Workshop vlechtbroden bakken bij Uit de keuken van Levine

Een workshop volgen bij Levine. Het stond al zo lang op mijn lijstje. De mensen die mij kennen weten dat ik niet echt een bakker ben, meer een koker. Toch bak ik af en toe brood en met name broodjes. Negen van de tien keer naar de recepten van Levine omdat ik weet dat het dan meestal wel lukt. Als het geen succes is ligt het niet aan haar maar aan mij.
Vorig jaar al planden we een dagje op de workshoplocatie in Rijswijk. Helaas ging dat toen niet door maar een nieuw jaar betekent nieuwe kansen.
Afgelopen zaterdag vertrok ik welgemoed en vrolijk gestemd richting Randstad Behalve dat ik Levine  en Simone weer zou zien ging ik eindelijk in levende lijve kennismaken met Wilma en Caroline.
Dat is zo raar eigenlijk he, je 'kent' elkaar al een paar jaar via de blogs en de social media maar in het echt komt het er meestal niet zo snel van, alle gezellige contacten ten spijt.
Als je dan uiteindelijk zo bij elkaar zit is het  of het altijd zo is geweest.

Vlechtbroden bakken was het doel. Met zes strengen én acht. Dat is nogal wat.
Degenen die dit blog al langer volgen kunnen zich misschien mijn eigen vlechtbroodavontuur met zes strengen nog wel herinneren. Na heel wat gepruts lukte het uiteindelijk en vol trots schoof ik het brood de oven in waarna het er gescheurd uitkwam. Boehoe en ik was zo blij.
Levine wist de oorzaak wel. Van tevoren niet lang genoeg laten rijzen waardoor het in de oven door rijst met alle desastreuze gevolgen van dien. Afijn, al doende en zo.
Deze keer maar eens onder deskundige leiding een nieuwe poging wagen.

Maar eerst begonnen we met pistoletjes met nigellazaad. Zelfs zo'n betrekkelijk eenvoudig knapperig broodje verbreedde mijn bakskils met reuze stappen. Het zijn vaak kleine handelingen die het eindresultaat een flinke boost geven. Ook daarom is zo'n workshop een echte aanrader. Vooral voor een beetje eigenwijze mensen zoals ik :-)

Terwijl de broodjes onder een gezellig plastic noppendekje lagen te rijzen werd het tijd voor de kunstwerken.
Eieren scheiden terwijl de gansche meute op je vingers staat te kijken blijkt trouwens ook geen sinecure. Natuurlijk flatste er één langs de rand zo hoppa door mijn vingers. Dit terzijde.
"Nou die meringue kunnen we ook wel vergeten" riepen ze snedig. De lieverds.
Het deeg werd verdeeld, mocht de kommen in en fijn verdubbelen.
Konden wij verder met de pistoletjes en vervolgens even op adem komen tijdens de lunch. Met natuurlijk allerlei zelfgebakken lekkers van Levine. Het werd even stil daar in Rijswijk.

Helemaal op krachten gekomen bogen we ons over de vlechtbroden. Om af en toe even totaal de draad kwijt te raken. Welke over welke? Hoe? Wat zeg je? O dit klopt niet. Een aantal geluiden die zo her en der opborrelden. Maar natuurlijk lukte het ons allemaal. Daar hebben we Levine voor niet waar.
Nogmaals een potje rijzen, bakken en tadaaa daar rolden een heel stel prachtige vlechtbroden uit de oven. Helemaal heel. Zalig rook het.

De dag was inmiddels naadloos in het begin van de avond vergleden. Tijd om de boel in te pakken en Tilburgwaarts te keren met een tas vol brood.
Mocht er onderweg vertraging optreden dan zat ik gebeiteld.

Volgend jaar met 12 strengen grapten we al. Eerst deze maar eens goed onder de knie krijgen!
Wil je ook eens een workshop bij Levine volgen? Ik zeg doen!

Koude komkommersoep met Tie Guan Yin Oolong

Vorige week woonde ik een theeproeverij bij. Samen met Mariëlle Keetels, theesommelier en eigenaar van TheeJoy, georganiseerd voor die gezellige kookboekenwinkel waar ik werk. Nu ben ik niet zo'n  theeleut en al helemaal niet gecharmeerd van thee met allerhande vreemde fruitsmaakjes.
Maar een kopje echte, pure thee weet ik zo op zijn tijd wel te waarderen.

