Alweer een flinke tijd geleden kwam ik in contact met Yvonne van De Likkepot uit Groningen. Grappige naam vond ik het. Zo eentje die je bijblijft.
De Likkepot maakt jam in heel veel variaties. Grotendeels van onbespoten fruit uit eigen tuin maar ja aangezien je niet alles kunt telen kopen ze ook groente en fruit in. Uiteraard biologisch.
Al het fruit in de tuin wordt met de hand geplukt, gesorteerd, ze gaan in bad en indien nodig ontpit.
Een hele klus, dus ook man en kinders mogen aan de bak. Niet alleen met bovenstaande bezigheden maar ook met het bijhouden van de website, de 'jamboekhouding' zoals Yvonne het noemt, denken na over nieuwe combinaties en natuurlijk worden die creaties eerst uitgebreid getest voor het de markt op gaat.
Yvonne is de jambereider, staat in de pruttelende pannen te roeren tot het naar haar zin is.
Zoals het vaak gaat met uit de hand gelopen hobby's, er breekt een tijd aan dat je al die jam met geen mogelijkheid van de wereld op krijgt al deel je nog zo naarstig uit aan familie, buren en vrienden.
Tijd voor een kraampje aan de weg. Eens kijken hoe de reacties zijn wanneer je op een fair of braderie gaat staan. En nu, nu verkoopt De Likkepot hun lekkernijen ook online. Wel zelf even mailen en je bestelling doorgeven.
Het kan voorkomen dat je keus niet op voorraad is, dan zit je waarschijnlijk in het verkeerde seizoen. De Likkepot vriest ook wel fruit in om er op een later tijdstip jam van te maken maar op is op en dan moet je gewoon wachten tot er weer geoogst kan worden. En dat is wel zo mooi.
Echt grote jam eters zijn wij niet daarom maak ik het ook nooit zelf. Het gaat hier op een pannenkoek en staat standaard op de paastafel voor wie wil. Zeven van de tien keer kan een potje na verloop van tijd de vuilnisbak in. Toch was ik zo getriggerd door de spannende Likkepotcombinaties dat ik niet na kon laten wat te bestellen. Kleine potjes, precies het goede formaat voor ons.
Plus drie handbeschilderde jamlepeltjes, leuk ook om weg te geven.
Licht naar honing geurende paardenbloemgelei en zo smaakt het ook maar dan frisser. Rabarber-gemberjam waar de warme, prikkelende wortelstok van de gemberplant de friszure gember een aangenaam pitje geeft. Een jam die ik net als de wortel-muntjam ook eens ga combineren met een warm gerecht. Een beetje door de jus roeren bijvoorbeeld, of gebruiken als glazuur voor kip en dan lekker grillen. Dat kunnen ze wel aan.
Appel/notentaart in een potje, de naam zegt het al en zo smaakt het ook. Voor medetester zoon en mij iets te heftig voor op brood of cracker. Pannenkoek zeiden wij, bij ijs of in een deegbakje voor een supersnel snoeperijtje bij onverwachte gasten
Tot slot 'herdersjam' , een robuuste kerel van onder andere aroniabessen, cacao, oploskoffie, rum, kaneel en citroensap. Zo eentje waarbij je smaakpapillen even van de wijs zijn. Bij zoon op nummer 1, bofte hij even, het potje was ook voor hem.
Voor ons ook bijzonder aangenaam dat de geproefde jammetjes niet mierzoet zijn.
De meeste worden gemaakt met de verhouding 2 delen fruit en 1 deel suiker, sommigen 3:1 en er wordt geëxperimenteerd met suikervrije varianten.
Jam is te koop in potjes van 50 , 150 of 250 gram met bijbehorende prijzen van 80 eurocent, 2 en 3,25 euro. Bestel je online dan komen er uiteraard ook verzendkosten bij.
Vergeet ik nog bijna te zeggen dat De Likkepot ook honing verkoopt van imker Henk Heller. Prijzen en formaten zijn gelijk aan die van de jam.
Nieuwsgierig naar aardbeienjam met rode peper, rode bessenjam met vanille, perenjam met Earl Grey of één van de vele anderen? Je vindt ze hier allemaal op een rijtje. En woon je in de buurt van Nieuwolda, fiets dan eens langs het kraampje.
De Likkepot
Polderdwarsweg 2
9944 TD Nieuwolda
De geteste producten zijn zelf gekocht en daarmee is deze post dus niet gesponsord.
Posts tonen met het label Test. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Test. Alle posts tonen
maandag 26 mei 2014
Review: Jam van De Likkepot uit Nieuwolda
Labels:
culishoppen,
Eetlust ontdekt,
fruit,
jam,
Review,
Test
woensdag 23 april 2014
Verkiezing Beste Appelflap van Tilburg
Op 22 april vond 's avonds op de prachtige locatie van de Rooi Pannen de finale plaats van de 'Beste Appelflap van Tilburg'. Georganiseerd door de Genietgroep die zoals de naam al doet vermoeden het genieten hoog in het vaandel heeft staan. Misschien klinkt dat in eerste instantie wat vaag maar achter het genieten gaat vaak ook veel kennis schuil, passie, liefde. Zo geniet ik van het koken en deel dat het liefst met de mensen om me heen en via dit blog met jullie. Een ander geniet met volle teugen van de natuur, bezit een schat aan ervaring en deelt het met andere liefhebbers. Zo kun je genieten inzetten om mensen samen te brengen, kennis over te dragen maar ook om samenwerking binnen een bedrijf te verbeteren, buurtbewoners elkaar beter te leren kennen en inwoners van een stad met een andere verfrissende blik om zich heen te laten kijken. Met als resultaat een grotere betrokkenheid binnen een gemeenschap. Dat is waar de Genietgroep voor staat. Nobel streven.
