Garnalen in pittige tomaten-paprikasaus met een Mexicaans tintje

Zo dames en heren, dat is even geleden he. Net als vorig jaar had mijn pc weer eens kuren. Hij zette zijn achterste behoorlijk tegen de krib aangezien hij aan een systeemherstel ook maling had.
Systeemherstel, hoop in bange dagen en dan op je scherm te zien krijgen 'systeemherstel kan niet worden uitgevoerd'. Lekker dan.
Dus kroop ik maar weer eens dieper in de krochten van dit vermaledijde ding. Deed schietgebedjes, stak kaarsjes op en opende na een paar avonden klooien bijna het raam om het kreng naar buiten te kieperen.
Er zijn ook nog andere dingen te doen en die me bezighouden niet waar.
Gelukkig wist ik me net op tijd in een zen-modus te wurmen. Met ongebruikelijk geduld struinde ik internet af, bekeek wat de foutcodes betekenden, zocht naar oplossingen, probeerde wat her en der en yes he he eindelijk daar was ie weer.
Net op het moment dat ik husband mededeelde: 'Nog 1 poging en dan ga ik iemand bellen hoor. Gek word ik ervan'
Innerlijke rust wordt beloond dat blijkt maar weer.

Mocht je denken dat we door al dit gedoe de afgelopen weken niks lekkers hebben gegeten dat is natuurlijk niet zo. Het boek Salmagundi van Sally Butcher is echt mijn beste vriend op het moment, zoveel recepten heb ik er al uitgemaakt. Ongekend voor mij.
Verder reisden we door de Mexicaanse keuken, maakte ik weer eens de goddelijke witlof met serranoham van Ottolenghi en liet sauzen pruttelen. Foto's? Nee dus. Zo zen was ik nu ook weer niet. Of er was geen licht genoeg meer of het was gewoon tot de laatste kruimel verslonden.

Maar deze heb ik wel voor jullie. Echt verrukkelijk met rijst of brood. Hoeveel pit je de saus wil geven, bepaal je zelf. Heel simpel een kwestie van het aantal pepers verminderen.
Manlief en ik zijn gek op garnalen dus kijken wij niet op een garnaaltje meer of minder. Mocht er nu toch wat overblijven dan heb je meteen een fijne lunch voor de volgende dag. Koud zijn ze namelijk ook erg lekker.

Voor de saus heb je nodig:

1 blik tomatenblokjes - 1 flinke tl tomatenpuree - 1 gele of groene paprika - 1 ui - 1 rode peper - 1 teentje knoflook - 1 tl gemalen komijn (djinten) - 1 tl gemalen koriander (ketoembar)- peper en zout - 1 el olie - eventueel klein beetje suiker.

Verder heb je nog nodig:

400 gram rauwe grote garnalen - 1 rode paprika - 1 à 2 rode pepers - 3 tomaten - stuk of 10 olijven met piment - 1 el kappertjes - 1/2 tl  gemalen komijn (djinten) -1 limoen - 1 ui - zout en peper

Zo maak je het:

Deel 1

Eerst aan de slag met de saus. Snipper de ui en knoflook.  Halveer de paprika, verwijder de zaadlijsten en verdeel de paprika in blokjes. Dat mag best een beetje grof.
Peper ook halveren, zaadjes plus lijsten eruit en de peper fijnhakken.  Zelf laat ik wat zaadjes zitten voor dat fijne spicy gevoel.

Verwarm de olie in een pannetje. Fruit hierin ui en paprika op middelmatig vuur tot ze zacht zijn.
Voeg knoflook, rode peper, komijn en koriander toe. Bak dit een minuut of 3 zachtjes mee.
Roer de tomaten puree erdoor, Bak ook dit nog een minuut of 3 zachtjes. Zo ontzuur je de tomatenpuree.
Trek het blik tomaten open en giet de hele boel erbij. Alles door elkaar roeren.
Zet het vuur wat hoger en kook de saus een kleine 10 minuten zachtjes tot het indikt. Breng op smaak met zout en peper en eventueel een beetje suiker.

Deel 2.

Pel de garnalen en verwijder de darmkanaaltjes. Ik snijd met een scherp mesje over de rug van garnaal en trek de onsmakelijke sliert er in een wip uit. Is even een klein klusje maar geloof me, die garnaal wordt er een stuk smakelijker van.
Dep ze goed droog en bewaar tot gebruik in de koelkast.

Snipper de ui, halveer de paprika, verwijder de zaadlijsten wederom en hak in blokjes. Hetzelfde met de rode pepers. Voor extra hitte laat je de zaadjes lekker zitten, anders mik je ze weg.
De tomaten snijd je in stukken, hoeft allemaal niet zo precies.Olijven ook even halveren.

Verwarm een eetlepel olie in een koekenpan. Fruit hierin ui en paprika tot ze zacht zijn.
Voeg nu de tomaten, rode pepers, olijven, kappertjes en komijn toe. Schep door elkaar en giet dan de eerder gemaakte saus (deel 1) erbij.  Husselen en zachtjes aan de kook brengen, laat 5 minuutjes pruttelen.
Even proeven en eventueel wat zout toevoegen.

Doe nu de garnalen erbij en stoof ze zachtjes mee tot ze roze zijn. Breng verder op smaak met een scheutje limoensap.

Dit recept, een beetje door mij aangepast,  is te vinden in het boek 'Mexicaans koken' onder de naam Garnalen Veracruz, een uitgave van Rebo uit het jaar?? Het jaar 0 durf ik niet te roepen maar het prijkt al zeker twintig jaar in mijn boekenkast. Als het er al geen 25 zijn.
Een aantal recepten heb ik op internet voor de grap eens vergelijken met kookschrijfsels van nu en wat blijkt? Ze zijn behoorlijk authentiek. Dat vind ik nou weer leuk.

Wie wat bewaart die heeft wat.

Zuurkoolschotel met varkensvlees, paprika, pruimen en meer

Alweer een week onderweg in het nieuwe jaar. Na al het feestelijk gedoe de hoogste tijd voor gewone pot. Een pan vol zuurkool aangevuld met paprika, uien, varkensvlees, pruimen, tomatenblokjes en pittige cayennepeper, zoete en gerookte paprikapoeder.
Laten we de knoflook niet vergeten, het karwijzaad en of het niet op kan ook nog wat rookworst. Een variant op bigos dus, de beroemde Poolse zuurkoolschotel. Alleen noem ik het niet zo, het is een gevalletje 'geïnspireerd op' en ondanks dat bigos in net zoveel varianten bestaat als er Poolse fornuizen zijn waag ik het niet deze pan vol geurigheid zo te noemen.
Zo vermijd ik, lekker veilig, opgeheven en vermanend zwaaiende vingertjes.

Na een uurtje of drie in de oven is de zuurkool zijdezacht, het vlees mals en alle smaken tongstrelend met elkaar verbonden. Eet het met een gekookte pieper al kan het best zonder. Een snee knapperig brood om de saus op te vegen misstaat totaal niet.

Je hebt nodig voor 4 personen:

pond zuurkool - 1 rode paprika - 1 groene paprika - 2 uien - 2 teentjes knoflook - 10 gedroogde pruimen - 150 gram champignons - 1 blik tomatenblokjes - klein blikje tomatenpuree - 1 glas rode wijn - 250 à 300 gram niet al te mager varkensvlees - 250 gram rookworst - 1 tl karwijzaad - 1/2 el zoete paprikapoeder - 1 tl gerookte paprikapoeder - 1 tl cayennepeper - peper en zout - 2 el Worcestershiresaus - boter

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 150 graden

Halveer de paprika's, verwijder de zaadlijsten en snijd in niet al te kleine stukken. Ook de uien mogen best in flinke stukken gesneden worden.
Knoflook snipperen. De pruimen, ik koop altijd die pruimen die je niet hoeft te wellen, halveren. Hetzelfde doe je met de champignons.
Snijd het varkensvlees in blokjes, bestrooi met peper en zout.

Verhit boter in een pan en braad hierin de stukjes varkensvlees samen met de cayennepeper rondom bruin. Paprika's, uien en karwijzaad mogen erbij, laat het een minuut of 5 zachtjes mee bakken.
Knoflook en champignons toevoegen plus de beide soorten paprikapoeder. Ik voeg die twee pas later toe om aanbranden te voorkomen, daar wordt paprikapoeder namelijk niet smakelijker van.
Schep alles goed door elkaar.

Tomatenpuree toevoegen, wederom alles husselen en een minuut of drie zachtjes bakken.
Afblussen met de rode wijn. Nogmaals vijf minuten sudderen.

Schep nu de zuurkool erdoor, leeg het blik tomatenblokjes boven de pan, mik de gehalveerde pruimen erbij, giet de Worcestershiresaus erin en schep de hele boel goed door elkaar.
Deksel op de pan en een uurtje of drie de oven in. Voeg na tweeënhalf uur plakjes rookworst toe.

Proef en voeg zo nodig nog wat cayennepeper toe, zout, gerookte paprikapoeder en wat worcestershiresaus. Laat een paar minuutje pruttelen en dan aan tafel!

Varkenswangen in herfstbok

Een jaar of twee geleden at ik ze voor het eerst; varkenswangen. Een verrukkelijk  stukje vlees dat na een paar uurtjes sudderen en stoven waanzinnig mals wordt. Zacht qua structuur en zacht qua smaak.
Vergeten vlees zei een vriendin dit weekend. En dat klopt ook wel.
Bij de slager zul je het niet zo snel tussen het gehakt, de bieflappen en fricandeau aantreffen. Bestellen dus. Dat die wangen nog geen gemeengoed zijn blijkt wel uit de blikken van andere klanten. Je ziet ze denken: "Wát gaat dat mens doen? Var-kens-wang-en?" De ogen van de slager beginnen echter te glimmen. Als ik hem vertel dat ik ze in bokbier ga stoven knikt hij instemmend. De andere aanwezigen zijn nog niet helemaal overtuigd. Je gaat die dingen die een leven lang hebben gemaald hebben en uit de bek van zo'n beest komen toch niet eten.
Jawel, jawel! Grote varkensvleeseters zijn wij overigens niet maar deze wangen mogen van mij iedere week op het menu.

