Venkelschuitje met kruidenpuree

Terwijl Tilburg gisteren veranderde in Tilburg aan zee, Tillylake of Tilburg sur mer, zo maar wat namen die ik voorbij zag komen, lag er voor me een receptje uit de Margriet. Het blad dat mijn oma al las wat dan weer niet impliceert dat het een tijdschrift voor dames op leeftijd is. Voor ik verstrikt raak in omschrijvingen wat dat 'op leeftijd' weer mag betekenen vertel ik liever dat onze tuin in een mum van tijd veranderde in een golvende, deinende massa water. Enigszins angstvallig keek ik door de tuindeuren naar het terras of het water niet stiekempjes ons huis probeerde binnen te dringen.
Gelukkig viel het bij ons mee maar elders in de stad stonden huizen en kelders wel blank. Automobilisten strandden in tunneltjes, een parkeergarage onder een appartementencomplex liep helemaal vol. Bizar!
Of het zo gepland was bekeek ik een venkelschuitje met kruidenpuree. Handig zo'n schuitje, er dobberden heel wat rond op de Tilburgse straten. Toepasselijker kon bijna niet.

Het was ook weer eens zo'n dag dat het vuur met een gerust hart aan kon. Best lekker hoor na al die hoogzomerse gerechten met minieme inspanning.
En venkel he, een heerlijke groente is het en ik moet eerlijk zeggen dat ik het wel een beetje herontdekt heb. Jaren lang kwam het amper op tafel. Een 'vergeten groente' in huize Eetlust.
Maar het is in volle glorie terug op onze eettafel.

In het receptje van de Margriet wordt gorgonzola gebruikt, verrukkelijk ware het niet dat ik die kaas en alle kazen met maar een zweem van blauw aan de husband niet kan slijten. Vervangen we het toch gewoon door kruidenkaas. Zo simpel is dat. Houd je niet van kaas? Laat lekker weg, het zal zeker niet minder smaken.
Zoals gewoonlijk heb ik her en der wat veranderd maar dat mag de pret niet drukken.

Je hebt nodig voor 2 personen:

1 venkelknol - 400 gram kruimige aardappels - 75 gram rucola - 3 el fijn geknipte bieslook - 1 el gescheurde blaadjes basilicum - zout en peper - melk - 1 el smeuïge kruidenkaas - 1 el geraspte Parmezaan

Zo maak je het:

Zet de venkelknol recht neer en snijd het vanaf de steelaanzet door. Snijd nu voorzichtig het binnenste eruit zodat je twee bootjes hebt. Verwijder ook een stukje van het kontje.
Het binnenste hak je fijn.

Schil de aardappels, verdeel in ongeveer even grote stukken en kook ze gaar. Voeg vijf minuten voor de aardappels klaar zijn de fijngehakte venkel toe.
In een andere pan kook je de twee schuitjes beetgaar in een minuut of tien. Laat ze op hun kop uitlekken.

Giet de aardappels met de venkelstukjes voorzichtig af om te voorkomen dat je venkel in de gootsteen verdwijnt. Laat even uitstomen.
Stamp er een puree van met een  scheutje melk.
Roer de kruidenkaas plus Parmezaan erdoor en voeg vervolgens bieslook, basilicum en gescheurde rucola toe. Breng op smaak met zout en peper. Nog even doorwarmen.
Schep tot slot in de venkelschuitjes.

Smaakt heerlijk bij een stukje vis.

Bron van inspiratie : Margriet nummer 31/-2014

Brandada de bacalao fresco con hinojo (Brandade met verse kabeljauw en venkel)

Geen foodblogswap deze keer maar wel op bezoek bij een andere blogger. Bij Didi van Bijzonder Spaans. Ze maakt ook uitstapjes naar andere contreien maar het gros van haar recepten is natuurlijk Spaans getint. Anders noem je je blog ook niet Bijzonder Spaans. Een must see voor Spanjegangers. Voor iedereen eigenlijk. Zo'n stoofpotje met inktvis en garnaaltjes in vermouth bijvoorbeeld klinkt toch heel verleidelijk of wat te denken van albondigas de salmón. Bollitos dulces con canela, het zingt  net wat gezelliger dan zoete kaneelbroodjes. Afijn, zo kan ik nog wel even doorgaan.

