Geitenkaas met basilicum, komkommer en wilde perzik

Onderweg van la douce France naar ons eigen land lassen we natuurlijk zo af en toe een stop in. Even de benen strekken, plasje plegen en wat eten. Over dat laatste doen we niet al te moeilijk Gewoon even zo'n voorverpakte sandwich. Ja, zo'n meestal vrij klef geval. Stiekem zijn ze best lekker en op de één of andere manier hoort dat bij ons geraas over de snelweg.
Laten we het gemakshalve een vakantietraditie noemen.
Net als de boterhammen met gebakken ei die we jaren en jaren op de heenweg meenamen.

Dit jaar zag ik iets nieuws in het schap. Minder vet pretendeerden ze, nog verser en biologisch. Nou nou nou wat een verwennerij. En dan ook nog met zachte geitenkaas, pesto en komkommer. Als dat geen feest werd.
Aan het brood maak ik verder geen woorden vuil, gewone tarwebammen waren het. Maar wat erop zat was inderdaad lekker fris en smaakvol.
En zo maakte ik eenmaal thuis mijn eigen versie. Zonder pesto wel met verse basilicum.

Je hebt nodig:

100 gram zachte geitenkaas ( Bettine Blanc of iets vergelijkbaars) - stukje komkommer van een centimeter of 5 - 15 blaadjes basilicum - 2 rijpe wilde perziken ( of gewone of nectarine) - 1/2 el extra vergine olijfolie - peper.

Zo maak je het:

Verkruimel de geitenkaas. Snij de komkommer in piepkleine stukjes.Hak de basilicum fijn.
Vermeng het losjes met de geitenkaas. Maak er geen prutje van. Hussel een scheutje olijfolie erdoor en breng verder op smaak met wat gemalen zwarte peper.
Ontpit de perziken, trek hun jasje uit en snij in dunne plakjes

Neem brood naar keuze, verdeel het geitenkaasmengsel erover en maak af met stukjes perzik.

Salade met kip en Aziatische dressing

Salades in alle soorten en maten kunnen wat mij betreft  in elk seizoen. Maar vooral in de lente en de zomer wanneer het zonnetje heerlijk schijnt, de temperatuur aangenaam is lijkt het of we er dubbel van genieten.
Daarnaast kun je met niet al te ingewikkelde ingrediënten in een wip een schaal vol op tafel toveren.
Vorige week woensdag was de eerste zomerse dag van het jaar. Het kwik haalde hier volgens mij de 25 graden wel. Heerlijk!
Omdat ik wat later thuis zou zijn bakte ik 's ochtends vroeg de kip al om het daarna veilig in de koelkast te stoppen.
Hoefde ik 's avonds alleen nog maar een dressing te kloppen en de rest van het spul in een schaal met elkaar te vermengen.

Op een dressing met een Aziatisch tintje ben ik behoorlijk dol. De combinatie zoet, zuur, zout en spicy vind ik tongstrelend. Het past geweldig bij wat hardere groente zoals koolsoorten, wortel.
Maak er eventueel nog wat noedels bij, schep dat er ook door en voilá er is een heerlijke noedelsalade geboren.
Je kunt het trouwens ook prima mee naar je werk of school nemen. Doe de dressing dan wel even apart in een potje en hussel het ter plekke erdoor.

Je hebt nodig voor 2 personen:

1/3 Chinese kool - 2 winterwortels - 150 gram fijngesneden rode kool ( ik deed gemakkelijk en pakte een zakje) - 3 lenteuitjes - flinke handvol gemengde scheuten (alfalfa, preischeuten, china rose oid) - 2 kippenbouten - zout en peper - scheutje zonnebloem-of arachideolie - 2 el gebakken uitjes - paar ringetjes rode peper - partje limoen

Voor de dressing:
 3 el chinese sojasaus - 3 el rijstazijn - sap van een halve limoen - 3 el arachideolie - 1 el suiker - 1 teentje knoflook - 2 tl vissaus - 1 rode peper.

Zo maak je het:

Verdeel de bouten even in dij en drumstick. Dat is heel eenvoudig. Voel met je vinger waar het scharnier zit tussen beide delen, zet er een scherp mes op en snijd het door.
Wrijf de kip in met zout en peper en bak ze in een scheutje olie om en om bruin. Zet het vuur laag, leg een deksel op de pan en laat ze in ongeveer 35 minuten rustig gaar worden. Draai af en toe om.

Laat ze vervolgens afkoelen en stop tot gebruik in de koelkast als je het pas 's avonds of de volgende dag gebruikt.
Haal het er wel op tijd uit zodat de koelkastkou er af is of doe zoals ik en laat het in een koekenpan zachtjes warm worden terwijl je met de rest van de salade bezig bent.
Verwerk je het wel meteen laat het dan afkoelen tot lauw.

Snijd de chinese kool in smalle repen, de wortel julienne en de lenteui in ringetjes. Vermeng dit in een kom of schaal met de rode kool

Klop een dressing van de sojasaus, rijstazijn, limoen, arachideolie, suiker en vissaus.
Snipper de knoflook en snijd een halve rode peper of meer in dunne ringetjes. Schep dat door de dressing.
Gebruik ongeveer de helft van de dressing om de salade op smaak te brengen. Geef de rest er apart bij.

Strooi de scheutjes over de salade. Trek de kip in stukjes, leg op de salade en maak af met gebakken uitjes en wat partjes limoen. Eventueel nog een paar ringetjes rode peper maar dat moet je zelf maar bepalen.

Zo heb je dus een lichte zomerse maaltijd en zoals gezegd door wat noedels toe te voegen is het perfect voor mensen met wat meer trek.

Gevulde omelet met roerbakgroente en garnalen

In huize Eetlust hebben we meerdere emailadressen. Slaat nergens meer op aangezien ik voornamelijk gmail gebruik en de husband communiceert via zijn werkmail.
Maar ooit, in een grijs internetverleden toen email het nieuwste van het nieuwste was maakten we een gezamenlijk adres aan. Je opende en beantwoordde mail nog via Outlook. Een aantal jaren later met de aanschaf van een nieuwe computer bleek dat je zo'n ding aardig kaal opgeleverd kreeg en was Outlook verdwenen. Op zoek naar een vervanger en ach daar was Incredimail, wat gezellig met vrolijke achtergrondjes en aardige plaatjes om de boel mee op te fleuren.
Ofschoon je na een tijdje het gevoel krijgt in een poeziealbum te zitten, je geen fluit doet met animaties laat je het programma maar zitten. Het staat er toch op, het werkt en  afijn gemak dient de mens.

Goed, op dat adres komen nog wat zakelijke dingen binnen en mail van mensen die de andere mailadressen niet hebben. Een aantal dagen geleden wilde ik daar wat dringende post uitvissen. Virusmelding! Wat?? Mijn immer alerte AVG maakte er korte metten mee. Fijn, dank je AVG. Mail openen.. niks. Herstarten... niks. Paar uur later.. niks. Donderwolken pakken samen boven mijn hoofd.
Grote vriend Google brengt me naar een forum waar ik allerlei mensen tref met stoom uit de oren. Geluk bij een ongeluk, ik ben dus niet de enige. Blijkt de fout niet bij Incredimail te zitten maar bij AVG. Op fora vind je nuttige info maar ik ben altijd erg voorzichtig met het zomaar opvolgen van adviezen. Voor je het weet kun je terug naar fabrieksinstellingen, dat moeten we niet hebben.

Om een lang verhaal kort te maken, AVG bood zelf de juiste oplossing en ja hoor daar kwamen de mailtjes binnen rollen. Wat een gedoe weer. Zoveel kostbare tijd verloren. Om te koken en testen bijvoorbeeld. Nou, die zin was me vergaan. En dan grijpen we terug op een ouwe gouwe. Ei! Omelet bakken, vullen met roerbakgroente, uit een zakje ja. Je denkt toch niet dat ik met net opgeloste donderwolken ga sta snijden he. Om er een klein feestelijk tintje aan te geven bak ik er nog wat heerlijke garnalen bij.

Morgen is er weer een dag.

Je hebt nodig voor 2 personen:

4 eieren - tl sojasaus om de eieren los te kloppen - zak roerbakgroente van 600 gram - 1 rode peper - stuk of 12 grote garnalen - 2 el sojasaus - 1/2 el vissaus - 1 tl sesamolie - 1el rijstazijn - zwarte peper - gembersiroop -zout -olie of boter

Zo maak je het:

Pel de garnalen en verwijder het darmkanaaltje door een inkeping over de rug te maken. Je kunt het er nu met de punt van je mes of wat ook handig is, met een sateprikker uittrekken.

Marineer de garnalen een kwartiertje in een marinade van 2 el sojasaus. 1/2 el vissaus, 1 tl sesamolie en 1 el rijstazijn.