De wangetjes hebben een vliesje, dat moet je er grotendeels afsnijden. Gebruik een goed mes, snijd eventuele vetrandjes ook weg. Je kunt ook aan je slager vragen of hij dat wil doen. Het is geen ramp als je niet alles eraf krijgt, door het sudderen wordt het zacht en merk je er verder niks van.

Het recept heb ik geadopteerd van de site het Belgische tv programma Dagelijkse Kost maar aangepast naar eigen goeddunken. Zoek hier de verschillen haha.

Dit recept is voor 6 personen. Reken 2 wangen per persoon, zo groot zijn ze nu ook weer niet. Maak je het voor vier personen, je kunt verder alle hoeveelheden aanhouden. Wellicht houd je saus over maar dat is geen straf. Lekker invriezen
Zoals met alle stoverijen kun je het gemakkelijk een dag van tevoren maken. Wordt de smaak nog beter van!

Je hebt nodig:

12 varkenswangen (bestel tijdig bij je slager) - 2 flesjes bokbier ( ik gebruik zoals gewoonlijk Hertog Jan) - 1 liter runderbouillon - 2 uien - 1/2 winterwortel - 2 teentjes knoflook - 2 el bruine suiker - 2 el Dijonmosterd of andere scherpe mosterd - 2 laurierblaadjes - takje tijm - 4 takjes peterselie mét stengel en al - 2 kruidnagels - peper en zout - 2 witte boterhammen - 50 gram roomboter - fijnmazige bolzeef.

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 125 graden.

Ontvlies de varkenswangen en dep ze droog. Wrijf ze in met zout en peper.
Snijd de ui in grove stukken. Schrap het stuk wortel en snijd in plakjes. De knoflook snipper je.

Verhit in een grote braadpan 50 gram boter.
Bak de wangen om en om bruin. Je kunt dat het beste in porties doen.
Haal ze uit de pan en leg op een bord.

Zet het vuur lager en fruit in dezelfde pan ui, knoflook en wortel. Goed omscheppen.
Blus af met het bier. Laat aan de kook komen en wacht tot het uitgebruist is.

Voeg de bouillon toe. Mik tijm ,laurierblaadjes en kruidnagel erin plus 2 eetlepels bruine suiker. Even roeren.
De wangetjes mogen terug. Ze moeten helemaal onderstaan. Voeg anders nog wat bouillon of water toe.
Smeer de boterhammen aan 1 kant in met de mosterd en leg ze met de besmeerde kant naar beneden op het vlees..
Deksel op de pan, de oven in en sudderen maar. Een uurtje of drie is voldoende. Check het wel even door voorzichtig een wangetje uit de pan te halen. Als het vlees zacht is en je gemakkelijk een stukje los kunt trekken is het goed.

Haal de varkenswangen uit de pan. Pak nu een klein pannetje en een fijnmazige bolzeef.
Giet een deel van de inhoud van de braadpan erin. Niet alleen het vocht, alles.
Met de bolle kant van een soepopscheplepel duw je het door de zeef. Giet er weer wat bij en herhaal tot je braadpan leeg is.
In de zeef blijft het brood plus alles wat er niet door past achter, dat gooi je weg. Het meegesudderde brood zorgt trouwens voor binding van je saus.

In je pannetje ligt nu een geurige donkere vloeistof.
De varkenswangen leg je terug in de braadpan. Schep er wat jus over en warm het zachtjes op.
De rest van de vloeistof kook je nog voor 1/3 in. En wat je dan hebt... hemelse, krachtige gebonden saus

Ik maakte er aardappel-pastinaakpuree bij. Schep op ieder bord wat puree, leg er twee wangen tegenaan en verdeel wat saus over de wangen.
Geef de rest van de saus er apart bij.
Lekker met geroosterde bospeen.

Doe eens gek en zet met Kerst deze varkenswangen op tafel. Je krijgt er geen spijt van, ik beloof het!

Stoofpotje met linzen, pastinaak, winterwortel ,aardappel en rookworst

De herfst, hij ruikt anders, de lucht voelt anders, de zon verwarmt anders. Zonnestralen vangen, koesteren. Het eerste blad valt, groen verkleurt naar bonte nazomerpracht. Donkere wolken razen voortgedreven door stormachtige wind over de stad en laten plensbuien vallen. Vakantiebruine voeten verstoppen zich in warme omhulsels, blote armen verdwijnen in mouwen. De verwarming mag lichtjes aan. De keuken vult zich met andere geuren, kruidige stoverijen walsen door het huis. Kommen met dampende soep om lang in te blazen in plaats van gehusselde salade.
Een nieuw seizoen met zijn eigen charme.

Daarom een stoofpotje vol geurige groente, peulvruchten  en kruiderijen om alvast te wennen. Met rookworst en spekjes maar die kun je gemakkelijk weglaten voor een vegetarische variant.

Je hebt nodig:

pastinaak van ongeveer 250 gram - 1 flinke winterwortel - 1 grote ui - 150 gram gedroogde groene linzen - 4 vastkokende aardappels -  2 teentjes knoflook - 1 blik tomatenblokjes - 100 gram spekblokjes - 1 rookworst naar keuze - 1/2 el grove mosterd - 1 takje  rozemarijn - 1 tl verse tijm - laurierblaadje -6 takjes peterselie -peper en zout - 1/4 liter rundvleesbouillon of groentebouillon

Zo maak je het:

Was de linzen grondig en kijk of er toevallig niet een steentje tussen zit. Zet op met zoveel water dat de linzen net onder staan. Knip een stukje van het takje rozemarijn af en stop het erbij. Breng aan de kook en laat het vervolgens zachtjes 25 à 30 minuten koken tot ze nog net een bite hebben.
De linzen worden namelijk straks bij de rest gevoegd en garen dan nog verder door. Anders worden ze papperig en dat is niet zo lekker. Ook kun je zo het kookproces beter controleren,

Hierbij moet ik nog even aantekenen dat ik Du Puy linzen gebruik, deze kleintjes hebben het voordeel dat ze lekker stevig blijven, mits niet doorgekookt natuurlijk. Probleem... ze blijven in Nederland erg lastig verkrijgbaar. Vraag me niet waarom want ze verdienen absoluut een plaatsje in de schappen. Zoeken via Google levert wel wat resultaat op en wellicht heb jij die ene geweldige delicatessenzaak in je buurt die ze verkoopt. Gebruik anders groene of bruine  linzen en lees goed de kooktijd, die verschilt namelijk nogal eens.

Schil de pastinaak en winterwortel en snijd in gelijke stukken, vooral niet te klein. Ui grof snijden.
Knoflook fijn snipperen.
Piepers schillen en in blokjes snijden.

Verwarm een braadpan en bak hierin de spekblokjes uit. Ui ,knoflook, 6 fijngesneden naaldjes rozemarijn plus tijm erbij, eventjes fruiten.
Winterwortel, pastinaak en aardappel toevoegen, even meebakken. Mosterd erbij en omscheppen. Giet de inhoud van het blik tomatenblokjes erover plus de bouillon. Laurierblaadje erbij, schep door en laat zachtjes sudderen tot de groente bijna gaar zijn. Dit duurt ongeveer een half uur. Giet er eventueel nog wat water bij als je het te droog vindt worden.

Tijd om de linzen en in plakjes gesneden rookworst toe te voegen en lekker warm te laten worden.
Hak de peterselie nog even fijn, roer de helft door het stoofpotje en gebruik de rest om na het opscheppen over het stoofpotje te strooien.

Natuurlijk kun je ook nog pompoen toevoegen of in plaats van de wortel gebruiken. Het is immers weer pompoenentijd!

Kip met azijn uit Venezuela - Pollo en Vinagre

Een heerlijk kipgerecht uit Venezuela, dat verklap ik maar meteen. Hebben jullie het al door dat ik bezig ben met een Zuid-Amerikaanse week? Voorwaar geen straf!
Bij azijn denk je misschien dat het wel een zure boel zal zijn. Fout! Door het stoven mengen alle smaken tot een glanzend geheel. Er zit natuurlijk niet alleen azijn in, ook citroensap en rode wijn. Zuren hebben de fijne eigenschap dat ze de malsheid bevorderen, daarom gaat er ook in onze hachee of bij onze sucadelappen altijd een scheut azijn bij. Paprika en tomaat maken dit gerecht uit Venezuela ietwat zoetzuur. Echt het proberen waard.

Gemakkelijk van tevoren klaar te maken, handig als je gasten krijgt of gewoon niet zoveel tijd hebt. Zelf ben ik fan van de oven, de temperatuur is constant, je dekt de braadslede af en gaan met die kip. Sudderen op het fornuis is de gebruikelijke manier maar ik kook op gas en zelfs de kleinste pit gaat te hard naar mijn zin. Vandaar dat ik stoofpotjes bijna altijd in de oven schuif. Je kunt voor dit recept ook gewoon je ovenbestendige braadpan in de oven zetten hoor.

Voor 4 personen heb je nodig:

4 kippenbouten - 4 el bloem -1 rode en 1 groene paprika - 2 tomaten - 1 ui - 4 teentjes knoflook - 2 el gehakte peterselie - 1 blik artisjokkenhartjes - 2 el witte wijnazijn - 120 ml rode wijn - sap van 1 citroen - 250 gram champignons - 1 laurierblaadje - peper en zout - 6 el olijfolie

Zo maak je het:

Oven voorverwarmen op 175 graden.

