Salade Farandole

Salade Farandole. Het deed mij denken aan dansen op het dorpsplein, zwierende rokken, wapperende linten. Slierten mensen hupsen tussen de in lange rijen opgestelde tafels door.
Tafels met karaffen wijn, hier en daar een omgevallen glas, borden met resten kip. Geschater weerklinkt.

Mooie beelden ware het niet dat farandole niets anders betekent dan mengelmoes  Oftewel mik er maar in wat de koelkast en voorraadkast je biedt.
Deze versie vond ik in een oud kookboekje; 'Salades et hors-d'oeuvre des pays du soleil'. Heel lang geleden eens op de kop getikt. Volgens mij ergens in de Gers maar het kan ook in de Cevennen geweest zijn. Ik weet het niet meer.
Is verder ook niet belangrijk, de salade mag in ieder geval blijven.

Je hebt nodig:

2 Granny Smith - 6 zoute ansjovisfilets (blikje) - kilo krieltjes - paar handjes rucola -300 gram haricots verts - stuk of 20 roze cocktailgarnalen (gekookt) - 2 el pijnboompitten - 1/2 el citroensap - 4 cornichons (kleine zure augurkjes) - 3 hardgekookte eieren - 1 el kappertjes -1 koffielepel pittige mosterd (dijon) -  3 el zure room - 1 el witte wijnazijn - 100 ml olijfolie - zout en peper

Zo maak je het:

Schrob de aardappeltjes eventueel schoon en kook ze in de schil gaar. Dit moet in 10 á 15 minuten gepiept zijn. Laat beetje afkoelen of tot je vast kunt pakken en trek de schil eraf.

Snij de uiteindjes van de haricots verts. Blancheer de boontjes beetgaar. Hevel ze over in een vergiet of zeef, laat er koud water over stromen zodat de boontjes niet verder garen en laat ze vervolgens uitlekken.
Rooster de pijnboompitjes in een droge koekenpan lichtbruin.

De garnalen kun je natuurlijk al gekookt kopen maar je kunt ook diepvries gebruiken. Zelf heb ik altijd een zak met rauwe garnalen liggen, wel zo handig. Ontdooi de hoeveelheid die je nodig hebt, dep droog  en kook ze in wat water tot ze roze zijn. Ook deze mogen in een vergiet of zeef en net als bij de boontjes laat je er koud water over stromen. Wederom uitlekken. Doe ze in een kommetje, besprenkel met citroensap en maak op smaak met wat zout en peper.

De appels schillen en in dunne partjes snijden.
De ansjovisjes fijnsnijden
Vermeng appel en ansjovis met de aardappels, haricots verts en garnalen.
Scheur de rucola in stukken en voeg het eveneens toe.

Nu de eieren pellen en ragfijn hakken. Je kunt ze ook door een zeef wrijven. Vermeng met de mosterd, witte wijnazijn, kappertjes en fijngesneden cornichons. Klop het op met de olijfolie die je er in dunne straaltjes bijgiet. Tot slot de zure room erdoor roeren.

Dit mengsel voorzichtig door de salade scheppen. Bestrooien met de pijnboompitjes.

Zie hier uw frivole salade farandole.

Bron: Pierette Chalendar - Salades et hors- d'oeuvre des pays du soleil.

Frittata met spinazie, courgette, champignons en bacon

Boordevol groenten zit deze frittata. Een ideale avondmaaltijd op drukke dagen of om lekker te delen tijdens de lunch.
Ook is het een hele fijne opvreter van restjes.  De eieren maken er korte metten mee en het ruimt zo lekker op in die koelkast.
Het enige wat ik nog hoefde te halen was spinazie. Spinazie zat in mijn hoofd dus spinazie moest het worden. Geen discussie over mogelijk.
Baalde achteraf wel dat ik bij de slager geen bacon mee had genomen, de bacon die ik had bleek wel heel dun gesneden. Nou ja, zo bak je ze lekker snel even uit, dat is dan weer een voordeel.

Behalve de ingrediënten uit de titel gaat er ook nog wat geraspte Gruyère in, knoflook, ui en rode peper.
Meestal staat er in een recept dat je de frittata zodra de bovenkant bijna gestold is om moet draaien met behulp van een deksel. Dat vind ik zo'n gedoe. Zodra de onderkant de vloeibare fase voorbij is schuif ik het met koekenpan en al de oven in. Als de steel van je koekenpan van kunststof is wikkel je er gewoon wat alufolie omheen, werkt perfect.

Ik ga jullie maar eens aan het werk zetten :-)

Je hebt nodig:

6 eieren ( die van mij zijn groot echt een maat L. Gebruik 8 eieren als je kleinere hebt.) - 300 gram verse spinazie - 200 gram kastanjechampignons - halve courgette - 1 flinke ui - 2 teentjes knoflook - 1 rode peper -  1 el kappertjes -75 gram geraspte Gruyère - 125 gram bacon of ontbijtspek in plakjes - peper en zout - 1 el gescheurde blaadjes basilicum - 1 el fijngeknipte bieslook voor in de frittata plus nog 1 el om er op het laatst overheen te strooien - olijfolie

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 150 graden.

Snipper ui en knoflook. Halveer de rode peper, haal zaadlijsten en zaadjes eruit en hak de peper fijn.
De champignons indien nodig afvegen en in plakjes snijden. De halve courgette in de lengte halveren en maak van beide helften dunne plakjes.
De spinazie redelijk fijnhakken maar overdrijf niet.

Kluts de eieren met wat zout en peper goed door elkaar. Voeg de helft van de geraspte kaas toe, 1 el fijn geknipte bieslook en de in stukjes gescheurde basilicum.

Verwarm een klein scheutje olijfolie in je koekenpan en bak hierin de bacon zachtjes om en om. Je hoeft het niet helemaal uit te bakken aangezien het toch nog de oven ingaat. Haal ze uit de pan, leg op een bord en zet opzij.

Fruit nu ui, knoflook en rode peper. Voeg champignons en courgette toe. Een paar minuten zachtjes bakken tot het wat zachter is.
Spinazie erbij, goed husselen en even laten slinken. Schep de kappertjes erdoor. Breng verder op smaak met zout en peper. Verdeel alles gelijkmatig over de bodem.
Giet er nog een beetje olijfolie bij , maximaal een eetlepel.
Nu de geklutste eieren erbij. Verdeel over de koekenpan. Maak de randen los met een spatel.
Strooi de rest van de geraspte kaas erover en leg de plakjes bacon erop.

Bak nu zachtjes tot de onderkant gestold is. Schuif de pan de oven in om de bovenkant te laten stollen. Minuutje of tien maar check tussendoor even. De ene oven is de andere niet.

Haal de frittata uit de oven, laat op een groot bord glijden en verdeel het in puntjes.

Geroosterd brood erbij, roomboter of kruidenboter en klaar is je gemakkelijke maaltijd tjokvol groen!

Voor ons tweetjes eigenlijk net teveel maar niet getreurd het is koud ook erg lekker. Ook meteen picknickproof dus!

Op zoek naar meer frittata ideeën? Hier staan ze op een rijtje.

Miniquiche met ricotta en tomaat

Wat boften we zondag toch met die heerlijke zon. Voor buiten lunchen was de tijd nog net niet rijp maar wat een vrolijke, feestelijke Paasdag.
Ik hou van Pasen, het is voor mij zo'n voorbode van kleur, wijd open deuren, de geur van net gemaaid gras, blote voeten, korte mouwen, buiten eten en buiten zijn.
Dat er soms snoeiharde tropische regens rondwaren met als gevolg volgelopen straten en tunnels, zwembad in de tuin en zoals het afgelopen jaar ook zwembad in de kelder, dat stoppen we gewoon heel ver weg,
Heerlijke lente, zalige zomer, laat de pret beginnen.

Eerste Paasdag is het hier altijd familiebrunchtijd. We trappen af met een dansende bubbel en daarna stuur ik grut met aanhang en neef en nicht de tuin in voor de nog steeds bestaande traditie eieren zoeken. Ja echt, dat moet. Zonder dat is het net niet helemaal echt Pasen volgens onze 26-jarige dochter. Zij hebben er lol in, wij hebben er lol in, mooier kan niet toch.

Traditiegetrouw bakte ik een stapel bagels. Heb nu het voor mij perfecte recept te pakken, joepie! Kookte eieren, van de kip en de kwartel, maakte een kipsalade met avocado, bakte cinnamonrolls, prakte een roomkaasdip, frutselde mini scotch eggs in elkaar, schoof beenham in de oven, kortom het was een bedrijvigheid van belang. Heerlijk, door drukte en andere zaken lang geleden.

En ik maakte miniquiches met ricotta, kaas, groene kruiden en wat tomaatjes. Om ze samen met de mini scotch eggs en wat kwarteleitjes te 'planten' in mijn Paastuintje. Pak gewoon een lekker groot dienblad, bekleed even met wat bakpapier, stort er een flinke hoeveelheid gemengde sla op, samen met cress en diverse scheuten.
Verdeel de quiches en wat je er verder op wil leggen een beetje nonchalant over de sla en zet het blad op tafel. Geef een dressing naar keuze  voor de salade er apart bij, anders wordt het zo'n natte zooi.

Later bedacht ik me dat het er pas echt als een tuintje had uitgezien als ik eetbare bloemen erbij had  gelegd. Die had ik dus niet, helaas pindakaas. En meteen een tip voor jullie :-)

Nu het recept voor de quiches. De mini scotch eggs vind je overigens hier. Vorig jaar testte ik ze al maar vergat ze vervolgens met Pasen te maken. Lekker slim.