Met in het achterhoofd dat de appelflap nogal eens ingezet wordt als traktatie op de werkvloer gingen ze op zoek naar de beste appelflap van Tilburg. Nadat zo'n veertig flappen van evenzoveel flappenbakkers getest waren, kwamen er zeven in aanmerking voor deze eervolle nominatie. Deze zeven werden opnieuw geproefd, bekeken, besnoven en bevoeld door een zeskoppige jury waaronder ik. Jawel, het wordt nog eens wat met deze blogger.
Een divers gezelschap bestaande uit onze eigen nachtburgemeester tevens bioloog en ecoloog Gert Brunink, Ralph Blaakenburg de chef-kok van Auberge du Bonheur, docent horeca aan De Rooi Pannen Pepijn Boer, student horeca Puck Kimpel en Theo Bierens als vertegenwoordiger van Sandra's Groente en Fruit.
Dat niet alle flappen ons konden bekoren moge duidelijk zijn. Wat een verschil in smaak en structuur. Het viel ons op dat het gros wel erg zoet is. Een wat frissere appel of een beetje citroen misstaat de appelflap niet vonden wij. Verder kan ik u vertellen dat het testen van zeven appelflappen geen sinecure is ook al aten we die jongens niet helemaal op anders waren we na nummer vijf wel lichtelijk misselijk vrees ik.
We beoordeelden op reuk, op de kraak, hoe voelt het geval in de hand, de verhouding deeg en vulling, structuur deeg en vulling en natuurlijk de smaak. Voor welke appelflap reppen we ons naar de maker.
Nadat de gegeven cijfers door Sander Hendriks van de Genietgroep op een rijtje waren gezet rolde de winnaar eruit.
Bakkerij Eigenzinnig aan de Molenbochtstraat 46 mag met een score van 7,9 de vlag uithangen en de champagne ontkurken! Gefeliciteerd! Als u het niet erg vindt sla ik de appelflappen even over.
Met in het achterhoofd dat de appelflap nogal eens ingezet wordt als traktatie op de werkvloer gingen ze op zoek naar de beste appelflap van Tilburg. Nadat zo'n veertig flappen van evenzoveel flappenbakkers getest waren, kwamen er zeven in aanmerking voor deze eervolle nominatie. Deze zeven werden opnieuw geproefd, bekeken, besnoven en bevoeld door een zeskoppige jury waaronder ik. Jawel, het wordt nog eens wat met deze blogger.
Een divers gezelschap bestaande uit onze eigen nachtburgemeester tevens bioloog en ecoloog Gert Brunink, Ralph Blaakenburg de chef-kok van Auberge du Bonheur, docent horeca aan De Rooi Pannen Pepijn Boer, student horeca Puck Kimpel en Theo Bierens als vertegenwoordiger van Sandra's Groente en Fruit.
Heeft u mij ook eens in beeld
Dat niet alle flappen ons konden bekoren moge duidelijk zijn. Wat een verschil in smaak en structuur. Het viel ons op dat het gros wel erg zoet is. Een wat frissere appel of een beetje citroen misstaat de appelflap niet vonden wij. Verder kan ik u vertellen dat het testen van zeven appelflappen geen sinecure is ook al aten we die jongens niet helemaal op anders waren we na nummer vijf wel lichtelijk misselijk vrees ik.
We beoordeelden op reuk, op de kraak, hoe voelt het geval in de hand, de verhouding deeg en vulling, structuur deeg en vulling en natuurlijk de smaak. Voor welke appelflap reppen we ons naar de maker.
Nadat de gegeven cijfers door Sander Hendriks van de Genietgroep op een rijtje waren gezet rolde de winnaar eruit.
Bakkerij Eigenzinnig aan de Molenbochtstraat 46 mag met een score van 7,9 de vlag uithangen en de champagne ontkurken! Gefeliciteerd! Als u het niet erg vindt sla ik de appelflappen even over.
dinsdag 22 oktober 2013
Testen en Koken: Bodum Bistro Sauskom en Abrikozen-chiliglazuur à la Annabel Langbein
Er stond nog een potje op me te wachten om te testen. Een vrolijk dingetje uit het Fonq assortiment. Bodum noemt het een sauskom, daar stel ik me toch iets anders bij voor. Een marinadebeker vind ik een betere naam.
Gemaakt van RVS, kunststof en siliconen met een inhoud van een kwart liter. Het dekseltje bevat een geïntegreerde siliconen kwast. Je trekt omhoog en je plopt het even zo gemakkelijk weer terug.Handig als je buiten kookt, komen er tenminste geen beestjes in.
Ook binnen natuurlijk te gebruiken. Geen gedoe met kwastjes die van kommetjes kukelen.