Behalve dat ze verzot is op koken runt Didi een geweldige B&B in Amsterdam. Zelf heb ik er nog niet geslapen maar ik heb haar inmiddels een paar keer ontmoet en neem maar van mij aan dat je geweldig in de watten wordt gelegd. Alsof dat nog niet genoeg is, heeft deze dame ook een webshop met hoe kan het ook anders Spaanse producten. Bezig bijtje!

Hier wordt weinig uit dit Zuid-Europese land gekookt. Tijd om daar eens verandering te brengen. Net als alle andere kookliefhebbers heb ik een waslijst aan gerechten die ik ooit wil maken. De lijst wordt langer en langer en ik vrees dat ik het nooit van mijn leven afgevinkt krijg.
Ook Didi is er op vertegenwoordigd met diverse recepten. Bij veel nieuwe posts van haar roep ik enthousiast "Ja die ga ik maken".  Tijd om het maar eens in te lossen.

Te beginnen met deze brandade van verse kabeljauw en venkel.
Meestal wordt brandade gemaakt met stokvis. Al dan niet met aardappels. Iedere streek heeft zijn eigen variant en natuurlijk claimt iedereen de enige echte brandade te maken. Slagroom gaat erdoor en een goede scheut olijfolie. Vervolgens smeuïg prakken.

In plaats van stokvis  ging Didi gelukkig  met verse kabeljauw aan de slag want ook ik heb niks met stokvis. Vroeger lag er bij ons thuis wel eens zo'n geval te weken in melk en daarna mocht ik fijn helpen bij het uit elkaar plukken. Wat een snertwerk. In mijn eigen huis is er nog nooit een stokvis over de drempel gekomen.

Geef er stokbrood of ander brood bij, schep er lekker wat van deze puree op en voor een extra touch een paar druppels olijfolie. Dit laatste is niet verplicht maar ik ben gewoon dol op fruitige olijfolie.

Deze hoeveelheid is voldoende voor vier personen.

Je hebt nodig:

 600 gram kabeljauwfilet - 1 venkel - 1 bol knoflook - 600 gram aardappels -  100 ml slagroom - 50 ml olijfolie - 2 el gehakte peterselie - 2 el paneermeel - 25 gram roomboter - 1/4 blokje groentebouillon -peper en zout.

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 180 graden.

Pak de bol knoflook in zijn geheel met een paar drupjes olijfolie  in aluminiumfolie en pof het 30 à 40 minuten in de oven tot de tenen zacht zijn. Haal de knoflook uit de oven.

Verwarm de oven nu verder door tot een temperatuur van 200 graden.

Snijd de venkelknol in kleine stukjes en kook het beetgaar in niet al teveel water met het 1/4 blokje groentebouillon. Giet af en spoel het koud zodat het niet verder gaart. Laat uitlekken.

Breng in een andere pan water aan de kook, zet het vuur lager en zorg ervoor dat het water net onder het kookpunt blijft. Pocheer hierin de vis in een kleine 10 minuten gaar. Vis het er met een schuimspaan uit. Laat uitlekken en een beetje afkoelen.
Pluk de vis vervolgens uit elkaar in kleine stukjes.

Schil de aardappels en kook ze gaar. Giet ze af en prak het met een vork korrelig. Verwarm ondertussen de olijfolie maar zorg ervoor dat het niet gaat koken.
Meng de slagroom door de aardappels. Knijp drie teentjes knoflook uit en meng het er ook door samen met de venkel, stukjes vis en gehakte peterselie.

Schenk nu langzaam de warme olijfolie erbij en meng het goed. Op smaak brengen met zout en peper naar smaak.

Verdeel deze massa over een ovenschaal, bestrooi met paneermeel en leg er klontjes boter op.
Bak het nu 20 minuten in de oven tot de bovenkant een mooi korstje heeft.

Heerlijk met brood dus maar geef er ook nog een groene salade bij.

Gracias Didi voor dit heerlijke recept. We hebben echt gesmuld. Omdat wij vaak maar met zijn 2-en zijn heb ik de puree verdeeld over 2 schaaltjes. Eén ervan verhuist vandaag naar dochterlief die het helemaal niet erg vond dat moeder nog wat over had. Het andere schaaltje ging schoon op.