Verdeel de bouten in dij en drumstick. Voel met je vinger waar het gewricht zit, zet daar een scherp mes op en je snijd het super gemakkelijk door.
Bestrooi ze met zout en peper en haal ze licht door de bloem.

Verhit de olie in een grote braadpan. Bak de stukken kip op hoog vuur aan beide kanten goudbruin.

Terwijl de kip bakt halveer je de tomaten en haal je het zaad eruit. Je kunt ze eventueel ook ontvellen maar dat vind ik niet zo nodig.  Snijd in stukken. De paprika's ook doormidden snijden, zaadlijsten eruit en in flinke stukken snijden of reepjes. Knoflook en ui snipperen.

Zo, de kip is nu wel klaar. Haal ze uit de pan en leg alvast in een braadslede
Giet de olie uit de pan en veeg de pan even schoon. Wat nieuwe olie erin, vooral niet teveel.
Voeg tomaten, paprika, ui, knoflook plus het vocht van de artisjokken toe. De artisjokken nog niet!
Twee eetlepels witte wijnazijn erbij plus het laurierblaadje. Laat het nu tien minuten sudderen.

Tijd voor de rode wijn, citroensap en peterselie. Roer alles goed door elkaar.Breng verder op smaak met zout en peper en giet het over de kip.

Dek af met aluminiumfolie en schuif de kip de oven in. .
Voeg na een half uur de artisjokkenhartjes toe plus in plakjes gesneden champignons en  laat nog een kwartiertje afgedekt sudderen.

Zoals gezegd kun je dit gerecht ook gewoon op het fornuis maken. De stooftijd zal praktisch gelijk aan de oven zijn. Regelmatig even kijken en eventueel een plaatje eronder zetten als je een gasfornuis hebt.

Voor erbij maakte ik rijst met bonen, mais, ui en rode pepers. Ook stond er brood op tafel om heerlijk mee door de saus te vegen. Doen!

Picadillo met stoofvlees

Nu het gros van de bevolking toch zijn blik op Zuid-Amerika heeft gericht vond ik het tijd om één van de kookboeken uit de kast te trekken. Dezelfde waaruit ook de Chileense maispastei komt. Oud en verschoten, valt half van ellende uit elkaar. Al vrij snel valt mijn oog op  picadillo, met een kruisje ernaast. Die heeft eerder op tafel gestaan. Ooit.
Een stoofpotje bomvol smaak. Ietwat bittere olijf, zoete rozijn, vurige peper, dat klinkt wederom verleidelijk. Die mag op deze winderige maandag in de herhaling. Zal best smaken op deze kille dag. Ik heb in ieder geval een vest tevoorschijn getrokken. Waaide bijna van mijn sokken zeg.
Mijn dappere peper- en tomatenplanten hielden moedig stand al heb ik er eentje even een steuntje in de rug moeten geven. Overal verschijnen knoppen, het bloeit er vrolijk op los. Over een tijdje kan ik los met jalapeño, sweet banana,  guitige cherrybombs en mijn nieuwe liefde tomatillo verde die qua grootte  met kop en schouders boven de rest uitsteekt.
Zo ver is het nog niet, eerst roeien met de aanwezige riemen en dat gaat natuurlijk uitstekend.

Picadillo wordt vaak met gehakt gemaakt.Gegeten van Puerto Rico tot Cuba en de Filipijnen. Je schept het over de rijst, vult er tortilla's mee maar het wordt ook gegeten met aardappels. Ieder land en iedere streek heeft zijn eigen picadillo.
Mijn recept is op basis van stoofvlees en linkt op die manier naar Mexico waar deze variant voorkomt.
Heb je niet zoveel tijd, gebruik dan gewoon gehakt dat je eerst rult, vervolgens voeg je  de inhoud van de ingrediëntenlijst toe en laat het zachtjes 45 minuten sudderen.

Voor 2 à 3 personen heb je nodig:

500 gram stoofvlees (riblap/hachee oid) - 1/4 bouillonblokje -1 grote ui - 2 rode pepers - 3 teentjes knoflook - 2 flinke vleestomaten - 1/2 tl gemalen komijn (djinten) - 1 tl oregano - 1/4 tl gemalen kruidnagel (een kruidnagel vijzelen of je gebruikt tjenkeh, te koop bij supermarkt en toko) -stuk of 10 met paprika gevulde olijven - 1/2 el azijn - 3 el rozijnen - zout en peper - olijfolie

Zo maak je het:

Snipper de ui en knoflook. Verwijder de zaadlijsten uit de rode pepers, hak in smalle stukjes.

Snijd het vlees in blokjes. Bestrooi met zout en peper en leg het in een stoofpan. Schenk er nu zoveel water op tot het net niet onderstaat.
Leg er de helft van de ui, rode peper en knoflook bij. Verkruimel wat van het bouillonblokje.
Breng aan de kook en laat vervolgens een uur of twee zachtjes sudderen tot het vlees zo gaar is dat het bijna uit elkaar valt. Het vocht is nu bijna verdampt.

Halveer de vleestomaten, schep het zaad eruit en verdeel de tomaten in kleine stukjes.
Verwarm wat olijfolie en fruit hierin de rest van de ui, knoflook en rode peper. Tomaten erbij en een minuut of vijf sudderen.
Nu nog even  gemalen kruidnagel, komijn, oregano en azijn  toevoegen en de boel lekker 10 tot 15 minuten laten pruttelen tot de tomaten zacht zijn.
Schep het nu bij het vlees samen met de olijven en rozijnen. Schep goed door elkaar voor een laatste sudderronde van 10 minuten.

Het recept heb ik hier en daar aangepast maar komt oorspronkelijk uit De Zuid- en Midden Amerikaanse Keuken, een uitgave in de serie De Wereld aan Tafel.

Kip in kruidige kokossaus

We blijven in huize Eetlust een beetje in Aziatische sferen hangen. Het zijn zo van die fases, hebben jullie daar ook last van? Dan hang je weer weken rond in Zuid-Amerika, je ontdekt dat de VS veel meer te bieden heeft dan de hamburger en hotdog of je struint ineens rond door Oost-Europa dankzij een gekozen thema van je eetclub. Ik houd van die wereldreisjes.
Deze week waande ik me ook even in Italië dankzij Wilma die een waanzinnig lekkere pollo al pepe e limone op haar blog had gezet. Zodra ik citroen en limoen hoor ben ik meestal al meteen verkocht.Haar lentefrisse gerecht moet je echt eens maken!

In de kokossaus zit ook een beetje citroen. Het geeft de smaak net dat beetje extra, licht er lekker van op vind ik. Ondanks dat er flink wat rode peper in gaat hoef je niet bang te zijn dat er stoom uit je oren komt, het bloed naar je hoofd stijgt en je je wil onderdompelen in een teil met water. En verder blijft het altijd eenvoudig, minder pepers kan altijd evenals meer. Up to you!

Je hebt nodig voor 4 personen:

4 kippenbouten - 3 rode pepers - 1 ui - 1 1/4 koffielepel ketoembar (gemalen koriander) - 1 koffielepel kurkuma (koenjit) -1 koffielepel kaneel - 2 el citroensap - 1/2 tl trassi - 1 el bruine suiker - zwarte peper - 4 dl kokosmelk - 3 el arachideolie of zonnebloemolie

Zo maak je het:

Halveer de pepers en haal de zaadlijsten eruit. Snijd de pepers in kleine stukjes. Snipper de ui.
Verhit 2 el olie en fruit hierin de ui en rode peper gedurende 5 minuten. Voeg de kruiden toe plus citroensap. Heel eventjes, zeg een halve minuut meebakken. Overhevelen in een bakje en de staafmixer erop zetten. Eventueel een scheutje water toevoegen om de boel wat smeuïger te maken. Maak er een puree van, het hoeft niet helemaal glad te worden.

Verdeel de kippenbouten met en scherp mes in dij en drumstick. Als je op het gedeelte drukt waar drumstick overgaat in dij voel je een gewricht zitten. Als je daar je mes opzet kun je het gemakkelijk en netjes doormidden snijden..

Bak de stukken kip in 1 eetlepel olie in dezelfde pan als waarin het kruidenmengsel is gebakken rondom lichtbruin.
Voeg de kruidenpasta toe en wentel de kip er door. Kokosmelk plus bruine suiker erbij, even roeren en langzaam aan de kook laten komen. Dan mag het vuur laag. Deksel op de pan en in ongeveer 40 minuten gaar en mals stoven.

De kip op een bord of schaal leggen en warm houden. De saus in de pan nu op hoog vuur voor de helft  in laten koken. Af en toe roeren. Proeven en eventueel een ietsje pietsje zout toevoegen.
De kip nog even terug in de pan leggen terwijl je het vuur weer laag hebt gezet.

Alles overscheppen in een schaal, en tot slot nog een beetje citroen erover druppelen.

Erbij aten we een eenvoudige nasi goreng. Gebakken rijst met ui, een klein pepertje en op smaak gebracht met een scheutje sojasaus en een klein snufje zout. Omelet bakken, in reepjes snijden en op de nasi goreng leggen. Wat boontjes met tomaat erbij of je roerbakt wat restjes groente, is dat ook weer op.

Eet smakelijk!