De ingrediënten voor je marinade stop je erin, deksel erop, schudden maar en tot gebruik in de koelkast zetten. Om de beker zit een siliconen handgreep zodat het tenminste niet uit je hand glipt. Handig.
Voor wat ik gemaakt heb moet je toch eerst aan de slag met het fornuis. In Annabel Langbeins boek 'Simple Pleasures' staat een recept voor chili abrikozenglazuur. Om over de ham te smeren of kip of spareribs of nou ja wat je maar lekker lijkt. Nu is er in deze tijd niet echt meer aan verse abrikozen te komen, daarnaast koop ik ze zelden aangezien ze hier in den lande meestal behoorlijk melig zijn. Geef mij de gedroogde maar!
Door het drogen is het suikergehalte al hoog dus ik heb het recept danig aangepast ook wat betreft de andere smaakmakers aangezien het anders toch meer op een gekruide abrikozenjam lijkt. Waar overigens ook niks mis mee is.
Je hebt nodig:
250 gram gedroogde abrikozen - 2 cm verse gember- 3 à 4 tenen knoflook - 3 à 4 rode pepers - 1 el sojasaus ( Kikkoman) - 2 tl vijfkruidenpoeder - zest (geraspte schil) van 1 limoen - 100 gram suiker - 300 à 350 ml water - 75 ml witte wijnazijn - zout en peper..
Zo maak je het:
Rasp de gember en hak de knoflook fijn. Halveer de pepers, haal de zaadlijsten eruit en snij fijn. Je kunt voor een pittigere variant ook wat zaadjes laten zitten. Doe alle ingrediënten behalve zout en peper in een pan en breng het zachtjes aan de kook. Temper vervolgens je hittebron en sudder tot de abrikozen zacht zijn en je ze kapot kunt duwen.
Mik alles in de blender en maak er een homogeen geheel van. Misschien moet je nog wat water toevoegen voor extra smeuïgheid en om er minder een jammige toestand van te maken. Breng verder op smaak met wat zout en peper.
Schep het in dit geval in de Bodum sauskom en de rest in een ander potje want het past er niet allemaal in.
Zet in de koelkast tot gebruik.
Ik heb het gebruikt om spareribs mee in te kwasten. Waanzinnig lekker. Spareribs gaar ik altijd voor in een bouillon voor ze de oven ingaan, heerlijk mals zijn ze dan. Vlees wat bijna van de botjes valt zo moeten ze zijn.
Geef er bij het eten wel een stapel servetten bij.
Je kunt dit mengsel ook gebruiken om een dressing van te maken, gebruik dan ongeveer een eetlepel. Of schep er wat van in de pan als je gehaktballen maakt.
Wat over is aan glazuur in de Bodum Bistro Sauskom kun je volgens de productbeschrijving bewaren in de koelkast of zelfs met potje en al in de vriezer zetten. Ik ben daar geen voorstander van. De kwast is wel in aanraking geweest met vlees of vis en aangezien we graag gezond willen blijven doen we dat maar niet.
Deze vrolijke beker heeft een klein nadeel, de kwast komt namelijk niet helemaal tot de bodem en doordat het vast zit aan het deksel kun je het uiteraard ook niet verder naar beneden duwen.
Meestal zijn marinades zo vloeibaar als wat en om het laatste restje eruit te krijgen, hou je het gewoon schuin. Met een dikkere als deze kan dat niet dan moet je er toch even een lepel bij pakken.
Maar goed, dat is dan ook het enige wat ik kan verzinnen.
Het staat nu vrolijk te wezen in de kast en te wachten op een volgende keer.
Deze Bodum Sauskom is te koop bij Fonq voor 19,90 euro, op moment van schrijven zelfs in de aanbieding voor 16,90 en is leverbaar in verschillende kleuren.
Uiteraard vind je er een hele lijn aan producten van Bodum, van theeglazen tot broodroosters en waterkokers.
Gemaakt van RVS, kunststof en siliconen met een inhoud van een kwart liter. Het dekseltje bevat een geïntegreerde siliconen kwast. Je trekt omhoog en je plopt het even zo gemakkelijk weer terug.Handig als je buiten kookt, komen er tenminste geen beestjes in.
Ook binnen natuurlijk te gebruiken. Geen gedoe met kwastjes die van kommetjes kukelen.
De ingrediënten voor je marinade stop je erin, deksel erop, schudden maar en tot gebruik in de koelkast zetten. Om de beker zit een siliconen handgreep zodat het tenminste niet uit je hand glipt. Handig.
Voor wat ik gemaakt heb moet je toch eerst aan de slag met het fornuis. In Annabel Langbeins boek 'Simple Pleasures' staat een recept voor chili abrikozenglazuur. Om over de ham te smeren of kip of spareribs of nou ja wat je maar lekker lijkt. Nu is er in deze tijd niet echt meer aan verse abrikozen te komen, daarnaast koop ik ze zelden aangezien ze hier in den lande meestal behoorlijk melig zijn. Geef mij de gedroogde maar!
Door het drogen is het suikergehalte al hoog dus ik heb het recept danig aangepast ook wat betreft de andere smaakmakers aangezien het anders toch meer op een gekruide abrikozenjam lijkt. Waar overigens ook niks mis mee is.