Om de proeverij wat extra cachet te geven bedachten we een thee/spijs uitstapje. Met thee kun je namelijk prima bakken en koken. Er mee roken, verwerken in een marinade of rub, desserts,het is allemaal mogelijk. Het boek 'Koken met thee' van Frank van der Zande hielp me op weg. Witte theetips over een salade, je moet er maar opkomen.
Aangezien we in de winkel (nog) niet beschikken over een keuken vielen de warme gerechten automatisch af maar een koude komkommersoep kan natuurlijk wel. Heerlijk vind ik die frisse zomerse soep. De combinatie met oolong wekte mijn nieuwsgierigheid op.

Oolong betekent zwarte draak. Als je goed kijkt naar die gerolde theeblaadjes zie je met wat fantasie inderdaad de vorm van zo'n beest.
Er gaat een flink proces aan vooraf voor de Oolong in je theekopje verdwijnt.Het wordt gedroogd in de zon of in de blote lucht en  gekneusd om de celwanden te breken.
De enzymen zorgen ervoor dat de oxidatie op gang komt. Vervolgens wordt de hele boel lekker omgeschud, verhit om het oxidatieproces te stoppen, gekoeld en verder gedroogd.
Ja het is niet zomaar iets
De Tie Guan Yin Oolong, er bestaan meerdere soorten oolong,  heeft iets bloemigs, kruiderijen, ook wat noot en blijft goed hangen. Een pittige thee maar met een lagere oxidatiegraad dan de meeste oolongs. het zit een beetje tussen groene en zwarte thee in.

En die had ik ook wel nodig voor mijn soep, het moet natuurlijk wel op kunnen boksen tegen hartige smaken als bouillon, prei en knoflook. Het werkte voortreffelijk. Je hebt niet het idee dat je thee met komkommer zit te eten, het is net andersom. Een verfrissende soep waarbij je even denkt "Waar is die thee nou" en dan hoppa daar komt het. Niet overheersend maar juist een boeiend extra accent.

Tijdens de proeverij dronken we een glaasje oolong er naast. De afdronk van de thee was precies dat wat we ook in de soep proefden. Leuk he.

Voor zo'n thee nitwit als ik was het sowieso een boeiende avond. Niet in de laatste plaats door het enthousiasme van Mariëlle die met veel liefde voor haar vak ons mee op theereis nam.Ons rondleidde door de geschiedenis, langs bewerkingsprocessen, de invloed van bodemgesteldheid op smaak en ons liet zien dat de blaadjes  één theeplant al die verscheidenheid aan theesoorten in zich herbergt. Van delicate witte thee tot een bijna zilte Japanse groene thee. Sjonge, net of je over het strand liep, die geur van drijfhout en zeewier, een beetje te heftig hoor. Al zou de combinatie met zeebeesten misschien wel weer mooi zijn bedacht ik me.

Afijn, tijd voor het recept. Zoals gezegd uit 'Koken met thee' van Frank van der Zande maar ik heb het wel aangepast naar eigen inzichten. Een roux op basis van 50 gram bloem en 50 gram boter in combinatie met een halve liter bouillon riep bij mij een beeld van stijfselpap op.

Ik gebruikte het volgende:

4 gram Tie Guan Yin Oolong - 600 ml groentebouillon - 2 komkommers - 1 niet al te grote ui - 1 teentje knoflook - stuk prei van ongeveer 15 cm, alleen het witte gedeelte - 25 gram boter - 25 gram bloem - 1 1/2 el crème fraîche - paar blaadjes verse munt.  Verder nodig: garde- staafmixer of blender.

Zo maak je het:

Snipper de ui en knoflook. Verwijder het buitenste gedeelte van de prei. Snij de prei met een scherp mes in de lengte in stroken. Nu in de breedte in stukjes snijden.

Halveer de komkommers in delengte en verwijder de zaadlijsten. Verdeel de komkommers in kleine blokjes ( brunoise).

Zorg ervoor dat je bouillon een temperatuur van om en nabij de 95 graden heeft. Stop de thee in een thee-ei of theefilterzakje. Laat de thee 5 minuten in de bouillon trekken. Haal thee-ei of filter eruit.

Verwarm in een andere pan de boter en fruit hierin prei, knoflook en ui gedurende vijf minuten.
Voeg de bloem in 1x toe en roer het er goed door.
Laat het nu een minuut of vier zachtjes bakken terwijl je af en toe de boel doorroert. Zo voorkom je een meelsmaak.