Je hebt nodig voor 6 quiches:

120 gram bloem - 60 gram koude roomboter - 1 tl zout - 1 ei - 1 el zo koud mogelijk water. *Rusttijd van het deeg is minimaal 1 uur, langer is beter*

Voor de vulling:
4 eieren - 150 ml volle melk - 1 flinke tl Dijon mosterd - 4 eieren- 1 el fijngeknipte bieslook - 1 el klein gescheurde basilicum - 1 el fijn gehakte peterselie - 150 gram ricotta - 100 gram geraspte belegen kaas - 15 kerstomaatjes (verschillende kleuren zijn leuk) - zout en peper - 6 vormpjes met een doorsnede van 11 cm. Kleiner kan natuurlijk ook, dan heb je meer quiches ;-)

Zo maak je ze:

Snijd de boter in heel kleine stukjes. Klop een ei los. Zeef de bloem boven een kom. Zout en boter erbij.
Maak er met je vingertoppen een kruimelige toestand van. Niet kneden! Je kunt ook de keukenmachine met pulseknop gebruiken. Maar zeg nu zelf, het is een werkje van niks.

Giet het losgeklopte ei erbij plus een eetlepel water.
Vorm er met beide handen, terwijl je heel licht kneed een bal van het geheel. Ik stort het op mijn werkplek,, veeg alles met twee handen bij elkaar en druk het zachtjes tot een bal.

Verpak het in plastic folie en laat het minimaal een uur in de koelkast rusten. Nog gemakkelijker; maak het een dag van tevoren.

Verwarm de oven voor op 180 graden.

Klop 4 eieren los met de melk en mosterd. Meng er ricotta en geraspte kaas door om vervolgens de kruiden erdoor te scheppen. Maal er peper over en een klein beetje zout.
Halveer de tomaatjes.

Haal het deeg uit de koelkast

Vet 6 quichevormpjes in.

Bestuif je werkblad met wat bloem en rol het deeg uit tot een dunne lap.
Leg er een vormpje op met de onderkant naar boven. Maak met een mes een cirkel rondom de vorm.
Niet strak er op maar met ongeveer een centimeter speling.
Leg je deeglapje in de vorm, druk lichtjes aan en op naar het volgende vormpje.

Als je daarmee klaar bent, verdeel je de vulling over de vormpjes, legt er vier halve tomaatjes op en schuif je ze de oven in

Een klein half uurtje later zijn ze klaar. Check na 25 minuten even, iedere oven is anders zoals je weet.

Laat ze een beetje afkoelen en je haalt ze in een wip uit de vormpjes.
Zijn zowel, warm als koud erg lekker.

Het recept voor de quiches stond in een Margriet maar dan met hüttenkäse in plaats van ricotta. Het ging me niet zozeer om het recept, een quiche maken zit wel in het systeem,  maar om het bijbehorende idee. De quiches in een bedje van cress zetten. En dat bracht me dus naar mijn 'Paastuintje' .

Ook geschikt als lentetuintje, zomertuintje, herfst, laat je fantasie spreken!

Over Salmagundi en Noorse vissalade

Wekelijks gaan er vele kookboeken door mijn handen en ik moet eerlijk bekennen dat ik over al die nieuwe uitgaven niet altijd even enthousiast ben. Onoverzichtelijke recepten, soms ronduit slechte lay-out, afgeraffelde indruk, een verkoopprijs die niet in verhouding staat tot de inhoud. Plak er maar een bekende kop op en het verkoopt wel, dat dus. Jammer, want voor vijf of meer euro minder zijn er soms, niet altijd, veel betere alternatieven. En ja dat vertel ik dan ook.
Ook spreekt logischerwijs niet ieder onderwerp mij aan. Of voegt het voor mij niet zoveel toe, kan ik er geen inspiratie uit halen. Heb ik niet zoveel met de auteur. Maar goed, smaken verschillen en dat mag ook. Iedere doelgroep zijn of haar favorieten. Da's mooi en zo blijft er ruimte voor allerlei schrijfsels en kooksels.

Over Salmagundi van Sally Butcher ben ik wel enthousiast, was ik al enthousiast aangezien ik de Engelse uitgave al kende. Een boek vol salades uit alle windstreken en evenzovele ingrediënten
Wat zo fijn is aan een salade, er zijn geen spelregels aan verbonden bij het samenstellen. Laat je fantasie de vrije  loop of laat je leiden door de inhoud van je koelkast en voorraadkast.
De mogelijkheden zijn oneindig en het is niet zo moeilijk om iedere keer een andere salade op tafel te toveren. Mocht de inspiratie eens verdwenen zijn dan helpt dit boek je zeker weer op weg.

De hoofdstukken in het boeken kregen de titel van het belangrijkste ingrediënt, wel zo overzichtelijk.
Denk aan Rijst, Pasta & Graan, Vis, Kaas, Vlees, Kruiden & Bladgroenten en Groente. . Fruitsalades en salade als toetje ontbreken ook niet net als een hoofdstuk gewijd aan dressing en dipsauzen. Om af te sluiten met toppings, de knappertjes, de extra mondvermaakjes om het zo maar eens uit te drukken.
Voor vegetariërs wellicht niet zo geschikt maar als je het eens kunt lenen van iemand... doen want er zijn ook hele mooie vlees- en visloze recepten in te vinden. Verder kan ik jullie een ander boek van deze auteur aanbevelen; 'Veggiestan'.

Sally Butcher vertelt graag. Over haar winkel in Peckham, producten, de herkomst en inspiratiebronnen van haar recepten, de smaakcombinaties. En natuurlijk legt ze uit waar Salmagundi nu eigenlijk voor staat. Een 17e- eeuwse Engelse benaming voor een salade waar zo'n beetje alles in is verwerkt wat maar groeit, loopt, zwemt en vliegt. Onze maaltijdsalade van nu dus, daar combineren we immers ook naar hartenlust ingrediënten.

Het afgelopen weekend (wat was het zalig weer!!)  kwamen er vrienden borrelen, een mooie gelegenheid om dit boek met zijn cover vol mozaïekjes eens te testen en vrienden plus husband voor proefkonijn te laten spelen.
Vonden ze helemaal niet erg.

Vrijdag maakte ik voor ons tweetjes uit Salmagundi een dragonsalade met gepaneerde kip.  Wat is dragon toch een waanzinnig lekker kruid met zijn lichte anijssmaak. Ik gebruik het veel te weinig maar daar gaat verandering in komen.
Voor bij de borrel koos ik een bietensalade met gember, mango en munt. Husband houdt helemaal niet van munt maar riep deze frisse, zomerse  salade uit tot winnaar.
Ook maakte ik een o zo simpele maar waanzinnig lekker roomkaasmengsel met uitgebakken en verkruimelde ontbijtspek, bieslook en limoensap. Blaadjes witlof erbij, crackers mag ook, smeren maar.

Toch geef ik jullie een ander recept, Noorse vissalade met mierikswortel. Heerlijk als gezellig voorgerechtje, onderdeel van andere hapjes, een buffetje of andere feestelijkheden.
Eenvoudig om te maken en je scoort er zeker te weten punten mee! Ik heb het overigens ietsiepietsie aangepast. Met name de hoeveelheid zure room, 2 1/2 dl vond ik echt iets too much.

Voor 4 à 6 personen heb je nodig:

250 gram kabeljauwfilet of andere stevige witvis -  150 gram gerookte forel - 2 blaadjes laurier - 2 sjalotjes - paar draadjes saffraan ( stuk of 5) - 2 eieren - 2 tomaten - 1 el appelciderazijn -  4 el zure room - 1 el geraspte mierikswortel ( of naar smaak, wij houden van de pittige scherpte maar dat geldt niet voor iedereen) - 2 el fijngehakte verse dille plus een beetje voor de garnering - zout en peper - 2 ferme sappige zoetzure augurken - ijsbergsla of little gem - 2 sneetjes zuurdesembrood, stevige volkoren of wat je zelf lekker vindt.

Zo maak je het:

Week de saffraan in 2 theelepels heet water.
Kook de eieren hard.
Snipper de sjalotjes en hak de dille fijn. Dit kun je allemaal doen als de kabeljauw in zijn waterbadje ligt of af ligt te koelen.

Leg de kabeljauw in een pan, giet er net zoveel koud water op tot het onderstaat. Leg er de blaadjes laurier bij. Laat het nu tegen de kook aan komen. Blijf erbij en pas op dat het niet gaat koken.
Laat zachtjes een minuut of 5 pocheren. Zet dan het vuur uit. Laat de vis in het hete water liggen, het gaart nu nog even door. Voel voorzichtig of het gaar is. Het moet nog stevig aanvoelen.
Schep het er met een schuimspaan uit, leg de vis op een bord en laat afkoelen.
De blaadjes laurier gooi je weg.

Verdeel de kabeljauw in stukjes en doe het samen met de gesnipperde sjalotjes in een kom.
Roer een dressing van het saffraanwater, de azijn en zure room. Vermeng met de fijngehakte dille, mierikswortel, zout en peper en schep het vervolgens door de vis.
Zet het nu afgedekt een uurtje in de koelkast. Langer mag ook.

Haal de vis uit de koelkast. Snijd de forel in stukjes en schep het erdoor. Proef even of er nog wat zout en peper bij moet.
Rooster vlak voor serveren het brood en snijd in 4 à 6 blokjes, beetje afhankelijk van hoe groot je plakken brood zijn.
Pel de eieren, gebruik zo'n handige eiersnijder voor mooie plakjes of een scherp mes.
Verdeel de tomaten in plakjes.