Winterwalk 2014 op landgoed De Utrecht en uitrusten 'In den Bockenreyder'

Op een klein kwartiertje rijden van ons stulpje ligt Landgoed 'De Utrecht' . een gebied van zo'n 2500 hectare waar het heerlijk wandelen en fietsen is. In 1898 begon levensverzekeringsmaatschappij Utrecht met het ontginnen van de heidevelden. Zo ontstond er 1800 hectare bos en 600 hectare landbouwgrond. Daarnaast bleef er 400 hectare van het oorspronkelijke natuurgebied behouden.
Dit maakt De Utrecht heel divers. Zo loop je langs weilanden, dan door het dennenbos, doen je voeten beukenbladeren ritselen, spring je over een slootje omdat het pad toch anders loopt dan je in gedachte had, prut je door de modder en geniet je van uitbundige kleuren van de rhododendrons. Vogelgeluiden lokken je naar het ven en De Herdgang waar de Reusel meandert is immer van een sprookjesachtige pracht.
In welk seizoen je hier ook je kilometers maakt, het is altijd de moeite waard.

En aan het eind van je tocht wacht 'In den Bockenreyder' , een herberg gelegen in buurtschap Dun.
Beroemd in Tilburg en omstreken vanwege zijn flink uit de kluiten gewassen uitsmijters. Hierna hoef je voorlopig  niets meer te eten. Het bestaat al ruim tachtig jaar maar eigenlijk al veel en veel langer. Al wilde je er toen niet gezien worden, het werd bevolkt door duistere lieden, de bokkenrijders. Een stelletje boeven die misbruik maakten van de goedgelovigheid van de mensen in die tijd. Het volksgeloof wilde dat bokkenrijders geesten waren die op bokken door de lucht reden.
Tegenwoordig is er geen bok meer te bekennen, wel ezel Dries. En zeker op zondag zit het stampvol mensen. Op het grote terras is vaak geen plekje meer vrij maar gelukkig bieden staantafels uitkomst en anders zoek je maar een plekje op een boomstam of iets dergelijks. Gemoedelijk en gastvrij dat zijn ze hier. Het is net of een glas Leffe hier beter smaakt als elders.

Hier waren wij afgelopen zaterdag te vinden. Tien vrienden en vriendinnen die ieder jaar na de feestdagen een dag bij elkaar komen om te wandelen dus en natuurlijk samen te eten. Dit jaar was het weer in huize Eetlust te doen. Nadat een ieder zijn meegebrachte etenswaar op de daarvoor bestemde plekken had neergezet, er een bakske leut was gedronken vertrokken we Landgoed Utrecht waarts voor een fijne wandeling vol gebabbel en geklets.
De inspanning werd beloond met de genoemde Leffe om vervolgens weer naar Tilburg te vertrekken waar we de dag verder luister bijzetten met een glas bubbels en een rondje amuse op basis van makreel en gerookte kip van M&M. Altijd leuk om vrienden samen te zien keutelen in de keuken. Voortreffelijke combi trouwens makreel en doperwtenpuree met munt. Wat dat betreft heb ik voorlopig weer wat receptjes om hier neer te zetten.
De afdeling Houten schotelde ons een Ottolenghi creatie voor. Venkeltaart met parmezaan en kruimeldeeg. Goddelijk! Onze in België woonachtige vrienden verrasten ons met een witte gazpacho. Deze koude soep met amandelen en witte druiven straalde je zomers tegemoet.
Onze bijdrage was het stoofpotje met paprika en chorizo samen met wat rijst en een salade met rode kool, appel, wortel en nog zo wat.
Om voorts in stijl af te sluiten met waanzinnig lekker home made koffieijs en sorbet van fruit uit eigen tuin van F&J.
Wat een genot om vrienden te hebben die ook houden van koken en eten haha! Een heerlijke dag was het weer. Moe maar zeer voldaan rolden we ons bedje in.
Volgend jaar naar Waalre!

En nu willen jullie graag foto's zien he van al dat gefrats? Voor aardige plaatjes moeten we maar gaan zomerwalken, is er tenminste fatsoenlijk licht tot onze beschikking. Nu doet het alle met liefde bereidde creaties geen recht en dat vind ik ook weer zonde.

Ben je in de buurt? Houd je van wandelen?
Ga dan zeker eens naar:

'In den Bockenreyder'
Dunsedijk 3
5085 ND Esbeek

Landgoed De Utrecht

Kip in sojasaus

Het klinkt wat karig, kip in sojasaus. Wees gerust, er komen nog andere ingrediënten bij kijken. Zuur, zout, zoet, pit, ideale combinatie toch? Met drumsticks, snel gaar en ideaal voor een doordeweekse maaltijd. Je komt afgeknoedeld van je werk en dan moet je ook nog een maaltijd in elkaar draaien. Daar zit je ook niet altijd op te wachten.   Terwijl dit kippetje in de saus pruttelt kun je fijn even de krant lezen, wat naar de tv staren, een glaasje drinken en rijst koken. Vergeet dat vooral niet.

Je hebt nodig voor 4 personen:

8 drumsticks - 3 el bruine suiker - 50 ml sojasaus (kikkoman) - 1 el vissaus- 200 ml water - 2 el azijn - 1 el limoensap - stukje gember van ongeveer 5 cm- 1 rode peper - 2 teentjes knoflook - 1 ui - zout naar smaak - bieslook - 2 el arachideolie

Zo maak je het:

Meng de sojasaus, vissaus, water, azijn en limoensap door elkaar en zet apart tot gebruik.
Snipper de ui en knoflook. Schil de gember en snijd het piepklein, raspen kan ook. Verwijder de zaadlijsten uit de rode peper en hak de peper in stukjes.

Verhit in een wok of braadpan de olie en bak de drumsticks op hoog vuur bruin. Haal ze uit de pan. Zet het vuur laag.
Nu moet je even snel handelen. Mik de bruine suiker in de pan en roer als een malle tot het gesmolten is. Dit is in pakweg 10 seconden voor de bakker. Giet nu het sojamengsel erop en roeren! Door de toevoeging van het vocht zal de suiker karameliseren, door goed te roeren lost het weer op.

Kip erbij plus de knoflook, rode peper, gember en ui.  Leg er een deksel half op en laat een half uurtje zachtjes pruttelen. De kip wordt gaar en mals, het vocht verdampt gedeeltelijk. Wil je de saus graag nog wat dikker hebben dan haal je de kip zodra het gaar is uit de pan en laat je de saus op hoog vuur zonder deksel nog even inkoken. Maar pas op, het moet niet te stroperig worden.
De kip voeg je op het laatst weer even toe .

Leg de kip op een schaal, giet de saus erover en bestrooi met fijngeknipte bieslook. Heerlijk met rijst natuurlijk. Ik heb er gewokte paksoi, sugarsnaps en champignons bij gemaakt en op smaak gebracht met wat soja, chilivlokken en een scheutje gembersiroop.

Stoofpotje met rundvlees, paprika en chorizo

Ja hoor daar is ze weer met een stoverijtje, een sudderpotje, een geurenverspreider. Husband liep gisteren om half 1 al te watertanden en dan moet je nog zes uur wachten. Een kwelling, een marteling maar je geduld wordt beloond met boterzacht vlees omhuld door een saus zo vol smaak dat je het wachten met liefde hebt doorstaan.
En zo barstensvol ingrediënten zit het niet eens kun je nagaan. Deze drukke maand roept op zijn tijd ook om onthaasting. Uurtjes waarin je het kerstmenu kunt verzinnen, lijstjes schrijft, wat online bestellingen plaatst, een boek leest of eindelijk die immer te dikke zaterdagkrant uitpluist. En ondertussen pruttelt en stooft het in de keuken dat het een lieve lust is. Wat hebben we het dan toch goed!

Deze hoeveelheid is voldoende voor 2 personen of drie kleinere eters of 2 volwassenen en 1 kind. Door iets meer vlees toe te voegen plus een extra paprika, wat wortel  en ui maak je het al snel geschikt voor vier personen. Verder hoef je niets te veranderen aan het recept.

Je hebt nodig:

450 gram stoofvlees (riblap, sucade, hacheevlees) - 1 rode paprika - 1 gele paprika - stuk of vier waspenen ( of een halve winterwortel) -2 uien - 2 teentjes knoflook - stukje chorizo van ongeveer 100 gram -  1 el tomatenpuree - 1 el milde paprikapoeder - 800 ml rundvleesbouilon - 2 el balsamicoazijn ( beetje afhankelijk van het merk dat je gebruikt, begin met 1 eetlepel en voeg zonodig de andere toe) -  3 el gehakte peterselie - peper en zout- boter

Zo maak je het:

Snijd het vlees in hapklare brokken. Bestrooi met zout en peper.
Verwijder de zaadlijsten uit de paprika's en verdeel de paprika's in grove stukken. De uien van hun jasjes ontdoen en eveneens in flinke stukken snijden. Schrap de worteltjes en verdeel in plakjes.
Knoflook snipperen.

Verhit in een braadpan wat boter en bak hierin het vlees rondom bruin. Bestrooi met paprikapoeder en schep het goed om. Voeg de paprika's, worteltjes en uien toe, laat even meebakken. Dan mag de knoflook erbij.
Roer de tomatenpuree erdoor, laat het een minuutje of drie zachtjes meebakken.
Giet de bouillon erover, roer alles door elkaar, deksel erop, hittebron zo laag mogelijk en sudderen maar.
Je kunt het ook in een oven van 100 graden zetten.

Sudderen, sudderen, urenlang sudderen. Geniet van de rust, maak je hoofd leeg en kijk af en toe in de pan.
Schep het een keer of wat door. Op het moment dat het vlees uit elkaar begint te vallen is het goed. Het vocht is nu voor zeker de helft verdampt.

Nu moet je nog even de chorizo in kleine stukjes snijden en in een droge koekenpan bruin bakken.

Roer de balsamico door het stoofpotje, vergeet niet te proeven en voeg zonodig wat meer toe. Het is een echte oppepper. Dan de chorizo erbij plus de peterselie en laat nog tien minuutjes stoven.