Klop de eieren luchtig met een tl sojasaus en een paar druppels water. Breng op smaak met flink wat zwarte peper en een klein beetje zout.
Halveer de rode peper, verwijder zaadlijsten en hak de peper in ringetjes. Roer dit door het eimengsel.
Bak twee omeletten in olie of boter op middelmatig vuur. Laat de bovenkant stollen, flip even snel om, tel tot 10 en haal het er uit. Houd warm onder alufolie.

Terwijl je de omeletten aan het bakken bent verhit je ook meteen olie in een wok. Trek die zak groente open en roerbak de groente met een scheutje sojasaus, gembersiroop, wat zout, peper. Schuif de groente aan de kant.
Haal de garnalen uit de marinade en bak nu razendsnel de garnalen in een minuut of drie gaar. Zo blijven ze lekker sappig.
Je kunt nog een beetje marinade toevoegen maar nodig is het niet. Wel lekker.

Leg op ieder bord een omelet, verdeel de groente over een helft, garnalen erop, dubbelklappen en klaar is de maaltijd.

Ook geschikt als lunch natuurlijk!

Bladerdeegpakketje met kip, champignons en kruidenkaas

Restjes opmaak week. En wat is het dan ook nog  handig als er bladerdeeg in de vriezer ligt. Je maakt er een baksteen lekker mee.
In plaats van een hartige taart maar eens wat pakketjes. Altijd goed met een bakje sla toch? In de koelkast vond ik nog een bakje kruidenkaas. Ongetwijfeld een keer gekocht voor zoonlief die in vroegere tijden meehielp aan het vergroten van de winst van kruidenkaasfabrikanten.
Tegenwoordig minder, getuige een onaangebroken bakje.
Het maaltje voor de avond was op deze manier fluks bij elkaar gescharreld. Wat over is gaat gewoon de vriezer in. Eten we wel een keer op als lunch of hapje tussendoor.

Of vriezen het niet in en  geven het aan een stel bouwvakkers die op moment van schrijven bezig zijn met het renoveren van ons plat dak boven keuken en bijkeuken.. Een klus die nu echt moet gebeuren en waar we al zeker een jaar tegenaan hikken.
Maar wat mot dat mot. Kunnen we er daarna weer jaaaaaren tegen!

Als hoofdmaaltijd zijn 2 pakketjes per persoon voldoende. Althans voor ons!

Voor 6 pakketjes heb je nodig:

6 plakjes bladerdeeg - scheutje olijfolie -175 gram kipfilet - 175 gram champignons - 1/2 rode paprika - 1 ui - peper en zout - bakje kruidenkaas van 150 gram - spriets citroensap - paar takjes peterselie - 1 eidooier.

Zo maak je het:

Laat bladerdeeg ontdooien.

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Snijd de kipfilet in piepkleine stukjes. Doe hetzelfde met de champignons, ui en paprika.
Bestrooi de kip met zout en peper.
Verhit een klein scheutje olijfolie in een koekenpan. Bak hierin de stukjes kip samen met de ui, paprika en champignons tot de kip gaar is.
Roer de kruidenkaas erdoor en laat smelten. Geef het een frisse spriets citroensap.
Knip peterselie fijn en roer het erdoor.
Even proeven en eventueel verder op smaak brengen met zout en peper.

Leg een flinke eetlepel van het kipmengsel in het midden van een plakje bladerdeeg. Vouw de punten naar elkaar toe en draai ze vast.
Knijp de naadjes dicht. Leg ze op een bakplaat. met bakpapier.Klop een eidooier los en bestrijk hiermee de pakketjes.

Bak ze in de voorverwarmde oven een minuut of 15. In ieder geval tot ze bruin en knapperig zijn.

Erbij een  frisse groene salade of één met meer kleur.

Verstopt eitje

Nog een paar weken en dan is het alweer Pasen. Traditiegetrouw komt de familie brunchen en alhoewel het aanwezige grut inmiddels minimaal de puberleeftijd heeft bereikt is Pasen niet compleet zonder het verstoppen van eieren.
Een jaar of twaalf geleden waagde ik eens een poging het af te schaffen. Hoogst verontwaardig waren onze kinderen toen toch al zo'n 13 lentes jong. Bij Pasen hoort eieren verstoppen, period! Standvastig duo hebben wij.
Behalve die chocogevallen mogen op de brunchtafel de gekleurde hardgekookte eieren niet ontbreken maar het meest verzot is iedereen op de kleine kwarteleitjes. Fijn getekend zijn ze en lekker vol van smaak. Je hapt er zo een heel stel van weg terwijl die grote daarentegen nogal snel zwaar op de maag liggen.

Dat niet iedereen bekend is met het kwarteleitje merkte ik vorig jaar. Terwijl ik met een paar doosjes in mijn hand bij de kassa stond te wachten voelde ik een blik branden. Dat kun je zo eens hebben, je staart wat ins Blaue hinein maar je kunt je niet aan het gevoel onttrekken dat je bekeken wordt. Beetje ongemakkelijk vind ik dat meestal.
Ik besloot eens te gluren waar die blik vandaan kwam. Voor me stond een boomlange jongen, jongeman eerder,  zo'n beetje de leeftijd van mijn dochter. Vanuit zijn ooghoeken bekeek hij de doosjes. Schraapte eens zijn keel en vroeg voorzichtig: "Mevrouw, mag ik u wat vragen? ' Aangezien vragen vrij is antwoordde ik bevestigend. "Wat zijn dat voor leuke kleine eitjes? " Een twintiger die leuke kleine eitjes zegt! Ik smolt ter plekke. Nadat ik hem uitlegde dat het kwarteleitjes waren, was hij zeer benieuwd wat je er allemaal mee kon doen. Hetzelfde als met kippeneieren dus, bakken, pocheren, koken.... Hij staarde nog eens gebiologeerd naar de eitjes om vervolgens te zeggen : "Goh, die ga ik ook kopen. Leuk voor Pasen."

Speciaal voor deze ontdekker verstopte eitjes. Geen chocolade, niet in de tuin maar in gehakt. Mini scotch eggs. Ook veel beter verteerbaar trouwens als die grote.

Je hebt nodig:

250 gram hoh gehakt - 12 kwarteleitjes - 1/4 tl paprikapoeder - mespuntje knoflookpoeder - 1/8 tl gemalen venkelzaad - 1/2 ei (losgeklopt)  - peper en zout - 2 el paneermeel.

Zo maak je ze:

Kook de kwarteleitjes in 3 minuten hard. Spoel ze af en laat afkoelen. Pel ze vervolgens en zet apart tot gebruik.
Vermeng het gehakt goed met de overige ingrediënten. Maak bolletjes ter grootte van een walnoot.
Druk het gehakt plat op de palm van je hand. Leg er een eitje op en vouw het goed dicht. Rol heen en weer zodat ze goed ingepakt zijn. Maak er voorzichtig een eivorm van.
Rol ze door de paneermeel en bak in wat boter in 10 - 15 minuten rondom bruin en gaar op matig vuur. Regelmatig draaien.

Zowel koud als warm lekker. Ok, het is even een gepriegel met dat klein spul maar de beloning is verraste gezichten. Ook wat waard!

Salade met spinazie, avocado, taleggio en groene kruiden

Het is een beetje een hatseflats salade. Samengesteld uit ingrediënten die ik nog gewoon in huis had. Restjes dus en die moesten op.
Lunchen is ook goed voor de inwendige mens. Zeker als er iets binnenin begint te protesteren 'Voed mij'. Maar ik heb niet altijd zin in brood. In een salade meestal wel en dat kan bijzonder eenvoudig zijn. Zoveel ingrediënten heb je niet nodig om een snelle en lekkere lunch in elkaar te draaien.

Op het aanrecht nog twee avocado's waarvan ik niet meer wist waarom ik ze gekocht had. Voor de lekker waarschijnlijk. Doe ik wel vaker om het vervolgens te vergeten waarna er een snelle reddingsoperatie plaats moet vinden. Die andere gaat morgen of zo lekker op toast met tomaat en een scheutje olijfolie, limoensap, peper en zout. Echt, er is niet veel voor nodig om mij tevreden te houden :)

Per persoon heb je nodig:

Blaadjes verse spinazie - 1 avocado - 1/2 of 1 ei - munt - tuinkers - 1 tl mayonaise verdund met paar drupjes appelciderazijn - wat drupjes limoensap - 25 gram taleggio -  peper en zout.

Kook een ei zoals jij wil, hard, halfhard, zacht het kan allemaal
Ontdoe de spinazie van hun steeltjes en leg de blaadjes in een diep bord.
Halveer de avocado, wip de pit eruit en dan het vruchtvlees. Snijd in plakken en drapeer over de spinazie. Maal er wat peper over en bestrooi eventueel met een tikkeltje zout.

Roer de mayo los met wat appelciderazijn en druppel het erover. Zelf gebruik ik altijd Franse mayonaise, daar zit namelijk weinig tot geen suiker in. Ik houd van dat zurige. Mayonaise van de welbekende merken vind ik ook echt niet zo lekker meer.