Giet nu langzaam de bouillon erbij terwijl je met een garde goed roert. Dit om er voor te zorgen dat je soep straks klontvrij is. Soep met klontjes.. brrrr.
Zodra het vloeibaarder is en egaal kun je gewoon een houten lepel gebruiken voor het roeren.

Voeg de komkommer toe en laat de soep tien minuten zachtjes koken. Zet het vuur uit en pureer het glad met een staafmixer of in de blender. Ik ben fan van de staafmixer.

Roer de crème fraîche erdoor. Proef en breng eventueel evrder op smaak met wat gemalen zwarte peper en een snufje zout.

Om de pan vlug terug te koelen zet je het in de gootsteen. De gootsteen vullen met koud water tot iets over de helft van de hoogte van je pan. Roer door de soep even door. Doe dat na een paar minuten weer en zo door tot de soep in ieder geval lauw is.
Haal de pan eruit, even droogvegen, deksel erop en een paar uur inde koelkast zetten tot het ijskoud is.

Verdeel over  glaasjes, kommetjes, bakjes en strooi er een beetje vers gescheurde munt over.

Wil je meer over TheeJoy weten? Kijk dan zeker even op de site. Je vindt er boeiende theesoorten maar je kunt je er ook inschrijven voor een proeverij.

Kookworkshop bij StarliciousFood in Eindhoven

Het stond al zo lang op mijn verlanglijstje. Een kookworkshop volgen bij StarliciousFood in Eindhoven. Zijn er dan geen kookstudio's in Tilburg, dat is toch dichterbij denk je wellicht. Zeker wel, maar ik ken Jacky een beetje. Het begon ooit op Twitter, daarna ontmoetten we elkaar even op Bazouq en de FeelgoodMarket waar ze haar heerlijke baksels en kooksels verkocht.
Sinds mei van dit jaar heeft ze haar eigen vaste kookstudio in de Visserstraat in deze Lichtstad. Ik hoorde dat ze van plan was een workshop Libanees te organiseren.
Nou ja zeg zelf dan is er geen enkele reden te verzinnen om je niet aan te melden.
En zo toog ik goedgemutst richting mijn geboortestad. Tien minuutjes wandelen vanaf het station, ideaal. Als je goed loopt tenminste. Want deze dame kreeg het voor elkaar de afstand te verdubbelen.
Gelukkig zat de indeling van de wijk nog wel in mijn hoofd en wist ik net op tijd maar natuurlijk wel als laatste de sfeervolle kookstudio te bereiken.

Negen vrouwen, een man. Waar zijn die kookgrage, in het weekend de keuken vervuilende schepsels? Scheve verhouding hoor, maar onze haan in het kippenhok vond het allemaal wel best geloof ik.
Onder het genot van een drankje bespraken we de prima uitgewerkte receptuur. Jacky legde het een en ander uit over het Libanese smaakpalet. Niet pittig wel rijk aan kruiden en specerijen. Denk aan kardemom, za'atar, sumak, saffraan.
Citroen mag niet ontbreken, rozenessence vind je terug en natuurlijk granaatappel. Gelukkig niet al te veel verse koriander, happy me!

Taken verdelen, schortje om, handen wassen, en hups de keuken in waar alle benodigdheden keurig klaar lagen
Zoals jullie weten ben ik niet bepaald 's werelds beste toetjesprinses en indien iets neigt naar de kwalificatie mierzoet pak ik mijn biezen. Er lag een uitdaging voor me. Het dessert!
Libanese pudding met rozenessence en pistache.
Van rozenessence krijg ik meestal al de kriebels, het is zo snel overheersend dat je al vlot het gevoel hebt parfum in je mond te hebben. Niet aangenaam.Deze essence was totaal anders, subtiel, oma's zeep was ver weg.

Maar goed, pudding dus. Ik maak nooit pudding. Op panna cotta na, toch ook een soort pudding.
Dit dessert bestaat uit met suiker gekookte melk en wordt vervolgens gebonden met een maizenapapje. Mijn kookmaatje en ik voegden voorzichtig de essence toe. Proeven, nog een heel klein beetje. In combinatie met de al eerder toegevoegde citroenrasp waren wij dik tevreden.
Een vleugje kardemom erbij, niets meer aan doen. Over kleine glaasjes verdelen. Gehakte pistache erop, drupje honing en het kon de koeling in om op te stijven.
Dit ga ik binnenkort nog eens maken en dan krijgen jullie het recept, goed?