Rijst past er prima bij maar ook puree of een gekookte pieper, pasta, aardappelkroketjes. Net waar je zin in hebt.

Cajunkruiden zelf maken

Cajunkruiden kennen we wel toch. Dat heerlijke mengseltje van onder andere cayennepeper, knoflook, ui en tijm. Pittig maar ook weer niet té. Je kunt het kopen maar het is net zo gemakkelijk om de smaakmakers in een potje te stoppen en even te husselen. Wil je meer pit dan stop je er extra cayenne in zo simpel is het. Een ander groot voordeel van zelf mengsels maken is dat je  kunt beslissen of je er wel of geen zout in wilt stoppen. Ik maak het altijd zonder en voeg zo nodig tijdens het koken zout toe. Gelukkig is het tegenwoordig ook allemaal zoutloos te koop maar ik geef de voorkeur aan zelf doen. Net zo leuk. Maak een flinke voorraad, stop in leuke potjes en deel ze uit aan familie en vrienden als het zo uitkomt. Zelf gemaakte cadeautjes vallen altijd in de smaak.

Cajunkruiden zijn allemansvrienden.  Vlees, vis, groente, in hartig brood, strooi wat over je gebakken aardappeltjes, ze kikkeren er helemaal van op.

En zo simpel. Het enige wat je moet doen is:

1 el knoflookpoeder - 1 el uienpoeder - 2 koffielepels cayennepeper - 2 koffielepels gedroogde tijm - 1 koffielepel gedroogde oregano - 1 koffielepel gemalen zwarte peper - 1 1/2 koffielepel witte peper

in een potje stoppen en schudden. Voor meer voorraad verdubbel of verdrievoudig je eenvoudig de hoeveelheden.

Maak maar snel een potje want binnenkort krijgen jullie een recept waarin deze kruiden prominent aanwezig zijn.

Kofta Curry uit Pakistan

Sappige, malse gehaktballetjes bedekt door een sausdekentje.  Die je smaakpapillen verbazen, doen opveren van vreugde om vervolgens een enthousiaste rondedans te beginnen.
Dit zijn geweldige ballen! Kruidig, pittig, warm alles komt samen door de vele specerijen en kruiden.
Net als alle ballen heb je ze in schier oneindige samenstellingen, iedere streek zijn bal, net als hier.
Deze hebben een Pakistaanse achtergrond en heb ik uit de 'Currybijbel' geplukt, het boek waar ik al eerder over schreef en helaas nog maar zo slecht verkrijgbaar is. Een extra druk kan ik de uitgever van harte aanbevelen want er is vraag naar heb ik gemerkt.
Gelukkig verscheen er onlangs het kookboek 'Uit India' van Kumar en Suba Mahadevan. Zelf heb ik het (nog) niet in de boekenkast staan maar als ik het zo eens bekijk lijkt het me een prima aankoop.

Essentieel voor de smaak van de balletjes is  ze minstens 6 uur in de koelkast te laten rusten. Langer mag uiteraard ook.
Herkenbaar zal wel zijn dat je denkt alles in huis te hebben en op het moment suprême zoek je je wezenloos naar in mijn geval kardemompeulen. Ik weet toch zeker dat... Wel poeder. Nou ja, er is weer wat veranderd aan het recept.
Kaneel, laurier en kruidnagels (plus kardemompeulen die ik niet had) dien je in een stukje stof te vouwen, dichtbinden en mee trekken in de saus. In de kast liggen van die theezakjes die je zelf kunt vullen met een mengsel naar keuze. Ping! Werkt super! Kruiden erin, dichtbinden met wat keukentouw, over de rand van je pan hangen en vastknopen aan  je pan.

Je hebt nodig voor 4 personen:

Voor de balletjes: 
600 gram runder-of lamsgehakt - 2 à 3 teentjes knoflook, ik heb van die reuze gevallen dus dan is 2 wel genoeg - 1 ui - 1 1/2 el gemalen koriander - 3/4 el gemalen komijn -  5 cm gember - 1 1/2 tl cayennepeper - 2 tl zout - 3 el peterselie ( oorspronkelijk koriander maar zoals u weet houd ik niet van verse koriander) - 1 ei - peper uit de molen.

Snipper ui en knoflook heel fijn. Schil de gember en rasp het. Vermeng vervolgens alle ingrediënten goed door elkaar. Kneed gerust een paar minuten, het komt de smaak en structuur van de balletjes alleen maar ten goede, Draai er vervolgens balletjes ter grootte van een walnoot van. Dek af en zet minstens 6 uur in de koelkast.

Voor de saus:

2 à 3 teentjes knoflook - 3 groene pepers - 5cm gember - 2 uien - 3 tomaten - 1 el tomatenpuree - 1 el gemalen koriander (ketoembar) - 1 tl kurkuma - 1 tl gemalen kardemom- 1 1/2 tl cayennepeper - 2 kaneelstokjes - 2 laurierblaadjes - 6 kruidnagels - stuk of 8 zwarte peperkorrels - 125 ml gezeefde tomaten - 4 el zonnebloemolie- 1 liter water of runderbouillon. Ik heb bouillon gebruikt, je hoeft dan geen extra zout te gebruiken. Gebruik je water voeg dan 1 tl zout toe en verder naar smaak. Of half water, half bouillon.

Hak de knoflook, evenals de pepers. Verwijder eventueel de zaadjes uit de pepers. Schil de gember en snijd in stukjes. Doe deze drie met 3 el water in de blender en draai er een sausje van.

Snipper de uien en bak ze een aantal minuten in de olie tot ze lichtbruin kleuren. Giet er dan de inhoud uit de blender bij en bak 2 minuten. Doe 2 eetlepels water in de blender, zet hem nog even aan en giet het vervolgens in de pan. Zo benut je ook wat onderin is blijven hangen optimaal.

Snijd de tomaten in stukken en voeg ze toe. Bak ze tot ze zacht zijn, dit duurt ongeveer tien minuten. Tomatenpuree erbij, roeren, minuutje fruiten.

Cayennepeper, kurkuma, kardemom en koriander toevoegen en omscheppen. Water of bouillon erbij plus de gezeefde tomaten, roeren en zachtjes aan de kook laten komen.
Stop intussen in een builtje de kaneel, kruidnagels, laurier en zwarte peperkorrels. Bind goed vast en hang het in de pan.
Laat de saus met deksel half op de pan 30 minuten zachtjes pruttelen.

Nu mogen dan eindelijk die balletjes erbij. Zet je hittebron zo laag mogelijk, eventueel een plaatje eronder als dat kan en stoof ze tot ze gaar zijn.  Houd de saus een beetje in de gaten, wordt het te dik voeg dan wat water toe. Vind je het te dun vis de balletjes dan uit de pan zodra ze gaar zijn en kook de saus wat verder in.
Haal het zakje met specerijen uit de pan.

Schep de balletjes met de saus in een schaal of verdeel het over borden. Geef er rijst bij, komkommer met wat yoghurt, chutney ( maak deze tomaten-appelchutney eens!)  en naan is natuurlijk ook nooit weg.

Stoofpotje Kip met groene pepers, groene paprika en inspiratie

Het wordt me wel eens gevraagd. Hoe ik aan al die verschillende recepten kom. Of we wel eens gewoon aardappels, spinazie en gehaktballen eten. Of naar 'de Chinees' gaan. De laatste twee vragen zijn gemakkelijk te beantwoorden. Natuurlijk doen we dat. Denk maar aan de dagen dat er geen berichten van mijn hand verschijnen. Zitten wij lekker aan de bloemkool hoor of met friet en kroketten voor de buis. En daar valt niet zoveel interessants over te vermelden toch?

Maar waar komt de inspiratie vandaan naast kookboeken, magazines, kookprogramma's, familierecepten  en je eigen opgedane ervaringen. Nog niet eens zo lang geleden is er een ander fenomeen bijgekomen; internet. Een schatkamer zo kun je het wel noemen. Voor de twintigers van nu een normaal fenomeen maar voor mensen van mijn generatie ging er destijds een wereld open.
Bedenk het maar eens, zonder internet bestonden al deze blogs niet, zochten we in de bieb nog gewoon onze informatie, geen Facebook, geen Twitter, geen email. Je kunt het je bijna niet meer voorstellen.
De ideeën voor een aantal recepten op dit blog zijn dan ook opgedaan bij andere receptenverspreiders. Bloggers die je 'kent' via de sociale media of waar je toevallig belandt door bijvoorbeeld Pinterest.
Ik denk om maar wat te noemen aan de kletskopjes van Maaike, de kroketjes van Tessa, pizzadeeg van Esmée, broodjes van Wilma en bloemkoolfritatta van Antoinette.
Nu kun je altijd doen alsof al die ideeën helemaal aan eigen brein zijn ontsproten maar dat is natuurlijk niet zo netjes. Een vermelding is het minste wat je kunt doen ook al heb je dusdanig aan een recept zitten sleutelen dat je het bijna als van jezelf kunt bestempelen. Het oorspronkelijke idee is van iemand anders niet waar. En die verdient dan credits, zo werkt dat.

Onderstaand recept is dan ook gebaseerd op eentje van iemand anders. Op Pinterest kwam ik een New Mexico Pork and Green Chili Stew tegen van Big Ranch. Big City en ik realiseerde me zelden groene pepers te gebruiken. Daarnaast houden wij zoals jullie wel weten enorm van hart en ziel verwarmende stoofpotjes.  Te laat was het om rundvlees uren te laten stoven, varkensvlees eten wij zelden dus de keus voor kip was snel gemaakt. Nu eens geen poten maar filet. Niet voor acht tot tien mensen maar voor drie. Bij hem geen paprika, bij mij wel net als naast komijn ook koriander. En zo ontstaat er een ander recept. Was ik dit echter niet tegengekomen deze week dan had het dus ook gisteren niet op tafel gestaan. Zo werkt dat.

