donderdag 31 juli 2014

Eten bij de Effenaar in Eindhoven

In hartje Eindhoven, op een paar minuten lopen van het station staat de Effenaar. Muziekliefhebbers kennen het vast wel. Sinds begin jaren zeventig van de vorige eeuw onlosmakelijk verbonden met de lichtstad. Gestart als jongerencentrum in een oude linnenfabriek voor hen die met een kritische houding naar het systeem keken, de politiek en eigenlijk de wereld wel eens gingen veranderen. Want die wereld jongens het was maar een grote brok ellende met zakkenvullers en oorlogszuchtig gepeupel. En die burgerlijke ouders snapten ook niets van de veranderende denkbeelden van hun kroost. Daarom de hoogste tijd voor een eigen plek.

Na een aantal jaren verschoof de focus van het typische jongerenwerk naar het vergroten van het cultuuraanbod. Toch bleef het een plaats voor jongeren met een maatschappijkritische houding. Het was in die tijd dat ik mijn eerste stappen binnen de muren van De Effenaar zette. En die eerste meters groeiden uit tot kilometers.
Het was de tijd van Ban de bom en het gebroken geweertje. Begin jaren tachtig, de werkeloosheid en daarmee ook onder de jeugd was enorm. De Koude Oorlog nog alom vertegenwoordigd, de dreiging van kernwapens, genoeg om je als 17-jarige zorgen om te maken.
Hierbij hoorde uiteraard een bijpassend uiterlijk en een voorliefde voor groepen als The Cure, The Clash, Echo and the Bunnymen, Joy Division, Talking Heads, Anne Clark en een beginnende U2.
En natuurlijk keek je met de nodige minachting neer op je top 40 minnende leeftijdsgenoten die op hun beurt grijnzend naar ons keken. 'Stelletje idioten met hun rare haar' dachten ze vast.

Hoe kreeg je je haar toch zo vroeg laatst iemand. Nou gewoon met heel veel touperen, gel, haarlak en een geurige dosis handzeep. En maar hopen dat het niet ging regenen . Dit terzijde...

Inmiddels bestaat de oude Effenaar niet meer en hebben ze een gloednieuwe muziektempel betreden maar wel op dezelfde plek. Een oude muur herinnert aan die glorieuze jaren.
En wat heeft dit allemaal met eten te maken denkt u nu. Nou, ze hebben tegenwoordig ook een restaurant en daar kun je erg leuk eten met bijbehorende gezellige prijzen.
Drie keer heb ik er inmiddels gegeten, vandaar dat ik het ook wel tijd vond worden voor dit stukje. En vanwege de zoete herinneringen.

De overzichtelijke kaart biedt een fijne afwisseling tussen vlees, vis en vega. Voor grotere of uitgebreidere trek kun je een menuutje samenstellen uit het week- of maandaanbod.
Zo smulden wij er al eens van tapas, malse, sappige, rosé gegrilde lamskoteletjes, een flinke maaltijdsalade en afgelopen weekend van een flinke moot zwaardvis en 'surf en turf'. Geen frutsels en tutsels op het bord maar wel met zorg opgemaakt. Ik kan niet anders zeggen dat het daar in de keuken op rolletjes verloopt. Goed bereidde gerechten die vlotjes op tafel staan maar waarbij je wel de kans hebt even gezellig een aperitief te drinken. En zo hebben we het graag.




Ondanks dat het een flinke ruimte betreft is het er gezellig. Comfortabele banken langs de kant, een sfeervolle verlichting zonder dat je het gevoel hebt in een donker hol te zitten.De mensen die er werken zijn bijzonder aardig, servicegericht en hebben een goed overzicht.
Met mooi weer kun je ook fijn buiten eten.
Ga je na het eten nog een concert bezoeken? Er wordt rekening mee gehouden maar uiteraard dien je het wel even van tevoren aan te geven. Reserveren is dan trouwens ook best handig.



Voor muziek, lunch en diner:

Effenaar 
Dommelstraat 2
5611 CK Eindhoven
040-2393657

dinsdag 29 juli 2014

Venkelschuitje met kruidenpuree

Terwijl Tilburg gisteren veranderde in Tilburg aan zee, Tillylake of Tilburg sur mer, zo maar wat namen die ik voorbij zag komen, lag er voor me een receptje uit de Margriet. Het blad dat mijn oma al las wat dan weer niet impliceert dat het een tijdschrift voor dames op leeftijd is. Voor ik verstrikt raak in omschrijvingen wat dat 'op leeftijd' weer mag betekenen vertel ik liever dat onze tuin in een mum van tijd veranderde in een golvende, deinende massa water. Enigszins angstvallig keek ik door de tuindeuren naar het terras of het water niet stiekempjes ons huis probeerde binnen te dringen.
Gelukkig viel het bij ons mee maar elders in de stad stonden huizen en kelders wel blank. Automobilisten strandden in tunneltjes, een parkeergarage onder een appartementencomplex liep helemaal vol. Bizar!
Of het zo gepland was bekeek ik een venkelschuitje met kruidenpuree. Handig zo'n schuitje, er dobberden heel wat rond op de Tilburgse straten. Toepasselijker kon bijna niet.

