Aziatische Barbecuesaus

Alweer juni. Ongelofelijk hoe al die maanden als zandkorrels door je vingers glippen. Nog even en we zitten weer aan de oliebollen. (Nu niet gaan overdrijven Els)
Juni, de zomer schijnt nu toch echt op reis te zijn naar onze contreien. De tuin heb ik nog niet echt hoeven sproeien dankzij alle 'zegen komt van boven'.
Nu kan ik wel een hele klaagzang gaan houden over de niet zo zonnige meimaand maar van die uurtjes zon heb ik wel optimaal genoten hoor, Met een boek in de tuin, met een schoffel in de tuin, snoeischaar en andere hoognodig tuinzaken. Ik heb me prima vermaakt.

Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat het komend weekend de geur van vers gemaaid gras vermengt wordt met opstijgende bbq-geuren.
Voor jullie heb ik een heerlijke, kleverige, kruidige Aziatische bbq-saus. Niet om op je bord te mikken en daar je vlees of vis doorheen te halen. Het is bedoeld om vlees en vis mee te bestrijken terwijl het zachtjes ligt te garen boven de gloeiende houtskooltjes. Of in je grillpan.
Maak het een dezer dagen al, schenk in een pot, sluit af en zet het lekker in de koelkast. Heb je dat alvast klaar. Het blijft ook nog eens weken goed.

Zoals je in de ingrediëntenlijst ziet gebruik ik sriracha. Wij beginnen een verslaving aan dat spul te ontwikkelen. Sriracha is een pittige chilisaus. Veel pepers dus, maar ook suiker, knoflook, water en azijn. En met pittig bedoel ik echt pittig. Hot, vlammend. Maar niet vervelend heet. Heerlijk op een spiegelei, doe wat druppels door de mayonaise, gebruik het in marinades en sauzen,  Het is te koop in diverse smaken en gradaties van pittigheid bij de toko, online en ik denk ook wel bij de meeste supermarkten. De Jumbo heeft het in ieder geval.
Zelf maken is ook niet zo moeilijk. Zodra over een paar maanden mijn pepers weer vrolijk bungelen ga ik er mee aan de slag. Nog even geduld dus :-)

Je hebt nodig:

150 ml sojasaus (geen ketjap dus) - 50 ml water - 120 gram lichtbruine basterdsuiker - 50 ml mirin - 2 el rijstwijn azijn (andere azijn mag ook) - 2 el sesamolie - 3 gedroogde pepers - 5 cm gember - 3 teentjes knoflook - 2 el sriracha - 1 el gembersiroop - 1/4 tl gemalen zwarte peper - 2 lenteuitjes - 2 el maïzena - 2 el water.

Zo maak je het:

Giet sojasaus, mirin, rijstwijnazijn, 50 ml water, sesamolie, sriracha en gembersiroop in een pan.
Hak de lenteui heel fijn en voeg  toe.
Rasp de gember en knoflook. Mik het erbij samen met zwarte peper en verkruimelde pepers.

Zoals je weet zit het mond verbrandende gedeelte van de pepers in de zaden en zaadlijsten. Ben je niet zo pittig ingesteld, schudt dan de zaadjes eruit. Scheelt een hoop. Of pak 1 peper met zaadjes en 2 zonder. Gewoon even aanpassen aan je eigen smaak.

Roer alles door elkaar en breng het aan de kook. Laat 5 minuten zachtjes sudderen.
Maak van de maïzena en de twee eetlepels water een papje.
Giet het erbij en roer tot een gebonden saus ontstaat. Zodra de saus op de achterkant van een lepel blijft plakken is het goed.
Vuur uit en af laten koelen om het vervolgens over te schenken in een pot.

Dat is het. Lekker simpel he. Waarom gebruik ik in dit geval maïzena en laat ik de saus niet al sudderend indikken tot de gewenste dikte?
De smaak wordt dan veel te heftig en het zout gaat overheersen. Door de suiker krijg je dan eerder een stroop in plaats van een saus. Vandaar dus.

Gebruik de saus zoals gezegd om vlees, vis of groente mee te bestrijken tijdens het grillen, bakken, braden.
Spareribliefhebbers, jullie moeten ja echt moeten dit proberen met die heerlijk malse ribbetjes!

Dip van paprika olijven kappertjes en Parmezaanse kaas

Het maken van deze dip is een fluitje van een cent. Alleen even wat snijden en alles in de blender mikken of je staafmixer gebruiken. Handig. Behalve dippen valt het ook prima te smeren.
Smaakt ook uitstekend bij gegrilde kip kan ik je vertellen.

Ons voornemen was om gisteren weer heerlijk aan de asperges te gaan maar gezien de prijzen besloten we nog een weekje te wachten. De aftrap van het seizoen is immers net geweest en vorige week hadden we de mazzel wel enigszins betaalbaar wit goud te vinden. Niet moeders mooiste dat zeg ik er eerlijk bij maar ze smaakten er niet minder om!
Plan omgezet naar tapas. Als kleine beloning voor ons harde werken gisteren.
Terwijl husband boven een schilderskwast hanteerde, spitte ik een stuk tuin om, schoffelde en wiedde en dook vervolgens de keuken in.

Daar pakte ik:

1 rode paprika - 15 groene ontpitte olijven - 1 el kappertjes - 1/4 tl gedroogde oregano - 1/4 tl gedroogde basilicum - 2 el olijfolie - mespuntje cayennepeper - mespuntje chilipoeder - peper en zout - en raspte 40 gram Parmezaanse kaas

Halveer de paprika en verwijder zaadjes en zaadlijsten. Snijd  de paprika in stukjes evenals de olijven.  Mik alle ingrediënten behalve peper en zout in de blender en maak er een homogeen geheel van.

Klaar. Nu nog even proeven en besluiten of je  wat zout en peper toe wil voegen.

Het recept is niet van mij hoor. Die eer komt Madam Confituur toe, je vindt dit en vele andere lekkernijen in 'Madam Confituur, een perfecte dag".
Ik heb het ietsepietsie aangepast. Ze heeft trouwens ook een blog, de moeite waard om eens te bekijken. Zeker als je dol op jam, gelei en dat soort zaken bent. Genoeg inspiratie te vinden!

Eenvoudige salade van sperziebonen en ui met mosterddressing

Sperziebonen staan met de regelmaat van de klok bij ons op tafel. Dat is altijd zo geweest, ook vroeger al toen ik nog gewoon bij mijn ouders woonde. Mijn opa, je weet wel die met die enorme moestuin, voorzag ons van zakken vol sperzie - en tuinbonen. En mijn tante en zijn zussen en broers en de halve buurt vrees ik.Fijn hoor zo'n hobby. Het resulteerde wel in wat gezucht aan onze zijde. Alweer bonen.
Ik verdenk mijn moeder ervan dat zij de buren ook gul voorzag van haar vaders goede gaven. Er viel met ons drietjes ook niet tegenop te eten.
Opa en oma ja die aten gewoon wat de moestuin gedurende de seizoenen schonk. Tegenwoordig weer heel hip en trendy. Nu is het aanbod ook wel een stuk groter of beter gezegd, opa zaaide gewoon wat hij weer van thuis kende en voor nieuwerwetse fratsen was niet veel plaats. Twee keer per jaar naar 'De Chinees' was al vreselijk exotisch.
Je begrijpt, er is een tijd geweest dat die bonen me behoorlijk de neus uit kwamen maar met het verstrijken van de jaren verdween ook de aversie.
I love beans! Grote, kleine, dikke, dunne, ronde, platte, bruine, witte, rode, groene, you name it, ik eet het.

Mag ik jullie even voorstellen aan mijn opa in zijn jonge jaren? Toen al bezig met  de bonenpluk.

Zo zie je maar, het heeft er altijd in gezeten.Om opa's grote voorliefde voor sperziebonen te eren nu een salade met deze knapperige jongens. Dat moet ik oma toch wel nageven, waar ze spruiten steevast tot een afgrijselijke papperige substantie wist te koken plus een zalige nasudder van een uur of twee op de kachel waren haar sperziebonen altijd precies goed.

Je hebt nodig:

400 gram sperziebonen - 1 flinke ui - spriet of 10 bieslook - 2 el gehakte peterselie - paar takjes bonenkruid - 3 lenteuitjes - 1/2 el kappertjes -2 el rode wijnazijn - 1/2 el grove mosterd - 5 el olijfolie - zwarte peper.

Zo maak je het:

Maak de boontjes schoon door de uiteindjes eraf te snijden en eventuele draden mee te trekken.
Kook ze samen met een takje of drie bonenkruid beetgaar, spoel z daarna af in een vergiet en laat uitlekken.
Snijd de ui in flinterdunne plakken en de lenteuitjes in ringetjes.
Klop een dressing van de rode wijnazijn, mosterd, olijfolie en wat zwarte peper.

Vermeng de uitgelekte sperziebonen in een schaal met de ui, lenteui, kappertjes, 1 el peterselie, de helft van de bieslook en 3/4 van de dressing.
Hussel lekker door elkaar. Strooi de rest van de peterselie en de bieslook erover en verdeel de overgebleven dressing over de salade.
Laat een kwartiertje intrekken.

Smaakt heerlijk bij gekookte of gebakken piepers. Misstaat ook zeker niet als bijgerecht bij een bbq.