Bron Recept : Bijzonder Spaans

Kip met venkel, rode ui, courgette en grapefruit

Nou die eerste Koningsdag hebben we goed ingeluid.  Aan die naam moet ik nog steeds wennen hoor net als aan de datum. Dat merkte ik vorige week op de markt wel. 'Volgende week geen markt he' zei Teresa terwijl ze me de ham en worstjes van Bonte Bentheimer varken overhandigde. Ik keek waarschijnlijk nogal glazig waarop ze me maar even op weg hielp. Ah op die fiets. Echt nog he-le-maal niet in mijn systeem.
Koningsdag dus. Hier in Tilburg werd Koninginnedag de avond ervoor altijd jubelend ingezet tijdens Tilburg Zingt. Met die traditie is uiteraard niet gebroken. Met duizenden mensen zingen of liever gezegd kwelen heeft echt iets lolligs. We voegen ons er al een paar jaar met plezier tussen mits het weer niet al te slecht is. Eén keer zijn we zo gigantisch zeiknat geregend dat we na bui nummer drie  richting kroeg sopten.

Van tevoren hapje eten werd er geopperd. Hoef je geen twee keer te zeggen natuurlijk. Maar waar? Rondom de Oude Markt viel er niks te reserveren aangezien op dertig stappen afstand het zingfestijn plaats zou vinden. De Spaarbank appte vriendin M. Goed plan, gewoon een gezellig stadscafé, niet te moeilijk, prima locatie voor een ongecompliceerde maaltijd met als bonus de heerlijke tuin. Dat werd buiten eten!
Al keuvelend verorberden we zalm met rauwe aspergesalade en een niet zo heel gezonde noordzeeschotel. Vis is toch gezond? Jazeker mits de zwemmertjes niet allemaal uit de frituur komen. Maar dat wisten we hoor en we kozen ook nog eens bewust voor deze fritto misto di mare à la Spaarbank. Bodempje leggen :-)

Na een kop koffie togen we richting zingen. We waren niet de enigen, jee het stond hutjemutje volgepakt. We wurmden onze bevallige  posturen ertussen en voor we het wisten kwèkten we uit volle borst mee. Net carnaval. Om 12 uur eindigde het festijn met het volkslied. Nog een afzakkertje in de Stadhuisstraat om het af te leren en daarna zzzzzzzzz.

En wat heeft dit nu met kip, venkel en grapefruit te maken. Niks maar ik vond het gewoon leuk om te vertellen.

Venkel en sinaasappel zijn dikke vrienden en ook kip voelt zich heel prettig bij die twee. Waarom het zoete niet eens inruilen voor een klein bittertje was mijn gedachte. Citrusfruit heeft als fijne bijkomstigheid dat het vlees mals maakt.
Bij het opdienen wat verse stukjes grapefruit erover strooien maakt het qua frisheid helemaal af.

Voor twee personen het je nodig:

2 kippenbouten - 1 rode grapefruit -  1 grote rode ui - 1 venkel - halve courgette - 5 kleine takjes tijm - halve rode peper - peper en zout - 1/2 tl gemalen venkelzaad - 30 gram roomboter - 2 el olijfolie

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 175 graden.

Wrijf de bouten in met zout, peper en gemalen venkelzaad. Verhit boter en olie en bak het duo om en om bruin.

Snijd de venkel in dikke plakken, doe hetzelfde met de rode ui en courgette. Pepertje in keine ringetjes.
Haal de kip uit de pan en drapeer ze in een ovenschaal.
Bak in dezelfde pan fluks venkel en rode ui aan. Hooguit 2 minuutjes. Schep het over de kip en leg de courgette, tijm en rode peperringetjes erbij.

Blus het bakvet af met het sap van een halve grapefruit. Even doorroeren en over de kip plus groente gieten.
Dek af met alufolie en schuif een half uur de oven in. Verwijder dan de folie en bak nog 15 à 20 minuten. De baktijd is wel afhankelijk van je eigen oven dus check regelmatig!

Schil de andere helft van de grapefruit dik. Die witte stukjes willen we niet. Het vruchtvlees in stukjes verdelen en vlak voordat je de ovenschaal op tafel zet erover strooien.

Gebakken aardappels erbij, nog wat sla of wat ook lekker is dat laatste kwartiertje een paar gehalveerde tomaten in de ovenschaal erbij leggen.

