Zuurkoolschotel met varkensvlees, paprika, pruimen en meer

Alweer een week onderweg in het nieuwe jaar. Na al het feestelijk gedoe de hoogste tijd voor gewone pot. Een pan vol zuurkool aangevuld met paprika, uien, varkensvlees, pruimen, tomatenblokjes en pittige cayennepeper, zoete en gerookte paprikapoeder.
Laten we de knoflook niet vergeten, het karwijzaad en of het niet op kan ook nog wat rookworst. Een variant op bigos dus, de beroemde Poolse zuurkoolschotel. Alleen noem ik het niet zo, het is een gevalletje 'geïnspireerd op' en ondanks dat bigos in net zoveel varianten bestaat als er Poolse fornuizen zijn waag ik het niet deze pan vol geurigheid zo te noemen.
Zo vermijd ik, lekker veilig, opgeheven en vermanend zwaaiende vingertjes.

Na een uurtje of drie in de oven is de zuurkool zijdezacht, het vlees mals en alle smaken tongstrelend met elkaar verbonden. Eet het met een gekookte pieper al kan het best zonder. Een snee knapperig brood om de saus op te vegen misstaat totaal niet.

Je hebt nodig voor 4 personen:

pond zuurkool - 1 rode paprika - 1 groene paprika - 2 uien - 2 teentjes knoflook - 10 gedroogde pruimen - 150 gram champignons - 1 blik tomatenblokjes - klein blikje tomatenpuree - 1 glas rode wijn - 250 à 300 gram niet al te mager varkensvlees - 250 gram rookworst - 1 tl karwijzaad - 1/2 el zoete paprikapoeder - 1 tl gerookte paprikapoeder - 1 tl cayennepeper - peper en zout - 2 el Worcestershiresaus - boter

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 150 graden

Halveer de paprika's, verwijder de zaadlijsten en snijd in niet al te kleine stukken. Ook de uien mogen best in flinke stukken gesneden worden.
Knoflook snipperen. De pruimen, ik koop altijd die pruimen die je niet hoeft te wellen, halveren. Hetzelfde doe je met de champignons.
Snijd het varkensvlees in blokjes, bestrooi met peper en zout.

Verhit boter in een pan en braad hierin de stukjes varkensvlees samen met de cayennepeper rondom bruin. Paprika's, uien en karwijzaad mogen erbij, laat het een minuut of 5 zachtjes mee bakken.
Knoflook en champignons toevoegen plus de beide soorten paprikapoeder. Ik voeg die twee pas later toe om aanbranden te voorkomen, daar wordt paprikapoeder namelijk niet smakelijker van.
Schep alles goed door elkaar.

Tomatenpuree toevoegen, wederom alles husselen en een minuut of drie zachtjes bakken.
Afblussen met de rode wijn. Nogmaals vijf minuten sudderen.

Schep nu de zuurkool erdoor, leeg het blik tomatenblokjes boven de pan, mik de gehalveerde pruimen erbij, giet de Worcestershiresaus erin en schep de hele boel goed door elkaar.
Deksel op de pan en een uurtje of drie de oven in. Voeg na tweeënhalf uur plakjes rookworst toe.

Proef en voeg zo nodig nog wat cayennepeper toe, zout, gerookte paprikapoeder en wat worcestershiresaus. Laat een paar minuutje pruttelen en dan aan tafel!

Ovenschotel met puree, pittig gehakt, appel , ui en seroendeng

Gloeiendhete, dampende ovenschotels die bijna door de dikste ovenwanten heen branden , ultiem comfort food op koude of regenachtige dagen.
De schemer valt al vroeger in, lampen branden en in de keuken stijgen verwachtingsvolle geuren op.
Ik kan me er 's ochtends al op verheugen.
Gisteren was het er een uitgelezen dag voor. Vandaag ook wel eigenlijk. Wat een storm, hagel, regen en onweer. Hallo weergoden iets minder mag wel. Waar een paar maanden geleden Tilburg onder water stond, was er gisteren wederom een wijk goed de klos. Bomen waaiden met wortel en al om, huizen en een kerk raakten beschadigd. Gezellige boel weer.

Maar snel aan de slag om ons daarna te wentelen in behagelijkheid.

Je hebt nodig voor 4 personen :

1 kilo kruimige aardappels - 4 uien - 1 grote appel - 500 gram rundergehakt - peper en zout - 2 tl sambal badjak ( of meer) - 1 teentje knoflook - 2 el ketjap manis -1 el tomatenpuree - 2 el seroendeng - 50 gram roomboter -100 ml melk

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Schil de aardappels, verdeel in gelijke stukken en kook ze gaar.
Giet af, laten even uitstomen en stamp er een puree van met boter en melk. Begin eerst met de boter en voeg vervolgens beetje voor beetje melk toe tot je het smeuïg genoeg vindt. Breng op smaak met peper en zout. Beetje kerrie is ook erg lekker.

De uien schillen en in plakjes snijden. Verhit een beetje boter in een koekenpan en smoor hierin de uien op laag vuur zacht en gaar. Dit duurt ongeveer 20 minuten.

Haal de uien uit de pan en houd ze apart. De pan weer goed verwarmen, klein beetje olie of boter erin om daarna het gehakt te rullen. Roer er een eetlepel tomatenpuree door en bak het een paar minuutjes mee. Knoflook erboven uitpersen en de sambal toevoegen. Vijf minuten sudderen.
Verder op smaak brengen met zout en peper.

Appel schillen en in dunne plakjes snijden. Vaak wordt appel eerst gebakken. Ik doe dat hier niet. De appel wordt wel lekker warm maar behoudt een lichte bite en zijn frisheid wat goed past bij het pittige gehakt.

Vet een lage ovenschaal lichtjes in. Verdeel er de helft van de puree over. Gehakt erop, appel en ui, afdekken met de rest van de puree. Verdeel er enkele klontjes boter over en schuif het een half uurtje de oven in.
Na 20 à 25 minuten strooi je de seroendeng erover en schuif je de schaal nog even terug.

Kruidige Druivenchutney

Wat een week! Bomvol energie stuiterde ik van de ene activiteit in de andere.  Alleen het bloggen schoot er genadeloos bij in. Na een paar dagen begon het te kriebelen en te kriebelen maar helaas het kwam er niet van om eens rustig een recept met jullie te delen.
En dat ga ik op deze wat herfstige zondag even inhalen.
Een chutney met druiven uit mijn favoriete Indiase kookboek 'De Currybijbel'. Het boek is in het Nederlands niet meer verkrijgbaar, ik schreef het al eerder.

Een kruidige chutney met een vlammetje. Hoe pittig het wordt is afhankelijk van de pepersoort die je gebruikt. Zoals jullie weten heb ik een aardige assortiment in mijn tuin staan. Dat is fijn voor mij maar jullie hebben er niet zoveel aan aangezien veel soorten niet zomaar 1,2,3 verkrijgbaar zijn.
Rawits gelukkig wel en die horen oorspronkelijk in dit recept. Zelf gebruikte ik een  cayennepeper.
Gebruik gerust Spaanse pepers als je rawits too much vindt.

Bij het checken van de ingrediëntenlijst scanden mijn ogen 'Heb ik, heb ik, heb ik.'  Opgewekt dook ik na het boodschappen doen de keuken in. He lekker weer even frutselen. De dozen met kruiden en specerijen gingen open, mijn bruine kijkers flitsten door die ene doos met bakjes hele zaden. Fenegriekzaad, komijnzaad... fenegriekzaad... komijnzaad... waar? Op? Kan niet! Waar zijn die bakjes? Ze bleven onvindbaar in tegenstelling tot 2x kardemom, 3x kurkuma, 2x mosterdzaad en nog zo wat. Grmmbbbl und jetzt? Brouwen we er zelf maar wat van.

En het kwam helemaal goed. Druivenchutney à la Els geïnspireerd door de Currybijbel.

Je hebt nodig voor 1 potje:

300 gram pitloze witte druiven -  1 rode peper - 1 tl gemalen venkelzaad - 1 1/2 tl gemalen komijn - 1 tl maanzaad - 1 tl bruin mosterdzaad - 1/2 el suiker - 1 tl zout - 1 tl gemberpoeder - 1/2 el citroensap - 1/2 el arachideolie.