Relish van rode paprika, rode ui en rode peper

Steek de handjes maar op. Wie heeft er de afgelopen dagen lustig gebarbecued? Spiezen gedraaid, garnalen gemarineerd, groente een charmant streepje gegeven?
Wij niet. Te warm om de bbq te ontvlammen en dat terwijl we zondag met een heel stel bij elkaar waren en het eigenlijk een  prima gelegenheid was. Komt vast nog wel een keer deze zomer. Je leest het al, echt fanatieke stokers zijn we niet.
Maandag maakte ik kipspiesjes, gewoon in de grillpan dus. Zoon besloot naar aanleiding van de pikzwarte lucht boven Tilburg, neergutsende hemelwater, zomerse kanonslagen en berichten uit andere Brabantse plaatsen een dag later Nijmegenwaarts te gaan. Ook met eventuele calamiteiten op het spoor in het achterhoofd. Niet geheel onverstandig en ach die kipspiesjes zijn ook wel heel verleidelijk.
Wonder boven wonder konden we in de tuin eten al dwaalden onze blikken bedenkelijk naar boven. Voor de derde keer die dag balden wolken samen en we voelden bijna letterlijk de bui wel hangen.
Net klaar en nog verzonken in een gesprek vielen er spatjes. Die spatjes werden razendsnel volwassen kan ik je zeggen. Rap afruimen en een sprintje naar binnen trekken.

Deze frisse relish had perfect gepast bij die spiesjes. Maar helaas, helaas, ik kwam gisteren pas op het idee. Het smaakt trouwens ook moorddadig goed bij een hamburger of kip uit de oven. Of maak er een bruschetta van met wat tongstrelende geiten- of schapenkaas. Je mag de pot ook zo leeg lepelen.

Laat je niet afschrikken door de rode peper, je kunt het zo pittig maken als je zelf wil. Verwijder zaad voor een milde versie en... juist... sudder lekker wat zaadjes mee als je van spicy houdt.

Het is heel simpel.

Voor ongeveer 500 ml heb je nodig: 

3 rode paprika's - 3 rode uien - 2 rode Spaanse pepers - 200 ml rode wijnazijn - 85 gram suiker - 1 tl zout.

Zo maak je het:

Halveer de paprika's, verwijder de zaadlijsten en snijd de paprika's in min of meer gelijke stukjes. Zeg 1x1 cm.
Leg ze in een vergiet, strooi er zout over, mengen en laat het zo een minuut of 45 staan.

De rode uien schoonmaken, halveren en in kleine stukjes snijden. Je hoeft ze niet echt te snipperen.
Zaadjes uit de rode peper halen en maak van de peper halve ringetjes.

Paprika, ui en peper plus eventueel wat peperzaadjes mogen in een ruime pan. Giet er de wijnazijn over en breng zachtjes aan de kook. Sudder een kwartiertje. Roer er vervolgens de suiker door en blijf roeren tot de suiker is opgelost. Breng het aan de kook, zet je hittebron wat lager en laat het een half uurtje al pruttelend indikken.
Het vocht moet uiteindelijk grotendeels verdampt zijn. Blijf op het laatst goed roeren en schuiven om aanbranden te voorkomen.

Schep het in een gesteriliseerde pot. Je kunt het diezelfde dag al eten. In de koelkast ongeveer 2 maanden houdbaar.

Pittige auberginesalade van Mari Maris

Ook mensen die graag koken ontbreekt het wel eens aan inspiratie. Een tijd geleden verzuchtte ik dat op Facebook Een zekere Mari Maris reageerde met de mededeling dat ze daar wel een mouw aan wist te passen. Kom maar op! De naam zei me helemaal niks maar al snel werd me duidelijk dat Mari Maris de auteur is van ' Groentebijbel, van aardappelpuree tot zuringsoufflé' . Gelukkig begreep ze dat gezien de enorme stortvloed aan kookboeken het simpelweg niet altijd meer bij te houden is en was ze zo aardig mij het boek via haar uitgever te laten bezorgen.

En zo geschiedde dat een tijdje later een dikke pil geleverd werd boordevol groenteweetjes en recepten. Van hopscheuten met aardappel, koolraap met bleekselderij, radicchiolasagne tot roderozensaus, kapucijner-sesamkoekjes, courgetteclafoutis en eenvoudige aardappelkroketjes. Om maar even een beeld te geven.
Keurig in alfabetische volgorde. Ieder hoofdstuk begint met een stukje over de herkomst en in welk seizoen het te verkrijgen is. In welke vorm is het verkrijgbaar, vers, gedroogd, half gedroogd en waar moet je goed opletten bij het kiezen van de juiste kwaliteit. Heb je eenmaal die prachtige artisjokken bijvoorbeeld voor je neus liggen hoe verwerk je die schoonheden dan? Mari geeft ook nog tal van combinatiemogelijkheden met kruiden, kaassoorten, andere groentevrienden.
Dit is het startsein voor de duidelijk uitgewerkte recepten met veelal ook nog eens diverse serveersuggesties en andere opties. Fijn!

Al bladerend werd me duidelijk dat ik vaak wel erg weinig origineel groente verwerk. Borlottibonen samen met wat witte kool door pasta. Een zoete spinazietaart? Het zou niet in me opgekomen zijn. Bij Mari gelukkig wel maar zij is ook niet voor niets twintig jaar kok geweest voor ze besloot haar koksbuis op te bergen en zich toe te leggen op het verbouwen van groente. Beide ervaringen resulteerden in dit boek waar ze zoals ze me schreef een paar winters mee bezig is geweest.

Maar liefst 850 recepten verdeeld over 65 soorten groenten, je zult begrijpen dat het onmogelijk is om van ieder recept een foto te plaatsen. Het eindresultaat zou onhanteerbaar zijn. Daarom slechts foto's van de desbetreffende soort. Voor iedereen die een beetje kan koken hoeft dat helemaal geen bezwaar te zijn. Laat de ingrediënten spreken, sluit je ogen en laat je verbeeldingskracht en kennis zijn werk doen. Prachtig plaatje krijg je dan.

Natuurlijk moest ik aan de slag en het recept dat ik jullie geef is een pittige auberginesalade. Nu moet je weten dat de husband helemaal niet zo van aubergine houdt. Maar ja er lag nog zo'n paarse knoeperd. Voor de zekerheid frutselde ik ook nog maar een simpele groene salade in elkaar. Schept hij twee keer op van de aubergines en laat de andere praktisch aan zich voorbij gaan. Wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Deze hoeveelheid is voldoende voor 2 personen. Maak je het voor vier gebruik dan 2 aubergines maar pas op met het verdubbelen van de knoflook en rode peper. Plus 1/4 lijkt mij voldoende.

Je hebt nodig:

1 aubergine - olijfolie -  citroensap - 3/4 rode peper - 1 flinke teen knoflook - 2 el kappertjes - 2 el ontpitte groene olijven - 3 el zongedroogde tomaatjes in olie (aangezien ik die vergeten was heb ik gewone tomaat gebruikt, ook lekker!) - peper en zout

Zo maak je het:

Haal de zaadjes uit de rode peper en snipper het. Ook de knoflook fijnhakken.

Verwijder steelaanzet en kontje, mik weg. Snijd de rest in plakjes van zo'n 5 mm.
Bestrooi met zout en peper, leg de plakken in een vergiet, dek af om verkleuren tegen te gaan en laat 15 `a 20 minuten staan.

Dep ze goed droog door een twee lagen keukenpapier op je werkbank te leggen, verdeel de plakken aubergine erover, dek af met nog eens keukenpapier en druk zachtjes aan.

Verwarm een grote koekenpan, een 1/4 el olijfolie erin en verdeel het goed over de bodem. Laat goed warm worden.
Bak de plakken aubergine in porties om en om bruin en gaar. Gebruik bij iedere portie weer wat olijfolie. Je kunt natuurlijk ook een grillpan gebruiken.

Leg een aantal plakken aubergine op een schaal. Druppel er wat citroensap over. Bestrooi het met rode peper en knoflook plus een beetje zout. Maak zo laagjes tot de aubergine op is. Tot slot wat lekkere olijfolie erover. Dek de boel af en zet minimaal 6 uur weg. Mari zegt acht maar ik begon wat laat. U mag kiezen.

Tot slot de (zongedroogde)  tomaatjes in reepjes snijden en samen met de kappertjes plus in plakjes verdeelde olijven over de aubergine verdelen. Opdienen.

Grappig waar zo'n ontmoeting op je pagina toe kan leiden. Mari heeft er met haar boek voor gezorgd dat ik de komende tijd niet om groenterecepten verlegen zit. Of je nu vegetariër bent, graag een stuk vlees eet, liever een visje nuttigt, je vindt hierin altijd bijpassende groentegerechten of genoeg ideeën om eens lekker te variëren.

'Groentebijbel, van aardappelpuree tot zuringsoufflé', Mari Maris, uitgever Carrera Culinair, 4e druk januari 2014, 496 pag., gebonden. ISBN 9 789048 814886, Prijs 29,90

Dit boek is mij ter beschikking gesteld door de auteur en uitgeverij. Dit beïnvloedt niet mijn mening en waarneming.

Kruidenmix voor kip, varken en rund

In mei leggen alle vogeltjes een ei zeggen ze. Ik weet niet zo goed waar de dames merel momenteel mee bezig zijn maar in onze tuin woedt oorlog, een catfight al is die benaming niet zo kies.
Wat een stelletje krengen zeg, wild met hun vleugels slaand vliegen ze elkaar in de veren, rollebollen over de grond, een houdgreep hier en een halve wurgpoging daar.
Op de muur zitten twee zwarte gedaantes het vrouwengedoe te bekijken. Drentelen af en toe wat zenuwachtig heen en weer maar ingrijpen ho maar. Lamzakken.
Wanneer de strijd voortduurt besluiten ze zelfs een blokje om te gaan. Om twee lijken in mijn tuin te voorkomen haal ik ze maar uit elkaar. Hoogst verontwaardigd vliegen ze luid kwetterend weg. En bedankt he! Een tuin verder hoor ik nog geen minuut later verontrustende geluiden.
Heetgebakerde types. Laten ze maar eens over het nageslacht na gaan denken, keert de rust tenminste ook weerom.