Verdeel de sla in handige eenhaps blaadjes of maak er als je het als voorgerecht serveert kommetjes van. Leg het op een schaal of bordjes.
Eerst komt het brood, daar leg je een plakje tomaat op, dan wat vissalade. Maak het af met een plakje ei, paar plakjes augurk en tot slot nog wat dille

Bron: Sally Butcher- Salmagundi, inspirerende salades uit het Midden-Oosten en verder. 2015,
272 blz, ISBN 978 90 452 0438 3, prijs 24,95

Dit boek is in eigen bezit, geen gesponsorde toestanden dus.

Gebakken rijst met snijbonen

Snijbonen zijn op bonengebied stiekem onze favoriet. Daarmee wil ik de sperzieboon, de sugar snap, de haricot vert en de peul echt niks tekort doen, zij sieren óók frequent onze dis.
Was het vroeger in het ouderlijk huis de vaste begeleider van de pieper en gehaktbal, ik serveer ze regelmatig bij Aziatisch aandoende maaltijden. Samen met wat sambal of een rode peper, een scheutje ketjap en wat gebakken uitjes bijvoorbeeld, gesnipperd sjalotje erdoor en klaar is je onhollandse snijboon. Dit doe ik overigens ook met de sperzieboon.
Maar wat ook niet te versmaden is om de kort voorgekookte snijboon door de gebakken rijst te husselen.
Kijk, het is geen recept van ohlalala wat zijn we heerlijk vernieuwend bezig. Nee, het is gewoon een ideetje, iets anders dan anders. Want wie van jullie schept wel eens snijbonen door zijn rijst? Nou?
Dat dacht ik al :-)

Het geheim van goede gebakken rijst is niet zo bijzonder ingewikkeld. Je moet er gewoon voor zorgen dat je de rijst ruim van tevoren kookt en af laat koelen. Gebakken rijst is in veel landen immers niks meer of minder dan een restjesverwerker. Wij eten niet iedere dag rijst dus moeten we wat eerder aan de bak.
Zelf gebruik ik hiervoor altijd Surinaamse rijst, een langkorrelige soort. Die wordt mooi droog, in ieder geval via de absorptiemethode . Ook dat is een fluitje van een cent.

1 kopje rijst = 1 1/2 kopje water. Je brengt rijst en water samen langzaam aan de kook, vijf minuutjes pruttelen, uitzetten. De deksel vooral op de pan laten zitten, niet stiekem koekeloeren, dat mag na een minuut of 20.  Met een vork losroeren en opscheppen maar. Behalve als je nasi goreng wil maken, gebakken rijst dus. Dan laat je het helemaal afkoelen tot koud.

Je hebt nodig voor 3 personen:

200 gram rijst - 400 gram snijbonen - 2 eieren - 1 banaansjalot - 1 flinke teen knoflook, anders 2 - stukje verse gember, ongeveer 1/2 cm - 1 tl sambal manis - 1 el ketjap manis - 1 el ketjap asin - 1/2 tl sriracha ( saus op basis van pepers en knoflook, te koop bij supermarkt en toko) - zonnebloem- of arachideolie

Zo maak je het:

Kook de rijst gaar via bovenstaande methode en laat koud worden.

Snijd de snijbonen in smalle stukjes, kook ze een minuut of 8 in weinig water. Laat uitlekken.
Snipper de sjalot, knoflook en gember.

Roer de eieren los met een snufje zout en wat zwarte peper. Bak hier in een scheutje olie op niet al te hoog vuur een omelet van. Je hoeft het maar aan 1 kant te bakken. Zodra de bovenkant gestold is, laat je de omelet op een bord glijden en rol je het op.

Verhit in een wok een scheutje olie, fruit hierin de sjalot en gember. Voeg dan pas de knoflook toe om aanbranden te voorkomen. Sambal erbij en weer goed omscheppen. Kieper de rijst erbij en scheppen maar weer. Ketjap manis, ketjap asin, sriracha toevoegen, husselen met die hap.
Nu mogen de snijbonen de wok in, vermeng alles goed.
De omelet in smalle reepjes snijden en toevoegen. Nog even lekker doorwarmen en klaar is Kees.

Geef er gebakken uitjes bij en/of seroendeng

Gevulde omelet met roerbakgroente en garnalen

In huize Eetlust hebben we meerdere emailadressen. Slaat nergens meer op aangezien ik voornamelijk gmail gebruik en de husband communiceert via zijn werkmail.
Maar ooit, in een grijs internetverleden toen email het nieuwste van het nieuwste was maakten we een gezamenlijk adres aan. Je opende en beantwoordde mail nog via Outlook. Een aantal jaren later met de aanschaf van een nieuwe computer bleek dat je zo'n ding aardig kaal opgeleverd kreeg en was Outlook verdwenen. Op zoek naar een vervanger en ach daar was Incredimail, wat gezellig met vrolijke achtergrondjes en aardige plaatjes om de boel mee op te fleuren.
Ofschoon je na een tijdje het gevoel krijgt in een poeziealbum te zitten, je geen fluit doet met animaties laat je het programma maar zitten. Het staat er toch op, het werkt en  afijn gemak dient de mens.

Goed, op dat adres komen nog wat zakelijke dingen binnen en mail van mensen die de andere mailadressen niet hebben. Een aantal dagen geleden wilde ik daar wat dringende post uitvissen. Virusmelding! Wat?? Mijn immer alerte AVG maakte er korte metten mee. Fijn, dank je AVG. Mail openen.. niks. Herstarten... niks. Paar uur later.. niks. Donderwolken pakken samen boven mijn hoofd.
Grote vriend Google brengt me naar een forum waar ik allerlei mensen tref met stoom uit de oren. Geluk bij een ongeluk, ik ben dus niet de enige. Blijkt de fout niet bij Incredimail te zitten maar bij AVG. Op fora vind je nuttige info maar ik ben altijd erg voorzichtig met het zomaar opvolgen van adviezen. Voor je het weet kun je terug naar fabrieksinstellingen, dat moeten we niet hebben.

Om een lang verhaal kort te maken, AVG bood zelf de juiste oplossing en ja hoor daar kwamen de mailtjes binnen rollen. Wat een gedoe weer. Zoveel kostbare tijd verloren. Om te koken en testen bijvoorbeeld. Nou, die zin was me vergaan. En dan grijpen we terug op een ouwe gouwe. Ei! Omelet bakken, vullen met roerbakgroente, uit een zakje ja. Je denkt toch niet dat ik met net opgeloste donderwolken ga sta snijden he. Om er een klein feestelijk tintje aan te geven bak ik er nog wat heerlijke garnalen bij.

Morgen is er weer een dag.

Je hebt nodig voor 2 personen:

4 eieren - tl sojasaus om de eieren los te kloppen - zak roerbakgroente van 600 gram - 1 rode peper - stuk of 12 grote garnalen - 2 el sojasaus - 1/2 el vissaus - 1 tl sesamolie - 1el rijstazijn - zwarte peper - gembersiroop -zout -olie of boter

Zo maak je het:

Pel de garnalen en verwijder het darmkanaaltje door een inkeping over de rug te maken. Je kunt het er nu met de punt van je mes of wat ook handig is, met een sateprikker uittrekken.

Marineer de garnalen een kwartiertje in een marinade van 2 el sojasaus. 1/2 el vissaus, 1 tl sesamolie en 1 el rijstazijn.

Klop de eieren luchtig met een tl sojasaus en een paar druppels water. Breng op smaak met flink wat zwarte peper en een klein beetje zout.
Halveer de rode peper, verwijder zaadlijsten en hak de peper in ringetjes. Roer dit door het eimengsel.
Bak twee omeletten in olie of boter op middelmatig vuur. Laat de bovenkant stollen, flip even snel om, tel tot 10 en haal het er uit. Houd warm onder alufolie.

Terwijl je de omeletten aan het bakken bent verhit je ook meteen olie in een wok. Trek die zak groente open en roerbak de groente met een scheutje sojasaus, gembersiroop, wat zout, peper. Schuif de groente aan de kant.
Haal de garnalen uit de marinade en bak nu razendsnel de garnalen in een minuut of drie gaar. Zo blijven ze lekker sappig.
Je kunt nog een beetje marinade toevoegen maar nodig is het niet. Wel lekker.

Leg op ieder bord een omelet, verdeel de groente over een helft, garnalen erop, dubbelklappen en klaar is de maaltijd.

Ook geschikt als lunch natuurlijk!

Kruidige zwartoogboontjes met spinazie en tomaat

Zwartoogboontjes, black-eyed beans,cornille, fagioli occhio, lobia zo maar wat namen voor een wel heel leuke boon. Geen rare snijboon maar een olijkerd met een snoeperig zwart oogje. Een kleintje in de bonenfamilie en dan moet je wel wat uiterlijk vertoon tevoorschijn toveren om een beetje op te vallen niet waar.
Deze kereltjes smaken ook nog eens buitengewoon goed en houden wel van gevarieerd gezelschap.
Of je er nu een salade van maakt met bijvoorbeeld citroen en rucola, ze verwerkt in een stoofpotje, soep of lekker met rijst en flink wat peperig gedoe. Ze vinden het allemaal best.

Koop gewoon eens een zakje bij de toko of in de supermarkt als ze het daar hebben. De Turkse winkel heeft ze vast ook. Laat een uurtje of zes weken in ruim water. Spoel daarna goed af en speur naar eventuele ongerechtigheden. Je zult toch maar net dat ene over het hoofd geziene kiezeltje kraken. Je hoeft daar niet echt bang voor te zijn, het komt niet vaak voor maar jij zult maar die pechvogel zijn. Vandaar dus.
Vervolgens zet je ze weer op met water en kook je ze in ongeveer 40 minuten gaar. Het kan wat korter zijn of net wat langer. Gewoon controleren door een boontje in je mond te steken.
Laat uitlekken in een vergiet.