Was de druiven en halveer ze.
Meng in een kommetje het venkelzaad, de komijn, gember, fijngesneden rode peper zonder zaadjes, citroensap, suiker en zout met  250 milliliter water

Verwarm in een pannetje de olie. Roer het mosterdzaad erdoor. Op het moment dat het mosterdzaad gaat springen, je hoort het vanzelf, mag het maanzaad erbij. Schep het goed om en voeg de inhoud van het kommetje toe.
Breng alles aan de kook en laat het een minuut of 8 zachtjes pruttelen. De vlam eronder en een minuut op hoog.
Mik de druiven erbij, schep het goed door elkaar en kook het in 10 ã 15 minuten zachtjes voor 2/3 in tot een stroperig geheel.

Zodra het bubbelt en bruist in de pan, niet alleen in het midden maar ook langs de zijkant, is het goed.

Schep over in een kommetje of potje en laat afkoelen. Deze chutney is beperkt houdbaar.
Wij aten het gisteren bij Indiase kipkebab. Verrukkelijke combinatie. Past ook prima bij gegrild vlees

Koude komkommer-meloensoep

Met hoge temperaturen in het vooruitzicht kondigde ik aan het fornuis op slot te draaien. Dat moet je niet al te letterlijk nemen, ontkomen doe je er toch niet aan maar even op een heel laag pitje.
Veel drinken met dit weer wordt er  geroepen en dat doe ik. Met plezier giet ik liters water naar binnen. Van alleen water word je wel aardig flauw. Tijd voor koude soep! Een hartige slok doet wonderen.
Komkommersoep kent iedereen wel, ook op dit blog vind je een recept. Deze keer besloot ik het te combineren met Galia meloen.
Een halve meloen en 1 komkommer is precies goed om beide te proeven. Door de meloen krijgt het iets zoetigs zonder dat het overheersend is. Wat kruimels feta of verse geitenkaas geven het wel een extra kick en ook munt mag eigenlijk niet ontbreken.

Op zo'n tropische dag ben ik een luie kok. Niet moeilijk doen, geen gedoe met tig ingrediënten. Simpel, vers, fris!

Je hebt nodig voor ongeveer 6 glazen:

1 komkommer - 1/2 Galia meloen - 1 sjalotje - 1 liter groentebouillon - scheutje olijfolie - een spriets citroensap - zwarte peper -blaadjes verse munt - feta of verse geitenkaas en voor de liefhebbers wat kruimels gorgonzola of iets dergelijks- staafmixer

Zo maak je het: 

Snipper het sjalotje. Snijd de komkommer in niet al te grote stukken. Lepel het zaad uit de halve meloen.
Verdeel de meloen in stukjes.

Verwarm de olijfolie en fruit hierin sjalotje en komkommer gedurende een minuut of vijf. Giet de bouillon erbij en breng aan de kook.
Zet je hittebron lager en laat pruttelen tot de komkommer bijna zacht en gaar is. Voeg dan de meloen toe.
Nog even zachtjes koken. Vuur uit, staafmixer erop en pureer het tot een gladde massa. In de blender kan natuurlijk ook maar dat is weer extra afwas.

Koel de pan met soep in de gootsteen met koud stromend water. Leg wel de deksel op de pan en zorg ervoor dat het water niet hoger komt dan 3/4 van de pan om te voorkomen dat je watersoep krijgt. Het is maar een tip.

Zet vervolgens in de koelkast en laat het ijskoud worden. Spriets er daarna wat citroensap naar smaak door. Geef het nog een lekkere draai zwarte peper en schep de soep vervolgens in de glazen.
Verkruimel er wat kaas over plus gescheurde muntblaadjes.

Dat is weer even wat anders dan dat eeuwige water.

Maaltijdsalade met pittige kip, druiven en knapperige aardappelsticks

Braziiiiiiiiiiil, lalalalalala! Ja hoor het WK is begonnen. Ondanks mijn carnavalesk begin kan ik u meteen mededelen dat ik helemaal niks met voetbal heb. Weken voetbalpret zijn  aan mij niet besteed. Niet getreurd, het levert extra blogtijd op, onkruid wordt fanatieker verzameld en af en toe spiek ik met een half oog mee. Als Nederland speelt, de rest kan me gestolen worden. En zelfs dan he, ze moeten er wel een enorm spannende pot van maken om mij aan de buis gekluisterd te houden. 

Hopelijk vindt u mij nu nog steeds aardig.

En in plaats van een vette snack schotel ik ook nog eens een salade voor. Met akelig magere gegrilde kipfilet. Je moet maar zo denken, dan mag er 's avonds een bitterballetje extra in het frituur. Blijft de boel mooi in balans. Maar wel een salade met licht gezouten aardappelsticks. Dunne aardappelfrietjes op het groen? Waarom niet, we strooien allemaal wel een croutonnetje of wat over ons, meestal door mannen genoemde, knijnenvoer.

Zowel in Frankrijk als Canada troffen we wel eens chips op ons bord aan. Het lijkt vreemd maar is toch erg lekker. En ook op de salade werkt het, in plaats van de gebakken broodblokjes.

Om de kip te kruiden gebruikte ik een vlammend home made geschud mengseltje. Pak gewoon de kruiden die je het meest bekoren of pak nu een klein potje. Plus een trechter of vouw het even van een stukje papier, scheelt een enorme knoeiboel op je aanrecht. En ik spreek uit ervaring. Denken en doen lopen soms mijlenver uit elkaar...

Giet in het potje:

2 eetlepels paprikapoeder - 2 eetlepels chilipoeder - 1/2 eetlepel cayennepeper - 1 eetlepel gemalen zwarte peper - 1 eetlepel bruine suiker - 1/2 eetlepel knoflookpoeder - 1/4 eetlepel zout.

Deksel erop, schudden, klaar.

Voor een maaltijdsalade voor 2 personen:

300 gram sla naar keuze (het is WK dus uit een zakkie mag best) - 1/2 winterwortel - 1 gele paprika -stuk of 25 blauwe druiven - 10 kerstomaatjes het liefst in verschillende kleuren - 1 rode ui - 1 groene peper -200 gram kipfilet - gezouten aardappelsticks ( Zelf heb ik een zakje van Lay's gebruikt, die zijn niet zo gruwelijk zout)

Dressing: vermeng 2 el yoghurt met een halve el mayo, knip er tuinkruiden naar keuze door. Maak op smaak met zwarte peper en eventueel een snufje zout.

Zo maak je het:

Wrijf de kipfilet in met wat zout. Verhit een grillpan en grill om en om tot ze een gezellig streepje hebben. Per kant een minuut of vier à 5 maar niet op de allerhoogste stand. Rustig aan.

Haal de filet uit de pan en wrijf nu pas in met ongeveer een eetlepel van het kruidenmengsel.

Terug in de pan met het beest en beide kanten even goed schroeien. De kruiden vormen een korstje maar behouden smaak en verbranden niet.

Doe je dat vanaf het begin dan wordt het bitter en echt zoiets wil je niet op je bord.

Kip uit de pan en laat afgedekt liggen tot je gaat snijden.

Druiven wassen en uit laten lekken. Tomaatjes en paprika ook even wassen en droogdeppen. Zaadlijsten uit de paprika halen en maak van de paprika vervolgens blokjes. Een paar tomaatjes in plakjes, een paar gewoon halveren, wellicht een speels blokje. 

Rode ui in halve ringen. Wortel schrappen, over de lengte in dunne plakken schaven om ze vervolgens in smalle reepjes, julienne, te snijden. 

Halveer de groene peper, zaadjes eruit en snijd de peper in smalle halve ringetjes.

Pak een schaal en vermeng salade met de druiven, tomaatjes, wortel,  rode ui  en paprika. Klein beetje dressing erdoor en meng de boel. Verdeel het over 2 diepe borden.

Verdeel de kipfilet in plakken, drapeer het over de sla. Strooi bovenop wat aardappelsticks en zet de rest gerust op tafel. Maak af met de ringetjes groene peper.

Aan tafel! Vergeet de rest van de dressing niet mee te nemen. En natuurlijk een stukje brood.

Review: Jam van De Likkepot uit Nieuwolda

Alweer een flinke tijd geleden kwam ik in contact met Yvonne van De Likkepot uit Groningen. Grappige naam vond ik het. Zo eentje die je bijblijft.
De Likkepot maakt jam in heel veel variaties. Grotendeels van onbespoten fruit uit eigen tuin maar ja aangezien je niet alles kunt telen kopen ze ook groente en fruit in. Uiteraard biologisch.
Al het fruit in de tuin wordt met de hand geplukt, gesorteerd, ze gaan in bad en indien nodig ontpit.