Door de keuken golfden inmiddels rijke geuren. Watertandend bekeken we elkaars creaties. Taboulé met venkel en granaatappel werd kleurrijk op een schaal gedrapeerd, inktvisjes spatterden elders, schaaltjes met bietenhummus, geflankeerd door hummus met pompoen, vrolijkten de boel nog eens extra op. Aan tafel voor een rondje proeven. Gesprekken verstomden even, daarna hoorde je alleen  instemmende mmm-geluiden, handen reikten nogmaals naar de schalen. De dip van walnoot, pijnboompitten en chilipeper vond gretig aftrek.

"Nu moet ik stoppen," hoorde ik mijn buurvrouw mompelen. En gelijk had ze want dit was nog maar het begin.
In de keuken lagen nog kwarteltjes te wachten om onthoofd te worden. Rijst moest er gekookt worden, saus met vijgen gemaakt, komijnzaad geroosterd.
U begrijpt dat het onthoofden van de kleine vogeltjes niet bij iedereen bovenaan het lijstje stond.
Twee meiden van een Eindhovens eetclubje grepen het mes of ze al jaren niets anders doen.Filmpje maken om de niet aanwezige leden te laten griezelen zorgde al voor de nodige hilariteit.

Terwijl we smulden van het hoofdgerecht kwamen de verhalen en gesprekken weer los en ontdekte ik dat mijn overbuurvrouw ook blogt. Kijk, dat is nog eens leuk. Ellen heet ze en blogt op  Ellen kookt en bakt. Ga maar eens kijken als je zin hebt.
De goed gelukte Libanese pudding viel bij het gezelschap ook in goede aarde.

Het was  een bijzonder geslaagde avond. Een leuke, gevarieerde, gezellige groep mensen. Jacky die met haar helicopterview de boel strak in de gaten hield, indien nodig snel te hulp schoot, heen en weer rende, vertelde. Het was duidelijk, hier was iemand met enorm veel passie aan het werk.

Ook eens een workshop bij StarliciousFood volgen? Of Jacky inhuren als thuiskok, cateraar? Want ook dat kan.
Alle informatie vind je op de website:

http://starliciousfood.nl/

Een nieuwe uitdaging voor Eetlust: workshop geven

Enkele maanden geleden vroeg een vriendin of ik interesse had een workshop hapjes maken te geven. Bij haar thuis, voor in totaal acht vrouwen die elkaar al sinds de middelbare schooltijd kennen. De recepten mochten niet te bewerkelijk zijn, dus geen ellenlange lijsten met ingrediënten en geen lange (voor)bereidingstijden.Vol enthousiasme stemde ik daarmee in om me een paar dagen later af te vragen wat ik me nu weer op de hals had gehaald. De stoute schoenen toch maar niet meer uitgetrokken en me gebogen over vragen als wat te maken, hoe gaan we dat doen met 8 vrouwen, taakverdeling, kosten en dergelijke.
Uiteraard besproken met vriendin die ook wel wat wensen had en het mij daarmee al een stuk gemakkelijker maakte.
En ook niet geheel onbelangrijk wat is mogelijk binnen de beschikbare ruimte, welke apparatuur is aanwezig, hoe groot is de oven. De inspiratie voor de hapjes haalde ik simpelweg van mijn eigen blog, ook omdat ik wist dat vriendin er daar een aantal van had geproefd tijdens een feestje in huize Eetlust en het sloot meteen aan bij haar wensen. Geen gezoek in kookboeken, tijdschriften en op internet deze keer.

De afgelopen week begon de spanning op te lopen, een beetje dat gevoel van vroeger wanneer je voor het eerst naar een nieuwe school ging. Recepten plus variaties plus wat extra info uitgewerkt en doorgestuurd. Ingrediëntenlijst opgesteld, inkopen doen, en met al deze voorbereidingen zat het wel in mijn hoofd en daarmee verdween er wat van het kan ik dit wel gevoel.