Vervolgens ga je natuurlijk verder met dit recept :-) Je kunt het serveren als bijgerecht voor vier personen maar ook met zijn tweetjes eten als hoofdgerecht. Dat laatste deden wij. Op de planning stond kip in kerrie-kokossaus. Normaal gesproken trek ik de bus rijst uit de kast om erbij te serveren maar ik was even rijstmoe. Geen zin. We hebben de rijst geen seconde gemist.

Deze hoeveelheid is voldoende voor 4 personen als bijgerecht en voor 2 als hoofdgerecht.

Je hebt nodig:

200 gram gedroogde zwartoogboontjes - 200 gram verse spinazie - 1 flinke tomaat - 1 ui -3 teentjes knoflook - 1 cm gember -  2 rode Spaanse pepers - 3 tl gemalen koriander (ketoembar) - 1 tl gemalen komijn (djinten) - 1 tl kurkuma - zout - scheutje olie

Zo maak je het:

Laat de boontjes zoals hierboven al beschreven een uurtje of 5 à 6 weken in ruim water. Giet ze vervolgens af, spoel nog even om en zet ze op met schoon water. Kook in 30 tot 40 minuten gaar maar niet tot pap.

Snipper de ui en de knoflook. Hak de gember en pepers fijn. Halveer de tomaat en verdeel in stukjes.

Verwarm een scheutje olie en fruit hierin de ui, knoflook, pepers en gember op niet te hoog vuur tot de uien glazig zijn.
Voeg koriander, komijn en kurkuma toe. Schep het goed door elkaar.

Nu de stukjes tomaat  erbij en laat de boel op laag vuur sudderen tot de tomaat zacht is.

Voeg boontjes toe, laat lekker warm worden om tot slot de spinazie erdoor te scheppen. Zodra de spinazie is geslonken is het klaar. Afhankelijk van je smaak nog wat zout toevoegen.

Lekker met hardgekookt ei en naan. Geef er rijst bij als je geen vlees eet.

Frittata met erwtjes en geitenkaas

Italiaanse frittata, Spaanse tortilla, boerenomelet, het is allemaal bij benadering hetzelfde. Goedkoop, voedzaam en een geweldige restjes opslurper. Aardappels over? Kan erin. Pasta, groente, kaas, stukjes worst. De eieren vinden het allemaal prima.
Stiekem vind ik het ook een bijzonder gemakkelijk gerecht voor inspiratieloze dagen. Salade erbij, goed stuk brood en je hoort niemand klagen.
Pimp het nog eens op met een flinke hand rucola, wat verse kruiden, paar drupjes olijfolie en het ziet eruit of je je vreselijk uitgesloofd hebt daar achter die potten en pannen. Nou poeh, ben er nog moe van.

Erwtjes had ik nog in de diepvries liggen. Geitenkaas in de koelkast, van de plak die ik kocht om te gebruiken voor de courgetterolletjes had ik lang niet alles nodig. Dan is de keuze niet zo moeilijk he.

Er zijn een paar manieren om deze omelet te maken. Meestal wordt de ene kant gebakken, gaat er een bord op, omdraaien en weer in de pan laten glijden. Ik vind dat maar gehannes, zeker als het een grote dikkerd is. Ben altijd bang dat ie van het bord glijdt met alle gevolgen van dien.
Dus leg ik er of een deksel op, zet het vuur niet al te hoog en laat zo de bovenkant ook stollen. Of ik schuif de koekenpan nadat de onderkant van de frittata al gestold is de oven in. Graadje of 150, minuut of 10. Gaat uitstekend.
Dus kies maar.

Deze hoeveelheid is voldoende voor 2 mensen als hoofdmaaltijd en voor 3 à 4 als lunch. Heb je nog andere hapjes zoals wij afgelopen zondag dan is het een kwestie van in kleine puntjes snijden. De volgende dag smaakt het koud ook prima.

Je hebt nodig:

5 grote eieren - 200 gram erwtjes (diepvries of nog beter vers) - 1 sjalotje - 100 gram zachte geitenkaas met wat pit - peper en zout -
handje rucola - paar blaadjes munt - een spriet of 5 bieslook - paar druppels olijfolie

Zo maak je het:

Blancheer de erwtjes even in kokend water en laat uitlekken. Snipper het sjalotje.
Eieren goed luchtig kloppen met peper, zout en een klein scheutje water. Snufje gemalen chilivlokken vind ik ook altijd lekker.

Verhit in een niet te grote koekenpan een scheutje olijfolie en een klontje boter. Fruit het sjalotje. Erwtjes erbij, husselen en over de bodem verdelen.
Eimengsel erover gieten, leg er stukjes geitenkaas op en nu maar laten garen. Niet te hoog vuur.
Zodra je de onderkant met een spatel al op kunt tillen zet je er een deksel op of schuif je het in de oven tot de bovenkant gestold is.

Als je koekenpan een kunststof steel heeft is het wel handig die even in te pakken met alufolie voor het de oven in gaat.
Laat op een bord glijden en snijd in punten. Rucola, geknipte bieslook, beetje munt in het midden,drup er wat olijfolie over en voilà.

Hartige taart met raapsteeltjes (Foodblogswap april 2014)

Raapsteeltjes, ik vind deze lentegroente echt heel erg smakelijk. Hoort net als de waanzinnige asperge helemaal bij dit seizoen. En voor je het weet zijn ze weer verdwenen.
Op het blog van Marleen, Eten uit de volkstuin, zag ik deze lekkere hartige taart. Marleen heeft een jaloersmakende volkstuin waar ze met veel liefde en passie over schrijft.
En een foto's jongens! Prachtig! Je krijgt meteen de neiging je tuin om te spitten en te verbouwen tot giga kweekbak.
Het liefst is ze de hele dag in haar tuin in de weer. Naast recepten vind je op Eten uit de volkstuin ook handige moestuintips waar ik nog wel eens gluur. Al is mijn 'moestuin' beperkt tot een kruidencollectie en dit jaar hopelijk heel veel pepers en tomaten. Maar daarover een andere keer meer.
Stiekem droomt ze wel eens van het hebben van een foodtruck, je weet wel zo'n kekke wagen van waaruit je lekkere hapjes kunt verkopen. Gemaakt met de producten uit haar moestuin natuurlijk. Mocht die droom ooit uitkomen dan ga ik graag eens mee op stap.

Voor de Foodblogswap van deze maand gleden mijn ogen  hebberig door haar receptenindex.Want yes! Gekoppeld aan één van mijn favoriete blogs, hoera, mazzel! De keuze voor  raapsteeltjes was niet zo moeilijk getuige het begin van dit blog. Raapsteeltjes in combinatie met verse mierikswortel was Marleens bedoeling. Zeg mierikswortel en ik zeg hallooo. Heerlijk spul. Verse heb ik natuurlijk weer niet, wel in een potje. Na het maken constateerde Marleen dat die fijne pittige smaak van de mierikswortel verdwenen was. Dat schijnt te maken te hebben met het verwarmen. Gossie da's nou weer jammer. Toch schepte ik wat mieriks door de vulling. Marleen heeft gelijk, we proefden er niks van, nou... heel ver weg... zo'n ietsiepietsie... een hintje. Maar in ieder geval zo weinig dat je het inderdaad maar weg moet laten.

Voor de taart heb je nodig:

Een lage taart/quichevorm van zo'n 22 cm doorsnede.

200 gram bloem - 100 gram koude roomboter - 1 ei - snufje zout - maximaal 1 el water.
300 gram raapstelen - 3 lenteuitjes - teentje knoflook - paneermeel of 1 beschuit - 4 el geraspte parmezaan -200 ml slagroom - 3 eieren - peper en zout

Zo maak je het:

Vermeng de bloem met in kleine stukjes gesneden roomboter plus een mespuntje zout en maak er een kruimeldeeg door met je vingertoppen de boter en bloem met elkaar te vermengen tot je mooie kruimels hebt. Je kunt natuurlijk ook je keukenmachine plus pulseknop gebruiken.
Meng er een ei door. Het is nu zaak er vlotjes een deegbal van te maken. Ik stort de inhoud van de kom op het werkblad, veeg de hele boel bij elkaar en druk het zachtjes tot een bal. Voeg ietsje water toe als het te droog is. Ik maak dan gewoon mijn handen even vochtig, dat is vaak al genoeg.
Pak de deegbal in wat folie of een boterhamzakje en leg minimaal een uur in de koelkast.

Verwarm de oven voor op 200 graden

Vet je vorm in.
Rol het deeg uit op een met wat bloem bestrooid werkblad. Bekleed je vorm en strooi wat paneermeel of een fijngemaakt beschuitje over de bodem. Verdeel de geraspte kaas erover.

Snijd de lenteuitjes in stukjes van een centimeter

Grijp je raapsteeltjes, verwijder een centimeter of 10 van de onderkant.De raapsteeltjes even lekker wassen.
Stoom ze in ongeveer 3 minuten zacht. Als je nu geen stoompan hebt dan breng je in een pan waar je vergiet op past water aan de kook. Vul de pan voor de helft met water. Zodra het kookt zet je het vergiet met de raapsteeltjes erop, bedekt het met de deksel van de pan en voilà.
Raapsteeltjes zacht en wat geslonken? Vuur uit, deksel eraf en het vergiet eraf halen anders garen ze door.
Pers een teentje knoflook uit en vermeng het met de raapsteeltjes.

