit met alle stukken deeg en laat ze vervolgens 10 minuten rusten.

Na het pocheren, klaar voor de oven

• Zodra het water kookt, zet je het vuur lager, het water moet zachtjes koken.
• Pocheer de pretzels een minuutje of 2 met 2 tegelijk. Je ziet ze gezellig groeien. Laat ze uitlekken op een theedoek.
• Beleg je bakplaat opnieuw met bakpapier en leg de pretzels er op. 
•  Meng de eidooier en de melk en bestrijk hiermee de pretzels. Bestrooi ze met zeezout of karwijzaad en bak in 25-30 minuten goudbruin. Afkoelen op een rooster en smikkelen maar

Dit zijn pretzels met een krokante korst en een zachte binnenkant. In Duitsland kopen we wel eens pretzels die sowieso groter zijn, je weet wel van die lekkere joekels, maar meer de consistentie van brood hebben. Aan de grootte valt gemakkelijk iets te doen natuurlijk, 6 pretzels vouwen in plaats van 10 of zoals zoonlief opperde; 'Doe mij maar 1 hele grote', juist.....Zo'n recept moet ik ook nog eens opsnorren maar deze zijn in ieder geval al prima in de smaak gevallen, ook bij de overige leden van Huize Eetlust.

Bron: De Broodbijbel van Christine Ingram en Jennie Shapter, Veltman Uitgevers, 
ISBN 9789048 303069

Knapperige olijfoliecrackers

Enkele weken geleden kocht ik 'Het Kookboek' van Ottolenghi en Tamimi en schreef daar vervolgens een enthousiast stukje over wat je hier kunt lezen.Vervolgens gaf ik me op voor een foodswap waar één van de opdrachten was om 'iets' te bakken.  Allemaal leuk en aardig maar degene naar wie mijn pakket zou gaan eet helemaal geen granen, dus geen brood, geen cake, geen taart, geen koekjes. Gelukkig gaf ze aan dat haar gezinsleden al die zaken wel eten.


Ik veegde mijn voorhoofd af en besloot deze olijfoliecrackers uit het kookboek van Ottolenghi te maken. Stiekem dacht ik: 'Wellicht verleiden deze crackers toch tot proeven.'
Na eerst een proefje te hebben gebakken en had uitgevist hoe dun het deeg daadwerkelijk uitgerold moest worden, kon het echte werk beginnen. In de winkel van Ottolenghi en Tamimi zijn ze ook te koop maar dan in de vorm van langwerpige tranen, laten we het zo zeggen ik beheers die uitroltechniek (nog) niet maar ben gelukkig wel in het bezit van deegstekers. Ze smaken er zeker niet minder door. Super krokante, knapperige, flinterdunne crackers, bestrooid met zeezout en oregano èn ook nog eens goed houdbaar. Ook fijn, kun je een heel stel tegelijk maken, in een pot of trommel en er iedere dag 1,2,3 of... van opknabbelen.

Je hebt nodig:
250 gram bloem + extra om te bestuiven - 1 tl bakpoeder - 115 ml lauw water - 25 ml olijfolie + extra om te bestrijken - 1/2 tl zout - 1 tl paprikapoeder - 1/4 tl cayennepeper - 1/4 tl zwarte peper - om te bestrooien: grof zeezout en oregano

Zo maak je het:

• Meng alle ingrediënten behalve het zeezout en de oregano met het water in een kom tot zacht deeg. Je kunt dit met de hand doen of in de keukenmachine met deeghaak. Met de hand gaat gemakkelijk vind ik. Goed kneden en er een bol van vormen. 
• De bol afdekken met plastic en een uurtje in de koelkast laten rusten.
• Verwarm de oven tot 220 graden.
• Bekleed 2 grote bakplaten met bakpapier. Je kunt ze ook in delen bakken.
• Bestuif een schoon werkblad met wat bloem.
• Verdeel het deeg in 2 stukken en rol zo dun mogelijk uit. Eigenlijk moet je er bijna doorheen kunnen kijken, oftewel het moment dat je denkt dunner dan dit kan niet. Indien nodig tussendoor nog wat bestrooien met bloem.
• Steek er nu rondjes uit en leg op de bakplaat.
• Bestrijk het royaal met olijfolie en bestrooi met wat korrels zeezout en oregano.
• Bak ze in 6 - 8 minuten knapperig in de oven.
• Laat afkoelen op een rooster en proef alvast want ook warm zijn ze heerlijk.

In de winkel in Notting Hill rollen ze er zogezegd langwerpige ovalen  crackers van , zij halen ongeveer 25 crackers uit deze hoeveelheid deeg. Met een deegsteker met een doorsnede van 6 cm kom je ongeveer op het dubbele afhankelijk van hoe dun je hebt uitgerold.
Bestrooi de crackers overigens niet al te royaal met zeezout, een paar korrels is meer dan voldoende.Zelf heb ik een deel bestrooid met alleen zeezout, het andere deel met zeezout en oregano.