Om het vuurtje toch enigszins brandend te houden ga ik het eens hebben over wat kruidenmengsels. Want ja het zomerseizoen nadert met rasse schreden. Prachtige zonnedagen hebben we al achter de rug, menig bbq is al afgestoft en weer in gebruik genomen.Nu kun je je stukkie vlees inwrijven met kant- en klare kruidenmixen maar het is veel leuker om ze zelf te maken. Het hoofdbestanddeel van die mengsels is vaak het zout. Ik stop het er ook in maar veel minder. Toevoegen kan altijd, eruit halen niet roep ik altijd heel hard.
Een belangrijk ingrediënt is vaak paprikapoeder. Cayennepeper komt terug, tijm en of oregano, knoflook, uienpoeder, daardoor lijken ze zo op het oog vaak veel op elkaar. Maar net door dat ene schepje minder of meer van het een of ander is de smaak totaal anders.

Of het te combineren is met gebakken merel heb ik nog niet uitgeprobeerd. Je zou er toch bepaalde neigingen van krijgen van zulke haaibaaien

Op dit blog vind je er sowieso al drie waarin paprikapoeder in meer of mindere mate aanwezig is. Ook in deze ontbreekt het niet. Zoek de verschillen zal ik maar zeggen :-)
Oftewel maak ze en proef. Je zult zien dat ze ondanks de overeenkomsten allevier totaal anders zijn.
En een tip; koop zo'n maatlepelsetje als op de foto. het kost amper wat en je hebt er heel veel plezier van. Zeker als je nogal eens Amerikaanse receptuur gebruikt.
Geen zin in? Dan even een eetlepel afwegen. Een tl staat voor 1/3 el.

Je hebt nodig voor deze milde mix:

Een potje of bakje met deksel - 3 el Hongaarse paprikapoeder Edelsüss - 3 el bruine basterdsuiker - 1 el zeezout - 1 el cayennepeper - 1/2 el gemalen komijn - 1/2 el gemalen witte peper - 2 tl mosterdpoeder - 2 tl uiienpoeder - 2 tl knoflookpoeder - 2 tl gedroogde tijm- 2 tl gemalen koriander - 1 tl kurkuma

Alle ingrediënten in een potje of bakje stoppen, deksel erop en een paar keer krachtig schudden.

Op een droge plaats bewaren net als je andere kruiden en het is een eeuwigheid houdbaar.
Wrijf er kip, varken of rund mee in, even intrekken en vervolgens op de bbq, grill of gewoon in de pan.
Voeg zout naar behoefte toe.
Het is erg lekker om tijdens het bakken wat honing over je vlees te druppelen.

Mijn andere rode mengsels:

Kruidig paprikamengsel en pittige chili seasoning (2 receptjes in 1 post)
Kruidenmengsel voor Candy
Shoarmakruiden

En een andere topper maar paprikapoederloos:

Cajunkruiden

Een fijne zomer alvast!

Aardappelsalade met tuinkruiden en kappertjes

Wat een fantastische zonnige dag gisteren, heel wat anders dan vandaag. Mistroostige boel hoor, wat mij betreft mogen de hemelsluizen weer dicht. Ons terras achter staat behoorlijk onder water, dadelijk moet ik een ergens op zolder verstopt opblaasbootje nog op gaan snorren.
Zo'n vaart zal het niet lopen ... hoop ik.

Gisteren was het een potje genieten. Heerlijk die deuren wagenwijd open. De bomen worden steeds groener. Ik houd van de lente, het is zo lekker fris van kleur. Alles en iedereen heeft er zin in terwijl de zomer al wat vermoeid kan ogen. Bikkelen om overeind te blijven onder blikkerende zonnestralen.
Zo ver is het nog niet. Voorjaar! Wat een stralend begin en dat gaan we maar eens inluiden met een toch al wat zomers maaltje. Om in de stemming te komen.

Een aardappelsalade boordevol groene tuinkruiden en opwekkende kappertjes. Kippetje uit de oven erbij, royaal besmeerd met barbecuesaus. Dit alles geflankeerd door nog een salade van wortel, paprika, tomaat, rucola, rettich en tuinkers. Daaaag stamppotjes, capucijners met spek en snert!

Deze hoeveelheid is voldoende voor 4 à 6 personen.

Je hebt nodig:

1 kilo vastkokende aardappels - 120 ml warme kippen- of groentenbouillon - 5 el olijfolie - 3 el witte wijnazijn - peper en zout - 2 el geknipte tuinkers - 2 el gehakte bieslook - 2 el gehakte dragon - 2 el  gescheurde basilicum - 1 el kappertjes

Zo maak je het:

Kook de aardappelen in de schil gaar.  Giet ze af en laat even afkoelen. Trek ze hun jas uit en snijd in plakken. Giet er meteen de warme kippenbouillon over. Meng het voorzichtig door elkaar.
Voeg de olijfolie en witte wijnazijn toe, husselen en verder op smaak brengen met zout en peper. Laat dit afgedekt een kwartiertje staan,
Daarna de kruiden erbij plus de kappertjes. Nogmaals voorzichtig mengen en minimaal een half uur in laten trekken.
Gewoon buiten de koelkast anders wordt het te koud en verliest het smaak.

That's all folks!

Door de hoeveelheden te vermeerderen is het prima geschikt als onderdeel van een buffet.

Barbecuesaus voor chickenwings en zo

Sauzen maken is leuk. En barbecuesaus dus ook. Ook in maart, kunnen we vast met één oog hoopvol vooruit kijken. En het hoeft echt geen dertig graden te zijn om barbecuesaus te gebruiken. We grillen allemaal wel eens een stukje vlees, schuiven rond de gourmet en aanverwante zaken.
Nu staan er op dit blog al een aantal van deze sauzen en toch geef ik deze ook want het is weer totaal anders.
Een saus die nu eens niet bedoeld is om te serveren als side dish maar om je burgers mee te besmeren terwijl ze liggen te bakken. Of kippenvleugeltjes doorheen te halen voor je ze serveert.
Barbecue chickenwings wie lust dat nu niet? Spareribs laten zich ook graag door deze saus wentelen trouwens. Net als bij de kleverige kip geldt ook hier; zorg voor een stapel servetten..
Een saus dus die warm het beste tot zijn recht komt !

Eigenlijk hoort er melasse in, een bijproduct van de productie van suiker uit suikerbieten of suikerriet. In onbewerkte toestand is het voor ons mensen niet te pruimen. Door het aan te lengen met water, daarna te laten vergisten en  tot slot de alcohol er uit te destilleren is het dat wel. Melasse is het basisingrediënt van rum om iets te noemen maar het wordt ook veelvuldig gebruikt in de fermentatie-industrie.

Melasse heb ik niet in huis en had niet zo veel zin om naar de stad te fietsen voor een potje. Zelfbescherming kun je het ook noemen aangezien er dan waarschijnlijk veel meer in de tas verdwijnt dan één potje melasse. Dus pakte ik maar gewoon suikerbietenstroop. Roeien met de riemen die je hebt.  Nog wel meer ingrediënten uit het oorspronkelijke recept ontbraken maar hee dan vervangen we het één toch gewoon door iets anders, min of meer vergelijkbaar? Voor geen gat te vangen. Wij, ja de husband spreekt ook even mee, zijn zeer te spreken over deze zoetzure beetje spicy barbecuesaus.

Je hebt nodig:

400 ml ketchup - 80 ml witte wijnazijn - 4 à  5 el suikerbietenstroop - 1 koffielepel milde paprikapoeder - 1 koffielepel chilipoeder - 1 koffielepel hot sauce - 1/2 koffielepel kaneel - 1/2 koffielepel speculaaskruiden - 1/4 koffielepel nootmuskaat - 1/2 koffielepel zout - wat versgemalen zwarte peper.

Zo maak je het:

Vermeng alle ingrediënten met elkaar in een pannetje. Verwarm het al roerende en laat het vervolgens ongeveer 20 minuten zachtjes sudderen. Roer regelmatig. Tussendoor uiteraard even proeven en eventueel extra stroop toevoegen. Zet het vuur uit en laat iets afkoelen. Schenk het in een brandschone pot, deksel erop, even op zijn kop zetten en dan weer terug. Bewaren in de koelkast.
Simpeler kan niet.

Dit deed ik er mee.

Hussel 12 kippenvleugels of meer met wat zout en peper door twee eetlepels bloem. Schud het overtollige eraf. Leg ze op een met bakpapier bekleedde bakplaat en bak een minuut of dertig in een voorverwarmde oven van 200 graden.

Haal ze uit de oven en doe in een schaal. Hussel er een eetlepel of drie van de saus door en zet ze nog een minuut of vijf terug in de oven. Gebruik je meer vleugels dan ook wat meer saus.

Ook heb ik gisteren een beenhammetje de oven in gemikt. Uit de pot schepte ik 3 eetlepels  in een klein bakje.  Regelmatig besmeren en de aanbaksels in de schaal tussendoor losroeren met een scheutje water. Het werd een supermalse beenham en lekker spicy.

We hebben onze vingers nog... nog net....

Limoen-Honingdressing (Basis)

Ineens zag ik haar. Voorzichtig fladderend langs de klimop, even uitrusten op een bloempot. Ze spreidde haar tere gele vleugels en koesterde zich in de voorjaarszon. Om weer op te stijgen en uit mijn blikveld te verdwijnen. Dag citroenvlindertje, fijne lentebode. Nagenietend stapte ik naar binnen om maar meteen een stel limoenen te grijpen.

Limoenen en citroenen heb ik altijd op voorraad. Er gaan er per week nogal wat doorheen. Zeker als ik weer eens in een Aziatische mood verkeer. Onmisbaar. Maar ook om vlees te marineren. Het wordt er lekker zacht van en neemt de frisse smaak van deze vruchten mee.
Geeft stoofpotten een extra kick, aardappels dansen de pan rond met huppelende rozemarijn, courgette juicht en vis draait zich lachend nog eens om. Kortom deze citrusvruchten zijn een must in de keuken.