Casarecce Siciliane met venkel, tomaat en worst

Vorige week maakte één van de vriendinnen een heerlijke venkeltaart als onderdeel van ons 'Winterwalk' diner. Weer realiseerde ik me hoezeer ik deze groente waardeer. Dat licht anijzige haal je er altijd uit. Een beetje een opschepper is het ook, want al hak je een paar plakjes ragfijn voor door een salade, hij piept er altijd bovenuit. Rauw of gestoofd of in de soep, in de wok, stukjes bij de mosselen, kom maar door!
Ook met pasta gaat het uitstekend samen plus enkele tomaten, stukjes al dan niet venkelworst, wat witte wijn en een scheutje room. Er is zo weinig voor nodig om rap een bijzonder smakelijke maaltijd op tafel te toveren.

Ook maken?
Dit heb je nodig, het is voldoende voor 3 personen:

200 gram Casarecce Siciliane of andere pasta - 1 venkelknol - 1 niet al te grote ui - 4 tomaten - 1 teentje knoflook - 3 saucijsjes of venkelworstjes - 1 glas droge witte wijn - 125 ml room - 1/2 rundvleesbouillonblokje - scheutje olijfolie - wat Parmezaanse kaas

Doen:

Verwijder de onder- en bovenkant van de venkelknol, snijd het in plakjes en vervolgens in reepjes.
Snipper de ui en knoflook. De tomaten halveren en in plakjes snijden.

Zet water op voor de pasta.

Haal de velletjes van de worstjes en bestrooi het worstvlees eventueel nog met wat gemalen venkelzaad.
Bak ze in een scheutje olijfolie terwijl je ze met een spatel of houten lepel in stukjes drukt. Zodra ze gaar zijn haal je ze uit de pan en zet het even apart.

In dezelfde pan bak je de gesneden venkel en ui op niet al te hoog vuur gedurende vijf minuten. Knoflook erbij en nog een paar minuutjes zachtjes bakken. Tomaten erbij, half bouillonblokje en afblussen met de witte wijn. Laat het nu met deksel op de pan een kwartiertje sudderen.

Ga ondertussen aan de slag met de pasta.

Na het sudderen de room erbij gieten, doorroeren en vijf minuten zachtjes laten pruttelen. De deksel hoeft nu niet op de pan. Voeg de worst weer toe, warm goed door.

Verdeel de pasta over borden, paar schepjes van de venkeltomatensaus plus worst. Beetje venkelgroen erop en paar krullen kaas.
Eet smakelijk!

Winterwalk 2014 op landgoed De Utrecht en uitrusten 'In den Bockenreyder'

Op een klein kwartiertje rijden van ons stulpje ligt Landgoed 'De Utrecht' . een gebied van zo'n 2500 hectare waar het heerlijk wandelen en fietsen is. In 1898 begon levensverzekeringsmaatschappij Utrecht met het ontginnen van de heidevelden. Zo ontstond er 1800 hectare bos en 600 hectare landbouwgrond. Daarnaast bleef er 400 hectare van het oorspronkelijke natuurgebied behouden.
Dit maakt De Utrecht heel divers. Zo loop je langs weilanden, dan door het dennenbos, doen je voeten beukenbladeren ritselen, spring je over een slootje omdat het pad toch anders loopt dan je in gedachte had, prut je door de modder en geniet je van uitbundige kleuren van de rhododendrons. Vogelgeluiden lokken je naar het ven en De Herdgang waar de Reusel meandert is immer van een sprookjesachtige pracht.
In welk seizoen je hier ook je kilometers maakt, het is altijd de moeite waard.

En aan het eind van je tocht wacht 'In den Bockenreyder' , een herberg gelegen in buurtschap Dun.
Beroemd in Tilburg en omstreken vanwege zijn flink uit de kluiten gewassen uitsmijters. Hierna hoef je voorlopig  niets meer te eten. Het bestaat al ruim tachtig jaar maar eigenlijk al veel en veel langer. Al wilde je er toen niet gezien worden, het werd bevolkt door duistere lieden, de bokkenrijders. Een stelletje boeven die misbruik maakten van de goedgelovigheid van de mensen in die tijd. Het volksgeloof wilde dat bokkenrijders geesten waren die op bokken door de lucht reden.
Tegenwoordig is er geen bok meer te bekennen, wel ezel Dries. En zeker op zondag zit het stampvol mensen. Op het grote terras is vaak geen plekje meer vrij maar gelukkig bieden staantafels uitkomst en anders zoek je maar een plekje op een boomstam of iets dergelijks. Gemoedelijk en gastvrij dat zijn ze hier. Het is net of een glas Leffe hier beter smaakt als elders.