Raapsteeltjes en lenteuitjes erop leggen.
Klop de room met de eieren tot een egale massa. Breng op smaak met een snufje zout en lekker wat gemalen peper.
Giet het mengsel over de taart en zet  30 tot 40 minuten in de oven tot de taart gaar is.

Verdeel in puntjes en geef er een fijne salade bij.

Bedankt Marleen voor het heerlijke recept. Tot gauw!

Ook ik kreeg bezoek en wel van Hazel van Cookie Cottage. Je vindt daar veel zuivelvrije recepten. Toch koos ze mijn kaaskoekjes met rozemarijn en zwarte olijven en gaf er een leuke draai aan. Hier kun je haar variant bekijken.

Verstopt eitje

Nog een paar weken en dan is het alweer Pasen. Traditiegetrouw komt de familie brunchen en alhoewel het aanwezige grut inmiddels minimaal de puberleeftijd heeft bereikt is Pasen niet compleet zonder het verstoppen van eieren.
Een jaar of twaalf geleden waagde ik eens een poging het af te schaffen. Hoogst verontwaardig waren onze kinderen toen toch al zo'n 13 lentes jong. Bij Pasen hoort eieren verstoppen, period! Standvastig duo hebben wij.
Behalve die chocogevallen mogen op de brunchtafel de gekleurde hardgekookte eieren niet ontbreken maar het meest verzot is iedereen op de kleine kwarteleitjes. Fijn getekend zijn ze en lekker vol van smaak. Je hapt er zo een heel stel van weg terwijl die grote daarentegen nogal snel zwaar op de maag liggen.

Dat niet iedereen bekend is met het kwarteleitje merkte ik vorig jaar. Terwijl ik met een paar doosjes in mijn hand bij de kassa stond te wachten voelde ik een blik branden. Dat kun je zo eens hebben, je staart wat ins Blaue hinein maar je kunt je niet aan het gevoel onttrekken dat je bekeken wordt. Beetje ongemakkelijk vind ik dat meestal.
Ik besloot eens te gluren waar die blik vandaan kwam. Voor me stond een boomlange jongen, jongeman eerder,  zo'n beetje de leeftijd van mijn dochter. Vanuit zijn ooghoeken bekeek hij de doosjes. Schraapte eens zijn keel en vroeg voorzichtig: "Mevrouw, mag ik u wat vragen? ' Aangezien vragen vrij is antwoordde ik bevestigend. "Wat zijn dat voor leuke kleine eitjes? " Een twintiger die leuke kleine eitjes zegt! Ik smolt ter plekke. Nadat ik hem uitlegde dat het kwarteleitjes waren, was hij zeer benieuwd wat je er allemaal mee kon doen. Hetzelfde als met kippeneieren dus, bakken, pocheren, koken.... Hij staarde nog eens gebiologeerd naar de eitjes om vervolgens te zeggen : "Goh, die ga ik ook kopen. Leuk voor Pasen."

Speciaal voor deze ontdekker verstopte eitjes. Geen chocolade, niet in de tuin maar in gehakt. Mini scotch eggs. Ook veel beter verteerbaar trouwens als die grote.

Je hebt nodig:

250 gram hoh gehakt - 12 kwarteleitjes - 1/4 tl paprikapoeder - mespuntje knoflookpoeder - 1/8 tl gemalen venkelzaad - 1/2 ei (losgeklopt)  - peper en zout - 2 el paneermeel.

Zo maak je ze:

Kook de kwarteleitjes in 3 minuten hard. Spoel ze af en laat afkoelen. Pel ze vervolgens en zet apart tot gebruik.
Vermeng het gehakt goed met de overige ingrediënten. Maak bolletjes ter grootte van een walnoot.
Druk het gehakt plat op de palm van je hand. Leg er een eitje op en vouw het goed dicht. Rol heen en weer zodat ze goed ingepakt zijn. Maak er voorzichtig een eivorm van.
Rol ze door de paneermeel en bak in wat boter in 10 - 15 minuten rondom bruin en gaar op matig vuur. Regelmatig draaien.

Zowel koud als warm lekker. Ok, het is even een gepriegel met dat klein spul maar de beloning is verraste gezichten. Ook wat waard!

Gevulde Portobello met kaas en droge worst

Gevulde champignonnetjes zijn altijd een welkome aanvulling op de hapjesdis laat staan zo'n grote joekel op je bord. Past ook meer in waardoor het ineens een hoofdgerecht wordt.
Je kunt het zo gek maken als je zelf wil maar ik heb quichevulling als uitgangspunt genomen. Met wat room en kaas.En de fantastische droge worst van Sengersbroek, gemaakt van het vlees van Bonte Bentheimervarkens. Een klein taartje zonder deeg. De stevige, vlezige portobello leent zich hier uitstekend voor.

Behalve dat droge worst heerlijk is bij de borrel kun je het ook prima verwerken in warme gerechten. De samengebalde smaken geven het met slechts een klein stukje worst iets uitgesprokens . Een extra hartig accent. Paar stukjes fijnhakken, even zachtjes bakken en over de soep strooien bijvoorbeeld. Of bij een spiegelei. Over een salade, door de pasta en ga zo maar door. Handig als je wel graag wat vlees wilt eten maar ook wat minder. Op die dagen gebruik ik dus droge worst, kan ook chorizo zijn of een paar plakjes droge ham. Met minder evenveel smaak.

Aan de slag maar.
Voor vier stuks heb je nodig:

4 portobello's - 3/4 rode paprika - 1/2 gele paprika - 1 ui - 1 teentje knoflook - 2 tomaten - 1/2 courgette - 75 gram geraspte parmezaanse kaas (of andere, net wat je lekker vindt) - stukje gedroogde worst naar keuze van ongeveer 75 gram- 100 ml slagroom - 1 ei - 1tl gedroogde oregano - peper en zout - scheutje olijfolie.

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 200 graden (180 hetelucht)

Snijd de paprika's in kleine stukjes. Snipper de ui en de courgette mag in kleine blokjes.
Verwarm een klein scheutje olijfolie en fruit hierin de ui tot het glazig is. Paprika en courgette toevoegen en een minuut of vijf meebakken.
Hak een teentje knoflook fijn. Halveer de tomaten en verdeel ieder stuk weer in 3-en.
Mik het in de pan. Oregano erbij en alvast een beetje op smaak brengen met zout en peper.
Laat het nu zachtjes stoven tot het vrijgekomen vocht bijna verdampt is.

Snijd intussen de worst in dunne plakjes en maak er kleine stukjes van.
Verwijder de steel van de portobello's door ze plat af te snijden. Smeer ze lichtjes in met olijfolie.

Zodra je groentemengsel bijna klaar is voeg je de stukjes worst toe. Heel eventjes mee laten stoven. Proeven en verder op smaak brengen met zout en peper. Een draai chilivlokken doet het ook erg goed.
Laat heel even afkoelen tot de grootste hitte er af is.
Roer er dan een ei door plus de room. Kaas erbij. Roeren. Vervolgens de portobello's vullen met het mengsel. In een ovenschaal of braadslede zetten en een half uurtje de oven in .

Wij aten er een salade bij en om het nog wat meer lenteachtig te maken bruschetta met tomaat en basilicum.

PS Edith stuurde nog een voordeel in van het gebruik van droge worst. Het is lang houdbaar. Kijk, dat vond ik nou een goede!

Salade met spinazie, avocado, taleggio en groene kruiden

Het is een beetje een hatseflats salade. Samengesteld uit ingrediënten die ik nog gewoon in huis had. Restjes dus en die moesten op.
Lunchen is ook goed voor de inwendige mens. Zeker als er iets binnenin begint te protesteren 'Voed mij'. Maar ik heb niet altijd zin in brood. In een salade meestal wel en dat kan bijzonder eenvoudig zijn. Zoveel ingrediënten heb je niet nodig om een snelle en lekkere lunch in elkaar te draaien.

Op het aanrecht nog twee avocado's waarvan ik niet meer wist waarom ik ze gekocht had. Voor de lekker waarschijnlijk. Doe ik wel vaker om het vervolgens te vergeten waarna er een snelle reddingsoperatie plaats moet vinden. Die andere gaat morgen of zo lekker op toast met tomaat en een scheutje olijfolie, limoensap, peper en zout. Echt, er is niet veel voor nodig om mij tevreden te houden :)

Per persoon heb je nodig:

Blaadjes verse spinazie - 1 avocado - 1/2 of 1 ei - munt - tuinkers - 1 tl mayonaise verdund met paar drupjes appelciderazijn - wat drupjes limoensap - 25 gram taleggio -  peper en zout.

Kook een ei zoals jij wil, hard, halfhard, zacht het kan allemaal
Ontdoe de spinazie van hun steeltjes en leg de blaadjes in een diep bord.
Halveer de avocado, wip de pit eruit en dan het vruchtvlees. Snijd in plakken en drapeer over de spinazie. Maal er wat peper over en bestrooi eventueel met een tikkeltje zout.

Roer de mayo los met wat appelciderazijn en druppel het erover. Zelf gebruik ik altijd Franse mayonaise, daar zit namelijk weinig tot geen suiker in. Ik houd van dat zurige. Mayonaise van de welbekende merken vind ik ook echt niet zo lekker meer.

De kaas in blokjes en eveneens over de salade.
Pel het ei, halveer en leg gezellig in het midden.
Bestrooi alles met gehakte munt en geknipte tuinkers.
Nog wat limoensap voor de finishing touch en dan lekker smikkelen!

Het liefst buiten in de zon.