Limoen is net wat kruidiger dan zijn gele neef, kan wat bitter zijn of juist neigen naar de zoete kant. Bijt in een citroen en er ontstaat vaak spontaan een duckface. Bij de limoen minder,bij mij dan. Laten we vooral niet generaliseren, smaken zijn persoonlijk, beleving ook.
Buiten dat zijn deze twee natuurlijk supergezond, boordevol vitamine C, geladen met antioxidanten. Dank je de koekoek met al die zuren dat wil wel.

Nu het er buiten zo fleurig uit begint te zien krijg je helemaal zin in lenteachtige gerechten, zomerse maaltijden. Al is het pas maart. En je weet het maart roert zijn staart, april doet wat ie wil. Nou ja zolang ze doen wat ik wil is er niks aan het handje....

Tijd voor een flinke pot dressing op basis van limoen, honing en olijfolie. Maar let op, het is niet alleen een dressing voor over je salades, gebruik het ook als marinade. Voeg een beetje toe aan je net gekookte pasta.
Vermeng met soja, vissaus, rode peper en wat geraspte knoflook om zo je kip naar Azië te laten smaken.
Een lepel door je gebakken aardappeltjes. Marineer groente en gril ze. En vergeet de garnalen niet!

Drie ingrediënten, vooruit vier door een snufje zout en je kunt eindeloos variëren door eenvoudigweg andere smaken toe te voegen. Zoals wat grove mosterd, tijm, rozemarijn,basilicum, gember, pepers, knoflook. Een scheutje sinaasappelsap is ook lekker.

Wat te doen?

Pers drie limoenen uit. Schenk in een pot .Vermeng dit met 3 à 4 eetlepels honing afhankelijk van je smaak. Giet er 75 ml extra vergine olijfolie bij. Een snufje zout. Deksel erop. Krachtig schudden. Klaar.

Bewaren in de koelkast en iedere keer eruit scheppen wat je nodig hebt. Loskloppen in een bakje en vermengen met enkele van bovenstaande suggesties. Of gewoon zo gebruiken dat kan ook natuurlijk.

Wortel en daikon in zoetzuur van rijstazijn uit Hanoi Streetfood

Een tijd geleden kreeg ik van de husband het boek 'Hanoi Streetfood. Koken & Reizen in Vietnam'. Een boek van Tom Vandenberghe en Luk Thys. Vandenberghe is gegrepen door Vietnam en de Aziatische keuken in het algemeen. Verschillende keren reisde hij af naar dit boeiende land waar hij inmiddels ook culinaire rondreizen organiseert.. Al deze reizen resulteerden in deze uitgave waarin hij je mee op pad neemt door de bruisende hoofdstad van Vietnam; Hanoi. Hanoi wordt ook wel het Parijs van Azië genoemd vanwege onder meer haar rijke verleden. Het bestaat inmiddels al meer dan duizend jaar.
Langs authentieke eettentjes, op bezoek bij mensen die hij daar heeft leren kennen en hem wegwijs maakten in deze bijzondere keuken met zijn vaak eeuwen- en eeuwenoude recepten en even zo lange tradities.
De persoonlijke verhalen en de achtergrondinformatie over de cultuur geven het boek dat stukje extra waar ik zo van houd.
Foto's ontbreken niet, niet alleen van de gerechten, ook sfeerfoto's die je een beetje een indruk geven van het (straat)leven aldaar.

Zoals de titel al verraadt heeft het een levendige streetfoodcultuur. Stalletjes en kraampjes al dan niet op een vaste plek in de stad om aldaar te genieten van bijvoorbeeld een kom pho bo, de beroemde noedelsoep.
Rijstpannenkoekjes gevuld met padddenstoelen, stoofpotje van tofoe en shiitake, gefrituurde scampikoekjes, rijstsoep met kip, het zijn zo van die gerechten die hier nog wel eens de keuken uit gaan rollen.
Achterin het boek staan allerlei adresjes voor de beste streetfood. Adresjes waarvan hij overtuigd is dat ze een lang leven beschoren zijn. Dat is handig als je toch eens in de buurt bent.

Tom Vandenberghe verdeelt de Vietnamese keuken in twee regio's. Het Noorden met zijn Chinese invloeden. Minder sterk gekruid maar daarentegen wordt er volop gebruik gemaakt van verse kruiden.
Het zonnige Zuiden profiteert door zijn klimaat van een groter aanbod aan producten. Heeft invloeden uit India en kan beschikken over veel tropische fruitsoorten. Tevens is dit de rijstschuur van Vietnam.

Vissaus is een vaak terugkerende smaakmaker. Iedereen die regelmatig deze saus gebruikt weet dat de reuk niet bepaald aangenaam is of onze westerse neuzen zijn er niet aan gewend dat kan ook.  De Romeinen maakten het overigens ook al en noemden het garum of liquamen. Een zoutvervanger is het en in combinatie met andere ingrediënten is het bijna altijd heel verfijnd. Niet overheersend, helemaal goed en in balans. Laat je dus niet weerhouden! Voor meer informatie over vissaus kun je het beste even op Aziatische- Ingrediënten.nl kijken. Sowieso de site waar je moet zijn bij vragen over de Aziatische keuken.

Vissaus komt in deze salade niet voor. Wel in de stoofpot die ik maakte. Met steranijs, rijstwijn, kaneel en tomaten. Ik ben echt een beetje verliefd geworden op de tintelende Vietnamese keuken. De rijke, volle welhaast ontploffende smaken met daar tegenover vederlichte ingelegde zoetzure groente maakt van de maaltijd een heus feest. Zo genoten hebben we van die stoofpot dat het op is. Geen foto dus voorlopig geen recept...sorry. Heb je het boek ook? Maak dan de stoofpot van rundvlees. Het staat op bladzijde 64.

Wel heb ik voor jullie de ingelegde wortel en daikon. Hier meestal te vinden onder de naam rettich. Een eenvoudig receptje waarbij het wel belangrijk is om de dunne reepjes wortel en rettich goed uit te laten lekken voor ze in een pot gaan met de vloeistof erover. Zo blijven ze namelijk lekker knapperig.
Doe dit door iedere keer een handvol van beide in een theedoek te stoppen, dicht te draaien en zo uit te knijpen. Of leg alles in een doek, vouw dicht, leg in een vergiet en zet er een zwaar gewicht op.  Laat het zo een half uurtje staan.

Je hebt nodig:

250 gram winterwortels - 250 gram rettich - 200 ml rijstazijn - 4 el suiker - 1 1/2 tl grof zout

Rasp de wortels en schil de rettich. Snijd beide julienne, in heel dunne reepjes dus. Dit kan met de hand, met je keukenmachine of met een speciale juliennesnijder. Net wat voor jou het gemakkelijkste is. Een beetje met de hand snijden is net als met de handen kneden wel zen. Niet te zen, dan snij je in je vingers.

De reepjes wortel en rettich in een kom doen en bestrooien met het zout. Laat het zo een half uurtje staan.
Daarna goed afspoelen en even uit laten lekken in een zeef of vergiet.
Nu pak je een schone keukendoek, legt er een haffeltje groente in, dichtdraaien en knijpen maar tot het zo droog mogelijk is. Of gebruik de methode die ik hierboven al beschreef.

Breng de rijstazijn met de suiker zachtjes aan de kook. Roeren tot de suiker is opgelost. Nu nog even voor 1/3  in laten koken . Af laten koelen.

Stop de uitgeknepen wortel en daikon in een gesteriliseerde pot, giet de vloeistof erover, deksel erop en hupsakee de koelkast in. Het blijft zo zeker twee weken goed.

Past bij bbqgerechten, verrukkelijk op een sandwich of eet het gewoon zo. In Vietnam gaat het onder andere op  Bánh My wat niets anders betekent dan belegd broodje en net als bij ons zijn de variaties eindeloos.

Voor Aziëliefhebbers is dit boek zeker een aanwinst. Ben je net als ik niet zo bekend met de Vietnamese keuken dan is het een mooie kennismaking.

Bron: Tom Vandenberghe & Luk Thys, Hanoi Streetfood - koken & reizen in Vietnam, 2011, Lannoo, paperback, 207 blz, isbn: 9789020997835

Op de Poolse toer met Salatka Jarzynowa

Niet alleen de gezinsleden van Huize Eetlust houden van smakelijke maaltijden, ook de diverse vrienden en familieleden. Daarom hebben wij een aantal gezellige eetclubjes. Zo wandelen we in één van de weken na Kerstmis met vier vriendenstellen om vervolgens aan de dis te schuiven, kokkerellen we weer met twee andere stellen, hebben en organiseren etentjes met nog weer anderen om eens fijn bij te praten en maken een culinair reisje om de wereld met acht neven en nichten.

Afgelopen vrijdag was het weer zover, Polen stond op de kaart. Het is iedere keer weer spannend waar we nu belanden. De hoge hoed brengt uitkomst. Na afloop schrijft iedereen een land op, vouwt het papiertje zorgvuldig op en mikt het in een bakje. Ethiopië, Griekenland, Cuba, Duitsland, Albanië, België om eens wat te noemen, we zijn er geweest.
Vervolgens worden de gangen verdeeld, vijf stellen betekent een koud en warm voorgerecht, soep, hoofdgerecht en uiteraard een dessert. Ik mocht aan de gang met een koud voorgerecht.
Polen associeer je al snel met bieten, kool in alle soorten en maten, augurken, mierikswortel, worst, haring en wodka. Medeblogger Paul Oosten van Geur van Maillard heeft nauwe banden met Polen aangezien zijn echtgenote daaruit afkomstig is. Mooie gelegenheid voor wat prangende vragen met betrekking tot mijn opdracht. Fijne suggesties rolden binnen waarvan ik er een aantal helaas meteen kon skippen. Dat krijg je wanneer je met tien mensen aan tafel zit, de één lust dat niet, de ander is daar allergisch voor, weer een ander vindt dit niet te pruimen. En daar probeer je toch wel een beetje rekening mee te houden niet waar.