Gewapend met blender, deegrollers, mini muffinplaten, kruiden, olie en nog zo wat ging ik op pad. Nadat de dames binnen gedruppeld en bijgekletst waren maar eens aan de slag gegaan. Recepten doorgesproken en bekeken wat er als eerste moet gebeuren, verteld hoe ik een feestje of lunch voorbereid, tweetallen gemaakt en ze zelf de recepten laten verdelen. Vervolgens de ingrediënten bij elkaar scharrelen. Dit doe ik een eventuele volgende keer anders. Nu werd het een beetje een hectische boel, van tevoren klaar zetten is wel zo handig eigenlijk....
De stemming zat er al goed in, met enthousiasme stortte men zich op de recepten. Daarmee haalde ik toch zachtjes opgelucht adem....

Wat stond er op het programma?

• De pesto-tomatenbroodjes van Wilma. Vriendin vond ze op eerder genoemd feestje heerlijk en wilde ze graag op de workshop hebben. Daarnaast zien ze er natuurlijk feestelijk en gezellig uit. Het deeg heb ik wel al zelf thuis gemaakt. Dit deeg is prima te gebruiken als basis voor andere vullingen ook dat was een reden om de broodjes te maken.
• Wraps doen het altijd goed en het is leuk om de talloze mogelijkheden te ontdekken. Gekozen voor een vulling van roomkaas en geitenkaas met cranberry's en hazelnoten. Dit recept kun je hier vinden. En voor wraps bestreken met zoete chilisaus en belegd met avocado, surimi oftewel nepkrab, gemengde kiemgroente en bosui.
• Koude komkommersoep. Met warmere dagen in het vooruitzicht is dit soepje een heerlijke dorstlesser maar ook een simpel te bereiden amuse, onderdeel van een lunch. Snel koelen in de gootsteen, vertel dan wel even aan je medekokers dat er een pan soep staat...nu werd het iets dunner....de smaak bleef gelukkig behouden!
• Ik kon het niet laten om de bruschetta met bonenpuree en gemarineerde paprika's van Ottolenghi op te nemen. Ietwat bewerkelijker maar het is echt een favoriet van me. Omdat de oven voor de broodjes gebruikt moest worden en het roosteren van de paprika's iets meer tijd in beslag neemt heb ik ook dat al thuis voorbereid. Het marineren gebeurde ter plekke. Tevens een mooie manier om het verschil tussen zelf geroosterde paprika's te laten zien en hun soortgenoten uit pot.
• Witloflepeltjes, de ene helft gevuld met gemarineerde biet, feta en appel, de andere helft met garnalen, appel, komkommer, dille, zure room en mierikswortel De meesten hebben geen 30 amuselepels in de kast liggen, nee ik ook niet, witlof maar ook paprika vind ik een geweldige oplossing en het ziet er nog eens heel mooi  en kleurrijk uit ook. Veel vliegen in 1 klap!
• Broodrolletje met paté vermengd met wat roomkaas, hardgekookt ei, paprika en bieslook waarbij de dames er achter kwamen dat je wel goed mag beleggen maar ook weer niet te, dat rolt namelijk wat lastig op :) Maar ze waren heerlijk!
• Sticky ZoZo nuts, vanwege het plakgehalte (honing) misschien niet zo geschikt voor een feestje maar de bak was wel helemaal leeg, zegt genoeg dus...
• Tortelliniprikkers met mortadella en zongedroogde tomaat. Maar waar was de zongedroogde tomaat gebleven? Vergeten mee te nemen ...dan denken we het er maar bij. Met is stiekem toch wel lekkerder hoor. Behalve mortadella ook rauwe ham gebruikt, geeft er net weer een ander smaakje aan.

Natuurlijk zijn deze dames geen onbekenden in de keuken, koken doen ze al vele jaren, ieder op hun eigen manier maar het was mooi om te zien dat het eindresultaat super was. Voor mij tevens een bevestiging dat mijn manier van recepten schrijven ook voor een ander werkt, duidelijk is en klopt. Het was enorm leuk om te doen en een uitdaging om met een cluppie aan de slag te gaan in andermans keuken. Ook geleerd dat wanneer je een recept aanpast omdat je graag twee variaties wil laten zien, je de ingrediëntenlijst ook even aan moet passen en duidelijk aan moet geven. Wat in jouw hoofd zit, zit niet automatisch in dat van een ander. Leermomentjes maar daar was deze middag ook voor bedoeld. Wat mij betreft voor herhaling vatbaar maar dat kan ook niet anders met zo'n gezelschap natuurlijk, dus wie weet....