Een hele klus, dus ook man en kinders mogen aan de bak. Niet alleen met bovenstaande bezigheden maar ook met het bijhouden van de website, de 'jamboekhouding' zoals Yvonne het noemt, denken na over nieuwe combinaties en natuurlijk worden die creaties eerst uitgebreid getest voor het de markt op gaat.
Yvonne is de jambereider, staat in de pruttelende pannen te roeren tot het naar haar zin is.

Zoals het vaak gaat met uit de hand gelopen hobby's, er breekt een tijd aan dat je al die jam met geen mogelijkheid van de wereld op krijgt al deel je nog zo naarstig uit aan familie, buren en vrienden.
Tijd voor een kraampje aan de weg. Eens kijken hoe de reacties zijn wanneer je op een fair of braderie gaat staan. En nu, nu verkoopt De Likkepot hun lekkernijen ook online. Wel zelf  even mailen en je bestelling doorgeven.

Het kan voorkomen dat je keus niet op voorraad is, dan zit je waarschijnlijk in het verkeerde seizoen. De Likkepot vriest ook wel fruit in om er op een later tijdstip jam van te maken maar op is op en dan moet je gewoon wachten tot er weer geoogst kan worden. En dat is wel zo mooi.

Echt grote jam eters zijn wij niet daarom maak ik het ook nooit zelf. Het gaat hier op een pannenkoek en staat standaard op de paastafel voor wie wil. Zeven van de tien keer kan een potje na verloop van tijd de vuilnisbak in. Toch was ik zo getriggerd door de spannende  Likkepotcombinaties dat ik niet na kon laten wat te bestellen. Kleine potjes, precies het goede formaat voor ons.
Plus drie handbeschilderde jamlepeltjes, leuk ook om weg te geven.

Licht naar honing geurende paardenbloemgelei en zo smaakt het ook maar dan frisser. Rabarber-gemberjam waar de warme, prikkelende wortelstok van de gemberplant de friszure gember een aangenaam pitje geeft. Een jam die ik net als de wortel-muntjam ook eens ga combineren met een warm gerecht. Een beetje door de jus roeren  bijvoorbeeld, of  gebruiken als glazuur voor kip en dan lekker grillen. Dat kunnen ze wel aan.

Appel/notentaart in een potje, de naam zegt het al en zo smaakt het ook. Voor medetester zoon en mij iets te heftig voor op brood of cracker. Pannenkoek zeiden wij, bij ijs of in een deegbakje voor een supersnel snoeperijtje bij onverwachte gasten
Tot slot  'herdersjam' , een robuuste kerel van onder andere aroniabessen, cacao, oploskoffie, rum, kaneel en citroensap. Zo eentje waarbij je smaakpapillen even van de wijs zijn. Bij zoon op nummer 1, bofte hij even, het potje was ook voor hem.
Voor ons ook bijzonder aangenaam dat de geproefde jammetjes niet mierzoet zijn.
De meeste worden gemaakt met de verhouding 2 delen fruit en 1 deel suiker, sommigen 3:1 en er wordt geëxperimenteerd met suikervrije varianten.

Jam is te koop in potjes van 50 , 150 of 250 gram met bijbehorende prijzen van 80 eurocent, 2 en 3,25 euro. Bestel je online dan komen er uiteraard ook verzendkosten bij.
Vergeet ik nog bijna te zeggen dat De Likkepot ook honing verkoopt van imker Henk Heller. Prijzen en formaten zijn gelijk aan die van de jam.

Nieuwsgierig naar aardbeienjam met rode peper, rode bessenjam met vanille, perenjam met Earl Grey of één van de vele anderen? Je vindt ze hier allemaal op een rijtje. En woon je in de buurt van Nieuwolda, fiets dan eens langs het kraampje.

De Likkepot
Polderdwarsweg 2
9944 TD Nieuwolda

De geteste producten zijn zelf gekocht en daarmee is deze post dus niet gesponsord.

Kip met venkel, rode ui, courgette en grapefruit

Nou die eerste Koningsdag hebben we goed ingeluid.  Aan die naam moet ik nog steeds wennen hoor net als aan de datum. Dat merkte ik vorige week op de markt wel. 'Volgende week geen markt he' zei Teresa terwijl ze me de ham en worstjes van Bonte Bentheimer varken overhandigde. Ik keek waarschijnlijk nogal glazig waarop ze me maar even op weg hielp. Ah op die fiets. Echt nog he-le-maal niet in mijn systeem.
Koningsdag dus. Hier in Tilburg werd Koninginnedag de avond ervoor altijd jubelend ingezet tijdens Tilburg Zingt. Met die traditie is uiteraard niet gebroken. Met duizenden mensen zingen of liever gezegd kwelen heeft echt iets lolligs. We voegen ons er al een paar jaar met plezier tussen mits het weer niet al te slecht is. Eén keer zijn we zo gigantisch zeiknat geregend dat we na bui nummer drie  richting kroeg sopten.

Van tevoren hapje eten werd er geopperd. Hoef je geen twee keer te zeggen natuurlijk. Maar waar? Rondom de Oude Markt viel er niks te reserveren aangezien op dertig stappen afstand het zingfestijn plaats zou vinden. De Spaarbank appte vriendin M. Goed plan, gewoon een gezellig stadscafé, niet te moeilijk, prima locatie voor een ongecompliceerde maaltijd met als bonus de heerlijke tuin. Dat werd buiten eten!
Al keuvelend verorberden we zalm met rauwe aspergesalade en een niet zo heel gezonde noordzeeschotel. Vis is toch gezond? Jazeker mits de zwemmertjes niet allemaal uit de frituur komen. Maar dat wisten we hoor en we kozen ook nog eens bewust voor deze fritto misto di mare à la Spaarbank. Bodempje leggen :-)

Na een kop koffie togen we richting zingen. We waren niet de enigen, jee het stond hutjemutje volgepakt. We wurmden onze bevallige  posturen ertussen en voor we het wisten kwèkten we uit volle borst mee. Net carnaval. Om 12 uur eindigde het festijn met het volkslied. Nog een afzakkertje in de Stadhuisstraat om het af te leren en daarna zzzzzzzzz.

En wat heeft dit nu met kip, venkel en grapefruit te maken. Niks maar ik vond het gewoon leuk om te vertellen.

Venkel en sinaasappel zijn dikke vrienden en ook kip voelt zich heel prettig bij die twee. Waarom het zoete niet eens inruilen voor een klein bittertje was mijn gedachte. Citrusfruit heeft als fijne bijkomstigheid dat het vlees mals maakt.
Bij het opdienen wat verse stukjes grapefruit erover strooien maakt het qua frisheid helemaal af.

Voor twee personen het je nodig:

2 kippenbouten - 1 rode grapefruit -  1 grote rode ui - 1 venkel - halve courgette - 5 kleine takjes tijm - halve rode peper - peper en zout - 1/2 tl gemalen venkelzaad - 30 gram roomboter - 2 el olijfolie

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 175 graden.

Wrijf de bouten in met zout, peper en gemalen venkelzaad. Verhit boter en olie en bak het duo om en om bruin.

Snijd de venkel in dikke plakken, doe hetzelfde met de rode ui en courgette. Pepertje in keine ringetjes.
Haal de kip uit de pan en drapeer ze in een ovenschaal.
Bak in dezelfde pan fluks venkel en rode ui aan. Hooguit 2 minuutjes. Schep het over de kip en leg de courgette, tijm en rode peperringetjes erbij.

Blus het bakvet af met het sap van een halve grapefruit. Even doorroeren en over de kip plus groente gieten.
Dek af met alufolie en schuif een half uur de oven in. Verwijder dan de folie en bak nog 15 à 20 minuten. De baktijd is wel afhankelijk van je eigen oven dus check regelmatig!

Schil de andere helft van de grapefruit dik. Die witte stukjes willen we niet. Het vruchtvlees in stukjes verdelen en vlak voordat je de ovenschaal op tafel zet erover strooien.

Gebakken aardappels erbij, nog wat sla of wat ook lekker is dat laatste kwartiertje een paar gehalveerde tomaten in de ovenschaal erbij leggen.