Uiteindelijk is het Salatka Jarzynowa geworden, een beetje veilige keuze maar wel één waarvan ik zeker wist dat het bij iedereen in goede aarde zou vallen. Het recept vond ik op één van de Poolse sites en werkelijk jongens Google Translate heeft me weer hilarische uren bezorgd. Als je een keer uit je humeur bent is dit een echte aanrader, binnen tien minuten zit je breeduit te grijnzen.
Je kunt deze salade vergelijken met onze huzarensalade maar dan grover en zonder vlees, wel met veel ei. Dat is me ook duidelijk geworden, in Polen zijn ze gek op eieren. Als ik het goed heb begrepen worden de groenten in deze salade eerst gebruikt om een groentebouillon mee te maken. Dat riep bij mij een papperige associatie op en heb het dus aangepast naar eigen inzicht oftewel beetgaar koken.
Eén ding is zeker, ik ga het vaker maken. Ideaal als onderdeel van een buffet en  heerlijk tijdens zwoele zomerdagen.

De hoeveelheid is voldoende voor 12 à 14 personen als voorgerechtje en zeker genoeg voor minimaal zes als hoofdmaaltijd.

Ik heb gebruikt:

4 grote vastkokende aardappelen - 5 eieren - 1 grote ui - 6 waspenen - 1/2 knolselderij - 350 gram diepvries doperwten - 8 grote augurken - 5 el mayonaise - anderhalve el Dijonmosterd - 6 takjes dille - peper en zout

Zo maak je het:

Kook de aardappelen in hun schil gaar.  Spoel ze af met koud water, laat verder afkoelen, ontdoe ze vervolgens van hun jasje en snijd in kleine blokjes.
De eieren hard koken, pellen en klein snijden.
De knolselderij in niet al te dikke plakken verdelen, schillen en ook deze mogen in blokjes. Je kookt ze beetgaar, doe in een vergiet, laat er wat koud water overheen stromen om doorgaren te voorkomen en laat ze uitlekken.
De wortels schrappen en in zijn geheel eveneens beetgaar koken. Snijd ze dan in de lengte, halveer nog een keer in de lengte en maak er kleine blokjes van.
Erwtjes even snel koken, ze zijn zo gaar. Af laten koelen in een zeef of vergiet.
Ui heel fijn snipperen en de augurken in de welbekende kleine blokjes.

Vermeng de mayo met de dijonmosterd. Voor een slankere variant kun je een deel van de mayo ook vervangen door yoghurt.

Hussel alle ingrediënten voorzichtig door elkaar in een grote kom. Hak of knip de dille en meng dat er ook door. Breng op smaak met zout en peper en laat de smaken minstens zes uur intrekken.

Geef er roggebrood bij. Voor wat meer kleur vond ik het wel aardig om de salade op te dienen in een rode koolblad.

Wat aten we verder? 

De Poolse benamingen moet ik jullie even schuldig blijven maar zal eens kijken of ik ze kan achterhalen. Neven en nichten  als jullie dit lezen.....

Als warm voorgerecht kregen we verrukkelijke gevulde eitjes uit de oven. De eieren waren eerst hard gekookt, vervolgens met een scherp mes in de lengte gehalveerd waarna het ei uit de schaal werd gehaald en vermengd met diverse kruiden. De schalen weer vullen, aftoppen met kleine croutons en kaas, daarna de oven in. Heerlijk, heerlijk en meteen een geweldig idee voor Pasen.

Mijn schoonzusje en zwager maakten een soep met augurkennat als basis en noedels. Fris. lichtzuur, tevens een fijne soepje voor in de zomer. Ik ga nog even achter het recept aan, dit moeten jullie echt eens proberen al kun je je bij augurkensoep misschien niet zoveel voorstellen.

Het hoofdgerecht was een heerlijke stoof van zuurkool met poolse worst, spek, varkensvlees, tomatenpuree, karwijzaad, jeneverbessen, paprikapoeder en alles wat ik niet heb kunnen traceren met aardappelpuree. Oftewel Bigos, een jachtschotel. Iedere streek heeft zijn eigen variant. De moeite waard om vaker te maken.

En tot slot een frisse, niet al te zoete appeltaart met kruimeldeeg op Poolse wijze. Fijne afsluiter.

De volgende keer gaan we naar Zwitserland. Locatie: Huize Eetlust wat betekent dat het hoofdgerecht eind maart mijn pakkie an is. Raclette riepen ze al, kaasfondue riep dochter. Kaasfondue voor tien.... ik zie het niet voor me en volgens mij heeft Zwitserland veel meer te bieden.Weet het wel zeker trouwens.

De culinaire avonturen van dit illustere gezelschap kun je overigens volgen onder de tag NNOC (Neven Nichten Op Culireis) Onze rondreis startte al voor ik begon met dit blog dus helaas missen er wat tripjes.

Cajunkruiden zelf maken

Cajunkruiden kennen we wel toch. Dat heerlijke mengseltje van onder andere cayennepeper, knoflook, ui en tijm. Pittig maar ook weer niet té. Je kunt het kopen maar het is net zo gemakkelijk om de smaakmakers in een potje te stoppen en even te husselen. Wil je meer pit dan stop je er extra cayenne in zo simpel is het. Een ander groot voordeel van zelf mengsels maken is dat je  kunt beslissen of je er wel of geen zout in wilt stoppen. Ik maak het altijd zonder en voeg zo nodig tijdens het koken zout toe. Gelukkig is het tegenwoordig ook allemaal zoutloos te koop maar ik geef de voorkeur aan zelf doen. Net zo leuk. Maak een flinke voorraad, stop in leuke potjes en deel ze uit aan familie en vrienden als het zo uitkomt. Zelf gemaakte cadeautjes vallen altijd in de smaak.

Cajunkruiden zijn allemansvrienden.  Vlees, vis, groente, in hartig brood, strooi wat over je gebakken aardappeltjes, ze kikkeren er helemaal van op.

En zo simpel. Het enige wat je moet doen is:

1 el knoflookpoeder - 1 el uienpoeder - 2 koffielepels cayennepeper - 2 koffielepels gedroogde tijm - 1 koffielepel gedroogde oregano - 1 koffielepel gemalen zwarte peper - 1 1/2 koffielepel witte peper

in een potje stoppen en schudden. Voor meer voorraad verdubbel of verdrievoudig je eenvoudig de hoeveelheden.

Maak maar snel een potje want binnenkort krijgen jullie een recept waarin deze kruiden prominent aanwezig zijn.

Testen en Koken: Bodum Bistro Sauskom en Abrikozen-chiliglazuur à la Annabel Langbein

Er stond nog een potje op me te wachten om te testen. Een vrolijk dingetje uit het Fonq assortiment. Bodum noemt het een sauskom, daar stel ik me toch iets anders bij voor. Een marinadebeker vind ik een betere naam.
Gemaakt van RVS, kunststof en siliconen met een inhoud van een kwart liter. Het dekseltje bevat een geïntegreerde siliconen kwast. Je trekt  omhoog en je plopt het even zo gemakkelijk weer terug.Handig als je buiten kookt, komen er tenminste geen beestjes in.
Ook binnen natuurlijk te gebruiken. Geen gedoe met kwastjes die van kommetjes kukelen.
De ingrediënten voor je marinade stop je erin, deksel erop, schudden maar en tot gebruik in de koelkast zetten. Om de beker zit een siliconen handgreep zodat het tenminste niet uit je hand glipt. Handig.

Voor wat ik gemaakt heb moet je toch eerst aan de slag met het fornuis. In Annabel Langbeins boek 'Simple Pleasures' staat een recept voor chili abrikozenglazuur. Om over de ham te smeren of kip of spareribs of nou ja wat je maar lekker lijkt. Nu is er in deze tijd niet echt meer aan verse abrikozen te komen, daarnaast koop ik ze zelden aangezien ze hier in den lande meestal behoorlijk melig zijn. Geef mij de gedroogde maar!
Door het drogen is het suikergehalte al hoog dus ik heb het recept danig aangepast ook wat betreft de andere smaakmakers aangezien het anders toch meer op een gekruide abrikozenjam lijkt. Waar overigens ook niks mis mee is.

Je hebt nodig:

250 gram gedroogde abrikozen - 2 cm verse gember- 3 à 4 tenen knoflook - 3 à 4 rode pepers - 1 el sojasaus ( Kikkoman) - 2 tl vijfkruidenpoeder - zest (geraspte schil) van 1 limoen - 100 gram suiker - 300 à 350 ml water - 75 ml witte wijnazijn - zout en peper..

Zo maak je het:

Rasp de gember en hak de knoflook fijn. Halveer de pepers, haal de zaadlijsten eruit en snij fijn. Je kunt voor een pittigere variant ook wat zaadjes laten zitten. Doe alle ingrediënten behalve zout en peper in een pan en breng het zachtjes aan de kook. Temper vervolgens je hittebron en sudder tot de abrikozen zacht zijn en je ze kapot kunt duwen.
Mik alles in de blender en maak er een homogeen geheel van.  Misschien moet je nog wat water toevoegen voor extra smeuïgheid en om er minder een jammige toestand van te maken. Breng verder op smaak met wat zout en peper.
Schep het in dit geval in de Bodum sauskom en de rest in een ander potje want het past er niet allemaal in.
Zet in de koelkast tot gebruik.