Pad Thai met garnalen (Foodblogswap januari 2014)

De afgelopen weken was ik regelmatig in Los Angeles, heb er genoten zeg! Een afstand van niets in deze moderne tijden. Daarnaast luilekkerland voor lekkerbekken. Van Nederlandse pot, Amerikaanse ontbijtjes tot Aziatische keuken en snacks voor bij de buis terwijl je gebiologeerd naar de Super Bowl staart.
Ah, ik wil zo terug.

En.. dat kan. Jij ook! Zomaar vanuit je stoel kun jij iedere dag een graantje LA meepikken en wel via Ellen van het blog In my Red Kitchen. Ellen woont namelijk in LA en ze laat je graag meekijken met haar belevenissen aldaar. Ze schrijft in het Nederlands en sinds ze daar woont ook in het Engels. Klaar om de VS te veroveren.
Vaste bezoekers hebben het wellicht al in de gaten. Het is weer tijd voor de foodblogswap. Het afleggen van een virtueel bezoekje aan een medeblogger, recept zoeken, koken, foto, schrijven en publiceren.
Ik vind het geweldig leuk om te doen. Toen ik zag dat dit blog mij was toebedeeld maakte mijn hart een sprongetje. Ellen weet wel wat lekker is namelijk

Het was lastig kiezen maar uiteindelijk koos ik Pad Thai met garnalen. Omdat een garnaal er altijd wel ingaat en het volgens mij een eeuwigheid geleden was dat ik Pad Thai maakte. Het enige wat ik wel achterwege liet was, het zal u niet verbazen, de koriander.

Deze hoeveelheid is voldoende voor 2 personen

Je hebt nodig voor de saus:

3/4 el tamarindepasta - 50 ml warm water - 2 el vissaus - 2 el bruine suiker - 1 1/2 tlsambal oelek - een draai zwarte peper.

Vermeng de tamarindepasta met het warme water tot één geheel. Roer er vervolgens de vissaus, bruine suiker en sambal door. Voeg een beetje zwarte peper toe en zet vervolgens weg tot gebruik.

Verder heb je nodig:

150 gram rijstnoedels of rijststicks - 12 gepelde grote garnalen (vers of diepvries) - 1 el sojasaus - scheutje zonnebloemolie - 2 eieren - 4 bosuitjes - 75 gram taugé - 1 ui - 2 teentjes knoflook - 2 el pinda's - 1 el gebakken uitjes -2 partjes limoen - koriander naar smaak.

Maken:

Ontdooi de garnalen als je diepvries gebruikt, dep ze droog en marineer vervolgens in de sojasaus.
Breng water aan de kook in een flinke pan. Mik de rijstnoedels erin, zet het vuur laag en laat ze wellen. Dat duurt maar een minuut of 3. Blijf er dus bij en controleer de gaarheid. Ook mogen ze nog iets van een bite hebben aangezien ze hierna nog de wok in gaan.
Spoel de rijstnoedels onder de koude kraan, doe ze in een vergiet en zet weg tot gebruik.

Halveer de ui en snijd in mooie dunne plakjes. Drie bosuitjes snijd je in schuine stukken van een centimeter of 3. Het andere bosuitjes in fijne ringetjes. Knoflook snipperen.
De pinda's hak je grof, ik gebruik hiervoor de vijzel dat gaat lekker snel.

Kluts de eieren door elkaar. Verhit in een wok wat zonnebloemolie en maak hierin al roerende een roerei. Dit gaat razendsnel, zodra het gestold is maar nog wel mooi glimmend haal je ze uit de pan.

Bak de ui en in schuine stukken bosui in een nieuw scheutje olie op matig vuur tot de ui glazig is. Voeg dan een handvol taugé toe plus de gesnipperde knoflook. Haal de garnalen uit de marinade en leg ze erbij. Zodra de garnalen iets gaan verkleuren maar zeker nog niet gaar zijn mogen de koude rijstnoedels erbij samen met de saus.
Schep alles goed om en blijf omscheppen. Zo worden de noedels warm, garen de garnalen verder en wordt de saus opgenomen door de rijstnoedels. Nu mag het roerei er weer bij. warm nog een minuutje mee.

Verdeel over 2 borden of kommen en garneer met wat gehakte pinda's, gebakken uitjes, een partje limoen, de in kleine ringetjes gesneden bosui en nog wat taugé

Het is die combinatie van pittig, een zuurtje, dat beetje zoet samen met alle crunch en die extra limoen die ik zo aantrekkelijk vind. Harmonie en balans, zonder storende botsingen. Het lijkt wel een perfect huwelijk.
Alhoewel, onder ons gezegd en gezwegen, af en toe wat vuurwerk is helemaal niet verkeerd voor de verstandhouding. Zo blijft het lekker fris en fruitig niet waar.

Ellen bedankt voor je gastvrijheid, ik heb heerlijk bij je geneusd. Veel succes in zonnig L.A!

Van mijn blog werd er ook gekookt. Eslem van Mijn Mixed Kitchen bakte de Duitse uienplaattaart en gaf er een Turkse draai aan en verving de spekjes door gerookte zalm.. Kijk dat vind ik nou leuk! Hier kun je haar bevindingen lezen.

Winterwalk 2014 op landgoed De Utrecht en uitrusten 'In den Bockenreyder'

Op een klein kwartiertje rijden van ons stulpje ligt Landgoed 'De Utrecht' . een gebied van zo'n 2500 hectare waar het heerlijk wandelen en fietsen is. In 1898 begon levensverzekeringsmaatschappij Utrecht met het ontginnen van de heidevelden. Zo ontstond er 1800 hectare bos en 600 hectare landbouwgrond. Daarnaast bleef er 400 hectare van het oorspronkelijke natuurgebied behouden.
Dit maakt De Utrecht heel divers. Zo loop je langs weilanden, dan door het dennenbos, doen je voeten beukenbladeren ritselen, spring je over een slootje omdat het pad toch anders loopt dan je in gedachte had, prut je door de modder en geniet je van uitbundige kleuren van de rhododendrons. Vogelgeluiden lokken je naar het ven en De Herdgang waar de Reusel meandert is immer van een sprookjesachtige pracht.
In welk seizoen je hier ook je kilometers maakt, het is altijd de moeite waard.

En aan het eind van je tocht wacht 'In den Bockenreyder' , een herberg gelegen in buurtschap Dun.
Beroemd in Tilburg en omstreken vanwege zijn flink uit de kluiten gewassen uitsmijters. Hierna hoef je voorlopig  niets meer te eten. Het bestaat al ruim tachtig jaar maar eigenlijk al veel en veel langer. Al wilde je er toen niet gezien worden, het werd bevolkt door duistere lieden, de bokkenrijders. Een stelletje boeven die misbruik maakten van de goedgelovigheid van de mensen in die tijd. Het volksgeloof wilde dat bokkenrijders geesten waren die op bokken door de lucht reden.
Tegenwoordig is er geen bok meer te bekennen, wel ezel Dries. En zeker op zondag zit het stampvol mensen. Op het grote terras is vaak geen plekje meer vrij maar gelukkig bieden staantafels uitkomst en anders zoek je maar een plekje op een boomstam of iets dergelijks. Gemoedelijk en gastvrij dat zijn ze hier. Het is net of een glas Leffe hier beter smaakt als elders.

Hier waren wij afgelopen zaterdag te vinden. Tien vrienden en vriendinnen die ieder jaar na de feestdagen een dag bij elkaar komen om te wandelen dus en natuurlijk samen te eten. Dit jaar was het weer in huize Eetlust te doen. Nadat een ieder zijn meegebrachte etenswaar op de daarvoor bestemde plekken had neergezet, er een bakske leut was gedronken vertrokken we Landgoed Utrecht waarts voor een fijne wandeling vol gebabbel en geklets.
De inspanning werd beloond met de genoemde Leffe om vervolgens weer naar Tilburg te vertrekken waar we de dag verder luister bijzetten met een glas bubbels en een rondje amuse op basis van makreel en gerookte kip van M&M. Altijd leuk om vrienden samen te zien keutelen in de keuken. Voortreffelijke combi trouwens makreel en doperwtenpuree met munt. Wat dat betreft heb ik voorlopig weer wat receptjes om hier neer te zetten.
De afdeling Houten schotelde ons een Ottolenghi creatie voor. Venkeltaart met parmezaan en kruimeldeeg. Goddelijk! Onze in België woonachtige vrienden verrasten ons met een witte gazpacho. Deze koude soep met amandelen en witte druiven straalde je zomers tegemoet.
Onze bijdrage was het stoofpotje met paprika en chorizo samen met wat rijst en een salade met rode kool, appel, wortel en nog zo wat.
Om voorts in stijl af te sluiten met waanzinnig lekker home made koffieijs en sorbet van fruit uit eigen tuin van F&J.
Wat een genot om vrienden te hebben die ook houden van koken en eten haha! Een heerlijke dag was het weer. Moe maar zeer voldaan rolden we ons bedje in.
Volgend jaar naar Waalre!

En nu willen jullie graag foto's zien he van al dat gefrats? Voor aardige plaatjes moeten we maar gaan zomerwalken, is er tenminste fatsoenlijk licht tot onze beschikking. Nu doet het alle met liefde bereidde creaties geen recht en dat vind ik ook weer zonde.

Ben je in de buurt? Houd je van wandelen?
Ga dan zeker eens naar:

'In den Bockenreyder'
Dunsedijk 3
5085 ND Esbeek

Landgoed De Utrecht

Op de Poolse toer met Salatka Jarzynowa

Niet alleen de gezinsleden van Huize Eetlust houden van smakelijke maaltijden, ook de diverse vrienden en familieleden. Daarom hebben wij een aantal gezellige eetclubjes. Zo wandelen we in één van de weken na Kerstmis met vier vriendenstellen om vervolgens aan de dis te schuiven, kokkerellen we weer met twee andere stellen, hebben en organiseren etentjes met nog weer anderen om eens fijn bij te praten en maken een culinair reisje om de wereld met acht neven en nichten.