Verkiezing Beste Appelflap van Tilburg

Op 22 april vond 's avonds op de prachtige locatie van de Rooi Pannen de finale plaats van de 'Beste Appelflap van Tilburg'. Georganiseerd door de Genietgroep die zoals de naam al doet vermoeden het genieten hoog in het vaandel heeft staan. Misschien klinkt dat in eerste instantie wat vaag maar achter het genieten gaat vaak ook veel kennis schuil, passie, liefde. Zo geniet ik van het koken en deel dat het liefst met de mensen om me heen en via dit blog met jullie. Een ander geniet met volle teugen van de natuur, bezit een schat aan ervaring en deelt het met andere liefhebbers. Zo kun je genieten inzetten om mensen samen te brengen, kennis over te dragen maar ook om samenwerking binnen een bedrijf te verbeteren, buurtbewoners elkaar beter te leren kennen en inwoners van een stad met een andere verfrissende blik om zich heen te laten kijken. Met als resultaat een grotere betrokkenheid binnen een gemeenschap. Dat is waar de Genietgroep voor staat. Nobel streven.

Met in het achterhoofd dat de appelflap nogal eens ingezet wordt als traktatie op de werkvloer gingen ze op zoek naar de beste appelflap van Tilburg. Nadat zo'n veertig flappen van evenzoveel flappenbakkers getest waren, kwamen er zeven in aanmerking voor deze eervolle nominatie.  Deze zeven werden opnieuw geproefd, bekeken, besnoven en bevoeld door een zeskoppige jury waaronder ik. Jawel, het wordt nog eens wat met deze blogger.
Een divers gezelschap bestaande uit onze eigen nachtburgemeester tevens bioloog en ecoloog Gert Brunink, Ralph Blaakenburg de chef-kok van Auberge du Bonheur, docent horeca aan De Rooi Pannen Pepijn Boer, student horeca  Puck Kimpel en Theo Bierens als vertegenwoordiger van Sandra's Groente en Fruit.

Heeft u mij ook eens in beeld

Dat niet alle flappen ons konden bekoren moge duidelijk zijn. Wat een verschil in smaak en structuur. Het viel ons op dat het gros wel erg zoet is. Een wat frissere appel of een beetje citroen misstaat de appelflap niet vonden wij. Verder kan ik u vertellen dat het testen van zeven appelflappen geen sinecure is ook al aten we die jongens niet helemaal op anders waren we na nummer vijf wel lichtelijk misselijk vrees ik.
We beoordeelden op reuk, op de kraak, hoe voelt het geval in de hand, de verhouding deeg en vulling, structuur deeg en vulling en natuurlijk de smaak. Voor welke appelflap reppen we ons naar de maker.
Nadat de gegeven cijfers door Sander Hendriks van de Genietgroep op een rijtje waren gezet rolde de winnaar eruit.

Bakkerij Eigenzinnig aan de Molenbochtstraat 46 mag met een score van 7,9 de vlag uithangen en de champagne ontkurken! Gefeliciteerd! Als u het niet erg vindt sla ik de appelflappen even over.

Foto: Nillus' Photography

Het volledige persbericht vind je hier

Granita van aardbei grapefruit en Jacob's Creek Moscato Rosé

Ruim honderdzestig jaar geleden plantte de Duitse immigrant Johann Gramp de eerste wijnstokken aan op de oevers van Jacob's Creek op Rowland Flat in de Barossa Vallei. Een tien jaar eerder zette hij zijn eerste stappen op Australische bodem. Zonder wijn en dat gemis viel niet goed te maken door de producten van zijn nieuwe land. De aarde omarmde de met zorg gekweekte stokken liefdevol en zo groeide het  met de jaren uit tot wat het nu is. Een over de hele wereld bekend wijnmerk. Een andere Duitser, namelijk Johannes Menge, was degene die al in 1839 de wijnpotentie van dit gebied ontdekte. Maar Johann en later zijn zoon Gustav plus ook weer zijn zonen maakten Orlando Wines tot het paradepaardje van Australië.

Uit deze wijngaard komen de twee Jacob's Creekwijnen die ik mocht proeven. Moscato Rosé en een witte variant, beiden uit 2012. Fris, licht sprankelend, wat fruit als aardbei, peer, meloen, een hint van wat kruiderijen. Geen complexe wijnen wel fijn gezelschap op zonnige dagen. Waar ik bij dit soort  wijnen vaak bang voor ben is dat het smaakt naar veredeld zuurtjesnat, fijngemalen winegums. Dat is hier gelukkig niet het geval al tref je wel wat zoet aan. Met een alcoholgehalte van 8% hoef je niet bang te zijn voor zware benen nadat je een glas (of twee) op het terras of balkon tot je hebt genomen.

Stop een fles in je picknickmand, zoek een lommerrijk plekje, zijg neder in het gras en ga op zoek naar klavertjes vier. Er zijn vervelendere tijdsbestedingen denkbaar. Vergeet ook niet een bakje aardbeien mee te nemen want daar past deze wijn namelijk heel goed bij.

Om het zomerse gevoel in optima forma over je heen te laten komen maak dan ook deze granita eens. Met aardbeien, grapefruit, wat limoen en moscato rosé. Die kunnen het goed met elkaar vinden merkten wij.
Erbij drink je natuurlijk een glas van dezelfde wijn.

Granita is kinderlijk eenvoudig te maken. Je hebt er zelfs geen ijsmachine voor nodig. Wel een beetje geduld en toewijding, er moet nogal wat geroerd worden maar de beloning is zoet.

Je hebt nodig:

165 ml water - 165 gram fijne tafelsuiker - 300 gram aardbeien - 2 grapefruits - 1 limoen - 325 ml Jacobs Creek Moscato rosé.

Zo maak je het:

Vermeng water en suiker in een pannetje. Laat het op matig vuur al roerende warm worden. Blijf roeren tot de suiker is opgelost. De vloeistof is dan weer glashelder. Breng het vervolgens aan de kook en laat 3 minuten borrelen en bruisen. Zet je hittebron uit en laat de suikersiroop vervolgens helemaal afkoelen.
Zodra de grootste hitte eraf is, kun je het het beste in de koelkast zetten zodat het goed koud wordt. Dit duurt 45 à 60 minuten.

Pureer de aardbeien in de blender. Met de staafmixer gaat ook. Misschien moet je een klein beetje vocht toevoegen om de boel aan de gang te krijgen. Doe dat met een scheutje Moscato.

Pers de grapefruits en de limoen uit. Meng het sap samen met de wijn door de aardbeienpuree. Roer de suikersiroop erdoor. Hevel alles over in een metalen of glazen bak, dek het af  en zet het in de vriezer.
Nu begint het grote roerwerk.
Zodra de ijsvorming aan de zijkanten van de bak begint schraap je dat met een vork naar beneden en roer je het door de rest van de massa.
Na een half uurtje ga je weer even kijken. Met een vork alles doorroeren. Zo blijf je dat doen tot je een slush puppy- achtige substantie hebt. Nog 1x roeren en dan mag je eindelijk blijven zitten.

Maak het jezelf gemakkelijk en maak de granita al een dag of twee van tevoren.
Bestrooi schoongemaakte en in plakjes gesneden aardbeien met wat fijne suiker, twee eetlepels moscato erover en een uurtje laten staan. Vul glazen met de aardbeien en geef ze een mooie hoed granita.

Beide wijnen zijn verkrijgbaar bij Albert Heijn voor 6,59.

Bron: http://jacobscreek.com/about/history

Beide wijnen zijn mij ter beschikking gesteld om te proeven. Dit heeft geen invloed op mijn mening.

Ananas Chutney met sinaasappel (Foodblogswap Maart 2014)

Geen flauw idee waar al die weken blijven maar het is alweer eind maart. Zodra het woord 'eind' tevoorschijn komt sta ik in de startblokken voor de maandelijkse foodblogswap. Je kent het inmiddels wel, de week waarin bloggers bij elkaar op bezoek gaan. Deze keer was ik bijzonder blij verrast. Het lot koppelde Es' Factory aan mij.

Esmee leerde ik begin 2012 kennen. Had net mijn eerste voorzichtige schreden op het bloggerspad gezet en daar kwam Es. Zij ontdekte mij voor haar 52 doelenproject. Eén van haar zelf opgelegde opdrachten was het opsnorren van  nieuwe bloggers aan het firmament. Zo is het begonnen. Inmiddels hebben we elkaar aardig leren kennen. Een bruisende persoonlijkheid, anders kan ik het niet omschrijven. Immer vol ideeën, behept met een enorm gevoel voor humor, aandacht voor de wereld om haar heen en ze kan natuurlijk verschrikkelijk lekker koken.
Eén van onze meest hilarische conversaties betrof het smeden van plannen om het zeeaquarium leeg te vissen. Tranen met tuiten.gelachen.

Maar weer eens virtueel een bezoekje brengen aan haar site dus. Niet voor de eerste keer. Door Es ben ik bijvoorbeeld weer zelf pizza gaan bakken En pitabroodjes niet te vergeten. Dat de hoeveelheden deeg vaak voor een weeshuis zijn neem ik op de koop toe.