Ik heb het gebruikt om spareribs mee in te kwasten. Waanzinnig lekker. Spareribs gaar ik altijd voor in een bouillon voor ze de oven ingaan, heerlijk mals zijn ze dan. Vlees wat bijna van de botjes valt zo moeten ze zijn.
Geef er bij het eten wel een stapel servetten bij.
Je kunt dit mengsel ook gebruiken om een dressing van te maken, gebruik dan ongeveer een eetlepel. Of schep er wat van in de pan als je gehaktballen maakt.

Wat over is aan glazuur in de Bodum Bistro Sauskom kun je volgens de productbeschrijving bewaren in de koelkast of zelfs met potje en al in de vriezer zetten. Ik ben daar geen voorstander van. De kwast is wel in aanraking geweest met vlees of vis en aangezien we graag gezond willen blijven doen we dat maar niet.

Deze vrolijke beker heeft een klein nadeel, de kwast komt namelijk niet helemaal tot de bodem en doordat het vast zit aan het deksel kun je het uiteraard ook niet verder naar beneden duwen.
Meestal zijn marinades zo vloeibaar als wat en om het laatste restje eruit te krijgen, hou je het gewoon schuin. Met een dikkere als deze kan dat niet dan moet je er toch even een lepel bij pakken.
Maar goed, dat is dan ook het enige wat ik kan verzinnen.
Het staat nu vrolijk te wezen in de kast en te wachten op een volgende keer.

Deze Bodum Sauskom is te koop bij Fonq voor 19,90 euro, op moment van schrijven zelfs in de aanbieding voor 16,90 en is leverbaar in verschillende kleuren.
Uiteraard vind je er een hele lijn aan producten van Bodum, van theeglazen tot broodroosters en waterkokers.

Testen en Koken: Een Weber Hamburgerpers en een 'Fonqy' Wasabiburger

De herfst is begonnen! Half Nederland schuift de bbq onder het afdak, rolt het de garage in, dekzeiltje erover en tot voorjaar 2014 maar weer!
Anderen bekijken die mooiweer stokers meewarig en schudden tongklakkend het hoofd.Verheugen zich op wat komen gaat. Gebraad aan het spit. Het stoere ouwe-jongens- krentebroodgevoel. Winterse barbecuefeesten, glühwein, donkere bieren, robuuste wijn, dikke truien en het liefst nog een fijn pak sneeuw voor de ultieme sfeer. Laat die koukleumen maar bij de kachel kruipen.

Wij koukleumen zetten gewoon de grillpan op het fornuis en dat grote gebraad schuiven we wel in de oven. Nestelen ons behaaglijk op de bank , voeten gehuld in warme slofjes, krullen ons in een plaid en verbannen het donkere buiten met het sluiten van de gordijnen.

Naast al die stamppotten met kuiltjes vol jus, suddervlees en stevige soepen gaat er zo af en toe ook best een hamburger in toch?
Een hamburger is niet gebonden aan seizoenen, een goede hamburger kan altijd!
 Fonq, dat warenhuis waar je maar blijft snuffelen, vroeg me een Weber hamburgerpers  te testen. Echt zo'n hulpje waarbij in eerste instantie de wenkbrauwen de lucht in schoten. Een mens heeft niet voor niets twee handen gekregen en als je ook nog in staat bent ze te gebruiken, heb je zo'n pers toch helemaal niet nodig.
Vlees naar wens kruiden, bal draaien, pletten tussen je handen... klaaaar!

Ik moet het toegeven, zo'n pers blijkt toch wel handig. Heeft zelfs twee maten, een kant voor burgers van 115 gram en als je het omdraait plet je burgers van 225 gram. Voor de grote burgerliefhebber.
Het kan na gebruik gewoon in de vaatwasser, de zwarte knop kan los gedraaid worden zodat alles hygiënisch schoon wordt.

Zoals je hieronder kunt zien is het echt een kwestie van gehakt erop leggen, aanduwen en je hebt in een handdruk een perfect gevormde burger. Allemaal ongeveer hetzelfde gewicht zodat alle met liefde gemaakte hamburgers ook een zelfde garingstijd hebben. Natuurlijk heb ik me niet alleen bezig gehouden met het hamburger pletten maar heb ook een heerlijk sappige burger voor je. Met wasabi en soja, beetje gember. En niet te vergeten de buitengewoon verrukkelijke hamburger buns volgens recept van Levine.

Voor 6 hamburgers heb je nodig :

600 gram biologisch rundergehakt - 1 ei - 2 el sojasaus (Kikkoman) - 1 koffielepel wasabi - 1 koffielepel gembersiroop - zout en versgemalen peper.

Roer de wasabi los met de soja en gembersiroop. Kneed dit samen met een ei en versgemalen peper goed. door het gehakt. Voeg eventueel nog wat zout toe. Soja is al zout dus voor mij hoeft het niet maar je kunt altijd een plukje gehakt snel even bakken of garen in de magnetron en vervolgens proeven of je de smaak goed vindt.

Verdeel het gehakt in 6 zoveel mogelijk gelijke ballen en vorm er met behulp van de kleine stand van de hamburgerpers burgers van. Of gebruik uiteraard je handen.

Leg ze op een bord of schaal, dek af en zet minstens een uur in de koelkast. Zo kunnen de smaken lekker intrekken.

Rooster ze op niet te hoog vuur gaar. Tijdens het grillen bestrijk ik ze lichtjes met een beetje extra sojasaus. Goed voor de smaak en zo worden ze nog sappiger.

Voor erbij:

Een salade van fijngesneden wortel, radijs en komkommer, op smaak gebracht met 2 eetlepels sushi-azijn, een drup sesamolie en paar korreltjes zout.
Wasabimayo, heel eenvoudig 4 eetlepels mayonaise vermengen met wasabi naar smaak en een ietsepietsje zout.
Rucola
Hamburgerbroodjes van Levine, echt je moet ze eens maken. Helemaal niet lastig maar neem wel de tijd. Niet om vier uur 's middags denken 'even' die broodjes te maken want dan kom je bedrogen uit. Ik heb ze overigens bestrooid met zowel witte als zwarte sesamzaadjes.

Snij de broodjes open en rooster ze op bbq, grillplaat of onder de grill van je oven. Besmeer de onderste helft met wat wasabimayo, leg er wat rucola op vervolgens de hamburger,een lik wasabimayo,  een pluk van de salade en tot slot de andere helft van het broodje.
Ook erg lekker om tijdens het eten je broodje heel snel in de soja te dippen, ik zeg het maar even.

In welk jaargetijde we ook leven, een hamburger gaat er dus altijd wel in! En of je nu alleen op warme dagen rond de bbq schuift of het juist als een uitdaging ziet onder alle weersomstandigheden buiten te koken, kijk gerust eens bij Fonq, ze bieden een mooi barbecue assortiment aan van uiteraard de barbecue zelf tot roosters, bakplaten, pannen, tangen en veel meer. Weber is present met een uitgebreide collectie. Andere merken vind je er uiteraard ook.

Ik kan me zo voorstellen dat sommigen nu denken 'Ja leuk hoor maar ik kom bij 25 graden nog wel eens terug' . Maak het je binnen lekker gemakkelijk, zet een grill- of bakplaat op tafel, doe je ogen dicht en denk aan wuivende palmen en een ruisende zee. Zomer in huis!

Daarna wel even de deur open zetten maar het gaat om het idee he.
Smakelijk!

Midden Oosters feestje met Aranka (Foodblogswap juli 2013)

Tijd voor een nieuwe foodblogswap. Wie hier vaker op bezoek komt kent het verschijnsel inmiddels vast wel. Bloggers die zich opgeven  worden gekoppeld aan een ander foodblog. Je kiest een recept, je maakt het, schiet een plaatje en schrijft een blog. Het is waanzinnig leuk om aan mee te doen. Iedere maand weer een verrassing en ook best wel spannend. Zoveel bloggers, zoveel smaken en invalshoeken. Dan is de kans aanwezig dat je uit je comfortzone wordt getrokken. Dat overkwam mij deze maand, er stond me een uitdaging te wachten.

De titel zegt het al, op bezoek bij Aranka's Kookblog en haar natriumarme recepten. Natriumarm, zoutarm, oh boy echt iets voor de husband. Een grijns kon ik moeilijk onderdrukken. Jarenlang roep ik met enige regelmaat dat de zoutpot te kwistig wordt gehanteerd. Strooien zonder proeven? Een belediging voor de kok...ik dus. Vandaar het wat vileine optrekken van de mondhoeken. Sorry echtgenoot.
Met veel genoegen struinde ik door het blog van Aranka. Het staat je vrij om recepten aan te passen maar de uitdaging om een aantal natriumarme gerechten te maken ging ik graag aan en heus niet om de man te plagen.
Want... bedenk eens waar allemaal zout in zit. Brood, bouillon, sauzen, kant en klare kruidenmengsels, koekjes, kaas, chips, vleeswaren ... en daarnaast maken we ons eten op smaak met zout. Als je vervolgens op een natriumarm dieet wordt gezet dan kun je gerust stellen dat het een hele verandering is. In denken, doen en beleving.

Drie recepten plukte ik van Aranka's blog, samen een hele maaltijd. Platbrood met gestoofde rode ui, kipspiesjes met citroen en muhammara, een saus van geroosterde paprika. Daarbij fröbelde ik zelf nog een salade in elkaar.
Hoe beviel de natriumarme maaltijd? We hebben heerlijk gegeten, echt waar. De combinatie van smaken maakten dat het gemis van zout niet zo merkbaar was. Behalve bij de kipspiesjes, dan heb je toch wel de neiging er een korreltje of wat op te strooien maar dat hebben we niet gedaan. De saus is echt zo verrukkelijk, ik zou dat met eetlepels tegelijk op kunnen eten dus die blijft. Het brood ook, door het sesamzaad en de gestoofde uien heeft het pit genoeg en je kunt daar mooi mee variëren door bijvoorbeeld eens rode peper toe te voegen of een teentje knoflook, extra kruiden door het deeg. Al met al een feestje.
De kipspiesjes blijven ook op het menu maar dan wel met een tikkeltje zout...