Laat je niet afschrikken door de groene pepers, ze geven een milde smaak af aan het stoofpotje. Je hoeft echt geen liter water in de aanslag te hebben.

Je hebt nodig:

400 gram kipfilet - 2 uien - 2 groene paprika's - 4 groene pepers - 2 à 3 teentjes knoflook - 2 tomaten - 3 flinke aardappels - 1 tl gemalen koriander - 1/2 tl gemalen komijn - 1 tl gedroogde oregano - 2 el fijngehakte peterselie - 1/2 tl cayenepeper - 1/2 liter kippenbouillon - 1 el zonnebloemolie - zout en peper

Zo maak je het:

Snijd de kip in stukjes en bestrooi met zout en peper. De uien, tomaten  en paprika's eveneens in stukjes snijden maar niet te klein. Verwijder de zaadlijsten uit de groene pepers en hak ze. Knoflook snipperen.

Verhit in een braadpan de olie. Bak hierin de kip snel om en om. Voeg dan de uien, paprika, knoflook en groene pepers toe, bak een minuut of vijf op laag vuur.
Komijn, koriander, oregano en cayenneper erbij, husselen en heel eventjes meebakken.
De tomaat de pan in samen met de kippenbouillon.
Breng zachtjes aan de kook, zet je hittebron vervolgens zo laag mogelijk en laat een uur sudderen.
De kipfilet wordt heerlijk zacht en mals.

Schil de aardappels, maak er niet te grote dobbelstenen van  en doe ze bij de kip. Laat nu nog half uurtje sudderen.
Op het laatst voeg je de peterselie toe. Is de saus te dun naar je smaak? Roer 1 tl maïzena los met wat water roer het erdoor. en laat het iets meer binden.

Geef er tortilla's bij om de saus mee op te vegen en iets van een salade of bonen.

Kip met sjalotjes in Chouffe Bok

Het is weer de tijd van het jaar. Bokbier ligt sinds het begin van deze week weer in de winkels te wachten op dorstige kelen. Herfst. Langzaam zien we de eerste bladeren van kleur verschieten. Het licht wordt anders, de buitenlucht verandert. De klimop staat in bloei, bijen, wespen en vlinders verzamelen zich bij de vele bloemen en doen zich gulzig tegoed.
Familie Koolmees en Staartmees komen voorzichtig gluren of er al wat lekkers valt te scoren en duiken bij gebrek aan pinda's, nog even geduld jongens,  maar in het vogelbadje. Ook fijn.
En wij gaan van zomerse salades naar stoofpotjes, peren, appels, noten, rode kool, de eerste stamppotten die al naar winter neigen. Halverwege de winter heb ik mijn buik er van vol maar nu de herfst net begonnen is, de avonden kouder zijn, het buiten al donker wordt kan ik er zeer van genieten.
En bokbier hoort ook daarbij. Niet alleen in het glas ook in de pan. Dus dat deed ik maar weer eens. Met kip, een boel sjalotten en een heerlijke La Chouffe Bok.

Voor 4 personen heb je nodig:

4 kippenbouten - 12 sjalotten - 100 gram spekblokjes - 2 teentjes knoflook - 1 niet al te grote winterwortel anders een halve - 6 kruidnagels- stukje gember van 1 cm - 2 el rozijnen -4 kleine takjes tijm -  1 flesje Chouffe Bok of een ander bokbiertje - 750 ml kippenbouillon - 5 stelen peterselie - peper en zout - klontje roomboter.

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 100 graden.

Pel de sjalotjes en halveer ze. de wat grotere exemplaren kun je nog een keer doorsnijden. Schrap de wortel, halveer het en hak in kleine blokjes. De knoflook en gember in stukjes hakken.

Smelt de boter in een braadpan die ovenbestendig is. Smoor hierin de sjalotten, wortel, gember, kruidnagels en knoflook gedurende 10 minuten op laag vuur. Voeg na 5 minuten de spekblokjes, rozijnen plus de tijm toe. De spekblokjes hoeven niet uit te bakken, ze dienen om extra smaak te geven.

Schep alles uit de pan op een bord en zet even apart.
Bak nu in dezelfde pan de kippenbouten die je licht bestrooid hebt met zout en peper in een paar minuten  aan beide kanten bruin en haal ze er uit.
Het sjalottenmengsel mag weer terug. Roer goed om zodat eventuele aanbaksels van de kip ook lekker loskomen.
Blus af met het bier. Laat eventjes pruttelen en uitbruisen. Giet de bouillon erbij. Roeren en tot slot de kip erin leggen.
Deksel op de pan en hoppa de oven in.

Na zo'n 2 1/2 uur heb je verrukkelijke malse kip die zo van het bot glijdt. Knip er nu de peterselie over en zet nog 5 minuten terug in de oven. Een exacte garingstijd is lastig te geven, het hangt van je oven af, hoe groot zijn de poten dus check het zo nu en dan even.

Voor een gebonden saus zeef je de inhoud van de pan minus de kip maar dat lijkt me logisch boven een andere pan. De kruidnagels zijn nu heel zacht maar vis ze er toch maar uit. De uien, spekblokjes, wortels en dergelijke gooi je NIET weg, doe het even in een bakje.

Kook het gezeefde vocht of een deel ervan in tot  de helft, haal de pan van het vuur en klop er met een garde wat ijskoude klontjes boter door. Dit noemen we monteren. De saus wordt dikker, zachter en gaat mooi glanzen.
Voeg nu het uimengsel weer toe, verdeel over de kip en dien op.

Dat is 1 mogelijkheid, de andere is om het gewoon rechtstreeks uit de oven op tafel te zetten. De saus is dan wel dun maar heerlijk vol van smaak. Wat wil je ook na al die uurtjes in de oven.
Je houdt heel wat saus over, dat is geen ramp. Zeef het na afloop weer, giet in een bakje of klein pannetje. Zet het vervolgens in de koelkast en schep er de volgende dag het vetlaagje af. Nu kun je het invriezen.

Of je gaat er wat anders mee doen... net als ik. Nieuwsgierig? Houd je van bitterballen en kroketten? Ga dan als een haas naar dit recept.

Lekker met aardappelkroketjes en rode kool.

Chili con Carne van Ons Mam

Geboren en getogen in het Brabantse land, je weet wel daar waar het leven goed is,  dus wij zeggen ons mam en ons pap zodat maar duidelijk is dat het echt om je eigen vader en moeder gaat. Klinkt ook wel eens als 'smam en spap'.
Ons mam dus maakte nog wel eens chili con carne. Ga het alsjeblieft niet ogenblikkelijk vergelijken met het origineel want daar heeft het weinig mee van doen.

Die moeder van me hield wel van wat pit, dat krijg je als je met een Surinamer getrouwd bent dus ze schudde vrijelijk met de Eagle chilisaus, soms iets te scheutig en dan ging er maar weer wat ketchup bij of een schepje suiker om het een en ander te neutraliseren.
Of stug volhouden dat het helemaal niet zo pittig is terwijl de tranen zo ongeveer over de wangen bengelden.
Bietje eigenwijs tiepje was het. Ik beken meteen maar dat ik het niet van een vreemde heb. Zo, hebben we dat ook weer gehad.

De chili, beetje jaren zestig, zeventig maar  ook in deze flitsende 21e eeuw niet te versmaden. Op koude, regenachtige dagen bijvoorbeeld. Lekker hangen boven een bord dampende bonen, ui en paprika. Ik verzeker je, je kacheltje snort daarna lekker hoor.

Deze hoeveelheid is ruim voldoende voor 3 eters of 2 volwassenen en 2 kinderen.

Je hebt nodig:

1 pot bruine bonen - 1 blik kidneybonen - 2 uien - 1 rode paprika - 1 groene paprika - 1 flinke teen knoflook of 2 kleintjes - 1/2 bakje champignons - 1 niet te grote prei - 1 rode peper - klein blikje ananas - klein blikje tomatenpuree -300 gram rundergehakt - scheutje olijfolie -3 el Eagle chilisaus ( in ieder geval te koop bij Jumbo en toko) -2 tl chilipoeder - zout en peper naar smaak

Zo maak je ons mams chili:

Snijd de uien en paprika's in stukjes, niet te klein anders verdwijnen ze bij het sudderen. De champignons in plakjes en de knoflook snipperen.
Peper halveren en de zaadjes verwijderen vervolgens in stukjes snijden.
De prei in de lengte halveren en vervolgens in halve ringetjes snijden. Als het erg zanderig is, goed spoelen. Op zand in het eten zit niemand te wachten.

Verhit in een grote pan de olie en bak hierin het gehakt rul samen met de chilipoeder, wat zout en peper. Voeg uien en paprika toe. Omscheppen en 5 minuten zachtjes bakken.
Knoflook, prei en champignons toevoegen. De boel husselen en een paar minuten meebakken.
Tomatenpuree erdoor roeren, 3 minuten sudderen.

Laat de kidneybonen uitlekken in een zeef of vergiet. Kidneybonen de pan in evenals de bruine bonen waarvan je een klein beetje vocht hebt afgegoten maar niet alles!
De inhoud van het blikje ananas erbij, ook het sap. Nu alles omscheppen en tot slot de chilisaus toevoegen.
Nog een keer husselen en dan de deksel op de pan, je hittebron laag en laat het nu een uurtje zachtjes pruttelen. Langer mag ook.