De kaas in blokjes en eveneens over de salade.
Pel het ei, halveer en leg gezellig in het midden.
Bestrooi alles met gehakte munt en geknipte tuinkers.
Nog wat limoensap voor de finishing touch en dan lekker smikkelen!

Het liefst buiten in de zon.

Crackers bakken

Ook al ben je niet zo'n bakker dit kan iedereen! Geen gedoe met rijzen en kneden kan gewoon met de hand. Voor deze crackers trek ik de keukenmachine in elk geval niet uit de kast.
En ook fijn, ze zijn zo klaar. Heb je 's avonds vrienden over de vloer dan leg je deze crackers bestrooid met wat jij lekker vindt bij je kaasplankje, de hummus of een andere dipper. Ook als snack tussendoor niet te versmaden. Of je rolt ze net wat dikker uit en eet je ze een keer in plaats van een boterham.
Ik ben dol op crackers. Negen van de tien keer vult het natuurlijk voor geen meter. Denk maar aan de cracottes, die luchtige rechthoeken. Als je niet oppast eet je er zo een halve doos van leeg. Want wat zijn ze verrukkelijk met roomboter en kaas.
Maar in die crackers zit vaak veel te veel zout en suiker en dingen die men nodig denkt te hebben om ze houdbaar te houden tot Sint Juttemis.
Deze crackers kun je een paar dagen bewaren in een goed afgesloten doos  maar ik denk dat ze dat niet halen.

Je hebt nodig voor 20-24 stuks:

100 gram tarwebloem - 150 gram volkorenmeel - 1 el honing - 1/4 tl zout - 25 gram roomboter - 95 ml water - pitjes en zaden naar keuze.

Zo maak je ze:

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Vermeng tarwebloem en volkorenmeel met de honing, zout en in stukjes gesneden koude roomboter.  Maak het met je vingertoppen kruimelig.
Voeg dan in eerste instantie 75 ml water toe en kneed het erdoor. Nu is het nog te droog. Beetje bij beetje meer water toevoegen tot je er een samenhangende bal van kunt vormen maar wel stevig aanvoelt. Zelf had ik in totaal 95 ml water nodig.

Laat het heel even rusten. Rol het vervolgens uit tot een rechthoek. Bestrooi nu met alles waar je zin in hebt; sesamzaad, pompoenpitten, maanzaad, havervlokken, zonnebloempitten en wat je verder maar kunt verzinnen. Ik heb gekozen voor sesamzaad en wat pompoen- en zonnebloempitten. Gewoon omdat ik het in huis had.

Ga nu verder met uitrollen, de pitten en zaden komen nu fijn stevig in het deeg te zitten. Mocht er nu aan de zijkanten te weinig naar je zin zitten dan strooi je er vrolijk nog wat op.
De lap moet uiteindelijk zo'n 2 mm dik zijn. Snijd er rechthoekjes uit van ongeveer 5x3 cm. Groter kan, kleiner kan. Ik heb een minibakvormpje gebruikt, in het deeg gedrukt en vervolgens uitgesneden met een pizzames, je weet wel zo'n rolding.

Leg ze op een met bakpapier bekleedde bakplaat en bak ze in acht à tien minuten knapperig en goudbruin. Laat afkoelen op een rooster.

Uiteraard kun je ook dikkere crackers maken en grotere, de oventijd wordt dan wel wat langer dus houdt het goed in de gaten.

Cha Bo, Vietnamese kebab in slabladeren met pittige vissaus

Vorig jaar rond deze tijd lag er sneeuw. Ik zag het gisteravond op het nieuws. Het verbaasde me niet, onze zoon is namelijk volgende week jarig en de laatste jaren is het op zijn geboortedag regelmatig wit. Een aantal dagen geleden leek het erop dat het scenario zich ging herhalen. Hij stuurde me al een link van de weersvoorspelling met de woorden "Mijn verjaardag komt dichterbij, dus ook sneeuw en vorst".  Niets zo onvoorspelbaar als het weer, inmiddels lijkt het erop dat hij de dans ontspringt.

In januari richten de gedachten zich ook al voorzichtig richting zomer, de vakantie. Waarheen? Wat te doen? Gaan we weer richting ons geliefde Frankrijk of nemen we een andere afslag? Het lijstje met wensen is lang. Azië bijvoorbeeld, het trekt al jaren en toch ook weer niet. Misschien zijn we minder avontuurlijk ingesteld dan we willen. Iedere keer wanneer ik een reportage zie over Vietnam roep ik heel hard "Daar wil ik heen". Het is nog steeds niet gebeurd maar wellicht komt het nog. Als we daadwerkelijk besluiten eens die andere afslag te pakken. Onze lieve vrienden M. en M. zijn van plan dit jaar daar rond te trekken, althans dat vernam ik vorige week. Plannen kunnen ook weer wijzigen niet waar. Om alvast in de stemming te komen hier een recept voor Vietnamese kebab. Kleine gehaktballetjes met sla, pinda's, lenteui en meer plus een pittige vissaus om de boel in te dopen.
Ook maken als je niet naar Vietnam gaat.

De hoeveelheid is voldoende voor 4 personen als hoofdmaaltijd, voor 6 als lunch en voor nog meer mensen als snack. Onder de laatste categorie valt het ook eigenlijk.

Je hebt nodig voor de kebabs:

500 gram rundergehakt - 2 sjalotjes - 3 el ongezouten pinda's - 2 tl gemalen sereh (citroengras) - 1 rode peper - 2 el vissaus - 2 el romige kokosmelk - 2 tl pittige kerrie ( zelf heb ik Pakistaanse gebruikt, de pittigste die ik in huis heb maar andere soorten volstaan ook) - 2 tl suiker

Rooster de pinda's in een droge koekenpan tot ze licht verkleuren. Maal ze vervolgens fijn in je keukenmachine of gebruik een vijzel. Dat laatste gaat overigens heel goed.
Snipper de sjalotjes.
Vermeng het gehakt met alle ingrediënten, kneed goed en vorm vervolgens kleine gehaktballetjes. Ongeveer de grootte van een walnoot. Plat ze vervolgens iets af. Zet koel weg tot gebruik.  Maak ze gerust een paar uur van tevoren, zo trekken de smaken goed in.

Verhit een koeken- of grillpan en bak de kebabs bruin en gaar.

Er hoort zoals gezegd een pittige vissaus bij en werkelijk die zet je smaakpapillen op zijn kop. Proef maar.

Je roert 5 eetlepels vissaus met 3 eetlepels azijn, 2 eetlepels limoensap, even zoveel eetlepels suiker goed door elkaar samen met een in ringetjes gesneden rode peper. Of 2, met of zonder zaadjes, het is maar hoe pittig je aangelegd bent.

Zo die is ook klaar.

Verder zet je nog op tafel:

Bladeren van 2 kroppen sla - bakjes met wat taugé, in ringetjes gesneden bosui, dunne plakjes komkommer, 3 el geroosterde en grof gehakte pinda's ,gebakken uitjes, paar partjes limoen en tot slot een bakje met muntblaadjes en koriander of peterselie als je zoals ik niet van verse koriander houdt.

Pak een slablad, leg er een kebab in of twee, beetje afhankelijk van hoe groot het blad is. Beleg met wat verschillende soorten 'strooisel', rol op en doop in de vissaus. Je kunt de saus er ook op lepelen en dan oprollen. Steek in je mond. Proef en ontdek een nieuwe wereld.

Bron: Madhur Jaffrey - Currybijbel.  Over dit boek schreef ik eerder en wel hier.

Op de Poolse toer met Salatka Jarzynowa

Niet alleen de gezinsleden van Huize Eetlust houden van smakelijke maaltijden, ook de diverse vrienden en familieleden. Daarom hebben wij een aantal gezellige eetclubjes. Zo wandelen we in één van de weken na Kerstmis met vier vriendenstellen om vervolgens aan de dis te schuiven, kokkerellen we weer met twee andere stellen, hebben en organiseren etentjes met nog weer anderen om eens fijn bij te praten en maken een culinair reisje om de wereld met acht neven en nichten.

Afgelopen vrijdag was het weer zover, Polen stond op de kaart. Het is iedere keer weer spannend waar we nu belanden. De hoge hoed brengt uitkomst. Na afloop schrijft iedereen een land op, vouwt het papiertje zorgvuldig op en mikt het in een bakje. Ethiopië, Griekenland, Cuba, Duitsland, Albanië, België om eens wat te noemen, we zijn er geweest.
Vervolgens worden de gangen verdeeld, vijf stellen betekent een koud en warm voorgerecht, soep, hoofdgerecht en uiteraard een dessert. Ik mocht aan de gang met een koud voorgerecht.
Polen associeer je al snel met bieten, kool in alle soorten en maten, augurken, mierikswortel, worst, haring en wodka. Medeblogger Paul Oosten van Geur van Maillard heeft nauwe banden met Polen aangezien zijn echtgenote daaruit afkomstig is. Mooie gelegenheid voor wat prangende vragen met betrekking tot mijn opdracht. Fijne suggesties rolden binnen waarvan ik er een aantal helaas meteen kon skippen. Dat krijg je wanneer je met tien mensen aan tafel zit, de één lust dat niet, de ander is daar allergisch voor, weer een ander vindt dit niet te pruimen. En daar probeer je toch wel een beetje rekening mee te houden niet waar.