Hier waren wij afgelopen zaterdag te vinden. Tien vrienden en vriendinnen die ieder jaar na de feestdagen een dag bij elkaar komen om te wandelen dus en natuurlijk samen te eten. Dit jaar was het weer in huize Eetlust te doen. Nadat een ieder zijn meegebrachte etenswaar op de daarvoor bestemde plekken had neergezet, er een bakske leut was gedronken vertrokken we Landgoed Utrecht waarts voor een fijne wandeling vol gebabbel en geklets.
De inspanning werd beloond met de genoemde Leffe om vervolgens weer naar Tilburg te vertrekken waar we de dag verder luister bijzetten met een glas bubbels en een rondje amuse op basis van makreel en gerookte kip van M&M. Altijd leuk om vrienden samen te zien keutelen in de keuken. Voortreffelijke combi trouwens makreel en doperwtenpuree met munt. Wat dat betreft heb ik voorlopig weer wat receptjes om hier neer te zetten.
De afdeling Houten schotelde ons een Ottolenghi creatie voor. Venkeltaart met parmezaan en kruimeldeeg. Goddelijk! Onze in België woonachtige vrienden verrasten ons met een witte gazpacho. Deze koude soep met amandelen en witte druiven straalde je zomers tegemoet.
Onze bijdrage was het stoofpotje met paprika en chorizo samen met wat rijst en een salade met rode kool, appel, wortel en nog zo wat.
Om voorts in stijl af te sluiten met waanzinnig lekker home made koffieijs en sorbet van fruit uit eigen tuin van F&J.
Wat een genot om vrienden te hebben die ook houden van koken en eten haha! Een heerlijke dag was het weer. Moe maar zeer voldaan rolden we ons bedje in.
Volgend jaar naar Waalre!

En nu willen jullie graag foto's zien he van al dat gefrats? Voor aardige plaatjes moeten we maar gaan zomerwalken, is er tenminste fatsoenlijk licht tot onze beschikking. Nu doet het alle met liefde bereidde creaties geen recht en dat vind ik ook weer zonde.

Ben je in de buurt? Houd je van wandelen?
Ga dan zeker eens naar:

'In den Bockenreyder'
Dunsedijk 3
5085 ND Esbeek

Landgoed De Utrecht

Coquilles met venkel-sinaasappelpuree

Het is weer die tijd van het jaar. Verzinnen van wat nieuwe hapjes. Nu doe ik dat wel vaker maar zo rond Kerst doen we altijd een testdagje. Sommige creaties sneuvelen of behoeven aanpassing, anderen mogen meteen blijven. Husband speelt voor proefkonijn. Een geducht proefkonijn want deze meneer is niet van alle producten en ingrediënten op deze aardbol gecharmeerd. En daar houd je dan rekening mee niet waar. Althans zo veel mogelijk.
Deze coquilles met een pureetje van venkel, sinaasappel en witte wijn mogen op de menukaart van Huize Eetlust. En als hij het zegt dan doen we dat. Nu zijn coquilles ware verwennerijtjes, kleine cadeautjes mits goed bereid. Niet te lang bakken anders worden ze taai en o jee dat is zo zonde!
De allerlekkerste aten we in Normandië waar vrienden van ons wonen. 's Ochtends gaat hij ze halen op een half uurtje rijden van hun huis, 's middags liggen ze op ons bord. Verser kun je ze bijna niet hebben. In één woord verrukkelijk!

Je kunt het serveren als voorgerechtje, voldoende voor 4 personen, maar ook als amuse. Dan kun je uiteraard meerdere mensen van een hapje voorzien.