Je hebt nodig:
250 gram gedroogde abrikozen - 2 cm verse gember- 3 à 4 tenen knoflook - 3 à 4 rode pepers - 1 el sojasaus ( Kikkoman) - 2 tl vijfkruidenpoeder - zest (geraspte schil) van 1 limoen - 100 gram suiker - 300 à 350 ml water - 75 ml witte wijnazijn - zout en peper..
Zo maak je het:
Rasp de gember en hak de knoflook fijn. Halveer de pepers, haal de zaadlijsten eruit en snij fijn. Je kunt voor een pittigere variant ook wat zaadjes laten zitten. Doe alle ingrediënten behalve zout en peper in een pan en breng het zachtjes aan de kook. Temper vervolgens je hittebron en sudder tot de abrikozen zacht zijn en je ze kapot kunt duwen.
Mik alles in de blender en maak er een homogeen geheel van. Misschien moet je nog wat water toevoegen voor extra smeuïgheid en om er minder een jammige toestand van te maken. Breng verder op smaak met wat zout en peper.
Schep het in dit geval in de Bodum sauskom en de rest in een ander potje want het past er niet allemaal in.
Zet in de koelkast tot gebruik.
Ik heb het gebruikt om spareribs mee in te kwasten. Waanzinnig lekker. Spareribs gaar ik altijd voor in een bouillon voor ze de oven ingaan, heerlijk mals zijn ze dan. Vlees wat bijna van de botjes valt zo moeten ze zijn.
Geef er bij het eten wel een stapel servetten bij.
Je kunt dit mengsel ook gebruiken om een dressing van te maken, gebruik dan ongeveer een eetlepel. Of schep er wat van in de pan als je gehaktballen maakt.
Wat over is aan glazuur in de Bodum Bistro Sauskom kun je volgens de productbeschrijving bewaren in de koelkast of zelfs met potje en al in de vriezer zetten. Ik ben daar geen voorstander van. De kwast is wel in aanraking geweest met vlees of vis en aangezien we graag gezond willen blijven doen we dat maar niet.
Deze vrolijke beker heeft een klein nadeel, de kwast komt namelijk niet helemaal tot de bodem en doordat het vast zit aan het deksel kun je het uiteraard ook niet verder naar beneden duwen.
Meestal zijn marinades zo vloeibaar als wat en om het laatste restje eruit te krijgen, hou je het gewoon schuin. Met een dikkere als deze kan dat niet dan moet je er toch even een lepel bij pakken.
Maar goed, dat is dan ook het enige wat ik kan verzinnen.
Het staat nu vrolijk te wezen in de kast en te wachten op een volgende keer.
Deze Bodum Sauskom is te koop bij Fonq voor 19,90 euro, op moment van schrijven zelfs in de aanbieding voor 16,90 en is leverbaar in verschillende kleuren.
Uiteraard vind je er een hele lijn aan producten van Bodum, van theeglazen tot broodroosters en waterkokers.
zondag 22 september 2013
Testen en Koken: Een Weber Hamburgerpers en een 'Fonqy' Wasabiburger
De herfst is begonnen! Half Nederland schuift de bbq onder het afdak, rolt het de garage in, dekzeiltje erover en tot voorjaar 2014 maar weer!
Anderen bekijken die mooiweer stokers meewarig en schudden tongklakkend het hoofd.Verheugen zich op wat komen gaat. Gebraad aan het spit. Het stoere ouwe-jongens- krentebroodgevoel. Winterse barbecuefeesten, glühwein, donkere bieren, robuuste wijn, dikke truien en het liefst nog een fijn pak sneeuw voor de ultieme sfeer. Laat die koukleumen maar bij de kachel kruipen.
Wij koukleumen zetten gewoon de grillpan op het fornuis en dat grote gebraad schuiven we wel in de oven. Nestelen ons behaaglijk op de bank , voeten gehuld in warme slofjes, krullen ons in een plaid en verbannen het donkere buiten met het sluiten van de gordijnen.
Naast al die stamppotten met kuiltjes vol jus, suddervlees en stevige soepen gaat er zo af en toe ook best een hamburger in toch?
Een hamburger is niet gebonden aan seizoenen, een goede hamburger kan altijd!
Fonq, dat warenhuis waar je maar blijft snuffelen, vroeg me een Weber hamburgerpers te testen. Echt zo'n hulpje waarbij in eerste instantie de wenkbrauwen de lucht in schoten. Een mens heeft niet voor niets twee handen gekregen en als je ook nog in staat bent ze te gebruiken, heb je zo'n pers toch helemaal niet nodig.
Vlees naar wens kruiden, bal draaien, pletten tussen je handen... klaaaar!
Ik moet het toegeven, zo'n pers blijkt toch wel handig. Heeft zelfs twee maten, een kant voor burgers van 115 gram en als je het omdraait plet je burgers van 225 gram. Voor de grote burgerliefhebber.
Het kan na gebruik gewoon in de vaatwasser, de zwarte knop kan los gedraaid worden zodat alles hygiënisch schoon wordt.
Zoals je hieronder kunt zien is het echt een kwestie van gehakt erop leggen, aanduwen en je hebt in een handdruk een perfect gevormde burger. Allemaal ongeveer hetzelfde gewicht zodat alle met liefde gemaakte hamburgers ook een zelfde garingstijd hebben. Natuurlijk heb ik me niet alleen bezig gehouden met het hamburger pletten maar heb ook een heerlijk sappige burger voor je. Met wasabi en soja, beetje gember. En niet te vergeten de buitengewoon verrukkelijke hamburger buns volgens recept van Levine.