Broodje stoofvlees met balsamico en zoetzure ui

Vrijdag, broodjesdag, meestal althans. Eigenlijk was ik op zoek naar diverse soorten relish, pickles en andersoortige inmaak ideetjes. Daarbij stuitte ik op het marineren van rode ui in warme azijn met suiker en zout. Tien minuutjes laten staan en klaar.
Supersimpel en een beproefde manier. Eigenlijk precies hetzelfde zoals ik doe met warme bietjes om vervolgens af te laten koelen en te verwerken tot salade.
Bij die uien hoorde een broodje. Een broodje met vlees gestoofd in balsamicoazijn en besmeerd met mierikswortelcrème, de uien er bovenop en happen maar. Ja, die wil ik voor het vrijdagse broodje!

Dus krijgen jullie eigenlijk drie recepten in 1, is dat even boffen :)

Met deze hoeveelheid stoofvlees kun je vier stokbroodjes maken. En trouwens, dit vlees smaakt natuurlijk ook verrukkelijk bij de hutspot die over een paar maanden vast weer op tafel komt,gewoon bij een aardappeltje of door de pasta .
Tja, stoofvlees is niet 1,2,3 klaar maar veel omkijken heb je er ook niet naar. Je kunt het in 8 à 10 uur in de oven gaar laten worden op zo'n 95 graden. Of je geeft het gedurende een uur een stevige boost in een oven van 200 graden en draai daarna terug naar 150 om na een uur af te zakken naar 125. Zo krijg je dit stukje vlees in 4 uur helemaal zacht, mals en gaar.

Voor het stoofvlees heb je nodig:

Een riblap van om en nabij de 600 gram - 80 ml balsamicoazijn - 300 ml vleesbouillon - 3 teentjes knoflook - 1 flinke rode ui - takje rozemarijn - 1 laurierblaadje - 1 tl suiker (optioneel)

Verwarm de oven voor op 200 graden voor de snelle manier of op 95 graden voor een dagje sudderen.

Schil de ui en hak in grove stukken.
Leg de riblap in een ovenbestendige pan met deksel. Zelf gebruik ik hiervoor pannen van Creuset. Zolang het een dikke bodem heeft is het goed. Geen aluminiumpannen gebruiken.
Bestrooi met wat zout en peper.
Schenk hier de azijn en vleesbouillon op. Leg de ui erbij en de gepelde teentjes knoflook, blaadje laurier en de rozemarijn.Eventueel de suiker toevoegen.

Deksel er op en de oven in.
Ga je voor snel, haal na een uur de deksel even van de pan en schraap voorzichtig de aanbaksels van de zijkant en roer door het vocht. Dat geeft extra smaak aan de jus!
Deksel er weer op. De temperatuur verlagen naar 150 graden. Na een uurtje weer even kijken en procedure herhalen. Temperatuur verlagen naar 125 graden. Het vlees wordt al zacht. Trek het als dat al mogelijk is het alvast in kleinere stukken.

Nu regelmatig kijken en het vlees steeds verder in draadjes trekken. Natuurlijk even proeven. Zodra het vlees helemaal gaar is en letterlijk draadjesvlees is geworden zet je de oven uit als je het vlees op een later tijdstip wilt gebruiken. Je warmt het dan simpelweg even op op een laag vuurtje. Of als je meteen aan wil vallen laat je het in de oven staan op een temperatuur van 75 graden.

We gaan verder met de uien. Daar is werkelijk niks aan, echt een eitje.

Je snijdt twee rode uien in dunne ringen.
Verwarm 220 ml witte wijnazijn met 1 eetlepel suiker en 1 tl zout in de magnetron of in een klein pannetje.
Zodra het heet is, het hoeft niet te koken, giet je het over de uienringen. Schep het goed om en laat tien tot vijftien minuten marineren.
Het vocht niet weggooien want bij het broodje geven we natuurlijk wel wat groenvoer en deze marinade is meteen een geweldige dressing.

Tot slot maken we een sausje van 2 eetlepels crème fraîche met 2 eetlepels mayo en een halve eetlepel mierikswortel. Wat zout en peper erbij. That's all.
In plaats van mierikswortel kun je ook mosterd gebruiken..

Bak de broodjes af, halveer ze, bestrijk met flink wat van de saus. Verdeel er lekker wat vlees over, wat uienringetjes erop en eventueel nog wat versgeknipte bieslook.

In de pan zit nu heerlijke jus, voor de echte liefhebbers giet je wat jus in een kommetje voor extra dipgenot.
Geef de rest van mierikswortel cq mosterdsaus er apart bij plus wat sla met de overgebleven marinade van de uien.

Foodblogevent: Stofoe metie voor opa

Het foodblogevent van deze maand, februari dus, wordt gehost door Gereon de Leeuw . Gereon bedacht een mooi thema 'Wat deel je aan tafel en met wie?' Samen eten heeft al van oudsher een sociale functie. Het is de gelegenheid om bij te praten, de dag te delen, verbonden te sluiten en bijzondere gebeurtenissen te vieren. Het thema vormde een grote uitdaging, er zijn zoveel mensen met wie je eens een maaltijd zou willen delen. Toch hoefde ik zoals je hieronder kunt lezen niet heel lang na te denken.

Het was me snel duidelijk met wie ik graag eens aan tafel wilde zitten al had ik geen idee of de goede man het er mee eens zou zijn. We hebben elkaar nooit ontmoet, nooit gezien, hij heeft zelfs nog nooit van mij gehoord. Lang voor ik op de wereld kwam overleed hij al. Hij leefde in een mij onbekende wereld, de wereld van sepia foto's, nog bijna autoloze straten. Een wereld van mannen in witte tropenpakken en hoe 'heurt' het, houten huizen met veranda, de landing van Charles Lindbergh de straten deed volstromen en koningin Wilhelmina in 1907 op staatsbezoek kwam.
Maar ook een tijd waar de herinnering aan de slaventijd nog vers en pijnlijk in ieders gedachte en hart gegrift stond. Misschien weggeduwd werd, er was immers een nieuw Suriname al bestond dat voor een deel ook uit schone schijn.

 Een tijd waar je er een eeuwigheid over deed om de plantage te bezoeken waar de naam van je familie geboren was. De plantage waar zijn moeder tot 1863 alleen uit voornaam bestond. Met hem, deze wat statige grootvader wil ik jaren overbruggen en hopelijk antwoorden krijgen op de vele vragen die ik heb. Hiaten opvullen om zo de stamboom waar velen zo nieuwsgierig naar zijn eindelijk compleet te maken. En hij heeft de antwoorden.
Hij kan me vertellen over de mensen en het leven in het Suriname van zo lang geleden, mij een beeld geven bij de voor mij onbekende namen. Die kennis deel ik op mijn beurt weer met mijn kinderen en diegenen in de familie die ook zo naarstig speuren. Bij een volgende gelegenheid zak ik wellicht nog verder af in de tijd, naar de tijd van vóór 1863. Maar eerst gaan we samen eten en kook ik met liefde mijn eerste maal voor hem.

Ik dek de tafel voor ons en vertel hem dat ik graag roti met kip masala voor hem had gemaakt maar het is zo ongezellig als ik in de keuken roti sta te rollen en bakken. Pom, ook zoiets dat eet je niet met zijn tweeën maar met de hele familie. Daarom maak ik stofoe metie voor ons, stoofvlees. Met rijst en kousenband met tomaat en ui.

Suriname is een smeltkroes van culturen en achtergronden, uiteraard door de slavernij maar ook door de komst van contractarbeiders. Zij kwamen uit China, van Java en uit wat toen nog Brits-Indië heette. Al deze invloeden hebben hun weg gevonden in de Surinaamse keuken. Het stoofvlees wat ik maak heeft Javaanse invloeden. Misschien zegt grootvader wel: "Kind,je hebt goed je best gedaan hoor maar in mijn herinnering smaakte het toch net wat anders." Het zou mij niet verbazen...

 Je hebt nodig:
500 gram runderstoofvlees - zout - zwarte peper - 1 flinke ui - 4 teentjes knoflook - 1 flinke tomaar - 1 stengel sereh (citroengras) - 1 dikke schijf citroen - stukje laos van ongeveer 1 cm - 3 blaadjes daon salam (laurier mag ook) - 1 of 2  rode peper(s) - 2 el pindakaas - 1/4 liter warm water - 2 el zonnebloem of arachideolie - 1 maggiblokje - klein scheutje ketjap ( hier zou grootvader het beslist niet mee eens zijn)

Zo maak je het:

Snijd het stoofvlees in niet te kleine stukken. Je kunt ook goulashvlees gebruiken trouwens.Bestrooi het vlees met zout en maal er zwarte peper over
Snipper de ui en hak de teentjes knoflook fijn. Verwijder de zaadjes uit de peper(s) en hak ze eveneens fijn.
Schil het stukje laos. De tomaat snij je in stukjes.
Verwijder het bovenste gedeelte van de stengel sereh dat gebruik je niet. Maak een inkeping in de lengte in het onderste zachtere gedeelte
Verhit in een braadpan de olie en bak hierin het vlees rondom bruin. Voeg ui, rode peper en knoflook toe en bak het even mee.
Nu mag de laos erbij, evenals de sereh, daon salam, de stukjes tomaat, een dikke plak citroen, een verkruimeld maggiblokje en 2 el pindakaas.
Giet er het warme water bij en roer alles goed door. Laat nu  met deksel op de pan een uur of 3 zachtjes stoven.
Af en toe even kijken, roeren en eventueel nog een scheutje water toevoegen.
Zodra het vlees gaar is vis je de sereh, de citroen en de blaadjes daon salam eruit. Van de citroen heb je nu alleen nog de schil over. Giet een klein scheutje ketjap bij het vlees, roeren en nog een paar minuutjes stoven.