Uiteindelijk is het Salatka Jarzynowa geworden, een beetje veilige keuze maar wel één waarvan ik zeker wist dat het bij iedereen in goede aarde zou vallen. Het recept vond ik op één van de Poolse sites en werkelijk jongens Google Translate heeft me weer hilarische uren bezorgd. Als je een keer uit je humeur bent is dit een echte aanrader, binnen tien minuten zit je breeduit te grijnzen.
Je kunt deze salade vergelijken met onze huzarensalade maar dan grover en zonder vlees, wel met veel ei. Dat is me ook duidelijk geworden, in Polen zijn ze gek op eieren. Als ik het goed heb begrepen worden de groenten in deze salade eerst gebruikt om een groentebouillon mee te maken. Dat riep bij mij een papperige associatie op en heb het dus aangepast naar eigen inzicht oftewel beetgaar koken.
Eén ding is zeker, ik ga het vaker maken. Ideaal als onderdeel van een buffet en  heerlijk tijdens zwoele zomerdagen.

De hoeveelheid is voldoende voor 12 à 14 personen als voorgerechtje en zeker genoeg voor minimaal zes als hoofdmaaltijd.

Ik heb gebruikt:

4 grote vastkokende aardappelen - 5 eieren - 1 grote ui - 6 waspenen - 1/2 knolselderij - 350 gram diepvries doperwten - 8 grote augurken - 5 el mayonaise - anderhalve el Dijonmosterd - 6 takjes dille - peper en zout

Zo maak je het:

Kook de aardappelen in hun schil gaar.  Spoel ze af met koud water, laat verder afkoelen, ontdoe ze vervolgens van hun jasje en snijd in kleine blokjes.
De eieren hard koken, pellen en klein snijden.
De knolselderij in niet al te dikke plakken verdelen, schillen en ook deze mogen in blokjes. Je kookt ze beetgaar, doe in een vergiet, laat er wat koud water overheen stromen om doorgaren te voorkomen en laat ze uitlekken.
De wortels schrappen en in zijn geheel eveneens beetgaar koken. Snijd ze dan in de lengte, halveer nog een keer in de lengte en maak er kleine blokjes van.
Erwtjes even snel koken, ze zijn zo gaar. Af laten koelen in een zeef of vergiet.
Ui heel fijn snipperen en de augurken in de welbekende kleine blokjes.

Vermeng de mayo met de dijonmosterd. Voor een slankere variant kun je een deel van de mayo ook vervangen door yoghurt.

Hussel alle ingrediënten voorzichtig door elkaar in een grote kom. Hak of knip de dille en meng dat er ook door. Breng op smaak met zout en peper en laat de smaken minstens zes uur intrekken.

Geef er roggebrood bij. Voor wat meer kleur vond ik het wel aardig om de salade op te dienen in een rode koolblad.

Wat aten we verder? 

De Poolse benamingen moet ik jullie even schuldig blijven maar zal eens kijken of ik ze kan achterhalen. Neven en nichten  als jullie dit lezen.....

Als warm voorgerecht kregen we verrukkelijke gevulde eitjes uit de oven. De eieren waren eerst hard gekookt, vervolgens met een scherp mes in de lengte gehalveerd waarna het ei uit de schaal werd gehaald en vermengd met diverse kruiden. De schalen weer vullen, aftoppen met kleine croutons en kaas, daarna de oven in. Heerlijk, heerlijk en meteen een geweldig idee voor Pasen.

Mijn schoonzusje en zwager maakten een soep met augurkennat als basis en noedels. Fris. lichtzuur, tevens een fijne soepje voor in de zomer. Ik ga nog even achter het recept aan, dit moeten jullie echt eens proberen al kun je je bij augurkensoep misschien niet zoveel voorstellen.

Het hoofdgerecht was een heerlijke stoof van zuurkool met poolse worst, spek, varkensvlees, tomatenpuree, karwijzaad, jeneverbessen, paprikapoeder en alles wat ik niet heb kunnen traceren met aardappelpuree. Oftewel Bigos, een jachtschotel. Iedere streek heeft zijn eigen variant. De moeite waard om vaker te maken.

En tot slot een frisse, niet al te zoete appeltaart met kruimeldeeg op Poolse wijze. Fijne afsluiter.

De volgende keer gaan we naar Zwitserland. Locatie: Huize Eetlust wat betekent dat het hoofdgerecht eind maart mijn pakkie an is. Raclette riepen ze al, kaasfondue riep dochter. Kaasfondue voor tien.... ik zie het niet voor me en volgens mij heeft Zwitserland veel meer te bieden.Weet het wel zeker trouwens.

De culinaire avonturen van dit illustere gezelschap kun je overigens volgen onder de tag NNOC (Neven Nichten Op Culireis) Onze rondreis startte al voor ik begon met dit blog dus helaas missen er wat tripjes.

Champignonragout in een handomdraai

Vrijdag kwam één van de vriendinnen lunchen. Nou ja lunchen, het liep al tegen half drie 's middags. Aangezien we elkaar al een tijdje niet gesproken hadden vonden we een vervroegde vrimibo, vrijdagmiddagborrel en niet de naam van een drankje zoals vriendin in eerste instantie dacht,  wel kunnen. Het is per slot van rekening maar één keer per week weekend niet waar.
Iets warms smaakt altijd goed zeker nu het kouder wordt. Wat te denken van een ouderwets pasteitje. Je hoeft er niet uren voor in de keuken te staan, al helemaal niet als je paddenstoelen gebruikt en gewoon een bouillonblokje gebruikt om het snel op smaak te brengen.
Een pasteitje hoort voor mij echt bij vroeger. Bij Kerstavond, Oud en Nieuw, af en toe op de zaterdagavond als mijn ouders geen zin hadden om te koken. Ja dan kwam het gewoon uit een blikje.
Eerst het kleine dekseltje ophappen, dan voorzichtig een  stukje uit het bakje snijden, je mond branden aan de gloeiend hete ragout. Categorie comfort food pur sang.

De bakjes maakte ik heel eenvoudig met kant en klaar bladerdeeg en een muffinplaat. Zo eentje voor 6 cakejes. Eigenlijk vind ik dat zo'n plaat in geen één keuken mag ontbreken want ze zijn zo ongelofelijk handig. Je kunt er kleine zoete of hartige broodjes in maken, eieren in een bakje, mini hartige taartjes, deegbakjes om naderhand te vullen met wat lekkers en natuurlijk muffins. En bladerdeegbakjes! Alleen niet erin maar erop.
Je draait simpelweg de plaat om, vet de uitstulpingen licht in en vouwt er de bladerdeeg die je een klein beetje bijsnijdt omheen. Inprikken en 10 minuutjes bakken in een oven van 200 graden. Voilà , rustieke bladerdeegbakjes. Je kunt ze van tevoren maken en voor gebruik even warmen in een oven van 150 graden.

Je hebt nodig voor 4 personen:

350 gram champignons of een mix, zelf gebruikte ik ook oesterzwammen - 1 niet te grote ui - 1 teentje knoflook - 1/2 glas droge witte wijn - scheutje olijfolie - peper en zout - paar takjes peterselie - 25 gram boter - 25 gram bloem - 200 ml melk - 1 groentenbouillonblokje - 4 pasteibakjes, voor de rustieke versie zie hierboven.

Zo maak je het:

Veeg de paddenstoelen eventueel schoon en snijd ze in plakjes. Snipper de ui en knoflook.
Verhit wat olijfolie in een koekenpan. Fruit de ui tot het glazig is, voeg dan de champignons toe. Bak tot ze beginnen te kleuren. Knoflook erbij en eveneens even meebakken. Door knof later toe te voegen voorkom je dat het aanbrandt en bitter wordt.
Blus af met de witte wijn. Maal er flink wat peper over en bestrooi met een klein beetje zout. Even laten sudderen.

Voor de ragout smelt je de boter. Roer er de bloem door en laat drie minuten zachtjes garen, zo voorkom je een meelsmaak.
Voeg nu scheutje voor scheutje de melk toe, gebruik een garde om te roeren zo voorkom je klontjes.
Verkruimel het bouillonblokje erboven. Voeg zoveel melk toe tot je de dikte hebt die je wenst. Het mag best wat dik zijn aangezien het champignonmengsel er nog doorheen moet en dat bevat ook vocht.
Zoals gezegd schep je de champignons erdoor plus fijngeknipte peterselie. Proeven en eventueel nog wat peper en zout toevoegen. Op laag vuur goed heet laten worden.