Van de drie recepten geef ik jullie er twee; de muhammara en de kipspiesjes. Wil je ook graag eens het platbrood met sesam, gekarameliseerde ui en tijm maken? Je vindt hier het recept op Aranka's Kookblog.
Deze keer heb ik de recepten precies gevolgd qua hoeveelheden omdat ik benieuwd was naar de samenhang van de smaken. Want tja.. zoutarm koken doe ik niet iedere dag... nooit.

Allereerst de Muhammara

Je hebt nodig:

3 rode paprika's - 70 gram geroosterde pijnboompitten - 13 gram geroosterd volkorenbrood - 1 teentje knoflook - 1/4 tl cayennepeper - 3/4 tl paprikapoeder - 1/4 tl komijnpoeder - 45 gram olijfolie extra vergine - 1 el citroensap - 2 tl granaatappelmelasse (evt te vervangen door balsamico) - 2 el tomatenpuree - zwarte peper - sesamzaad of za'atar

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op de hoogste stand. Bij mij is dat 250 graden. Zet het vervolgens op grillen.
Leg de paprika's in zijn geheel in een schaal of op een bakplaat en schuif ze onder de grill. Rooster ze tot ze zwart geblakerd zijn. Af en toe een keer omdraaien
Haal ze vervolgens uit de oven, doe ze in een plastic zak, maak dicht en laat ze zo minstens 10 minuten zitten. In ieder geval tot je ze kunt pakken zonder je handen te branden.
Trek het vel van de paprika's/ Verwijder de zaadlijsten en gooi weg, snijd de paprika's in stukken. Hoeft niet zo fijn aangezien de staafmixer nog gebruikt wordt.
Doe de paprika in een kom samen met alle andere ingrediënten behalve het sesamzaad of za'atar.
Staafmixer erop en pureren maar.
Schep over in een kom, bestrooi met sesamzaad of za'atar en zet koel weg tot gebruik.

Kipspiesjes met citroen, saffraan en boter

Deze hoeveelheid is voldoende voor 2 à 3 personen.

Je hebt nodig :
350 gram kipfilet - klein plukje saffraan - 1 ui - zwarte peper - 1 el olijfolie - sap van een halve citroen - 25 gram roomboter - verse basilicum - za'atar of chilipoeder om te bestrooien - 4 à 6 satéprikkers

Zo maak je ze:

Snij de kipfilet in blokjes. De saffraan weken in 1 1/2 el kokend water. De ui rasp je grof.
In een kom meng je de kipblokjes met het sap van een halve citroen, het saffraanwater, de geraspte ui, een eetlepel olijfolie en flink wat zwarte peper. Hussel de boel goed, dek het af  en laat het minimaal 4 uur marineren. Een hele nacht mag ook, het komt de smaak alleen maar ten goede.

Als je houten satéprikkers gebruikt, week ze dan minimaal een uur in koud water. Hierdoor verbranden ze niet op de grill of  bbq.
Rijg de kipblokjes aan de prikkers.
Smelt in een pannetje 25 gram roomboter en roer dit door de achtergebleven marinade.
Verwarm je grillpan voor en rooster de spiesjes tot ze gaar zijn. Regelmatig draaien en bestrijken met het gesmolten botermengsel.
Bestrooi ze met wat za'atar of chilipoeder, verdeel er een handje verse groene of paarse basilicum over.

Aranka, bedankt voor de heerlijke recepten en het bijbrengen van een stukje bewustzijn ten opzichte van zoutgebruik!

Ook van mijn blog werd natuurlijk gekookt. Gebakken deze keer en wel door Patricia van Pipfoods, op VrouwOnline schrijft ze over etenswaardigheden, deelt de lekkerste recepten en ontdekkingen. Nieuwsgierig wat ze van mijn blog plukte? Snel gaan kijken dan maar!

Salsa van wilde perzik en avocado

Ineens lagen ze daar, gezellig naast de aardbeien, gewoon bij mijn super. Wilde perziken. Ook bekend als wilde bosperzik, peches plattes, Paraquayos en de mooiste vind ik toch wel Spaanse kraag.
Van perziken zegt men dat ze oorspronkelijk uit China komen maar hebben via Perzië hun weg naar Europa gevonden, vandaar de naam perzik.
Deze steenvrucht groeit echter ook in Paraguay, alleen is dat de soort waar ik het vandaag over heb.
Een platte, met wit vruchtvlees. Heel sappig en smaakvol. Door Spaanse en Portugese ontdekkingsreizigers mee naar Europa genomen en zie... ook rond de Middellandse Zee bleken ze het prima naar hun zin te hebben.

Intussen keek ik naar de perziken. Mijn ervaring met perziken uit supers is niet altijd even positief, zelden eigenlijk. Harde knoepers. Of zacht zodat je hart een sprongetje maakt maar bij de eerste hap er geen sap langs je kin druipt en de meligheid de boventoon voert. Exit perzik.
Dus laat ik ze liggen en koop ze op de markt, ook niet altijd een garantie voor succes overigens. De allerlekkerste aten we ooit in Zuid-Frankrijk. Bij de stadspoort van Aigues-Mortes, een vestingstadje in de Camargue, stond een stalletje met uitsluitend perziken. De meest sappige en zoete ooit. Je at ze door een beetje krom te gaan staan anders droop het sap over je kleren. Heerlijk!

Terug naar de wilde perzik. Ik stond erbij en keek ernaar. En nam ze mee. Bleek dat even een aangename verrassing te zijn. Niks geen melige toestanden, maar een verrukkelijke zoete perzik. Na er een aantal verschalkt te hebben, stopte ik er wat in een salade en maakte ik deze salsa. In het gezelschap van een romige avocado met een pittige kick van rode peper en rode ui, een verfrissende tomaat en komkommer, ze vonden elkaar maar wat aardig en wij ook!
Denk bij salsa nu niet meteen aan saus. Het is een bijgerechtje, een fijngesneden mengseltje.
Past prima bij gegrild vlees, maar denk ook eens aan bruschetta, als vulling voor een wrap of eet het zo op als salade.

Deze hoeveelheid is als bijgerechtje voldoende voor 3 personen.

Je hebt nodig:
3 wilde perziken - 1 avocado - 1 kleine rode ui - 1 tomaat - 1/2 rode peper - 1/4 komkommer -sap van een halve limoen - peper en zout

Zo maak je het:

Ontvel de perziken, ontdoe ze van hun pitten en snij in kleine blokjes. Halveer de avocado, schep het vruchtvlees eruit en snij ook in kleine stukjes.
Verwijder zaadlijsten van rode peper en komkommer. En snij ook deze twee fijn, samen met de tomaat en rode ui. Hussel in een kom, knijp de limoen er bovenuit. Bestrooi met zout en peper. Omscheppen en koel wegzetten tot gebruik.
Avocado verkleurt snel zoals jullie weten, het limoensap houdt het wel even tegen maar geen uren. 

Kun je nu geen wilde perziken krijgen, gewoon vervangen door de meer gangbare gele of witte perzik. Maar daar waren jullie vast ook al zelf opgekomen!

Brood met oregano en gruyère

Maaltijdsalade, bbq, zomerse soepjes , kleine hapjes in de vorm van mezze of tapas, ideaal allemaal met dit prachtige weer. De stokbroden vliegen de ovens, bakkerijen  en supermarkten uit. Heerlijk hoor maar net als met alles is een beetje variatie ook niet weg.
Dit hartige brood vind ik een welkome aanvulling en met de kruiden kun je ook variëren, in plaats van kaas bak je een keer spekjes uit die je goed uit laat lekken op een stuk keukenpapier en vervolgens door het deeg kneed. Laat je alleen niet verleiden om de hoeveelheid 'droge' ingrediënten fors te vergroten want dan is de kans op mislukken aanwezig. Het gaat altijd om die balans he ...

Je hebt nodig voor 1 broodje:

310 gram tarwebloem - 195 ml water (lauwwarm) - 1/2 zakje droge gist = 3 1/2 gram - 4 gram zout - 50 gram fijn geraspte gruyère - 1 flinke el gedroogde oregano - bloem om te bestuiven.

Zo maak je het:
 Zeef de bloem boven een kom. Meng de gedroogde oregano erdoor.
Maak een klein kuiltje in het midden en strooi de gist er in.
Giet het water erbij. Kneed gedurende 5 minuten en voeg dan het zout toe. Kneed nog eens 10 minuten tot je een soepel  deeg hebt. Het zal nog iets vochtig zijn.
Kneed nu de geraspte kaas erdoor, net zolang tot het deeg elastisch is. Dit zal slechts een minuut of 2 in beslag nemen.
Maak er een bal van.

Vet een kom in met een klein beetje olie. Leg de bal erin en draai het 1x om.
Dek af met ingevet plastic folie en laat een uurtje rijzen, in ieder geval tot de omvang in volume is verdubbeld.
Druk de lucht uit het deeg, doorslaan noemen we dat.
Maak er een stevige bal van door met je handen de onderkant onder het deeg te vouwen en naar je toe te trekken.
Leg de bal op een bakplaat, dek af met ingevet plastic folie en laat nog een half uurtje rijzen of tot het in volume is verdubbeld.

Verwarm de oven voor op 220 graden.
Zodra het deeg klaar is met rijzen, besprenkel je het met een paar druppels water, bestrooi je het met een klein beetje bloem en mag het d eoven in.
Bak 10 minuten op 220 graden. Verlaag de temperatuur vervolgens naar 180 graden en bak nog een minuut of tien à vijftien.
Het brood is klaar zodra het hol klinkt als je op de onderkant klopt.
Laat het afkoelen op een rooster.