Het was ook weer eens zo'n dag dat het vuur met een gerust hart aan kon. Best lekker hoor na al die hoogzomerse gerechten met minieme inspanning.
En venkel he, een heerlijke groente is het en ik moet eerlijk zeggen dat ik het wel een beetje herontdekt heb. Jaren lang kwam het amper op tafel. Een 'vergeten groente' in huize Eetlust.
Maar het is in volle glorie terug op onze eettafel.

In het receptje van de Margriet wordt gorgonzola gebruikt, verrukkelijk ware het niet dat ik die kaas en alle kazen met maar een zweem van blauw aan de husband niet kan slijten. Vervangen we het toch gewoon door kruidenkaas. Zo simpel is dat. Houd je niet van kaas? Laat lekker weg, het zal zeker niet minder smaken.
Zoals gewoonlijk heb ik her en der wat veranderd maar dat mag de pret niet drukken.



Je hebt nodig voor 2 personen:

1 venkelknol - 400 gram kruimige aardappels - 75 gram rucola - 3 el fijn geknipte bieslook - 1 el gescheurde blaadjes basilicum - zout en peper - melk - 1 el smeuïge kruidenkaas - 1 el geraspte Parmezaan

Zo maak je het:

Zet de venkelknol recht neer en snijd het vanaf de steelaanzet door. Snijd nu voorzichtig het binnenste eruit zodat je twee bootjes hebt. Verwijder ook een stukje van het kontje.
Het binnenste hak je fijn.

Schil de aardappels, verdeel in ongeveer even grote stukken en kook ze gaar. Voeg vijf minuten voor de aardappels klaar zijn de fijngehakte venkel toe.
In een andere pan kook je de twee schuitjes beetgaar in een minuut of tien. Laat ze op hun kop uitlekken.

Giet de aardappels met de venkelstukjes voorzichtig af om te voorkomen dat je venkel in de gootsteen verdwijnt. Laat even uitstomen.
Stamp er een puree van met een  scheutje melk.
Roer de kruidenkaas plus Parmezaan erdoor en voeg vervolgens bieslook, basilicum en gescheurde rucola toe. Breng op smaak met zout en peper. Nog even doorwarmen.
Schep tot slot in de venkelschuitjes.

Smaakt heerlijk bij een stukje vis.

Bron van inspiratie : Margriet nummer 31/-2014


dinsdag 22 juli 2014

Koude komkommer-meloensoep

Met hoge temperaturen in het vooruitzicht kondigde ik aan het fornuis op slot te draaien. Dat moet je niet al te letterlijk nemen, ontkomen doe je er toch niet aan maar even op een heel laag pitje.
Veel drinken met dit weer wordt er  geroepen en dat doe ik. Met plezier giet ik liters water naar binnen. Van alleen water word je wel aardig flauw. Tijd voor koude soep! Een hartige slok doet wonderen.
Komkommersoep kent iedereen wel, ook op dit blog vind je een recept. Deze keer besloot ik het te combineren met Galia meloen.
Een halve meloen en 1 komkommer is precies goed om beide te proeven. Door de meloen krijgt het iets zoetigs zonder dat het overheersend is. Wat kruimels feta of verse geitenkaas geven het wel een extra kick en ook munt mag eigenlijk niet ontbreken.

Op zo'n tropische dag ben ik een luie kok. Niet moeilijk doen, geen gedoe met tig ingrediënten. Simpel, vers, fris!



Je hebt nodig voor ongeveer 6 glazen:

1 komkommer - 1/2 Galia meloen - 1 sjalotje - 1 liter groentebouillon - scheutje olijfolie - een spriets citroensap - zwarte peper -blaadjes verse munt - feta of verse geitenkaas en voor de liefhebbers wat kruimels gorgonzola of iets dergelijks- staafmixer

Zo maak je het: 

Snipper het sjalotje. Snijd de komkommer in niet al te grote stukken. Lepel het zaad uit de halve meloen.
Verdeel de meloen in stukjes.

Verwarm de olijfolie en fruit hierin sjalotje en komkommer gedurende een minuut of vijf. Giet de bouillon erbij en breng aan de kook.
Zet je hittebron lager en laat pruttelen tot de komkommer bijna zacht en gaar is. Voeg dan de meloen toe.
Nog even zachtjes koken. Vuur uit, staafmixer erop en pureer het tot een gladde massa. In de blender kan natuurlijk ook maar dat is weer extra afwas.

Koel de pan met soep in de gootsteen met koud stromend water. Leg wel de deksel op de pan en zorg ervoor dat het water niet hoger komt dan 3/4 van de pan om te voorkomen dat je watersoep krijgt. Het is maar een tip.

Zet vervolgens in de koelkast en laat het ijskoud worden. Spriets er daarna wat citroensap naar smaak door. Geef het nog een lekkere draai zwarte peper en schep de soep vervolgens in de glazen.
Verkruimel er wat kaas over plus gescheurde muntblaadjes.