Bakjes uit de oven nemen, vullen met de ragout, wat peterselie erop voor de kleur en het heerlijke jaren zestig gevoel. Laat het u smaken!

Appel uit de oven met brie, walnoten, cranberries en honing

Berichten van sneeuw bereikten me gisteren, zo maar hier in ons eigen landje. En het oosten van Frankrijk zag er angstaanjagend uit met schuivende auto's op glibberige wegen.  Grijze lucht, grauw licht. Slechts één ding kan ik dan denken; 'Blijf alsjeblieft nog heel lang weg'. Het idee van gladheid doet me al verlammen. Vroeger te vaak onderuit geschoven vrees ik. Bont en blauw soms zoals die ene keer dat ik 's ochtends vroeg met mijn fiets naar buiten stapte om op weg naar school te gaan. Er lag een grindpad voor ons huis. Tas achterop, een flinke afzet om op gang te komen voor een fietstochtje van zo'n 25 minuten en flats daar lag ik. En dat was niet de eerste keer op dat verraderlijke paadje.
Ben er voorzichtig van geworden, misschien wel iets te maar het zij zo.

Maar even iets lekker warms, beetje zoet, beetje hartig om de beelden definitief te verdrijven.

Per persoon heb je nodig:

1 appel (jonagold of iets dergelijks) - 50 gram rijpe brie of Munster of een blauwe kaas, in ieder geval iets met wat pit.- paar walnoten - wat gedroogde cranberries - 1 koffielepel honing. Ook lekker: rozemarijn, tijm.

Snijd het kapje van de appel en verwijder met een scherp mes het klokhuis. Zorg ervoor dat je niet door de bodem gaat. Haal nog wat appel aan de zijkanten weg. Snijd dat klein en stop er wat van in de appel.
Brie in plakjes snijden en eveneens in de appel stoppen. Walnoten breken en samen met de cranberries op de brie leggen. Beetje aandrukken en de honing erover gieten.

De appel is vrij zoet, gebruik dan ook zoals ik hierboven al vermeld een kaas met karakter anders vallen de smaken helemaal tegen elkaar weg en proef je alleen appel. Dat is zonde.
Je kunt de cranberries ook in de appel stoppen. Ze worden vrij snel wat donker in de oven maar ik vind dat persoonlijk niet zo erg :)

Bak het 20 minuten in een oven van 200 graden. Lepel het daarna lekker uit.

Knapperige Franse broodjes

Als wij in Frankrijk in de supermarkt zijn dan friemel ik altijd wat tijdschriften tussen de boodschappen. Husband ziet het met lede ogen aan. Of ik al niet genoeg van die zooi heb. Kookboeken in uitpuilende kasten, op tafel, op de grond zelfs. Stapels tijdschriften en magazines die nodig uitgezocht moeten worden, je hoeft niet alles te bewaren.  Dat weet ik wel maar stel nou dat je het ooit nodig hebt. Let vooral op het woord ooit, je hoeft er maar 1 letter voor te zetten om te beseffen dat die tijd waarschijnlijk niet aanbreekt.
Als het aan mij zou liggen dan trok ik heel dat schap met tijdschriften leeg. Wat een ideeën doe ik op in zo'n supermarkt. Het is maar goed dat ik er niet alleen ben, dat er iemand is om me een beetje in het gareel te houden :)

De laatste jaren bak ik voor familiebrunches altijd zelf broodjes in alle soorten en maten. En deze knapperige broodjes stonden al een paar keer op tafel. Nu vond ik in één van die tijdschriften een vergelijkbaar recept maar dan met een veel langere rijstijd en een snel voordeegje. Het is een fijn basisrecept want het kan namelijk ook gevuld worden. Met olijven bijvoorbeeld, wat kaas erbij, gekarameliseerde uien plus kaas plus rozemarijn, je ziet maar zolang je er voor zorgt dat het gewicht van de vulling niet veel meer is als 80 gram.
Maak er één groot brood van of een aantal kleintjes.

Je hebt nodig:

500 gram tarwebloem - 20 gram verse gist (te koop in koelschap supermarkt of anders je bakker lief aankijken) - 10 gram suiker - 9 gram zout - 6 el warm water -200 ml water.

Zo maak je het:

Los de gist op in 6 eetlepels warm water . Roer er 50 gram bloem door plus de suiker. Dek het vervolgens af en laat 45 minuten staan. Zorg er voor dat je niet een te klein kommetje pakt want het bruist er anders overheen en dat wil je niet. Dit is je voordeeg.

Doe het voordeeg daarna over in de mengkom van je keukenhulp of broodbakmachine of gewoon in een ruime kom als je niet over die twee beschikt.
Roer er 200 ml water door. Dan 450 gram bloem en het zout erbij. Kneden tot een homogeen en soepel deeg. Indien je de broodbakmachine gebruikt, stel dan alleen de stand 'kneden' in, het brood wordt immers gewoon in de oven gebakken.
Kneed je met de hand, trek er dan een kwartiertje voor uit.

Vet een kom lichtjes in, het deeg erin en afdekken met eveneens licht ingevet plasticfolie. Laat het nu 3 uur rijzen op kamertemperatuur. Zelf zet ik het altijd in de oven, kan er tenminste geen tocht bijkomen.
 Omgevingsfactoren spelen altijd een belangrijke rol bij het rijzen, kijk na twee uur dan ook zeker even hoe het eruit ziet.

Stort het deeg vervolgens op je werkblad en sla het even door zodat de lucht eruit gaat. Verdeel in 6 gelijke stukken als je kleine broodjes maakt. Ik weeg het deeg altijd even voordat ik het in stukken verdeel, weet ik tenminste zeker dat ze allemaal ongeveer even groot zijn.
Maak er nu bolletjes van om ze vervolgens een pistoletvorm te geven of een puntje. Vouw de zijkanten goed er onder.

Wil je ze vullen?  Druk het deeg dan plat, verdeel de desgewenste vulling erover, vorm tot een balletje en vervolgens tot pistolet of puntje. Gebruik niet teveel vulling en zorg ervoor dat het droog is.

Leg ze op een met bakpapier bekleedde bakplaat, dek af met licht ingevet plasticfolie en laat nog een uurtje rijzen. In ieder geval tot ze twee keer zo groot zijn.
Maak daarna met een scherp mes een snede over de lengte van de broodjes.

Verwarm tijdens de laatste rijs de oven voor op 240 graden met op de bodem of rooster een bakje met heet water. Schuif de broodjes na het rijzen in de oven en bak ze in ongeveer 25 minuten gaar. Ze zijn goed als ze hol klinken zodra je op de onderkant klopt.

Laat afkoelen op een rooster.

Ze zijn het lekkerste op de dag zelf maar je kunt ze prima invriezen of de volgende dag even opwarmen in de oven.

Bron: Maxi Cuisine

Pittige paddestoelenspread

Wie aan de herfst denkt, denkt vast ook aan paddestoelen. De prachtig gekleurde bladeren, wandelingen in het bos, zoeken naar beukenootjes, tamme kastanjes en wie ziet de meeste paddestoelen? Met een beetje geluk schijnt er een lekker najaarszonnetje op je bol, kun je nog op het terras genieten van een glas herfstbok of een kop hete koffie. Of uitwaaien op het strand, met je rug gekromd tegen de wind in, eens kijken wie er wint. Heerlijk! Maar af en toe giert de wind rond je huis en regent het alsof het alle regenloze dagen in wil halen. Een binnendag met een goed boek, een spelletje hier en daar, geluier en een beetje prutsen in de keuken.
Prutsen met paddestoelen natuurlijk. Een snel klaar receptje om op toastjes, stokbrood of ciabatta te smeren. Of gewoon op je al dan niet geroosterde boterham. Gebruik gewoon de paddestoelen die jij lekker vindt. Koop in ieder geval een bakje gedroogd eekhoorntjesbrood meestal te vinden onder de naam cèpes of porcini. Enorm aromatisch, je ruikt het bos. Ik gebruik ze graag.

Je hebt nodig:

300 gram gemengde paddestoelen - 1 middelgrote ui - 1 teen knofook - 1 rode peper - 25 ml droge sherry - flinke spriets citroensap - peper en zout - - scheutje olijfolie - 75 gram roomboter.

Zo maak je het:

Veeg de paddestoelen zonodig schoon. Heb je ook van die lekkere gedroogde jongens gekocht, week ze dan tien minuten in heet water en knijp vervolgens uit.
Hak alle paddestoelen in  stukjes. Snipper ui en knof eveneens fijn. Haal de zaadjes uit de rode peper voor een mildere variant. Zelf heb ik de helft van de zaadjes gebruikt. Het is ook jammer als je straks de paddestoelen niet meer proeft.