Na flink wat gesnuffel wist ik het. Ananaschutney! Ben namelijk dol op chutney. Tijdens het lezen van het recept schoot ik alweer in de lach. Esmee is namelijk ook een pittig typje en nee niet alleen qua karakter ook in de keuken. Zullen haar Indische roots wel zijn. Een handjevol gedroogde pepers? Ik keek eens naar mijn hand en de pot met pepers. Dat gaan we niet doen! Nu weet ik niet wat jullie aankunnen op dit gebied maar verminder ook gerust mijn hoeveelheid of pak een verse rode peper waarvan je de zaadjes weggooit. Het is maar een tip.

Het recept heb ik iets aangepast. In plaats van mandarijnensap heb ik het sap van mineola's gebruikt', iets minder pepers dus en een verse ananas.

Je hebt nodig:

1 verse ananas - sap van 2 mineola's - sap van  1 à 2 sinaasappels (het sap van beide fruitsoorten moet ongeveer 200 ml zijn) - 100 gram rietsuiker - 1 rode ui - 4 gedroogde pepers - 1 eetlepel kerrie Madras - 50 gram rozijnen - klein scheutje zonnebloem- of arachideolie.

Zo maak je het:

Pers de mineola's en sinaasappel(s) uit.
Snijd de ananas in plakken, verwijder de schil en de harde kern. Maak er vervolgens stukjes van.
Snipper de rode ui.
Verwarm een klein scheutje olie, verkruimel de pepers erboven en fruit  de ui glazig.
Voeg de ananas toe en bak het een minuut of 5 zachtjes mee.
Suiker toevoegen, goed roeren tot het gesmolten is.Kerrie erdoor husselen en afblussen met het sap.

Nu mag het vuur halfhoog. Laat de boel 10  pruttelen en ietwat inkoken. De rozijnen toevoegen en lekker nog zo'n 10 minuten zachtjes inkoken. De chutney is klaar zodra de hele inhoud  borrelt en bruist en het vocht stroperig is geworden.

Schep het over in een schone pot, deksel erop en af laten koelen. Kan meteen dezelfde dag gegeten worden maar de volgende dag is eigenlijk veel lekkerder.

Lieve Es het was weer reuzegezellig daar bij jou. Tot snel!

Achterlijk simpele cranberrycompote

Goede Jamie Oliver titel he?  Maar ik kan er niks anders van maken want het is echt zo.Binnen twintig minuten ben je klaar en heb je een overheerlijk bakje frisse niet al te zoete cranberrycompote. Al zou je dat misschien niet denken door de suiker maar cranberries zijn zuur, heel erg zuur! Vooruit je moet het nog even af laten koelen. Alhoewel ik het warm ook ontzettend lekker vind. Voordat het pannetje wordt afgespoeld schraap ik de restjes eruit, zonde om met het water te laten verdwijnen.
In het ouderlijk huis serveerde mijn moeder met Kerst regelmatig een halve peer, ja uit blik, gevuld met zelf gemaakte cranberrycompote. Voor bij het konijn die in mijn eerste levensjaren afkomstig was van opa wat ik toen niet wist al vond ik het op een gegeven moment wel raar dat die beesten iedere keer net na de feestdagen weggelopen waren. Weggelopen richting braadpan ja.

De compote kun je in de koelkast best wel een tijdje bewaren mits goed afgesloten. Waar eet je het bij? Waar niet? In de yoghurt, op je boterham, bij wat oude kaas, bij wild natuurlijk, roer wat door de jus, cranberrybrood, cranberrycake, appel of perentaart met cranberry, over ijs, op de panna cotta of in een chocoladetulband die as we speak staat af te koelen. Maar aangezien ik geen koekenbakker eersteklas ben doe ik daar verder nog geen uitspraken over en al helemaal niet of het straks op dit blog valt te bewonderen.

Deze versie is alcoholvrij dus ook de kinderen kunnen er heerlijk van snoepen.

Je hebt nodig:

Zakje cranberries van 340 gram - 150 ml vers geperst sinaasappelsap - 100 ml water - 165 gram suiker

Spoel de cranberries af in een zeef, vis de minder mooie exemplaren eruit. Mik alle ingrediënten in een pannetje, breng aan de kook en laat zachtjes koken. De berries gaan nu ploppen. Blijf er wel even bij, het kan behoorlijk naar de rand toe borrelen.
Laat een kwartiertje zachtjes pruttelen. Roer regelmatig.

Meer valt er niet over te vertellen. Vuur uit en af laten koelen.

Voor een minder kindvriendelijke versie vervang je een deel van het sinaasappelsap door rode port, dan krijg je de categorie 'Hoe maak ik een baksteen lekker' Een hele fijne categorie overigens.

Kruidige Stoofpeertjes in Port zoals ik ze altijd maak

December, drukke feestmaand met winkelstress en ellenlange lijstjes, rijen voor de kassa en bij de lokale middenstand. Voeten warm stampend bij de kramen op de markt. Koortsig bladeren in kookboeken en magazines. Wanneer halen we de kerstboom? Niet te lang wachten, tegenwoordig verschijnen de eerste exemplaren al op de dag nadat de goede Sint weer is uitgevaren en voor je het weet grijp je achter het net of keer je huiswaarts met een zielig exemplaar. Zo één die niemand wil.
Over versiering hoeven we niet te denken, wij doen niet aan trends. Getooid met zilveren ballen en een kleine verzameling kerstmannetjes staat het straks weer te pronken in zijn oude vertrouwde hoekje. Zilver schijnt in te zijn dit jaar, boffen wij even, toch helemaal hip.
Op cadeautjesjacht, gewapend met meestal te laat ingeleverde lijstjes met soms onvindbare wensen. Omringd door kerstklanken, door Wham en Jingle Bells al dan niet vertolkt door het draaiorgel voor de HEMA. Met verstand op nul en blik op oneindig sla ik me dapper door de mensenmassa heen. Van crisis weinig te merken deze maand.

Opgelucht weer thuis, ook weer overleefd. Gordijnen dicht, kaarsjes aan, de rust in het hoofd wedergekeerd.
Kunnen we eindelijk relaxed gaan koken. Marineren, stoven, hakken en fröbelen meestal bijgestaan door zoonlief die met deze dagen het ouderlijk huis opzoekt. Voorproevers zijn altijd nodig niet waar.
Wat we ook eten met de Kerst, op moment van schrijven heb ik werkelijk nog geen flauw idee, één ding zal nooit ontbreken. Wilder Giesemannen, gestoofd in port met sinaasappel, citroenschil, kaneel en kruidnagel.
Als bijgerecht of als onderdeel van het dessert. Het maakt ze hier niet uit, als ze maar op tafel komen.

Een mooie gelegenheid om het recept te delen. Maak ze een dag van tevoren, de smaken trekken er dan nog beter in.

Ik gebruik:

8 Wilder Gieseman peren - 350 ml rode port (Ruby) - 100 ml water - 1 onbespoten sinaasappel - stuk sinaasappelschil van ongeveer 15 cm - 1 citroenschil van ongeveer 10 cm van een uiteraard onbespoten exemplaar - 2 kaneelstokjes (Ceylon) - 6 kruidnagels - 2 el suiker

Zo maak je ze:

Schil de peertjes maar laat het steeltje er aan zitten. Zet ze tegen elkaar aan in een pan. Probeer de sinaasappel en citroen zo dun mogelijk te schillen met zo min mogelijk wit, dat is nogal bitter. Pers de sinaasappel uit.
Meng de port met het water en sap. Giet dat bij de peren. De helft van de sinaasappel- en citroenschil erbij, de rest wordt niet gebruikt.
Kruidnagels erin, samen met de kaneelstokjes en suiker. Zachtjes aan de kook brengen, vervolgens je hittebron zo laag mogelijk zetten en de peertjes net zo lang laten stoven tot ze gaar zijn. Zet er als het mogelijk is een plaatje onder.
Kijk eens naar die kleur, is het niet prachtig!

Laat de peertjes afkoelen in het vocht. Vis ze er daarna uit, zeef het stoofvocht en kook het vervolgens in tot de gewenste dikte. De smaken versterken zich en het wordt uiteraard zoeter en krachtiger. 

We hebben nog wel eens wat over, dat is geen ramp, ze worden de volgende dag opgesnoept maar je kunt er ook andere dingen mee doen. Wat? Dat vertel ik de komende weken.