Serveer met rijst en boontjes. De boontjes stoof je met een gesnipperde ui, een teentje knoflook en een tomaat in stukjes in zoveel water dat het net niet onderstaat. Eventueel wat zout toevoegen of een maggiblokje.

Het beste past hier eigenlijk een Parbobiertje bij maar in het kader van deze bijzondere ontmoeting misstaat een glas Riesling of Pinot Gris ook niet, beide kunnen wel op tegen dit kruidige gerecht.

Njang swietie!

Goulash bij je thuis met GOULASH@HOME

Soms kom je van die berichten tegen waarvan je denkt 'Je moet er maar opkomen'.  Dat overkwam mij bij Goulash@Home, een initiatief van Selina Wouda en Chris Groza. Goulash@Home, de naam zegt het al, bezorgt goulash bij je thuis. Helaas alleen in Amsterdam dus daar boffen ze weer.
Op deze stormachtige dagen zou ik een bordje goulash best wel lusten, in mijn geval betekent dat zelf aan de slag.
Chris komt oorspronkelijk uit Roemenië, groeide op vlakbij de Hongaarse grens en wie aan Hongarije denkt, denkt al snel aan goulash/ gulyás. Net als iedere stoverij pruttelt het uren en uren, vult het je huis met geuren en doet het je verlangen naar het moment dat je de eerste hap kunt nemen. Stoofpotjes staan voor mij gelijk aan warmte, tevredenheid en liefde, heel veel liefde.
En dat stoppen Chris en Selina dus ook in hun goulash en bezorgen ze bij je aan huis. Goulash met gratis een portie liefde, wie wil dat nu niet.
Ze zien het als een missie zeggen ze zelf, een gezonde tegenhanger willen ze zijn van alle pizza's, shoarma, döner, die al zo lang de bezorgwereld domineren.
De eerste reacties waren positief, de voorproevers gaven het groene licht en daarmee het benodigde vertrouwen.
Nieuwsgierig naar zo'n portie biologisch  rundvlees met paprika, ui, karwijzaad en andere ingrediënten? Wat er precies inzit vertellen ze namelijk niet, familiegeheim...
Vegetariërs hoeven nu niet weg te klikken, ze maken ook een groentevariant.

Goulash@Home is ook te vinden op de Sunday Market in Amsterdam dat ieder maand wordt gehouden op het terrein van de Westergasfabriek.
Voor de prijs hoef je het niet te laten, 7 euro voor de goulash met rundvlees, 6 euro voor de vegavariant. Daarbij serveren ze nog brood, crème fraîche én wat pittige olie.

Vanavond genieten? Bel dan 06 16394750

Ook te volgen op Facebook en Twitter.

Mij rest nog slechts 1 vraag: Chris en Selena, willen jullie alsjeblieft verhuizen naar Tilburg? Het is hier ook echt heel erg leuk en gezellig. Alsjeblieft?

Sucadelapjes met grove mosterd en nee, niet veel werk!

Stoofvlees....héérlijk! Urenlang zacht gegaard tot het uit elkaar valt, doordrongen van de toegevoegde smaken, mals, sappig en in weerwil van wat ik nogal eens lees en hoor niet veel werk.
Wat bedoelen ze daar toch altijd mee, veel werk, je staat toch geen uren te hakken, snijden en roeren? In de laatste 'Hallo Jumbo' (meteen verschijnt die hoogst irritante reclame op mijn netvlies) promoot men het kant- en klaar Jumbo's stoofpannetje hachee. Eén van de dames die het blijkbaar geproefd heeft beweert nu nooit meer zelf een stoofpotje te maken, de ander beweert altijd een paar uur zoet te zijn als ze het zelf maakt.
Nee mijn beste mevrouw, u bent er niet een paar uur zoet mee, uw fornuis, slow cooker of oven is er een paar uur zoet mee.
Wie 's middags om 3 uur bedenkt 's avonds stoofvlees te willen eten, tja die komt natuurlijk bedrogen uit en dan zou je e-ven-tu-eel je toevlucht kunnen nemen tot een dergelijk bakje.
Zelfs het argument 'Ik werk de hele week en heb dus geen tijd om stoofvlees te maken' schoffel ik meteen onderuit. Het enige wat je moet zijn is thuis, 's avonds al hangende voor alle hoogstaande programma's die de buis te bieden heeft koekeloer je af en toe even in de pan of er nog genoeg vocht in zit.
En zelfs als je slaapt kun je de oven moeiteloos zijn werk laten doen. Zet op 90 graden en bij het opstaan is je vlees klaar. Hoef je het 's avonds bij thuiskomst alleen nog maar op te warmen. En een jus jongens...De jus die je over hebt kun je met gemak invriezen en op later tijdstip weer gebruiken, hoef je in ieder geval niet je toevlucht te nemen tot poederbocht uit een zakje.
Stoofvlees veel werk? Nee dus!

Bij de hutspot eten wij bijna altijd sucade. Lik mosterd erbij...

Je hebt nodig:
4 sucadelapjes - 4 el grove mosterd - 1 ui -boter - paar jeneverbessen - 4 kruidnagels - 2 laurierblaadjes - glas rode wijn (optioneel) - 2 takjes tijm - zout - peper

Zo maak je het:

• Bestrooi de sucade aan beide kanten met zout en peper. Besmeer vervolgens beide kanten met grove mosterd
• Verhit in een grote, liefst ovenbestendige pan een klont boter. Bak hierin het vlees aan beide kanten goed bruin. De mosterd zal wat aan de bodem gaan zitten maar dat is niet erg.
• Voeg een gesnipperde ui toe en bak even mee.
• Haal het vlees even uit de pan
• Giet een glas rode wijn in de pan en roer alle aanbaksels los. Even zachtjes laten koken. Leg vervolgens het vlees weer terug in de pan.
• Voeg jeneverbessen, kruidnagell, laurierblaadjes en tijm toe
• Giet er nu zoveel heet water in tot het vlees onderstaat.
• Deksel op pan en op laag vuur, liefst met een plaatje eronder 4-5 uur laten garen.
• Of  verwarm je oven voor op 120 graden, schuif de pan erin en in 4-5 uur is je vlees gaar.
• Of verwarm je oven voor op 90 graden en zet je pan hier 7-8 uur in.
• Als de oven op 120 graden staat moet je af en toe wel even kijken, op 90 graden... slaap lekker!

Je kunt het vlees ook bereiden in een slow cooker (crockpot) maar ja zo'n ding heb ik niet dus daar durf ik geen uitspraken over te doen qua tijd.

Stoofpotje met bokbier en paddestoelen

 Er is weer bokbier en dat schreeuwt om een stoofpotje met paddenstoelen en wortel en spekkies, urenlang gesudderd op laag vuur of in de oven. Herfstgeur verspreidt zich door het huis, we sluiten wind en regen buiten en verheugen ons op wat komen gaat.
Je kunt natuurlijk alle soorten paddestoelen gebruiken die je maar wilt, zelf had ik onder genoemde soorten nog in huis maar momenteel zijn er natuurlijk verrukkelijke soorten verkrijgbaar.

Je hebt nodig:

750 gram stoofvlees (borstlappen of hacheevlees) - 2 banaansjalotten of 1 kleine ui - 2 teentjes knoflook - 1 flinke winterwortel - 150 gram oesterzwammen - 150 gram kastanjechampignons - 150 gram spekblokjes -1 el grove mosterd - peper en zout - 1 flesje bokbier (Hertog Jan bijvoorbeeld) - 10 takjes peterselie.

Zo maak je het:

• Snijd de sjalotten in de lengte door en vervolgens in halve ringetjes.
• Schil de winterwortel, snijd in de lengte door en vervolgens in plakjes.
• Hak de knoflook fijn
• Snijd de champignons in plakjes en scheur de oesterzwammen in reepjes.
• Verdeel de borstlappen in blokjes, bestrooi met zout en peper.
• Verhit een grote braadpan en bak hierin de spekblokjes uit. Eventueel beetje boter toevoegen maar is waarschijnlijk niet nodig.
• Zodra de spekblokjes bijna uitgebakken zijn voeg je de sjalot toe plus knoflook en winterwortel. Bak even zachtjes mee.
• Voeg vervolgens de paddestoelen toe, bak mee tot ze iets zachter zijn. Schep alles uit de pan en zet apart.
• Verhit in dezelfde pan boter, zodra het bruin is voeg je het vlees toe. Goed omscheppen en aan alle kanten bruin laten worden. 
• Voeg de mosterd toe en schep alles door elkaar.
• Bokbier erbij, even aan de kook laten komen en dan het vuur laag zetten. Klein schepje van paddestoelen//spek/wortelmengsel erbij doen.Deksel op de pan en het geheel een uurtje of 5 heel zachtjes laten stoven. Zet eventueel een plaatje onder je pan. Je kunt het, als je pan daarvoor geschikt is tenminste, ook in de oven zetten op zo'n 100 graden.
• Af en toe even neuzen, roeren en eventueel een scheutje water toevoegen.
• Voeg een uur voor je gaat serveren het paddestoelen/spek/wortelmengsel toe. Vermeng alles goed, voeg een scheutje water toe met eventueel nog een halve el mosterd. Deksel weer op de pan en sudderen maar.
• Voeg een kwartier voor het einde de fijngehakte peterselie toe.

Lekker met aardappeltjes, puree, aardappelkroketjes, rijst of knapperig brood.
De hoeveelheid is voldoende voor ongeveer 5 personen. Wat over is kan gemakkelijk ingevroren worden.

Een fijne aanvulling op deze stoofpot zijn zilveruitjes, je weet wel die zoetzure uit een potje. Je voegt ze tegelijk met de peterselie in de laatste stap toe. Het geeft een fris accent aan dit gerecht. Probeer maar eens!