Verhit een scheutje olijfolie en bak hierin de paddestoelen, ui, knoflook en rode peper.. Blus af met de droge sherry. Laat even pruttelen. Voeg dan peper en zout naar smaak toe. Knijp er wat citroensap over. Lepeltje proeven en eventueel nog wat citroensap. Laat afkoelen tot lauw.

Hevel het over in je keukenmachine of bakje van je staafmixer. Pureer de hele boel samen met ongeveer 75 gram zachte roomboter. Schep in een gezellig potje, sluit af en zet tot gebruik in de koelkast.

Lezen en Koken : Bialy uit New York, Recepten uit de Big Apple

Laat ik het maar meteen zeggen, er omheen draaien heeft geen enkele zin. Wat een geweldig leuk boek heeft Marc Grossman afgeleverd. New York, recepten uit de Big Apple.

Vorige week overhandigde de postbode het aan me en zodra ik het van de verpakking had ontdaan was ik gegrepen.  De zonnige gele cover is een ware eyecatcher, de foto's in het boek doen je bijna meteen een ticket boeken en de recepten jagen je de keuken in. Wat fijn dat Marc Grossman als expat in Parijs zijn favoriete New Yorkse gerechten miste, de delicatessezaken en de eethuisjes. Anders was dit sfeervolle boek er niet geweest. Fijn extraatje; achter in het boek staan de adressen vermeld. Mocht je eens in NY zijn dan kun je mooi een culinaire tour doen. Zullen we het alvast de Grossmantour dopen?

De verdeling tussen hartige en zoete gerechten is mooi in balans, iets waar ik als niet zoetekauw erg blij mee ben. En zelfs al sloeg het meer door naar de zoete kant, ik zou er mee kunnen leven.
Van dit boek word ik vrolijk. Zo vrolijk zelfs dat ik zaterdag helemaal los ging. Bialy, een soort bagels, chocolate rugelachs, onion rings en gisterochtend pancakes voor zoonlief die het weekend thuis was en dus enorm met zijn neus in de boter viel.

Van Matzo ball soup tot corned beef, van eggs over easy, slow pickles, bagels, caesar salad, graham crackers tot doodles, deli mustard, spaghetti & meatballs,  NY cheesecake, hamburgers en latkes, het staat er allemaal in.
En ik kan dus even vooruit want inmiddels is gebleken dat de recepten kloppen als een bus, ook niet geheel onbelangrijk.

Bagels kennen we allemaal. Best verleidelijk ze te bakken maar mijn oog viel op de bialy. Familie van de bagel alleen hoef je ze niet te pocheren en in plaats van een gat in het midden hebben ze een kuiltje waar je ook weer wat lekkers in kunt stoppen, in dit geval ui en maanzaad.
Mijn nieuwsgierigheid was gewekt, bagels heb ik inmiddels al heel wat keren gebakken en ja ik weet het er staat nog steeds geen recept op dit blog.

Aan de slag met bialy's!

Je hebt nodig:

400 gram bloem - 7 gram instant gist - 1 el zout - 250 ml lauw water - 1 el olijfolie.

Voor de 'vulling':
3 el olijfolie - 1middelgrote ui - 1 koffielepel maanzaad - 1 tl zout

Zo maak je ze:

Zeef de bloem boven een kom en vermeng met de gist en het zout. Meng het lauwe water met de olijfolie en voeg de bloem hieraan toe.
Tien tot vijftien minuten goed kneden tot je een homogeen en soepel deeg hebt. Dit gaat uiteraard ook prima in je keukenmachine. Ook met de broodbakmachine gaat dit uitstekend, gebruik dan wel alleen de kneden stand en kneed daarna nog een paar minuten met de hand door.

Maak van het deeg een bal. Vet een kom lichtjes in. Leg de bal deeg er in, dek af met plastic folie en laat ongeveer anderhalf uur op kamertemperatuur rijzen. In ieder geval tot het volume verdubbeld is. Ik zet het trouwens altijd in de oven, daar staat het lekker tochtvrij. De oven niet aanzetten he :)

Na het rijzen verdeel je het deeg in zes gelijke stukken. Rol er balletjes van en druk ze een beetje plat.
Leg ze op een bakplaat die je bekleedt met bakpapier. Op dat papier strooi je wat bloem.
Plooi de randen van de bialy's een beetje naar het midden toe en druk nog een keer plat.
Bestrooien met bloem, wederom afdekken en nog een uur op kamertemperatuur laten rijzen.

Snipper intussen de ui en fruit het samen met het maanzaad in 2 eetlepels olijfolie. Beetje zout erbij voor de smaak. Zet apart.
Verhit de oven vast voor op 225 graden.

De bialy's zijn weer gegroeid tijdens de tweede rijs. Druk ze nog een keer een beetje plat met je handpalm, zet iets meer druk in het midden zodat er een kuiltje ontstaat.
Schep in ieder kuiltje wat van het uien/maanzaadmengsel en bestrijk de broodjes met de rest van de olijfolie.

Bak ze 10 à 15 minuten tot ze bruin en gaar zijn. Laat afkoelen op een rooster.

Hoe smaken ze? Dit zijn goede broodjes! Vullen als een malle dat dan weer wel dus de volgende keer maak ik iets kleinere exemplaren. Een bagel is aantrekkelijk door de knapperige korst, deze zijn zachter maar wat mij betreft mag de bialy zijn bekendheid terug krijgen.

Mackerel Bialy

In New York wordt dit broodje blijkbaar bereid met verse makreel. Maar van Marc Grossman mag gerookte ook, doet hij namelijk ook. Zo gezegd zo gedaan.

Ontdoe een niet al te grote gerookte makreel van kop, vel, staart en graten. Pluk in kleine stukjes.
Vermeng het met een kwart venkelknol in kleine stukjes, een halve gesnipperde ui, 1 eetlepel mayo, snufje zout en peper en 1 eetlepel crème fraîche. Dat laatste moet eigenlijk dikke room zijn maar dat had ik niet, crème fraîche wel dus dan is de keuze niet zo moeilijk.

Snij de broodjes open, beleg met wat sla, flink wat van de makreel en een paar plakjes augurk.

New York, een boek voor iedereen die lijdt aan heimwee naar deze stad. En ook voor iedereen die er nog nooit is geweest. Aanwinst!

Marc Grossman - New York, recepten uit de Big Apple. Fotografie: Akiko Aida en Pierre Javelle. Illustraties: Jane Teasdale. Uitgever: Good Cook. 2013.

Broodbakje met peer, geitenkaas en walnoten

De combinatie van pittige kaas met iets van fruit en noten vind ik zo lekker he. En helemaal als tosti of panini, hartig taartje. Kom maar op, schotel het me maar voor, ik hap graag toe.
Peer, blauwe kaas, honing, tijm, wat noten, het is een klassieker te noemen.
Geen blauwe kaas maar een Franse Chèvre Blanc deze keer, de smeuïge witschimmel geitenkaas met pit. Verstopt onder een laagje peer. Geen bladerdeeg, geen korstdeeg maar gewoon een uitgerolde boterham waarmee je een ramequin bekleedt. Simpeler kan echt bijna niet.

 Je hebt per persoon nodig:

1 boterham - 1/2 peer die niet overrijp moet zijn - ongeveer 25 gram Chèvre Blanc - wat blaadjes tijm, liefst vers - 1/2 el honing - paar walnoten - zout - chilivlokken - beetje boter - ovenvast potje (ramequin)

Verwarm de oven voor op 180 graden.

Vet het potje in met een beetje boter.
Snij de korsten van de boterham en rol het plat. Ga niet te onstuimig te werk, het moet wel heel blijven.
Druk het nu voorzichtig in het potje en vorm een bakje.
Leg op de bodem de kaas en bestrooi met wat tijmblaadjes.
Verdeel de halve geschilde en van klokhuis ontdane peer in vieren en leg op de kaas. Misschien moet je de peer beetje bijsnijden om het passend te maken.
Hierop gaan weer war blaadjes tijm, een stuk of 5 in stukjes gebroken walnoten. Giet er de honing over.
Bestrooi met pietsje zout en chilivlokken. Het geeft net dat beetje extra aan de honing en algehele smaak.

Zet 15 - 20 minuten in de oven. Vervolgens het bakje uit het potje halen, op een bordje zetten en rap opeten!
Ook erg lekker met wat salade. Geef het eens als voorgerecht of als dessert. Weer eens wat anders.

Flensjes voor kleine en grote mensjes

Zodra de kinderen er lucht van kregen dat er 's avonds pannenkoeken op tafel stonden was het feest. Het gebeurde namelijk niet zo vaak aangezien ik na het bakken meestal geen pannenkoek meer kon zien. Begrijp me niet verkeerd, ik vind pannenkoeken op zijn tijd ook lekker maar dat bakken... het is niet mijn hobby.