Voor 6 hamburgers heb je nodig :
600 gram biologisch rundergehakt - 1 ei - 2 el sojasaus (Kikkoman) - 1 koffielepel wasabi - 1 koffielepel gembersiroop - zout en versgemalen peper.
Roer de wasabi los met de soja en gembersiroop. Kneed dit samen met een ei en versgemalen peper goed. door het gehakt. Voeg eventueel nog wat zout toe. Soja is al zout dus voor mij hoeft het niet maar je kunt altijd een plukje gehakt snel even bakken of garen in de magnetron en vervolgens proeven of je de smaak goed vindt.
Verdeel het gehakt in 6 zoveel mogelijk gelijke ballen en vorm er met behulp van de kleine stand van de hamburgerpers burgers van. Of gebruik uiteraard je handen.
Leg ze op een bord of schaal, dek af en zet minstens een uur in de koelkast. Zo kunnen de smaken lekker intrekken.
Rooster ze op niet te hoog vuur gaar. Tijdens het grillen bestrijk ik ze lichtjes met een beetje extra sojasaus. Goed voor de smaak en zo worden ze nog sappiger.
Voor erbij:
Een salade van fijngesneden wortel, radijs en komkommer, op smaak gebracht met 2 eetlepels sushi-azijn, een drup sesamolie en paar korreltjes zout.
Wasabimayo, heel eenvoudig 4 eetlepels mayonaise vermengen met wasabi naar smaak en een ietsepietsje zout.
Rucola
Hamburgerbroodjes van Levine, echt je moet ze eens maken. Helemaal niet lastig maar neem wel de tijd. Niet om vier uur 's middags denken 'even' die broodjes te maken want dan kom je bedrogen uit. Ik heb ze overigens bestrooid met zowel witte als zwarte sesamzaadjes.
Snij de broodjes open en rooster ze op bbq, grillplaat of onder de grill van je oven. Besmeer de onderste helft met wat wasabimayo, leg er wat rucola op vervolgens de hamburger,een lik wasabimayo, een pluk van de salade en tot slot de andere helft van het broodje.
Ook erg lekker om tijdens het eten je broodje heel snel in de soja te dippen, ik zeg het maar even.
In welk jaargetijde we ook leven, een hamburger gaat er dus altijd wel in! En of je nu alleen op warme dagen rond de bbq schuift of het juist als een uitdaging ziet onder alle weersomstandigheden buiten te koken, kijk gerust eens bij Fonq, ze bieden een mooi barbecue assortiment aan van uiteraard de barbecue zelf tot roosters, bakplaten, pannen, tangen en veel meer. Weber is present met een uitgebreide collectie. Andere merken vind je er uiteraard ook.
Ik kan me zo voorstellen dat sommigen nu denken 'Ja leuk hoor maar ik kom bij 25 graden nog wel eens terug' . Maak het je binnen lekker gemakkelijk, zet een grill- of bakplaat op tafel, doe je ogen dicht en denk aan wuivende palmen en een ruisende zee. Zomer in huis!
Daarna wel even de deur open zetten maar het gaat om het idee he.
Smakelijk!
Anderen bekijken die mooiweer stokers meewarig en schudden tongklakkend het hoofd.Verheugen zich op wat komen gaat. Gebraad aan het spit. Het stoere ouwe-jongens- krentebroodgevoel. Winterse barbecuefeesten, glühwein, donkere bieren, robuuste wijn, dikke truien en het liefst nog een fijn pak sneeuw voor de ultieme sfeer. Laat die koukleumen maar bij de kachel kruipen.
Wij koukleumen zetten gewoon de grillpan op het fornuis en dat grote gebraad schuiven we wel in de oven. Nestelen ons behaaglijk op de bank , voeten gehuld in warme slofjes, krullen ons in een plaid en verbannen het donkere buiten met het sluiten van de gordijnen.
Naast al die stamppotten met kuiltjes vol jus, suddervlees en stevige soepen gaat er zo af en toe ook best een hamburger in toch?
Een hamburger is niet gebonden aan seizoenen, een goede hamburger kan altijd!
Fonq, dat warenhuis waar je maar blijft snuffelen, vroeg me een Weber hamburgerpers te testen. Echt zo'n hulpje waarbij in eerste instantie de wenkbrauwen de lucht in schoten. Een mens heeft niet voor niets twee handen gekregen en als je ook nog in staat bent ze te gebruiken, heb je zo'n pers toch helemaal niet nodig.
Vlees naar wens kruiden, bal draaien, pletten tussen je handen... klaaaar!
Ik moet het toegeven, zo'n pers blijkt toch wel handig. Heeft zelfs twee maten, een kant voor burgers van 115 gram en als je het omdraait plet je burgers van 225 gram. Voor de grote burgerliefhebber.
Het kan na gebruik gewoon in de vaatwasser, de zwarte knop kan los gedraaid worden zodat alles hygiënisch schoon wordt.