Je hebt nodig:

12 coquilles ( ik kocht ze al ontdaan van de schelp) - 1 venkel - 1 banaansjalotje - 1 sinaasappel - 1/2 glas droge witte wijn - 1 steranijs - 75 ml room - zout en peper - boter - scheutje olijfolie

Zo maak je het:

Snijd onder - en bovenkant van de venkel plus eventueel het buitenste deel. Beetje afhankelijk van hoe het eruit ziet. Vervolgens in kleine stukjes verdelen.
Snipper de sjalot.
Verhit in een klein pannetje 25 gram roomboter en smoor hierin de sjalot tot het glazig begint te zien.
Voeg de venkel en steranijs toe en bak een paar minuten zachtjes mee. Nu de wijn erbij plus het sap van een halve sinaasappel
Dekseltje erop en zachtjes laten stoven tot de venkel gaar en zacht is. Eventueel wat water toevoegen indien het vocht teveel verdampt.
Steranijs eruit halen, die mag weg.
Giet de room erbij plus nog een extra spriets sinaasappelsap en zet de staafmixer erop.
Zelf vind ik een beetje structuur erin lekker, het hoeft wat mij betreft geen Olvarit te worden
Breng verder op smaak met wat gemalen peper en een beetje zout.

Dep de coquilles goed droog en bestrooi ze met wat zout en peper. Verhit een koekenpan met een scheutje olijfolie met wat roomboter op hoog vuur. Leg de coquilles erin en bak ze één hooguit anderhalve minuut per kant. Ze moeten stevig aanvoelen maar nog wel meegeven dan zijn ze perfect

Leg op ieder bordje drie hoopjes venkelpuree, drapeer er een coquille op. Strooi er een heel klein beetje sinaasappelrasp over en wat venkelgroen.

Dit zelfde kun je natuurlijk ook doen op een amuselepel dan met 1 dotje venkelpuree en 1 coquille.

Hartig taartje met venkel, garnalen en appel

Het kwam zo maar ter sprake. Venkel. Hoe heerlijk dat het is en hoe weinig we het relatief eten.
Het anijzige, dat goed naar voren komt bij het snijden of schaven, dat weer naar de achtergrond verdwijnt na het blancheren maar altijd blijft roepen 'Hier ben ik, joehoe!'
Venkel met sinaasappel, daar hadden we het ook over, een klassieker. Zodra je het één keer gegeten hebt weet je ook meteen waarom klassiekers klassiekers zijn. Onweerstaanbare combinatie.

Het is ook weer restjes opmaak tijd en ik had nog garnalen in de vriezer, en bladerdeeg. Een Granny Smith op de fruitschaal. Een salade met garnalen, venkel en appel is al waanzinnig lekker, laten we het maar eens in een taartje stoppen. Schot in de roos zeg!

Als je het maakt, gebruik dan rauwe garnalen. Voorgekookte worden taai en droog en daar zijn wij in ieder geval niet zo van gecharmeerd. Dan weten jullie dat.

De hoeveelheid is voldoende als hoofdgerecht voor 2 à 3 personen. Als lunch voor 4.

Je hebt nodig:
 4 plakjes bladerdeeg - ongeveer 250 gram rauwe garnalen - 1 kleine venkelknol - 1/2 zure appel  Granny Smith oid) - 1/2 el kappertjes - 200 ml crème fraîche - 2 eieren - 1 el water/witte wijn/ noilly prat/ pastis (kies maar) - peper - zout -  2 tl gedroogde dilletopjes- 1/4 tl gemalen venkelzaad - quichevorm van 22 cm

Als je diepvriesgarnalen hebt ontdooi ze en dep goed droog met keukenpapier. Leg afgedekt weg in de koelkast tot gebruik.
Snij de venkel in dunne plakjes. Breng met wat water aan de kook en kook ze 2 minuten zodat ze iets zachter zijn. Spoel af met koud water. Laat goed uitlekken, dep eventueel verder droog.

Klop de eieren los met water of 1 van de andere bovengenoemde mogelijkheden. Roer de crème fraîche erdoor. Breng op smaak met peper, zout, dilletopjes en venkelzaad.
Schil een halve appel, verwijder klokhuis en snij in dunne schijfjes.

Vet  je vorm in. Rol het bladerdeeg uit tot een ronde lap net wat groter als je vorm. Leg erin. Bedek de bodem met plakjes appel, verdeel de venkel erover en vervolgens de garnalen en de kappertjes.
Giet nu het crème fraîchemengsel erin. Frommel het overhangende deeg langs de rand van je vorm.

Schuif in een oven van 175 graden en bak gedurende 50 à 60 minuten. Exacte baktijden zijn altijd lastig aan te geven. Iedere oven werkt nu eenmaal anders. Zodra het mengsel is gestold en de randen van het deeg knapperig zijn nader je het eindpunt. Zelf laat ik het dan nog zo'n 10 minuten langer in de oven staan om er zeker van te zijn dat ook de bodem gaar is.