In Frankrijk waar we in de zomer meestal vertoeven, lonkten ze regelmatig opzichtig naar een crêperie. Plotsklaps begonnen magen te knorren en waren ze wel erg moe van het lopen. Jaja..
Om gejengel en gezeur voor te zijn, wij hebben ook vakantie niet waar, zegen we ooit neder op het terras van een dergelijk etablissement.
Ieder pannenkoekenhuis ziet het volgens mij als uitdaging een menukaart van hier tot Tokio samen te stellen. Je hebt net zoveel tijd nodig om je keus te bepalen als zij nodig hebben om een stapel te prepareren en serveren.
Dochterlief waagde zich ooit aan de banaan met chocolade, een traktatie voor velen, op vijf of zesjarige leeftijd vond ze dat helemaal niks. Na twee happen verdween het richting vader die het eigenlijk ook niks vond.
Hun wensen waren  eenvoudig, gewoon lekker au sucre of met wat confiture.

Het gewenste arriveerde, de kinders veerden op, gezichtjes glommen van plezier en alras verdwenen de eerste happen. Ze waren het er samen over eens, dit waren de aller-aller-allerlekkerste pannenkoekjes ooit. Echt waar mama! De bordjes waren bijna leeg maar papa en mama moesten zeker even een hapje proeven. We hapten een stukje van de uitgestoken vorken. Buiten kijf, heerlijk. Maar toch was er iets. Husband en ik keken elkaar eens aan. Proef jij wat ik proef?
We pakten de kaart er nog eens bij en staarden naar de flensjes voor grote mensjes...
Als we het niet dachten, zoon en dochter smulden van een heerlijke crèpe met Grand Marnier! In de keuken hadden ze beslag uit de verkeerde kom geschept...
Het bleef een vrolijke middag...

Ook flensjes bakken? Deze hoeveelheid is voldoende voor 12-14 stuks.

Zeef boven een kom 250 gram meel.
Breek er 3 eieren boven en mix het goed door elkaar. Voeg vervolgens scheutje voor scheutje 500 mililiter volle melk toe evenals een eetlepel olie, een eetlepel water en een snuf zout.
Een aantal minuten goed roeren of gebruik de mixer. Het beslag moet klontvrij zijn.
Nu zet je het minimaal 1 uur weg

Voordat je gaat bakken smelt je wat boter. Hiermee vet je iedere keer je pan lichtjes in.
Schep er een dun laagje beslag in, draai de pan rond zodat de hele bodem bedekt is. Bovenkant droog? Omdraaien en andere kant nog even kort bakken. Hoe dunner de flens hoe beter.

Aan het beslag kun je dus gemakkelijk een smaakje toevoegen, wat vanille bijvoorbeeld of oranjebloesemwater en voor volwassenen een scheutje Grand Marnier, likeur of wat je maar lekker vindt.
Eet ze met suiker, schep er wat van je home made jam op of compote, gebakken appeltjes en ze zijn natuurlijk ook te gebruiken voor de Crêpes Suzette . Vervang voor de kinderen de drank door sinaasappelsap

In Frankrijk eet men crêpes met alles wat je onder de zoete kant van het smakenpalet kunt scharen. Een galette, gemaakt van boekweitmeel, valt onder de hartige kant. Ik ben meer van de galettes vooral die met ham en een spiegelei bovenop maar daar heb ik het een andere keer nog wel eens over.

Eierwolkje

Op één van mijn speurtochten kwam ik me toch iets leuks en schattigs tegen! Voor het ontbijt, lunch of brunch en je kunt het voor heel veel mensen tegelijk maken of gewoon voor jezelf als je daar zin in hebt.

Eggs in Clouds heet het en ik vond het op Lui in Cucina. Ben zo vrij geweest het maar een Nederlandse naam te geven; Eierwolkje. Klinkt al moppig.

Het komt er op neer dat je de eieren scheidt, het eiwit stijfklopt en vermengt met wat andere ingrediënten. Het wordt gebakken in de oven op 225 graden. Het oorspronkelijke recept rept over 450 graden... dat trekt mijn oven sowieso al niet en ik vind het nogal veel! Met de 225 gaat het prima heb ik ondervonden. Je krijgt een droge buitenkant en chewy van binnen net als bij een meringue. Lekker!

O ja, inmiddels ben ik er achter dat men Fahrenheit bedoelde. Soms kun je zo suf zijn he :)

Hoe simpel kan het zijn.

Per persoon gebruik je:

 1 ei - 1/4 el geraspte parmezaanse kaas of andere die je lekker vindt - 3 sprietjes bieslook - 1/2 plakje droge ham of bacon of je laat het vlezige gedeelte achterwege - wat peper.

Verwarm de oven voor op 225 graden.
Scheidt het ei. Eiwit in een glazen vetvrije kom doen, de dooier in een ander klein bakje.
Voeg een klein snufje zout aan het eiwit toe en sla het tot stijve pieken. Zodra je de kom op zijn kop kunt houden zonder dat de hele boel eruit glijdt is het goed.

Vouw er vervolgens voorzichtig de geraspte kaas door, de ham in stukjes en de fijngeknipte bieslook.
Leg op de bakplaat een stuk bakpapier en leg hierop het eiwitmengsel. Maak een bergje met een holte in het midden.
Schuif de bakplaat in de oven en bak 8-10 minuten. De buitenkant moet droog aanvoelen.
Haal de bakplaat even uit de oven en laat de dooier in de holte glijden. Maal er wat peper over.
Zet nog een paar minuten terug tot de dooier naar wens is.

Hartig taartje met venkel, garnalen en appel

Het kwam zo maar ter sprake. Venkel. Hoe heerlijk dat het is en hoe weinig we het relatief eten.
Het anijzige, dat goed naar voren komt bij het snijden of schaven, dat weer naar de achtergrond verdwijnt na het blancheren maar altijd blijft roepen 'Hier ben ik, joehoe!'
Venkel met sinaasappel, daar hadden we het ook over, een klassieker. Zodra je het één keer gegeten hebt weet je ook meteen waarom klassiekers klassiekers zijn. Onweerstaanbare combinatie.

Het is ook weer restjes opmaak tijd en ik had nog garnalen in de vriezer, en bladerdeeg. Een Granny Smith op de fruitschaal. Een salade met garnalen, venkel en appel is al waanzinnig lekker, laten we het maar eens in een taartje stoppen. Schot in de roos zeg!

Als je het maakt, gebruik dan rauwe garnalen. Voorgekookte worden taai en droog en daar zijn wij in ieder geval niet zo van gecharmeerd. Dan weten jullie dat.

De hoeveelheid is voldoende als hoofdgerecht voor 2 à 3 personen. Als lunch voor 4.

Je hebt nodig:
 4 plakjes bladerdeeg - ongeveer 250 gram rauwe garnalen - 1 kleine venkelknol - 1/2 zure appel  Granny Smith oid) - 1/2 el kappertjes - 200 ml crème fraîche - 2 eieren - 1 el water/witte wijn/ noilly prat/ pastis (kies maar) - peper - zout -  2 tl gedroogde dilletopjes- 1/4 tl gemalen venkelzaad - quichevorm van 22 cm

Als je diepvriesgarnalen hebt ontdooi ze en dep goed droog met keukenpapier. Leg afgedekt weg in de koelkast tot gebruik.
Snij de venkel in dunne plakjes. Breng met wat water aan de kook en kook ze 2 minuten zodat ze iets zachter zijn. Spoel af met koud water. Laat goed uitlekken, dep eventueel verder droog.

Klop de eieren los met water of 1 van de andere bovengenoemde mogelijkheden. Roer de crème fraîche erdoor. Breng op smaak met peper, zout, dilletopjes en venkelzaad.
Schil een halve appel, verwijder klokhuis en snij in dunne schijfjes.

Vet  je vorm in. Rol het bladerdeeg uit tot een ronde lap net wat groter als je vorm. Leg erin. Bedek de bodem met plakjes appel, verdeel de venkel erover en vervolgens de garnalen en de kappertjes.
Giet nu het crème fraîchemengsel erin. Frommel het overhangende deeg langs de rand van je vorm.

Schuif in een oven van 175 graden en bak gedurende 50 à 60 minuten. Exacte baktijden zijn altijd lastig aan te geven. Iedere oven werkt nu eenmaal anders. Zodra het mengsel is gestold en de randen van het deeg knapperig zijn nader je het eindpunt. Zelf laat ik het dan nog zo'n 10 minuten langer in de oven staan om er zeker van te zijn dat ook de bodem gaar is.

Variatie: Bak het taartje zonder de garnalen maar wok die even apart en verdeel ze vervolgens over het in punten gesneden taartje.
Geef er altijd nog iets van een salade bij.