Spinazie met appel en walnoten uit de wok

De blaadjes zijn zo'n beetje allemaal gevallen. Wat gaat dat toch ineens rap. Het gros heb ik inmiddels bij elkaar geharkt voor enkele reis stort.  Maar er komt nog een reisje bij denk ik, we wonen in een groene buurt dus er dwarrelt nogal wat de tuin in wat zeker niet van 'onze' bomen is dat weet ik zeker. En ik maar vegen en harken. Het laatste restje mag tussen de planten en struiken, mocht het gaan vriezen dan zijn ze tenminste voorzien van een lekker warm dekentje. Houden wij ook van, gaan ook geen kou zitten lijden als het niet hoeft.
Maar goed, het is een kale boel. Halen we het groen fijn naar binnen en op ons bord.
Met spinazie bijvoorbeeld. We eten het regelmatig, ouderwets met een eitje, in een hartige taart, door een curry of de pasta. Dit is weer eens een andere variant Razendsnel wokken met wat ui en appel, afmaken met geroosterde walnoten voor een kleine crunch.
Je hebt mensen die verwijderen alle steeltjes van de blaadjes spinazie. Dat doe ik niet hoor, die steeltjes zijn prima te eten en voor je een zak spinazie hebt ontsteeld heb ik een hele maaltijd op tafel staan. Laat er maar lekker aan zitten.

Voor 2 personen heb je nodig:

500 gram spinazie - 1 ui - 1 appel - klein handje walnoten - chilivlokken -  peper en zout - scheutje olijfolie

Breek de walnoten in stukjes, hoeft allemaal niet zo pietepeuterig en rooster ze in een voorverwarmde wok of koekenpan zonder olie of boter. Wel erbij blijven, het kan snel gaan en op verbrandde noten zit niemand te wachten.
Hevel ze over in een bakje.

Snipper de ui, schil de appel, verdeel in vieren en haal het klokhuis eruit. Snijd de partjes appel in blokjes.
Verhit een wok of grote koekenpan. Giet er dan pas een scheutje olijfolie in.
Spinazie samen met de ui erin en husselen maar tot de spinazie geslonken is. Op het laatst de appel nog even mee roerbakken. Breng op smaak met peper, zout en gemalen chilivlokken.Verdeel de spinazie over twee borden en strooi er de geroosterde walnoten over.

Past prima in de afdeling AGV (aardappels groente vlees) of als aanvulling op je vegamaaltijd.

Appel uit de oven met brie, walnoten, cranberries en honing

Berichten van sneeuw bereikten me gisteren, zo maar hier in ons eigen landje. En het oosten van Frankrijk zag er angstaanjagend uit met schuivende auto's op glibberige wegen.  Grijze lucht, grauw licht. Slechts één ding kan ik dan denken; 'Blijf alsjeblieft nog heel lang weg'. Het idee van gladheid doet me al verlammen. Vroeger te vaak onderuit geschoven vrees ik. Bont en blauw soms zoals die ene keer dat ik 's ochtends vroeg met mijn fiets naar buiten stapte om op weg naar school te gaan. Er lag een grindpad voor ons huis. Tas achterop, een flinke afzet om op gang te komen voor een fietstochtje van zo'n 25 minuten en flats daar lag ik. En dat was niet de eerste keer op dat verraderlijke paadje.
Ben er voorzichtig van geworden, misschien wel iets te maar het zij zo.

Maar even iets lekker warms, beetje zoet, beetje hartig om de beelden definitief te verdrijven.

Per persoon heb je nodig:

1 appel (jonagold of iets dergelijks) - 50 gram rijpe brie of Munster of een blauwe kaas, in ieder geval iets met wat pit.- paar walnoten - wat gedroogde cranberries - 1 koffielepel honing. Ook lekker: rozemarijn, tijm.

Snijd het kapje van de appel en verwijder met een scherp mes het klokhuis. Zorg ervoor dat je niet door de bodem gaat. Haal nog wat appel aan de zijkanten weg. Snijd dat klein en stop er wat van in de appel.
Brie in plakjes snijden en eveneens in de appel stoppen. Walnoten breken en samen met de cranberries op de brie leggen. Beetje aandrukken en de honing erover gieten.

De appel is vrij zoet, gebruik dan ook zoals ik hierboven al vermeld een kaas met karakter anders vallen de smaken helemaal tegen elkaar weg en proef je alleen appel. Dat is zonde.
Je kunt de cranberries ook in de appel stoppen. Ze worden vrij snel wat donker in de oven maar ik vind dat persoonlijk niet zo erg :)

Bak het 20 minuten in een oven van 200 graden. Lepel het daarna lekker uit.

Testen en Koken: Bodum Bistro Sauskom en Abrikozen-chiliglazuur à la Annabel Langbein

Er stond nog een potje op me te wachten om te testen. Een vrolijk dingetje uit het Fonq assortiment. Bodum noemt het een sauskom, daar stel ik me toch iets anders bij voor. Een marinadebeker vind ik een betere naam.
Gemaakt van RVS, kunststof en siliconen met een inhoud van een kwart liter. Het dekseltje bevat een geïntegreerde siliconen kwast. Je trekt  omhoog en je plopt het even zo gemakkelijk weer terug.Handig als je buiten kookt, komen er tenminste geen beestjes in.
Ook binnen natuurlijk te gebruiken. Geen gedoe met kwastjes die van kommetjes kukelen.
De ingrediënten voor je marinade stop je erin, deksel erop, schudden maar en tot gebruik in de koelkast zetten. Om de beker zit een siliconen handgreep zodat het tenminste niet uit je hand glipt. Handig.

Voor wat ik gemaakt heb moet je toch eerst aan de slag met het fornuis. In Annabel Langbeins boek 'Simple Pleasures' staat een recept voor chili abrikozenglazuur. Om over de ham te smeren of kip of spareribs of nou ja wat je maar lekker lijkt. Nu is er in deze tijd niet echt meer aan verse abrikozen te komen, daarnaast koop ik ze zelden aangezien ze hier in den lande meestal behoorlijk melig zijn. Geef mij de gedroogde maar!
Door het drogen is het suikergehalte al hoog dus ik heb het recept danig aangepast ook wat betreft de andere smaakmakers aangezien het anders toch meer op een gekruide abrikozenjam lijkt. Waar overigens ook niks mis mee is.

Je hebt nodig:

250 gram gedroogde abrikozen - 2 cm verse gember- 3 à 4 tenen knoflook - 3 à 4 rode pepers - 1 el sojasaus ( Kikkoman) - 2 tl vijfkruidenpoeder - zest (geraspte schil) van 1 limoen - 100 gram suiker - 300 à 350 ml water - 75 ml witte wijnazijn - zout en peper..

Zo maak je het:

Rasp de gember en hak de knoflook fijn. Halveer de pepers, haal de zaadlijsten eruit en snij fijn. Je kunt voor een pittigere variant ook wat zaadjes laten zitten. Doe alle ingrediënten behalve zout en peper in een pan en breng het zachtjes aan de kook. Temper vervolgens je hittebron en sudder tot de abrikozen zacht zijn en je ze kapot kunt duwen.
Mik alles in de blender en maak er een homogeen geheel van.  Misschien moet je nog wat water toevoegen voor extra smeuïgheid en om er minder een jammige toestand van te maken. Breng verder op smaak met wat zout en peper.
Schep het in dit geval in de Bodum sauskom en de rest in een ander potje want het past er niet allemaal in.
Zet in de koelkast tot gebruik.

Ik heb het gebruikt om spareribs mee in te kwasten. Waanzinnig lekker. Spareribs gaar ik altijd voor in een bouillon voor ze de oven ingaan, heerlijk mals zijn ze dan. Vlees wat bijna van de botjes valt zo moeten ze zijn.
Geef er bij het eten wel een stapel servetten bij.
Je kunt dit mengsel ook gebruiken om een dressing van te maken, gebruik dan ongeveer een eetlepel. Of schep er wat van in de pan als je gehaktballen maakt.

Wat over is aan glazuur in de Bodum Bistro Sauskom kun je volgens de productbeschrijving bewaren in de koelkast of zelfs met potje en al in de vriezer zetten. Ik ben daar geen voorstander van. De kwast is wel in aanraking geweest met vlees of vis en aangezien we graag gezond willen blijven doen we dat maar niet.