Afgelopen vrijdag was het weer zover, Polen stond op de kaart. Het is iedere keer weer spannend waar we nu belanden. De hoge hoed brengt uitkomst. Na afloop schrijft iedereen een land op, vouwt het papiertje zorgvuldig op en mikt het in een bakje. Ethiopië, Griekenland, Cuba, Duitsland, Albanië, België om eens wat te noemen, we zijn er geweest.
Vervolgens worden de gangen verdeeld, vijf stellen betekent een koud en warm voorgerecht, soep, hoofdgerecht en uiteraard een dessert. Ik mocht aan de gang met een koud voorgerecht.
Polen associeer je al snel met bieten, kool in alle soorten en maten, augurken, mierikswortel, worst, haring en wodka. Medeblogger Paul Oosten van Geur van Maillard heeft nauwe banden met Polen aangezien zijn echtgenote daaruit afkomstig is. Mooie gelegenheid voor wat prangende vragen met betrekking tot mijn opdracht. Fijne suggesties rolden binnen waarvan ik er een aantal helaas meteen kon skippen. Dat krijg je wanneer je met tien mensen aan tafel zit, de één lust dat niet, de ander is daar allergisch voor, weer een ander vindt dit niet te pruimen. En daar probeer je toch wel een beetje rekening mee te houden niet waar.

Uiteindelijk is het Salatka Jarzynowa geworden, een beetje veilige keuze maar wel één waarvan ik zeker wist dat het bij iedereen in goede aarde zou vallen. Het recept vond ik op één van de Poolse sites en werkelijk jongens Google Translate heeft me weer hilarische uren bezorgd. Als je een keer uit je humeur bent is dit een echte aanrader, binnen tien minuten zit je breeduit te grijnzen.
Je kunt deze salade vergelijken met onze huzarensalade maar dan grover en zonder vlees, wel met veel ei. Dat is me ook duidelijk geworden, in Polen zijn ze gek op eieren. Als ik het goed heb begrepen worden de groenten in deze salade eerst gebruikt om een groentebouillon mee te maken. Dat riep bij mij een papperige associatie op en heb het dus aangepast naar eigen inzicht oftewel beetgaar koken.
Eén ding is zeker, ik ga het vaker maken. Ideaal als onderdeel van een buffet en  heerlijk tijdens zwoele zomerdagen.

De hoeveelheid is voldoende voor 12 à 14 personen als voorgerechtje en zeker genoeg voor minimaal zes als hoofdmaaltijd.

Ik heb gebruikt:

4 grote vastkokende aardappelen - 5 eieren - 1 grote ui - 6 waspenen - 1/2 knolselderij - 350 gram diepvries doperwten - 8 grote augurken - 5 el mayonaise - anderhalve el Dijonmosterd - 6 takjes dille - peper en zout

Zo maak je het:

Kook de aardappelen in hun schil gaar.  Spoel ze af met koud water, laat verder afkoelen, ontdoe ze vervolgens van hun jasje en snijd in kleine blokjes.
De eieren hard koken, pellen en klein snijden.
De knolselderij in niet al te dikke plakken verdelen, schillen en ook deze mogen in blokjes. Je kookt ze beetgaar, doe in een vergiet, laat er wat koud water overheen stromen om doorgaren te voorkomen en laat ze uitlekken.
De wortels schrappen en in zijn geheel eveneens beetgaar koken. Snijd ze dan in de lengte, halveer nog een keer in de lengte en maak er kleine blokjes van.
Erwtjes even snel koken, ze zijn zo gaar. Af laten koelen in een zeef of vergiet.
Ui heel fijn snipperen en de augurken in de welbekende kleine blokjes.

Vermeng de mayo met de dijonmosterd. Voor een slankere variant kun je een deel van de mayo ook vervangen door yoghurt.

Hussel alle ingrediënten voorzichtig door elkaar in een grote kom. Hak of knip de dille en meng dat er ook door. Breng op smaak met zout en peper en laat de smaken minstens zes uur intrekken.

Geef er roggebrood bij. Voor wat meer kleur vond ik het wel aardig om de salade op te dienen in een rode koolblad.

Wat aten we verder? 

De Poolse benamingen moet ik jullie even schuldig blijven maar zal eens kijken of ik ze kan achterhalen. Neven en nichten  als jullie dit lezen.....

Als warm voorgerecht kregen we verrukkelijke gevulde eitjes uit de oven. De eieren waren eerst hard gekookt, vervolgens met een scherp mes in de lengte gehalveerd waarna het ei uit de schaal werd gehaald en vermengd met diverse kruiden. De schalen weer vullen, aftoppen met kleine croutons en kaas, daarna de oven in. Heerlijk, heerlijk en meteen een geweldig idee voor Pasen.

Mijn schoonzusje en zwager maakten een soep met augurkennat als basis en noedels. Fris. lichtzuur, tevens een fijne soepje voor in de zomer. Ik ga nog even achter het recept aan, dit moeten jullie echt eens proberen al kun je je bij augurkensoep misschien niet zoveel voorstellen.

Het hoofdgerecht was een heerlijke stoof van zuurkool met poolse worst, spek, varkensvlees, tomatenpuree, karwijzaad, jeneverbessen, paprikapoeder en alles wat ik niet heb kunnen traceren met aardappelpuree. Oftewel Bigos, een jachtschotel. Iedere streek heeft zijn eigen variant. De moeite waard om vaker te maken.

En tot slot een frisse, niet al te zoete appeltaart met kruimeldeeg op Poolse wijze. Fijne afsluiter.

De volgende keer gaan we naar Zwitserland. Locatie: Huize Eetlust wat betekent dat het hoofdgerecht eind maart mijn pakkie an is. Raclette riepen ze al, kaasfondue riep dochter. Kaasfondue voor tien.... ik zie het niet voor me en volgens mij heeft Zwitserland veel meer te bieden.Weet het wel zeker trouwens.

De culinaire avonturen van dit illustere gezelschap kun je overigens volgen onder de tag NNOC (Neven Nichten Op Culireis) Onze rondreis startte al voor ik begon met dit blog dus helaas missen er wat tripjes.

Eierwolkje

Op één van mijn speurtochten kwam ik me toch iets leuks en schattigs tegen! Voor het ontbijt, lunch of brunch en je kunt het voor heel veel mensen tegelijk maken of gewoon voor jezelf als je daar zin in hebt.

Eggs in Clouds heet het en ik vond het op Lui in Cucina. Ben zo vrij geweest het maar een Nederlandse naam te geven; Eierwolkje. Klinkt al moppig.

Het komt er op neer dat je de eieren scheidt, het eiwit stijfklopt en vermengt met wat andere ingrediënten. Het wordt gebakken in de oven op 225 graden. Het oorspronkelijke recept rept over 450 graden... dat trekt mijn oven sowieso al niet en ik vind het nogal veel! Met de 225 gaat het prima heb ik ondervonden. Je krijgt een droge buitenkant en chewy van binnen net als bij een meringue. Lekker!

O ja, inmiddels ben ik er achter dat men Fahrenheit bedoelde. Soms kun je zo suf zijn he :)

Hoe simpel kan het zijn.

Per persoon gebruik je:

 1 ei - 1/4 el geraspte parmezaanse kaas of andere die je lekker vindt - 3 sprietjes bieslook - 1/2 plakje droge ham of bacon of je laat het vlezige gedeelte achterwege - wat peper.

Verwarm de oven voor op 225 graden.
Scheidt het ei. Eiwit in een glazen vetvrije kom doen, de dooier in een ander klein bakje.
Voeg een klein snufje zout aan het eiwit toe en sla het tot stijve pieken. Zodra je de kom op zijn kop kunt houden zonder dat de hele boel eruit glijdt is het goed.

Vouw er vervolgens voorzichtig de geraspte kaas door, de ham in stukjes en de fijngeknipte bieslook.
Leg op de bakplaat een stuk bakpapier en leg hierop het eiwitmengsel. Maak een bergje met een holte in het midden.
Schuif de bakplaat in de oven en bak 8-10 minuten. De buitenkant moet droog aanvoelen.
Haal de bakplaat even uit de oven en laat de dooier in de holte glijden. Maal er wat peper over.
Zet nog een paar minuten terug tot de dooier naar wens is.

Nachtelijke eieren

De pan met wat restjes en kruimels op het aanrecht is het bewijs.
Er zijn vannacht of wellicht vroeg in de ochtend eieren gebakken door zoonlief die samen met een vriend dit weekend in het Tilburgse is om te genieten van muziek en mensen op Festival Mundial.

Buiten schemert het, de vogels ontwaken en kondigen een nieuwe dag aan.
Vermoeid, maar met energiek bruisend hoofd en hart stap je het huis binnen. Ofschoon het lijf roept om rust, bromt de maag dat hij gevoed wenst te worden.
Buiten dat moet zo'n mooie avond nog besproken worden voor je je glimlachend weg laat zakken in rust
Nachtelijke eieren, het zijn de lekkerste die er zijn.
Ik zeg dat uit ervaring. Velen zijn er gebakken... ooit

Nachtelijke eieren:

Verhit boter in een pan, breek er 1,2,3 eieren in. Peperen en zouten.  Gooi de schalen weg, scheelt 's middags weer en veeg de geknoeide struif toch maar op, scheelt ook 's middags weer.
Gooi er een paar plakken ham en kaas bij. Bakken tot ham krokant is en kaas gesmolten. Nog gemakkelijker, roer de hele boel door elkaar.
Zet de pan tussen je in of op tafel, of op het aanrecht. Pak een vork en een snee brood. Aanvallen!