Broodje stoofvlees met balsamico en zoetzure ui

Vrijdag, broodjesdag, meestal althans. Eigenlijk was ik op zoek naar diverse soorten relish, pickles en andersoortige inmaak ideetjes. Daarbij stuitte ik op het marineren van rode ui in warme azijn met suiker en zout. Tien minuutjes laten staan en klaar.
Supersimpel en een beproefde manier. Eigenlijk precies hetzelfde zoals ik doe met warme bietjes om vervolgens af te laten koelen en te verwerken tot salade.
Bij die uien hoorde een broodje. Een broodje met vlees gestoofd in balsamicoazijn en besmeerd met mierikswortelcrème, de uien er bovenop en happen maar. Ja, die wil ik voor het vrijdagse broodje!

Dus krijgen jullie eigenlijk drie recepten in 1, is dat even boffen :)

Met deze hoeveelheid stoofvlees kun je vier stokbroodjes maken. En trouwens, dit vlees smaakt natuurlijk ook verrukkelijk bij de hutspot die over een paar maanden vast weer op tafel komt,gewoon bij een aardappeltje of door de pasta .
Tja, stoofvlees is niet 1,2,3 klaar maar veel omkijken heb je er ook niet naar. Je kunt het in 8 à 10 uur in de oven gaar laten worden op zo'n 95 graden. Of je geeft het gedurende een uur een stevige boost in een oven van 200 graden en draai daarna terug naar 150 om na een uur af te zakken naar 125. Zo krijg je dit stukje vlees in 4 uur helemaal zacht, mals en gaar.

Voor het stoofvlees heb je nodig:

Een riblap van om en nabij de 600 gram - 80 ml balsamicoazijn - 300 ml vleesbouillon - 3 teentjes knoflook - 1 flinke rode ui - takje rozemarijn - 1 laurierblaadje - 1 tl suiker (optioneel)

Verwarm de oven voor op 200 graden voor de snelle manier of op 95 graden voor een dagje sudderen.

Schil de ui en hak in grove stukken.
Leg de riblap in een ovenbestendige pan met deksel. Zelf gebruik ik hiervoor pannen van Creuset. Zolang het een dikke bodem heeft is het goed. Geen aluminiumpannen gebruiken.
Bestrooi met wat zout en peper.
Schenk hier de azijn en vleesbouillon op. Leg de ui erbij en de gepelde teentjes knoflook, blaadje laurier en de rozemarijn.Eventueel de suiker toevoegen.

Deksel er op en de oven in.
Ga je voor snel, haal na een uur de deksel even van de pan en schraap voorzichtig de aanbaksels van de zijkant en roer door het vocht. Dat geeft extra smaak aan de jus!
Deksel er weer op. De temperatuur verlagen naar 150 graden. Na een uurtje weer even kijken en procedure herhalen. Temperatuur verlagen naar 125 graden. Het vlees wordt al zacht. Trek het als dat al mogelijk is het alvast in kleinere stukken.

Nu regelmatig kijken en het vlees steeds verder in draadjes trekken. Natuurlijk even proeven. Zodra het vlees helemaal gaar is en letterlijk draadjesvlees is geworden zet je de oven uit als je het vlees op een later tijdstip wilt gebruiken. Je warmt het dan simpelweg even op op een laag vuurtje. Of als je meteen aan wil vallen laat je het in de oven staan op een temperatuur van 75 graden.

We gaan verder met de uien. Daar is werkelijk niks aan, echt een eitje.

Je snijdt twee rode uien in dunne ringen.
Verwarm 220 ml witte wijnazijn met 1 eetlepel suiker en 1 tl zout in de magnetron of in een klein pannetje.
Zodra het heet is, het hoeft niet te koken, giet je het over de uienringen. Schep het goed om en laat tien tot vijftien minuten marineren.
Het vocht niet weggooien want bij het broodje geven we natuurlijk wel wat groenvoer en deze marinade is meteen een geweldige dressing.

Tot slot maken we een sausje van 2 eetlepels crème fraîche met 2 eetlepels mayo en een halve eetlepel mierikswortel. Wat zout en peper erbij. That's all.
In plaats van mierikswortel kun je ook mosterd gebruiken..

Bak de broodjes af, halveer ze, bestrijk met flink wat van de saus. Verdeel er lekker wat vlees over, wat uienringetjes erop en eventueel nog wat versgeknipte bieslook.

In de pan zit nu heerlijke jus, voor de echte liefhebbers giet je wat jus in een kommetje voor extra dipgenot.
Geef de rest van mierikswortel cq mosterdsaus er apart bij plus wat sla met de overgebleven marinade van de uien.

Duitse Uienplaattaart

De neven en  nichten gingen weer op culireis en wel naar Duitsland.
Na ons uitstapje naar Albanië kwam dit grote land uit de hoge hoed. Keus genoeg. Een cliché als Currywurst rolde natuurlijk meteen over tafel. Ook de Sauerkraut en de Kartoffelsalat.
Gelukkig duurde het nog even. De taken werden verdeeld en ik mocht een warm voorgerecht verzinnen.
Zoveel mensen, zoveel verschillende smaken en voorkeuren. De één is niet dol op dit, de ander vindt dat niet te pruimen, je moet er allemaal rekening mee houden.
Maar waar het allemaal om draait op zo'n avond is natuurlijk de gezelligheid, lekker bijkleppen, veel lachen en waar nodig een serieus randje. Het eten wordt met liefde gemaakt. Meer ingrediënten hebben we niet nodig.

Zwiebelkuchen oftewel uientaart, veel varianten kwam ik tegen. Uit Beieren, Franken. de Pfalz, de Harz, de Moezel en allemaal net wat anders. Deeg met gist, zonder gist,met kümmel en zonder, ham of spek, zo dun als een pizza of dikke punten. Keus genoeg dus. Eigenwijs als ik ben heb ik er weer een mengelmoesje van gemaakt, Het deeg van de één, vulling van de ander, kruiderijen uit weer een ander recept. Dan moet het wel een Duitse taart worden :)
De dikke punten doen we maar niet, er moet nog meer gegeten worden per slot van rekening. Maar een plaattaart kan altijd. Doordat er geen kaas wordt gebruikt is het ondanks boter, eieren, zure room en crème fraïche vrij licht.

Voldoende voor 12 personen als lunch, voorgerecht of snack. Snij het nog een keer doormidden en je hebt zelfs 24 stukjes om uit te delen.
Ik heb een bakplaat van 50x 30 cm gebruikt, heb je een kleinere oven dan gebruik je gewoon twee bakplaten.

Je hebt nodig voor het deeg:
500 gram bloem - zakje droge gist van 7 gram - 95 gram roomboter - 250 ml lauwe melk - 6 gram zout - 3 gram suiker

Voor het beleg:
ongeveer 1200 gram uien - 400 gram spekreepjes -  250 gram zure room - 250 gram crème fraîche - 4 eieren - 1/2 tl cayennepeper - 1/2 el oregano - nootmuskaat - 1 el karwijzaad (Kümmel)  - peper en zout

Zo maak je het:

Kneed van de bloem, gist, boter in stukjes, de melk, het zout en de suiker een soepel deeg. Het gaat fijn in je keukenmachine of in de broodbakmachine. Bij de laatste gebruik je alleen de stand kneden.
Maak er een bal van, leg het in een kom, dek af met wat licht ingevet plasticfolie en laat rijzen tot he tin volume is verdubbeld. Dat duurt ongeveer een uurtje.

In dat uur ga je de uien schillen en in dunne ringetjes snijden die je vervolgens weer halveert. Zakdoeken bij de hand! Bak ze op een laag vuurtje in een klein scheutje olie zacht en glazig. Breng op smaak met wat zout en peper.

De spekblokjes in een droge koekenpan uitbakken, ze hoeven niet helemaal krokant te zijn. Laat ze uitlekken op een paar lagen keukenpapier.

Roer de crème fraîche en zure room los met de eieren. Klop tot een homogeen geheel en roer er vervolgens de oregano, kümmel en cayennepeper door. Rasp er wat nootmuskaat boven, niet te veel. Nog wat zwarte peper erboven malen.

Verwarm de oven voor op 175 graden. Als je hetelucht gebruikt verwarm je voor op 150 graden.

Bekleed de bakplaat met bakpapier. Rol het deeg uit tot een grote rechthoekige lap van maximaal een halve centimeter dik en leg het erin. Als je twee bakplaten gebruikt, deeg even halveren en vervolgens uitrollen. Snij het overtollige deeg weg
Maak een klein opstaand randje. Dek af en laat nog een kwartiertje rusten.
Verdeel de uien erover, vervolgens de spekblokjes en dan giet je langzaam het roommengsel erover.

Schuif in de oven en bak in ongeveer 45 minuten gaar. Kan iets langer zijn, of iets korter, dat is een beetje afhankelijk van je oven. Zodra het roommengsel gestold is kom je al aardig in de richting, zelf laat ik het dan nog een minuut of 10 in de oven staan zodat de bodem in ieder geval gaar is.

Laat een beetje afkoelen en snijd vervolgens in 12 stukken of 24. Warm smaakt het 't beste.
Knip er eventueel nog wat bieslook over.