Deze vrolijke beker heeft een klein nadeel, de kwast komt namelijk niet helemaal tot de bodem en doordat het vast zit aan het deksel kun je het uiteraard ook niet verder naar beneden duwen.
Meestal zijn marinades zo vloeibaar als wat en om het laatste restje eruit te krijgen, hou je het gewoon schuin. Met een dikkere als deze kan dat niet dan moet je er toch even een lepel bij pakken.
Maar goed, dat is dan ook het enige wat ik kan verzinnen.
Het staat nu vrolijk te wezen in de kast en te wachten op een volgende keer.

Deze Bodum Sauskom is te koop bij Fonq voor 19,90 euro, op moment van schrijven zelfs in de aanbieding voor 16,90 en is leverbaar in verschillende kleuren.
Uiteraard vind je er een hele lijn aan producten van Bodum, van theeglazen tot broodroosters en waterkokers.

Tarte Tatin met roomkaasdeeg

In welk seizoen we ook leven, een omgekeerd appeltaartje lusten we altijd wel. Warm en stroperig door de gekarameliseerde suiker en boter. Bolletje ijs erbij of een flinke toef slagroom, een lepeltje crème fraîche, je kunt het slechter treffen.
In plaats van appel kun je ook peer gebruiken, verse ananas is ook niet te versmaden.
Zoals veel succesvolle recepten is ook de tarte tatin per ongeluk ontstaan, zeggen ze. De twee zussen Tatin  uit het franse Lamotte Beuvron baatten eind 19e eeuw een hotel uit. Net als tegenwoordig stond ook daar een appeltaart op de kaart. Op een dag, het zal wel druk zijn geweest, ontdekte één van de zussen dat ze vergeten was het deeg in de vorm te leggen. Ze besloot om het deeg er dan maar overheen te draperen en schoof het op hoop van zegen de oven in. Resultaat.. knapperig deeg en heerlijke zachte appel met karamel.
Het hotel bestaat nog steeds en heeft tegenwoordig de naam Hotel Tatin.
Een ander verhaal vertelt dat het taartje allang bestond maar dat de dames zo slim waren om het voor elkaar te krijgen dat hun naam aan het baksel werd verbonden. Ach, hoe het ook zij het is en blijft een lekker taartje.
Tegenwoordig wordt vaak bladerdeeg gebruikt om de vulling te bedekken. Ik heb wat anders gebruikt. Dankzij mijn nieuwe aanwinst 'New York, recepten uit de Big Apple'.

Zaterdag maakte ik rugelachs, een soort croissantjes met chocolade, yum! Het deeg bestaat uit bloem, roomkaas en boter en moet minstens vier uur rusten in de koelkast. Aangezien ik een dubbele portie deeg had gemaakt kon de andere helft mooi over de appels. Eens kijken of dat werkt. Bingo! Het is precies genoeg voor een bakvorm van 23 cm.

Je hebt nodig voor het deeg:
95 gram bloem - 65 gram zachte roomkaas - 60 gram zachte roomboter - klein snufje zout.

Meng deze vier ingrediënten door elkaar en kneed het tot een homogeen geheel. Verpak het deeg in plasticfolie en laat minimaal vier uur rusten in de koelkast.

De vulling bestaat uit:

4 à 5 appels (Jona Gold werkt erg goed) - 45 gram roomboter - 45 gram suiker - 4 gram kaneel

Verwarm de oven voor op 220 graden, 200 als je hetelucht gebruikt
Schil de appels, snijd ze in vieren en haal het klokhuis eruit.
Vermeng suiker en kaneel.
Smelt de boter in een pannetje en giet het vervolgens in je bakvorm. Ik gebruik een lage quichevorm.
Strooi de kaneelsuiker erover. Verdeel de appelpartjes, leg ze met de bolle kant neer.
Rol het deeg uit en drapeer het over de appels. Stop de randjes goed in.
Zoals meneer Holtkamp, want van hem is de vulling,  zegt; Doe of je een bed opmaakt.

Schuif in de oven en bak 25 - 30 minuten tot het deeg bruin en gaar is.
Haal uit de oven, laat een paar minuutjes staan. Pak dan een groot bord, leg het op de vorm en draai het om. Het gebruik van ovenhandschoenen of theedoek is aan te raden!
Voila daar is je tarte tatin met sappige warme appeltjes in heerlijke karamel.
Warm eten maar lauw kan ook.

Zoals met zoveel recepten zijn er meerdere manieren, appels in de boter en suiker in de pan beetje garen , deeg erover en vervolgens de oven in. Niet iedere pan is daarvoor geschikt.
Boter met suiker smelten in je quichevorm op het fornuis, dan de appels erin en vervolgens weer het deeg en hop de oven in. Het kan allemaal. Maar de manier zoals hierboven beschreven werkt prima en het taartje kun je zonder problemen keren.

Broodbakje met peer, geitenkaas en walnoten

De combinatie van pittige kaas met iets van fruit en noten vind ik zo lekker he. En helemaal als tosti of panini, hartig taartje. Kom maar op, schotel het me maar voor, ik hap graag toe.
Peer, blauwe kaas, honing, tijm, wat noten, het is een klassieker te noemen.
Geen blauwe kaas maar een Franse Chèvre Blanc deze keer, de smeuïge witschimmel geitenkaas met pit. Verstopt onder een laagje peer. Geen bladerdeeg, geen korstdeeg maar gewoon een uitgerolde boterham waarmee je een ramequin bekleedt. Simpeler kan echt bijna niet.

 Je hebt per persoon nodig:

1 boterham - 1/2 peer die niet overrijp moet zijn - ongeveer 25 gram Chèvre Blanc - wat blaadjes tijm, liefst vers - 1/2 el honing - paar walnoten - zout - chilivlokken - beetje boter - ovenvast potje (ramequin)

Verwarm de oven voor op 180 graden.

Vet het potje in met een beetje boter.
Snij de korsten van de boterham en rol het plat. Ga niet te onstuimig te werk, het moet wel heel blijven.
Druk het nu voorzichtig in het potje en vorm een bakje.
Leg op de bodem de kaas en bestrooi met wat tijmblaadjes.
Verdeel de halve geschilde en van klokhuis ontdane peer in vieren en leg op de kaas. Misschien moet je de peer beetje bijsnijden om het passend te maken.
Hierop gaan weer war blaadjes tijm, een stuk of 5 in stukjes gebroken walnoten. Giet er de honing over.
Bestrooi met pietsje zout en chilivlokken. Het geeft net dat beetje extra aan de honing en algehele smaak.

Zet 15 - 20 minuten in de oven. Vervolgens het bakje uit het potje halen, op een bordje zetten en rap opeten!
Ook erg lekker met wat salade. Geef het eens als voorgerecht of als dessert. Weer eens wat anders.

Chili con Carne van Ons Mam

Geboren en getogen in het Brabantse land, je weet wel daar waar het leven goed is,  dus wij zeggen ons mam en ons pap zodat maar duidelijk is dat het echt om je eigen vader en moeder gaat. Klinkt ook wel eens als 'smam en spap'.
Ons mam dus maakte nog wel eens chili con carne. Ga het alsjeblieft niet ogenblikkelijk vergelijken met het origineel want daar heeft het weinig mee van doen.

Die moeder van me hield wel van wat pit, dat krijg je als je met een Surinamer getrouwd bent dus ze schudde vrijelijk met de Eagle chilisaus, soms iets te scheutig en dan ging er maar weer wat ketchup bij of een schepje suiker om het een en ander te neutraliseren.
Of stug volhouden dat het helemaal niet zo pittig is terwijl de tranen zo ongeveer over de wangen bengelden.
Bietje eigenwijs tiepje was het. Ik beken meteen maar dat ik het niet van een vreemde heb. Zo, hebben we dat ook weer gehad.

De chili, beetje jaren zestig, zeventig maar  ook in deze flitsende 21e eeuw niet te versmaden. Op koude, regenachtige dagen bijvoorbeeld. Lekker hangen boven een bord dampende bonen, ui en paprika. Ik verzeker je, je kacheltje snort daarna lekker hoor.

Deze hoeveelheid is ruim voldoende voor 3 eters of 2 volwassenen en 2 kinderen.

Je hebt nodig:

1 pot bruine bonen - 1 blik kidneybonen - 2 uien - 1 rode paprika - 1 groene paprika - 1 flinke teen knoflook of 2 kleintjes - 1/2 bakje champignons - 1 niet te grote prei - 1 rode peper - klein blikje ananas - klein blikje tomatenpuree -300 gram rundergehakt - scheutje olijfolie -3 el Eagle chilisaus ( in ieder geval te koop bij Jumbo en toko) -2 tl chilipoeder - zout en peper naar smaak

Zo maak je ons mams chili:

Snijd de uien en paprika's in stukjes, niet te klein anders verdwijnen ze bij het sudderen. De champignons in plakjes en de knoflook snipperen.
Peper halveren en de zaadjes verwijderen vervolgens in stukjes snijden.
De prei in de lengte halveren en vervolgens in halve ringetjes snijden. Als het erg zanderig is, goed spoelen. Op zand in het eten zit niemand te wachten.