Frittata met artisjokkenhartjes, tomaat en serranoham

Dinsdag. Nadat de wolken waren verdwenen, de wind eindelijk zijn biezen had gepakt leek het vandaag zowaar zomer of in ieder geval op een heuse lentedag. Nou dat werd ook wel tijd!! Sorry dat ik nu alweer over het weer begin te zeveren maar dit vrouwspersoon heeft jaarlijks echt haar portie zon nodig zodat het batterijtje opgeladen blijft. Tropische temperaturen heb ik daar niet bij nodig wel verwarmende straaltjes.
Vanmiddag kwam één van onze lieve vrienden wat plantjes brengen waaronder  piri piri ook wel pili pili genoemd, die zorgen straks sowieso voor een brandend kacheltje in de mond. Verheug me er nu al op.
Zoals het gaat met goede vrienden, voor je het weet ben je een paar uur verder. Stof tot praten is er altijd.
Na hem te hebben uitgezwaaid boog ik me maar eens over een prangende vraag: Wat zullen we eten. Inmiddels heb ik begrepen dat er mensen zijn die heel goed zijn in het per week of zelfs nog langer bedenken van de maaltijden. Het moge duidelijk zijn, ik behoor niet tot die categorie.
Het flitste door mijn hoofd, een hartig taartje met artisjokkenhartjes en tomaat. Het werd een frittata. Meestal staat er in recepten dat je zo'n geval met behulp van een deksel of bord om moet draaien. Ik doe dat niet meer maar laat het met deksel op de pan op laag vuur garen tot de bovenkant gestold is. Werkt perfect!

Voor 2 personen heb je nodig:
5 eieren - 2 el crème fraîche -  5 artisjokkenhartjes uit blik - stuk of 8 kerstomaatjes - 4 plakjes serranoham -  75 gram geraspte (geiten)kaas - peper en zout - snufje knoflookpoeder - 2 el bieslook - 20 gram roomboter.

Zo maak je het:

Roer de crème fraîche los en klop er 1 ei doorheen. Vervolgens de andere eieren toevoegen en klop er maar lustig op los. Breng op smaak met zout, peper en een klein snufje knoflookpoeder. Schep de geraspte kaas erdoor plus de fijn geknipte bieslook.

Halveer de kerstomaatjes en de artisjokken.
Verhit de boter in een koekenpan en bak hierin de plakjes ham even om en om tot ze licht krokant zijn. Haal ze uit de pan, leg op een stuk keukenpapier.

Giet de eieren in de pan en leg er de tomaatjes en artisjokkenhartjes bovenop, maak er maar iets creatiefs van. De plakjes ham in stukjes breken en erover verdelen.
Leg nu een deksel op de pan en laat het op laag vuur in zo'n 15 -20 minuten zachtjes garen. Het is klaar zodra de bovenkant gestold is.

Laat op een bord glijden, knip er eventueel nog wat bieslook over. Verdeel in stukken en serveer met toast, roomboter en een salade.

Een klein stukje bleef er over, dat komt wel op tijdens de lunch.

Ontbijtspekbakje met roerei

Over twee weken is het alweer Pasen, de hoogste tijd om eens wat ideetjes te gaan zoeken, proberen en spuien voor ontbijt of brunch.
De traditie is dat de familie bij ons komt brunchen net zo dat het traditie is dat wij met Kerst naar schoonzusje gaan Van tevoren worden de eieren verstopt en geduimd voor beetje redelijk weer. Een paar jaar geleden was het zo snikheet dat de eitjes behoorlijk gesmolten waren maar dat mocht de pret niet drukken. Vroeger verstopten wij de eieren voor zoon en dochter, inmiddels hebben zij die taak over genomen voor neefje en nichtje. Nu wil het geval dat neefje en nichtje ook een leeftijd hebben bereikt dat het enthousiasme om de tuin in te duiken op zoek naar de verborgen schatten behoorlijk geminimaliseerd is. Oftewel 'Ziet niemand mij hier met dat dommige mandje?' Misschien moeten zij dit jaar maar de rol van paashaas op zich nemen voor mijn kroost die, de 20 inmiddels gepasseerd, er een kinderlijk genoegen in blijft scheppen. Traditie hè...

Dit ontbijt/brunch/lunch receptje is heel eenvoudig, de ontbijtspekbakjes kunnen zelfs al eerder gemaakt worden. Houd wel rekening met het aantal eieren. Met Pasen staat er nog ander lekkers op tafel en roerei vult. Gebruik 1 ei per persoon bij een gewoon zondags ontbijtje zonder toeters en bellen, bij een uitgebreide lunch of brunch zijn 3 eieren voor 4 personen echt wel genoeg.

Je hebt nodig voor 4 personen:

8 iets dikker gesneden  plakjes ontbijtspek (bacon kan ook) - 4 eieren - zout en peper - 20 gram roomboter - 4 à 5 el volle melk of room - bieslook- 4 kleine soufflépotjes
 Andere smaakmakers: kerrie, paprikapoeder, blokjes tomaat, fijngehakte ui,wat geraspte kaas.

Zo maak je het:
Verwarm de oven voor op180 graden.
Gebruik per bakje 2 plakjes ontbijtspek of bacon. Zorg dat bodem en zijkanten bedekt zijn, als het iets overhangt is niet erg. Zet de bakjes ongeveer 10 minuten in de voorverwarmde oven tot het spek knapperig is.
Haal de bakjes uit de oven en til de spekbakjes uit de vormpjes.

Klop de eieren los met zout en peper plus een scheutje melk of room. Verhit de boter in een koekenpan, zet het vuur middelhoog en schenk het eimengsel erin. Roer de ei los en voeg scheutje voor scheutje melk of room toe. Blijven zachtjes roeren tot het smeuïg en glanzend is.
Verdeel de roerei over de spekbakjes en knip er bieslook over.

Ter variatie: kerrie, paprikapoeder, blokjes tomaat, fijngehakte ui,wat geraspte kaas. Mocht je kaas gebruiken, gebruik dan ook een beetje extra melk of room. Bak je tomaat mee dan hoeft dat niet, tomaat geeft zelf ook vocht af.

Gehaktballetjes en ei in tomatensaus

Sommige recepten maken nieuwsgierig, vooral als je ze niet kent. Dat je een foto ziet en denkt wat lollig. Gehaktballetjes in tomatensaus, zoveel landen hebben een eigen variant, op smaak gebracht met ter plaatse veel gebruikte kruiden en specerijen. Een paar eitjes op het laatst een paar minuten meestoven in de saus, voor mij was het nieuw. Zo zie je maar, er blijft altijd wat te ontdekken.
Het recept komt oorspronkelijk uit de Marokkaanse keuken maar aangezien ik er weer het en ander aan toegevoegd heb durf ik er het predicaat 'Marokkaans'  niet op te plakken, geïnspireerd door is een betere benaming.
Het is voldoende voor twee personen, kan ik eindelijk weer eens een gerecht aan de categorie 'Koken voor 2' toevoegen.

.

Je hebt nodig:
250 gram runder of lamsgehakt - 1 tl pikante paprikapoeder - 1/2 tl cayennepeper - 1/2 tl gemalen komijn (djinten)- 1 tl gemalen koriander (ketoembar) -  zout naar smaak - zwarte peper uit de molen - 1 el fijngehakte peterselie - 1 el olijfolie

Voor de saus :
2 el tomatenpuree - 2 tomaten -  1 ui - 1/2 tl pikante paprikapoeder - 1/2 tl gemalen koriander - 1/2 tl komijn - zout en zwarte peper - 1/2 el fijngehakte peterselie - 150 ml water - 2 eieren om te stoven in de saus

Zo maak je het:
Vermeng alle ingrediënten behalve de olijfolie voor de gehaktballetjes met elkaar, kneed het stevig tot je een homogeen geheel hebt en rol er vervolgens 8 balletjes van.
Bak de balletjes bruin en gaar in 2 el olijfolie, haal ze uit de pan en leg apart op een bord met een stukje alufolie erover.

Terwijl de balletjes bakken snipper je de ui en snij je de tomaten in stukjes.Zodra de gehaktballetjes op het bord liggen, fruit je in dezelfde pan op een laag vuurtje de ui tot het glazig is.
Doe de tomaten erbij en stoof ze een minuut of 5 mee zodat ze wat zachter worden.  Vervolgens de tomatenpuree toevoegen en eventjes bakken, paprikapoeder, koriander en komijn toevoegen en op smaak brengen met zout en peper.  Giet het water erbij, weer roeren en laat het lekker een minuut of 5 sudderen. Proef even of je nog wat kruiderijen toe wilt voegen.

De balletjes mogen er weer bij, leg ze wel aan 1 kant van de pan. Breek voorzichtig de 2 eieren en laat ze op de saus glijden aan de kant die je vrij hebt gelaten. Leg een deksel op de pan en stoof een 5 à 8 minuten tot het eiwit gestold is maar de dooier nog wel vloeibaar is. Net als bij een spiegelei dus. Stoof langer als je de dooier steviger wilt hebben. Strooi er nog een halve eetlepel fijngehakte peterselie over en zet de pan op tafel zodat je er zelf je ei met wat balletjes en saus uit kunt vissen.

Wij aten er home made pide bij, niets zo lekker als saus opvegen met een stuk brood,  wat rijst en salade. Bijvoorbeeld van wat geraspte wortels, appel en een handje rozijnen