Zoals je hieronder kunt zien is het echt een kwestie van gehakt erop leggen, aanduwen en je hebt in een handdruk een perfect gevormde burger. Allemaal ongeveer hetzelfde gewicht zodat alle met liefde gemaakte hamburgers ook een zelfde garingstijd hebben. Natuurlijk heb ik me niet alleen bezig gehouden met het hamburger pletten maar heb ook een heerlijk sappige burger voor je. Met wasabi en soja, beetje gember. En niet te vergeten de buitengewoon verrukkelijke hamburger buns volgens recept van Levine.
Voor 6 hamburgers heb je nodig :
600 gram biologisch rundergehakt - 1 ei - 2 el sojasaus (Kikkoman) - 1 koffielepel wasabi - 1 koffielepel gembersiroop - zout en versgemalen peper.
Roer de wasabi los met de soja en gembersiroop. Kneed dit samen met een ei en versgemalen peper goed. door het gehakt. Voeg eventueel nog wat zout toe. Soja is al zout dus voor mij hoeft het niet maar je kunt altijd een plukje gehakt snel even bakken of garen in de magnetron en vervolgens proeven of je de smaak goed vindt.
Verdeel het gehakt in 6 zoveel mogelijk gelijke ballen en vorm er met behulp van de kleine stand van de hamburgerpers burgers van. Of gebruik uiteraard je handen.
Leg ze op een bord of schaal, dek af en zet minstens een uur in de koelkast. Zo kunnen de smaken lekker intrekken.
Rooster ze op niet te hoog vuur gaar. Tijdens het grillen bestrijk ik ze lichtjes met een beetje extra sojasaus. Goed voor de smaak en zo worden ze nog sappiger.
Voor erbij:
Een salade van fijngesneden wortel, radijs en komkommer, op smaak gebracht met 2 eetlepels sushi-azijn, een drup sesamolie en paar korreltjes zout.
Wasabimayo, heel eenvoudig 4 eetlepels mayonaise vermengen met wasabi naar smaak en een ietsepietsje zout.
Rucola
Hamburgerbroodjes van Levine, echt je moet ze eens maken. Helemaal niet lastig maar neem wel de tijd. Niet om vier uur 's middags denken 'even' die broodjes te maken want dan kom je bedrogen uit. Ik heb ze overigens bestrooid met zowel witte als zwarte sesamzaadjes.
Snij de broodjes open en rooster ze op bbq, grillplaat of onder de grill van je oven. Besmeer de onderste helft met wat wasabimayo, leg er wat rucola op vervolgens de hamburger,een lik wasabimayo, een pluk van de salade en tot slot de andere helft van het broodje.
Ook erg lekker om tijdens het eten je broodje heel snel in de soja te dippen, ik zeg het maar even.
In welk jaargetijde we ook leven, een hamburger gaat er dus altijd wel in! En of je nu alleen op warme dagen rond de bbq schuift of het juist als een uitdaging ziet onder alle weersomstandigheden buiten te koken, kijk gerust eens bij Fonq, ze bieden een mooi barbecue assortiment aan van uiteraard de barbecue zelf tot roosters, bakplaten, pannen, tangen en veel meer. Weber is present met een uitgebreide collectie. Andere merken vind je er uiteraard ook.
Ik kan me zo voorstellen dat sommigen nu denken 'Ja leuk hoor maar ik kom bij 25 graden nog wel eens terug' . Maak het je binnen lekker gemakkelijk, zet een grill- of bakplaat op tafel, doe je ogen dicht en denk aan wuivende palmen en een ruisende zee. Zomer in huis!
Daarna wel even de deur open zetten maar het gaat om het idee he.
Smakelijk!
woensdag 3 april 2013
Eetlust test een Fackelmann groenteschaaf en geeft er 1 weg!
Biedt het hebben van een groenteschaaf nu een meerwaarde of niet. Dat vroeg ik mij af, gewend als ik ben alles te snijden. Een schaaf is geen rasp, het enige wat zo'n ding produceert zijn plakjes, dat kan een mes ook. Snel een grotere hoeveelheid gelijkmatig gesneden dunne plakjes produceren? Daar is vriend keukenmachine.
Maar toch, om nu iedere keer die keukenmachine te gebruiken met als gevolg dat dat hele ding schoongemaakt moet worden...Daarnaast weet ik heel goed dat niet de hele mensheid over een keukenmachine beschikt en ik ken mensen die gerust een ui of aardappel snijden met een schilmesje. Kijk, dat gaat wel maar of het nu handig is.
Van home24.nl kreeg ik de gelegenheid een groenteschaaf uit te proberen van het merk Fackelmann. Een kunststof schaaf in handzaam formaat met de mogelijkheid verschillende standen in te stellen afhankelijk van hoe dik je de plakjes wilt hebben. Is vaatwasserbestendig en de onderdelen zijn gemakkelijk los te koppelen, een kwestie van schuiven.
Fackelmann en ik waren niet meteen de dikste vrienden, al schaaft hij sneller dan ik kan snijden, op de kleinste stand kwamen er maar rare plakjes tevoorschijn. De overige standen leverden geen problemen op dus ik begon te twijfelen, belooft de schaaf meer dan het aankan of ligt het gewoon aan mij?
Een komkommer, courgette en ui verder heb ik het in de smiezen maar perfect is het niet. Is dat erg? Nee aangezien stand 3 in mijn ogen al zo dun schaaft dat je er doorheen kunt kijken.