Bron: Ottolenghi Het kookboek door Yotam Ottolenghi & Sami Tamimi
ISBN/EAN 9789059564282 Fontaine Uitgevers

Sticky ZoZo Nuts, een FoodSwap recept

Ja dames en heren, hier is over nagedacht, dat zou je althans kunnen denken, maar eerlijk gezegd had ik niet het flauwste idee hoe ik deze notenmix kort en bondig een naam kon geven. En denk bij ZoZo nu niet dat het ook maar een zozo recept is, in werkelijkheid zijn deze dingen verslavend lekker.
Zoet en Zout met een vleugje rode peper en knoflook.
En ze plakken, plakken door de honing, sticky dus. In principe kun je met deze noten alle kanten op, verander de soorten noten, laat rode peper weg en gebruik tijm of rozemarijn. Met wat fijn geraspte gember is het ook lekker, afijn een recept om je fantasie bij te gebruiken en er een eigen draai aan te geven. Deze nootjes heb ik gemaakt voor de nu al beroemde foodswap. Je kunt ze wel even bewaren in een goed afgesloten pot of iets dergelijks.

Je hebt nodig:
750 gram ongezouten gemengde noten - scheutje olijfolie - 2 el honing - 1 rode peper - 1 à 2 teentjes knoflook - gemalen chilivlokken - 1 tl oregano -zout of grof zeezout

Zo maak je het:

• Halveer de peper in de lengte, haal de zaadjes eruit.
• Hak knoflook fijn
• Verhit een scheutje olijfolie (zonnebloem of arachide kan ook natuurlijk) en schudt de noten er in. Maal er wat chilivlokken over. Goed omscheppen
• Gehakte peper toevoegen, even meebakken
• Voeg de honing en oregano toe , wederom goed omscheppen.
• Voeg knoflook en wat zout toe en hussel alles goed door elkaar.
• Bekleed een bakplaat met keukenpapier en stort de noter erop. Even goed verdelen tot je een enkele laag hebt. Af laten koelen en tussendoor even proeven. Strooi er nog wat zout of grof zeezout over en hussel het door elkaar.

En voilà zoals wijlen Cas Spijkers het zou zeggen, uw nootjes zijn klaar. Voeg het zout in kleine beetjes toe want zoals jullie weten je kunt altijd toevoegen maar nooit eruit halen.

Weekendbroodje kip teriyaki met roerbakgroente

Lekker onderuit zakken op de vrijdagavond, bordje op schoot, wie vindt dat nu niet fijn. Gewoon een stel pizza's de oven in of af en toe friet met van die heerlijke gezonde snacks, het is bij mij geen aanslag op mijn gemoedsrust hoor. Moet kunnen!
Dit broodje, zeg maar brood, maak ik regelmatig. Het is ooit spontaan ontstaan, het ziet er gezellig uit, is snel klaar en nog met een portie groente ook. Toch nog gezond het weekend in.

Voor 4 personen heb je nodig:

4 Italiaanse bollen (afbak) - 4 eieren -pond  kipfilet - 1 flesje honing teriyakisaus - zak roerbakgroente (450 gram) - chilisaus (Eagle Chillysauce) - 1 rode paprika - 1 rode peper (optioneel) -150 gram taugé - scheutje zonnebloem of arachideolie.

Zo maak je het:

1. Verwarm de oven voor om de broodjes in te bakken.
2. Kook de eieren hard
3. Bak de broodjes
4. Snijd de paprika in smalle reepjes
5. Snijd de rode peper in ringetjes (zaad verwijderen)
6. Snijd de kipfilet in smalle reepjes
7. Verhit in een koekepan een scheutje olie en roerbak de groente knapperig. Vuur uitzetten, de groente gaan straks lauw op het broodje.
8. Verhit in een andere koekepan wederom een scheutje olie en hussel de kipreepjes om en om
9. Voeg een scheutje honing teriyaki saus toe en schep het er goed doorheen. De kip moet de saus opnemen als het ware. Voeg vervolgens weer een scheutje toe en ga zo door tot de kip, bruin, gaar en omgeven is met een laagje teriyakisaus.
10. Snijd de broodjes doormidden en leg ze even onder de grill
11. Leg de broodjes opengeklapt op een bord.
12. Verdeel over beide helften een beetje chilisaus, verdeel daar de groente overheen, leg er de kipreepjes bovenop. Leg daar weer wat taugé op en eindig met plakjes ei en paprikareepjes en/of rode peperringetjes.
13. Et voilá zoals wijlen Cas Spijkers zou zeggen. Laat het weekend maar beginnen!