Verhit in een grote pan de olie en bak hierin het gehakt rul samen met de chilipoeder, wat zout en peper. Voeg uien en paprika toe. Omscheppen en 5 minuten zachtjes bakken.
Knoflook, prei en champignons toevoegen. De boel husselen en een paar minuten meebakken.
Tomatenpuree erdoor roeren, 3 minuten sudderen.

Laat de kidneybonen uitlekken in een zeef of vergiet. Kidneybonen de pan in evenals de bruine bonen waarvan je een klein beetje vocht hebt afgegoten maar niet alles!
De inhoud van het blikje ananas erbij, ook het sap. Nu alles omscheppen en tot slot de chilisaus toevoegen.
Nog een keer husselen en dan de deksel op de pan, je hittebron laag en laat het nu een uurtje zachtjes pruttelen. Langer mag ook.

Frans Pruimentaartje

Daar ben ik weer! Terug van een paar heerlijke weken Frankrijk. In de buurt van Moulins zaten we en dat is in de Auvergne.
Een huis te midden van een boomgaard. Appels, peren, perziken, kersen, kweeperen en pruimen dus.
Jantje zag eens pruimen hangen of in dit geval Elsje... sjongejonge wat was die boom zwaar beladen. De schapen in het weiland naast het huis zijn er dol op, net als op de appels.

Daar zit je dan als bloggertje vakantie te vieren tussen de fruitbomen en je verzint wilde ideeën waarvan de helft niet uitvoerbaar is omdat je een oven hebt met alleen onderwarmte. Het was verder een prima huis, helemaal niks te klagen maar een oven met alleen onderwarmte??? Vreemd...
Daarnaast vond manlief het ook wel erg plezierig tijd met zijn vrouw buitenshuis te spenderen waar ik me ook wel weer iets bij voor kan stellen dus het vlijtig roeren in pannen met jam, chutney en aanverwante artikelen heb ik maar gelaten voor het was.
Al is heus wel wat van het aanwezige fruit in onze buikjes verdwenen. Recht van de boom, of door een salade, pruimen  stoven op de bbq en opeten met wat blauwe kaas.

De dag voor vertrek nog maar even wat pruimen geplukt om mee te nemen naar Nederland plus een aantal kweeperen, hier komt over een tijdje nog een post over, wat  gigantische moesappels en kleine stoofpeertjes.

Met de pruimen heb ik een taartje gebakken. Dochter en partner vierden vakantie in Portugal en kwamen gisteravond gezellig eten zodat we alle vakantieverhalen konden delen. En omdat het erg fijn is elkaar weer te zien hoorde daar voor de gelegenheid dit taartje bij.
Zoals gewoonlijk nam ik een aantal tijdschriften mee terug, altijd fijn ter inspiratie.

In 'Saveurs' , echt één van mijn favorieten, stond het recept voor dit custardtaartje maar dan met appels. Het leuke van dit recept is dat er allerlei soorten fruit gebruikt kunnen worden. Pruimen dus maar ook perziken of peer, vijgen, abrikoos, afijn een enorm handig basisrecept dus!

Voldoende voor 6 à 8 stukken

Je hebt nodig:

Een stuk of 15 blauwe pruimen - 3 grote eieren - 110 gram poedersuiker - 125 gram tarwebloem - 500 ml volle melk - 20 gram roomboter - 2 el kristalsuiker - een niet te hoge ovenschaal

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 180 graden ( 160 hetelucht)

Halveer de pruimen en ontpit ze. Smelt de boter in een koekenpan en roer vervolgens 1 el suiker erdoor.. Leg er de pruimen in en laat een minuut of 2 zachtjes sudderen. Schep het vervolgens voorzichtig om en sudder nog een minuut of 2.

Klop de eieren los met de poedersuiker. Kloppen tot het een mooi geheel is. Zeef de bloem erboven en roer het er goed doorheen. Dan mag de melk erbij. Blijven roeren onder het toevoegen. Je kunt ook een mixer gebruiken als je dat gemakkelijker vindt..

Vet een ovenschaal lichtjes in met wat boter. Giet het beslag in de schaal en verdeel de pruimen erover. Sprenkel er ongeveer een halve eetlepel van het boter/suikermengsel uit de pan over.
Schuif in de oven tot het beslag gaar en compleet gestold is. Het is afhankelijk van je oven wanneer dat precies  is. Bij mij duurde het 55 minuten terwijl in het recept 45 minuten aangegeven stond.

Het geheel blijft wat 'wobbelig' maar dat komt tijdens het afkoelen helemaal goed.
Strooi zodra de taart bijna klaar is er nog 1 el suiker over en zet 10 minuten terug in de oven.
Haal het eruit, laat afkoelen en vervolgens koud worden in de koelkast.
Snij in vierkantjes of rechthoeken, leg op een bordje en serveer met wat slagroom.

Prima als dessert maar ook bij een kopje koffie of thee.

Bron van inspiratie: Saveurs september 2013

Hartig taartje met venkel, garnalen en appel

Het kwam zo maar ter sprake. Venkel. Hoe heerlijk dat het is en hoe weinig we het relatief eten.
Het anijzige, dat goed naar voren komt bij het snijden of schaven, dat weer naar de achtergrond verdwijnt na het blancheren maar altijd blijft roepen 'Hier ben ik, joehoe!'
Venkel met sinaasappel, daar hadden we het ook over, een klassieker. Zodra je het één keer gegeten hebt weet je ook meteen waarom klassiekers klassiekers zijn. Onweerstaanbare combinatie.

Het is ook weer restjes opmaak tijd en ik had nog garnalen in de vriezer, en bladerdeeg. Een Granny Smith op de fruitschaal. Een salade met garnalen, venkel en appel is al waanzinnig lekker, laten we het maar eens in een taartje stoppen. Schot in de roos zeg!

Als je het maakt, gebruik dan rauwe garnalen. Voorgekookte worden taai en droog en daar zijn wij in ieder geval niet zo van gecharmeerd. Dan weten jullie dat.

De hoeveelheid is voldoende als hoofdgerecht voor 2 à 3 personen. Als lunch voor 4.

Je hebt nodig:
 4 plakjes bladerdeeg - ongeveer 250 gram rauwe garnalen - 1 kleine venkelknol - 1/2 zure appel  Granny Smith oid) - 1/2 el kappertjes - 200 ml crème fraîche - 2 eieren - 1 el water/witte wijn/ noilly prat/ pastis (kies maar) - peper - zout -  2 tl gedroogde dilletopjes- 1/4 tl gemalen venkelzaad - quichevorm van 22 cm

Als je diepvriesgarnalen hebt ontdooi ze en dep goed droog met keukenpapier. Leg afgedekt weg in de koelkast tot gebruik.
Snij de venkel in dunne plakjes. Breng met wat water aan de kook en kook ze 2 minuten zodat ze iets zachter zijn. Spoel af met koud water. Laat goed uitlekken, dep eventueel verder droog.

Klop de eieren los met water of 1 van de andere bovengenoemde mogelijkheden. Roer de crème fraîche erdoor. Breng op smaak met peper, zout, dilletopjes en venkelzaad.
Schil een halve appel, verwijder klokhuis en snij in dunne schijfjes.

Vet  je vorm in. Rol het bladerdeeg uit tot een ronde lap net wat groter als je vorm. Leg erin. Bedek de bodem met plakjes appel, verdeel de venkel erover en vervolgens de garnalen en de kappertjes.
Giet nu het crème fraîchemengsel erin. Frommel het overhangende deeg langs de rand van je vorm.

Schuif in een oven van 175 graden en bak gedurende 50 à 60 minuten. Exacte baktijden zijn altijd lastig aan te geven. Iedere oven werkt nu eenmaal anders. Zodra het mengsel is gestold en de randen van het deeg knapperig zijn nader je het eindpunt. Zelf laat ik het dan nog zo'n 10 minuten langer in de oven staan om er zeker van te zijn dat ook de bodem gaar is.

Variatie: Bak het taartje zonder de garnalen maar wok die even apart en verdeel ze vervolgens over het in punten gesneden taartje.
Geef er altijd nog iets van een salade bij.