De groenteschaaf heeft ook bij de voorbereidingen van de paasbrunch weer zijn kunsten vertoond. Een venkel en rode ui waren in korte tijd ragfijn geschaafd, daar kan ik met een mes niet tegenop.
Na gebruik de onderdelen los schuiven, in de vaatwasser of met de hand afwassen en klaar is Kees.
Mag de groenteschaaf blijven? Jazeker, het heeft in mijn keuken zijn nut inmiddels wel bewezen. Veiligheid is bij dergelijke producten ook belangrijk en daar is voor gezorgd. Ik heb al mijn vingers nog en de pleisters zijn de kast niet uit geweest. De kunststofpootjes zorgen ervoor dat de schaaf goed grip heeft op je werkplek. Het is gebruiksvriendelijk, neemt niet veel plaats in en is zo schoon. Allemaal voordelen.
Nog nadelen? Als ik er dan toch één moet noemen, die ene hele kleine stand is wellicht te klein maar dat weegt niet op tegen alle voordelen.
Het leuke is... van Home.24 mag ik een Fackelmann groenteschaaf ter waarde van 29,95 euro aan één van jullie cadeau doen. Kun je zelf kijken of ik gelijk heb!
Wat moet je daarvoor doen?
Laat me hieronder weten waarom jij graag deze groenteschaaf wilt hebben. (Zorg ervoor dat ik je na afloop van de winactie kan bereiken). Een mailtje met reactie naar eetlustblog@gmail.com mag ook.
Wil je een dubbele kans om te winnen?
Geef een reactie hieronder of mail me
EN
Like en share dan ook nog het bericht op de facebookpagina van Eetlust met je vrienden, familie en andere bekenden en verdien zo een extra kans!
De actie loopt tot en met woensdag 10 april 2013. Op vrijdag 12 april maak ik de winnaar/winnares bekend.
Maar toch, om nu iedere keer die keukenmachine te gebruiken met als gevolg dat dat hele ding schoongemaakt moet worden...Daarnaast weet ik heel goed dat niet de hele mensheid over een keukenmachine beschikt en ik ken mensen die gerust een ui of aardappel snijden met een schilmesje. Kijk, dat gaat wel maar of het nu handig is.
Van home24.nl kreeg ik de gelegenheid een groenteschaaf uit te proberen van het merk Fackelmann. Een kunststof schaaf in handzaam formaat met de mogelijkheid verschillende standen in te stellen afhankelijk van hoe dik je de plakjes wilt hebben. Is vaatwasserbestendig en de onderdelen zijn gemakkelijk los te koppelen, een kwestie van schuiven.
Fackelmann en ik waren niet meteen de dikste vrienden, al schaaft hij sneller dan ik kan snijden, op de kleinste stand kwamen er maar rare plakjes tevoorschijn. De overige standen leverden geen problemen op dus ik begon te twijfelen, belooft de schaaf meer dan het aankan of ligt het gewoon aan mij?
Een komkommer, courgette en ui verder heb ik het in de smiezen maar perfect is het niet. Is dat erg? Nee aangezien stand 3 in mijn ogen al zo dun schaaft dat je er doorheen kunt kijken.
De groenteschaaf heeft ook bij de voorbereidingen van de paasbrunch weer zijn kunsten vertoond. Een venkel en rode ui waren in korte tijd ragfijn geschaafd, daar kan ik met een mes niet tegenop.
Na gebruik de onderdelen los schuiven, in de vaatwasser of met de hand afwassen en klaar is Kees.
Mag de groenteschaaf blijven? Jazeker, het heeft in mijn keuken zijn nut inmiddels wel bewezen. Veiligheid is bij dergelijke producten ook belangrijk en daar is voor gezorgd. Ik heb al mijn vingers nog en de pleisters zijn de kast niet uit geweest. De kunststofpootjes zorgen ervoor dat de schaaf goed grip heeft op je werkplek. Het is gebruiksvriendelijk, neemt niet veel plaats in en is zo schoon. Allemaal voordelen.
Nog nadelen? Als ik er dan toch één moet noemen, die ene hele kleine stand is wellicht te klein maar dat weegt niet op tegen alle voordelen.
Het leuke is... van Home.24 mag ik een Fackelmann groenteschaaf ter waarde van 29,95 euro aan één van jullie cadeau doen. Kun je zelf kijken of ik gelijk heb!
Wat moet je daarvoor doen?
Laat me hieronder weten waarom jij graag deze groenteschaaf wilt hebben. (Zorg ervoor dat ik je na afloop van de winactie kan bereiken). Een mailtje met reactie naar eetlustblog@gmail.com mag ook.
Wil je een dubbele kans om te winnen?
Geef een reactie hieronder of mail me
EN
Like en share dan ook nog het bericht op de facebookpagina van Eetlust met je vrienden, familie en andere bekenden en verdien zo een extra kans!
De actie loopt tot en met woensdag 10 april 2013. Op vrijdag 12 april maak ik de winnaar/winnares bekend.
Succes!!
De uitslag:
De uitslag:
De jury, die net als de vorige keer uit mijn zoon en dochter bestond, heeft onafhankelijk van elkaar 5 namen geselecteerd. Ze waren het verrassend eens, uiteindelijk belandden 6 namen in de hoge hoed. Een paar zelfs 2x aangezien ze ook aan de dubbele winkans voldeden.