Variatie: Bak het taartje zonder de garnalen maar wok die even apart en verdeel ze vervolgens over het in punten gesneden taartje.
Geef er altijd nog iets van een salade bij.

Mosselen met venkel en spaanse peper

Deze schelpdieren staan in hoog aanzien in huize 'Eetlust', we eten ze jaarlijks vele malen.
Zo'n 20 jaar geleden werden wij op een terras aan de Franse kust verrast door mosselen met anijszaadjes plus een scheutje pernod, wat een explosie was dat. De kleine mosseltjes in Frankrijk waarderen wij trouwens zeer, smaakvol en sappig. Erg jammer dat je in Nederland meestal alleen de keus hebt uit large of extra large, ik meen me te herinneren dat je jaren geleden ook nog M kon kopen maar die kom ik niet meer tegen.
Er zijn variaties genoeg te verzinnen om mosselen te kruiden, deze is momenteel favoriet.

Op voor je het weet!

Je hebt nodig voor 4 personen:
4 kilo mosselen - 1 ui - 2 teentjes knoflook - 1 kleine venkelknol - 1 à 2 Spaanse pepers - 1 el gedroogde peterselie - scheutje droge witte wijn.

Zo maak je het:

• Vul de gootsteen met koud water en laat de mosselen erin glijden. Ondanks dat ze al gesorteerd zijn spoel ik ze toch altijd even.
• Snipper ui en knoflook, verwijder zaadjes uit de spaanse peper(s) en snijd in smalle stukjes.
• Snijd de achterkant van de venkelknol eraf, plus de buitenste schil, snijd in reepjes, daarna in stukjes. 
• Hussel de groente door elkaar met de gedroogde peterselie.
• Controleer de mosselen zorgvuldig! Schelpen die kapot zijn gooi je weg. Mosselen die een stukje openstaan  tik je even op de rand van de gootsteen, gaan ze dicht dan kun je ze gebruiken anders weggooien. Mosselen die wijd openstaan gooi ik sowieso weg, 9 van de 10 x zijn die niet goed. 
• Pak 2 grote pannen en vul ze ieder tot de helft met de mosselen, verdeel over iedere pan een kwart van de groentemix. Vul aan met de rest van de mosselen en verdeel de rest van de groente erover.
• Giet een klein scheutje wijn over de mosselen.
• Zet op hoog vuur, schud ze af en toe even om tot ze open zijn.
• Zet op tafel in het gezelschap van dunne frietjes of goed brood en indien gewenst een lekker sausje.
• Mosselen die na het koken nog dicht zijn... weggooien!

Penne rigate met venkel, rode ui en gerookte kip

Een heel eenvoudig gerechtje wat je al van tevoren klaar kunt maken zodat het bij thuiskomst alleen nog maar de oven in geschoven hoeft te worden. De lichte anijssmaak van venkel vind ik heerlijk en toch gebruik ik het te weinig naar mijn zin. Daar gaan we maar eens verandering in brengen.

Je hebt nodig voor 4 personen:
250 gram penne rigate - 2 kleine venkelknollen - 2 rode uien - 1/2 bakje champignons - stukje gerookte kip van ongeveer 200 gram - pakje kruidenkaas liefst zonder knoflook - 50 gram geraspte parmezaanse kaas - 1 el citroensap - scheutje olijfolie

Zo maak je het:

• Kook de pasta beetgaar in een pan met ruim kokend water en flink wat zout.
• Snijd de venkel en rode ui in dunne plakjes.
• Besprenkel de rode ui met het citroensap.
• Snijd de champignons in plakjes.
• De gerookte kip in kleine stukjes snijden.
• Verhit in een koekenpan een scheutje olijfolie en bak hierin de venkel, ui en champignons tot ze zacht zijn.
• Verwarm de oven voor op 200 graden.
• Giet de pasta af en roer er de roomkaas door. Spriets er nog wat extra citroensap over.
• Meng vervolgens de groente en stukjes kip erdoor.
• Schep alles in een ovenschaal en strooi er de geraspte parmezaanse kaas over.
• Minuutje of 20 in de oven en je kunt aan tafel.