Een broodje als dit is ook leuk om weg te geven. Dat deed ik namelijk het afgelopen weekend. Samen met vrienden maakten we een picknickdoos voor de jarige vrienden. We stopten er van alles in, tot panamahoedjes voor hem en voor haar aan toe. Kunnen ze de komende weken in Frankrijk onder een schaduwrijke boom lekker dutten, een puzzeltje maken, een glaasje bubbels drinken, het brood dippen in de prachtige olijfolie die vriendin er voor hen nog bijstopte.
Een beter vakantiegevoel is er toch niet :)

Zacht gestoofde sjalotjes met honing en balsamico

Sjalotjes, je hebt ze in vele soorten en maten, van klein tot het formaat halve ui, langwerpig, in verschillende kleuren. De smaak is vaak wat minder overheersend dan die van uien, het jankgehalte tijdens het schoonmaken daarentegen vaak weer een stuk hoger.
Als je een sjalotje van zijn velletje ontdoet zie je dat er al twee of meerdere segmenten zitten, dat komt doordat de sjalot tijdens zijn ontwikkeling scheuten vormt. De plant van een ui vormt één bol.

Met slechts vier ingrediënten en een beetje tijd maak je deze overheerlijke sjalotjes. De jus blijft dun, al kun je het iets in laten dikken door de laatste tien minuten de deksel van de pan te halen.De volgende dag kun je ze ook koud eten of lauw. Gebruik wat van de overgebleven jus als basis voor een dressing, lekker door de sla. Of eet ze zo op. En wat te denken als bijgerechtje bij de bbq?
Wij aten ze gisteren warm met een sappig gegrilde kipfilet, we hebben nog net al onze vingers.

Dit heb je nodig voor 4 personen:

250 gram sjalotjes - klein scheutje olijfolie - 2 koffielepels honing - 2 el balsamico azijn - 200 ml kippen- of groentebouillon.

Zo maak je ze:

Maak de sjalotjes schoon en haal de segmenten los. Afhankelijk van de grootte van de sjalotjes halveer je ze nog een keer.
Verwarm een beetje olijfolie in een koekenpan en doe de sjalotjes erbij. Fruit ze een minuut of 2 op laag vuur. De honing mag erbij en schep het goed om.
Na wederom een minuut of twee, de honing begint zacht te bubbelen, giet je de azijn erbij, husselen en tot slot de bouillon erbij gieten en weer even roeren.
Nu gaat er een deksel op de pan. Stoof heel zachtjes, zeker een half uur. En het mag niet koken dus zet er eventueel een plaatje onder.

Grill in de tussentijd kipfilet, drapeer er vervolgens wat sjalotjes op en lepel de jus erover, geef de rest er apart bij. Smaakt ook uitstekend bij rosbief, biefstuk, ook een gehaktbal wordt er vast vrolijk van.
Denk er ook eens aan om het als onderdeel van allerlei lekkere hapjes te serveren, kun je fijn brood in de jus dippen.

P.S.: Na het publiceren werd ik getipt. Op de site van MergenMetz kun je een heel interessant artikel vinden over de geschiedenis en eigenschappen van de sjalot. De moeite waard om te lezen!

Superburger 'Eetlust'

Ben zo vrij om dit broodje hamburger gewoon naar mezelf te vernoemen. Daar is moed voor nodig, ik weet het want wat als jullie het echt niet te hachelen vinden dan sta je behoorlijk te kijken. Of te kijk, nog erger.
De kritische broodjesman alhier waardeerde het gelukkig hogelijk en daar doe je het in eerste instantie voor. Liefde en magen en zo.
Ik schrijf 'broodje' , maak er maar brood van. Een dik belegde Italiaanse bol schuif je niet 1,2,3 je mond in, althans ik niet. Mes en vork zijn geboden, een servet is ook handig. Qua bereiding; je moet er wat door doen maar dan heb je ook wat! En eetlust heb je inderdaad wel nodig dus de naam klopt sowieso :)

Dit heb je nodig voor 2 personen:
2 Italiaanse bollen - 2 hamburgers van 125 gram p.s. (zelf gemaakt of zelf gekocht) - 4 plakjes bacon -1 rode en 1 groene paprika - 1 rode ui - 1 tomaat - 1/2 rode peper - 4 teentjes knoflook - 1/2 bosje radijs - stuk of 10 kleine augurkjes (cornichons) - 1/2 avocado - 10 sprieten bieslook - aantal blaadjes kropsla - 2 el mayonaise - olijfolie - 2 koffielepels honing - 2 koffielepels appelciderazijn of witte wijnazijn - peper en zout

Zo maak je het:

De paprika's halveren en de zaadlijsten verwijderen, vervolgens in dunne plakjes snijden.
Twee teentjes knoflook snipperen. Ontdoe de peper eveneens van zijn zaadjes en snij fijn.Verhit een scheutje olijfolie. Bak hierin de paprika met de rode peper een aantal minuten, voeg dan pas de knoflook toe en schep het goed om. Laat eventjes zachtjes bakken.
Voeg honing en azijn toe, breng op smaak met wat zout en peper, hussel de boel en stoof tot de paprika zacht is maar nog wel een bite heeft. Laten we zeggen een minuut of 10. Daarna mag het vuur uit.

Voor de saus snipper je de rode ui. Tomaat, augurkjes, radijs en de andere 2 teentjes knoflook heel fijnsnijden. Halveer de avocado, schep het vruchtvlees eruit en snij eveneens fijn. Schep alles in een kom en vermeng met 2 el mayonaise. en fijngeknipte bieslook Verder op smaak brengen met zout en peper.

Warm de oven voor op 200 graden.

Verhit een grillpan, een gewone koekenpan kan natuurlijk ook, en grill de hamburgers gaar. Zelf smeer ik ze altijd in met wat Hickory bbqsaus ( in ieder geval te koop bij de Jumbo)  en deze keer heb ik dat gedaan met de onlangs gemaakte bbqsaus 'Texas'. Hierdoor heb ik altijd sappige hamburgers en verder moet je ze niet te hard grillen, rustig aan dat komt het eindresultaat alleen maar ten goede. Hetzelfde geldt als ze je ze op de bbq legt.
In deze zelfde pan bak je de bacon op het laatst mee tot het krokant is, laat even uitdruipen op wat keukenpapier.

Snij de bollen doormidden en besmeer met een beetje olijfolie, bestrooi met een klein beetje peper en zout en schuif ze in de inmiddels voorverwarmde oven tot ze krokant zijn.
Beleg de onderste helft vervolgens met sla, schep er flink wat van de saus op, vlij daar een hamburger op. Verdeel de gestoofde paprika erover en eindig met de bacon.

Succes met eten!

Waarschijnlijk blijft er wat paprika over. In een afgesloten bakje kun je het best een paar dagen bewaren. Gebruik het in een salade of eet het op toast dat vind ik namelijk ook erg lekker.

BBQsaus 'Texas'

Als er 1 ding is wat je vandaag uit je hoofd laat dan is het wel de bbq aansteken. Wat een druilerige toestanden buiten. Wel goed voor de tuin, voor alles wat momenteel al zo hard groeit en bloeit en hier houd ik me dan maar aan vast.
Gelukkig ben je niet gebonden aan zomers weer om te genieten van  bbqsauzen. Een (vega)hamburger, steak, spiesje met kip kun je ook uitstekend binnenshuis grillen en daarnaast kun je deze saus ook gebruiken om te marineren of gebruik een lepel of wat bij het roerbakken. Alhoewel de azijn een frisse tegenhanger vormt is het  een vurig typje, daar moet je wel van  houden vandaar dat ik het nu maar even vertel. Kijk anders of de zoetzure variant iets voor je is.

Diverse recepten van deze BBQsaus uit Texas zijn overal op het wereldwijde web te vinden, waaronder natuurlijk weer op Pinterest. Ik heb het wel aangepast en omgezet van cups naar de voor ons gangbare maten. In de originele recepten wordt erg veel boter gebruikt en in plaats van het blik tomatenstukjes gebruikt men daar voornamelijk ketchup.
 Probeer het eens, bij ons is het door de ballotagecommissie gekomen.Waarbij dochterlief opmerkte: "Pieuw, pittig ding."

Voor 300 ml (1 pot) saus:

1 blik tomatenstukjes - 120 ml witte wijnazijn -120 ml water -  1 ui - 3 stengels bleekselderij - 3 el worcestershire - 2 el pittige mosterd (Dijon bijvoorbeeld) - 2 el honing - 2 teentjes knoflook - 1 el paprikapoeder - 2 tl chilipoeder - 1 groentebouillonblokje - 25 gram roomboter - zout en peper (eventueel)

Zo maak je het:

Hak de ui, bleekselderij en knoflook fijn. Het hoeft niet in keurige stukjes aangezien er straks de staafmixer doorheen gaat.
Smelt de boter in een pannetje, en fruit hierin de ui, bleekselderij en knoflook op zacht vuur een minuut of 5.
Voeg alle overige ingrediënten toe. Gebruik van het blik tomatenstukjes ook het vocht.
Roer goed door elkaar en laat het zo'n 20 minuten zachtjes inkoken. Zet er eventueel een plaatje onder.
Pureer het met de staafmixer of in de blender tot een homogene saus.Eventjes proeven, wellicht wat zout en peper erbij en kijken of je de saus dik genoeg vindt. Zo niet, nog een paar minuutjes zachtjes laten pruttelen.
Schep in een schone, gesteriliseerde pot, deksel erop, even op zijn kop zetten en vervolgens af laten koelen.
De saus is in de koelkast enkele weken houdbaar.