De winnaar is.......... tromgeroffel..............:
Tamara!
Tamara, gefeliciteerd, ik neem contact met je op!
donderdag 28 februari 2013
Test: Boska Kaasschaaf Milano. Nieuwe vriend of niet?
Enige tijd geleden hebben jullie al kunnen lezen dat wij in huize Eetlust een groot verlies hadden geleden. Onze oude trouwe kaasschaaf die we ooit ergens op de kop hadden getikt voor een waarschijnlijk luttel bedrag waren we kwijt. Wat een gemis! En zie maar weer eens een waardige vervanger te vinden, een aantal op het oog goede schaven passeerden de revue om treurig in de kliko te eindigen.
Gelukkig was de verlossing nabij. Van Fonq mocht ik een Boska kaasschaaf testen. Vol verwachting klopte ons hart. De nieuwe bewoner nam snel zijn intrek in ons huis en onderging een aantal testen om zijn verblijf te rechtvaardigen..
Wat belooft Boska Milano?
Geschikt voor half harde en harde kazen. Het blad buigt mee tijdens het schaven zodat je de dikte van de plakjes kaas kunt bepalen. Het heeft een antikleeflaag waardoor de plakjes kaas niet aan de schaaf blijven plakken.
En?
Het blad buigt inderdaad lichtjes mee tijdens zijn werk waardoor je de dikte van de plakjes kaas als het ware kunt sturen. De schaaf ligt licht in de hand wat voor ons na het robuuste model even wennen was.En het allerbelangrijkste, het schaaft moeiteloos kaas. De vorige kaasschaaf gebruikte ik ook bij het schillen van winterwortels, snel een komkommer in dunne plakjes schaven voor een salade, ik heb inmiddels ontdekt dat Boska dat ook kan. Dan verdien je hier bonuspunten. Ik houd wel van wat multifunctionaliteit eerlijk gezegd.
Waarom geen schaaf gekozen die alle kazen kan schaven?
Dat heeft een simpele reden . Wij eten nooit jonge kaas aangezien we die meestal nogal flauw van smaak vinden, we willen graag wat pit in de mond. Voor andere zachte, smeuïge kaasjes zoals camembert, abdijkaas, blauwe soorten en dergelijke die wij, kaasmonsters als we zijn, graag eten is een kaasschaaf toch niet geschikt, dan kun je beter een kaasmes gebruiken.Ook die zijn zoals met alle producten weer in diverse soorten en maten te koop . Kies in ieder geval altijd het gereedschap dat bij je past of het nu een kaasschaaf betreft of een keukenmachine.
En hiermee is onze zoektocht naar de kaasschaaf ten einde. Dit model dat ook nog eens prettig geprijsd is bevalt ons goed. De reacties die het stuk over de verloren schaaf opleverde gaf al aan dat wij niet als enige naarstig op zoek waren.
Zij die nog dolende ende zoekende zijn, ik durf jullie met een gerust hart deze aan te bevelen.
Gelukkig was de verlossing nabij. Van Fonq mocht ik een Boska kaasschaaf testen. Vol verwachting klopte ons hart. De nieuwe bewoner nam snel zijn intrek in ons huis en onderging een aantal testen om zijn verblijf te rechtvaardigen..
Wat belooft Boska Milano?
Geschikt voor half harde en harde kazen. Het blad buigt mee tijdens het schaven zodat je de dikte van de plakjes kaas kunt bepalen. Het heeft een antikleeflaag waardoor de plakjes kaas niet aan de schaaf blijven plakken.
En?
Het blad buigt inderdaad lichtjes mee tijdens zijn werk waardoor je de dikte van de plakjes kaas als het ware kunt sturen. De schaaf ligt licht in de hand wat voor ons na het robuuste model even wennen was.En het allerbelangrijkste, het schaaft moeiteloos kaas. De vorige kaasschaaf gebruikte ik ook bij het schillen van winterwortels, snel een komkommer in dunne plakjes schaven voor een salade, ik heb inmiddels ontdekt dat Boska dat ook kan. Dan verdien je hier bonuspunten. Ik houd wel van wat multifunctionaliteit eerlijk gezegd.
Waarom geen schaaf gekozen die alle kazen kan schaven?
Dat heeft een simpele reden . Wij eten nooit jonge kaas aangezien we die meestal nogal flauw van smaak vinden, we willen graag wat pit in de mond. Voor andere zachte, smeuïge kaasjes zoals camembert, abdijkaas, blauwe soorten en dergelijke die wij, kaasmonsters als we zijn, graag eten is een kaasschaaf toch niet geschikt, dan kun je beter een kaasmes gebruiken.Ook die zijn zoals met alle producten weer in diverse soorten en maten te koop . Kies in ieder geval altijd het gereedschap dat bij je past of het nu een kaasschaaf betreft of een keukenmachine.
En hiermee is onze zoektocht naar de kaasschaaf ten einde. Dit model dat ook nog eens prettig geprijsd is bevalt ons goed. De reacties die het stuk over de verloren schaaf opleverde gaf al aan dat wij niet als enige naarstig op zoek waren.
Zij die nog dolende ende zoekende zijn, ik durf jullie met een gerust hart deze aan te bevelen.
Abonneren op:
Posts (Atom)