Dat is weer even wat anders dan dat eeuwige water.

donderdag 17 juli 2014

Bonensalade met gekarameliseerde ui en homemade gedroogde tomaatjes

Lekker hoor zo'n pot met zelf gedroogde tomaatjes en feta maar wat voor nuttige bestemming zullen we het eens geven. Behalve op brood leggen en zo uit de pot snoepen wat absoluut geen straf is.
Door een salade natuurlijk! Met knapperige sperziebonen en kleine zachte  flageolets uit het Franse land. Je koopt ze hier gewoon in blik. Gedroogd ben ik ze bij ons nog niet tegengekomen, wie een tip heeft mag het altijd spuien!

Voor een extra contrast doen we er ook nog gekarameliseerde uien bij, nog zoiets waar we hier geen genoeg van kunnen krijgen. Meestal maak ik meteen een dubbele hoeveelheid aangezien ze multi toepasbaar zijn en in de koelkast gemakkelijk een aantal dagen houdbaar.
Die uien zijn zalig op brood met oude kaas, bij gegrild vlees, op je broodje hamburger of door geroosterde groente. En dikke maatjes met bonen.
Weet je meteen hoe deze salade is ontstaan.

Een maaltijdsalade is het niet, het is echt bedoeld als bijgerecht.  En ook nog eens voor 2 personen. In een wip bouw je het natuurlijk om naar vier door simpelweg de hoeveelheden te verdubbelen.



Het recept voor de gedroogde tomaatjes met feta vind je hier. Je kunt natuurlijk ook een potje uit de winkel gebruiken. Koop dan wel die tomaten op olie. Vermeng het met wat feta, verse rozemarijn en tijm en laat het even staan zodat de smaken in kunnen trekken. Maar geloof me, zelf maken is leuker en niet geheel onbelangrijk veel lekkerder!

Je hebt nodig voor de gekarameliseerde uien:

500 gram uien - 25 gram roomboter - 1 el olijfolie -  3 el suiker - 75 ml appelciderazijn - 125 ml rode wijn - zout en peper - takje tijm

Maak de uien schoon en snijd ze in ringen. Verwarm boter met de olijfolie, leg de uien erin en bestrooi met suiker plus wat zout en peper. Rits de blaadjes van het takje tijm en doe ze er bij.. De boel omscheppen en nu op laag vuur zo'n drie kwartier zachtjes laten sudderen. Regelmatig omscheppen.
Nu azijn en rode wijn erdoor roeren en laat het nog een klein half uurtje zachtjes inkoken tot de vloeistof bijna helemaal opgenomen is door de uien.
Ja het duurt even maar dan heb je ook wat. Laat afkoelen tot lauw.

Verder heb je nodig:

250 gram sperziebonen - klein blikje flageolets - paar kleine takjes bonenkruid - peper en zout - scheutje olijfolie - spriets citroensap - paar eetlepels gedroogde tomaatjes met feta.

Maak de bonen schoon en kook ze met het bonenkruid beetgaar. Giet af in een vergiet en spoel meteen met koud water om verder garen tegen te gaan.
Laat de flageolets uitlekken. Hussel beide bonen door elkaar met een scheutje olijfolie, wat citroensap en breng op smaak met zout en peper. Strooi er nog wat verse bonenkruid over.
Een paar eetlepels gekarameliseerde uien erbij en een vrolijke schep tomaatjes met feta plus de olie.

Zoals gezegd kun je de uien die over zijn gemakkelijk een paar dagen in de koelkast bewaren. Schep het in een schone pot, draai het deksel erop en zet weg.  Koud smaken ze prima maar ook met opnieuw opwarmen hebben ze geen enkel probleem.

woensdag 16 juli 2014

Brandada de bacalao fresco con hinojo (Brandade met verse kabeljauw en venkel)

Geen foodblogswap deze keer maar wel op bezoek bij een andere blogger. Bij Didi van Bijzonder Spaans. Ze maakt ook uitstapjes naar andere contreien maar het gros van haar recepten is natuurlijk Spaans getint. Anders noem je je blog ook niet Bijzonder Spaans. Een must see voor Spanjegangers. Voor iedereen eigenlijk. Zo'n stoofpotje met inktvis en garnaaltjes in vermouth bijvoorbeeld klinkt toch heel verleidelijk of wat te denken van albondigas de salmón. Bollitos dulces con canela, het zingt  net wat gezelliger dan zoete kaneelbroodjes. Afijn, zo kan ik nog wel even doorgaan.

Behalve dat ze verzot is op koken runt Didi een geweldige B&B in Amsterdam. Zelf heb ik er nog niet geslapen maar ik heb haar inmiddels een paar keer ontmoet en neem maar van mij aan dat je geweldig in de watten wordt gelegd. Alsof dat nog niet genoeg is, heeft deze dame ook een webshop met hoe kan het ook anders Spaanse producten. Bezig bijtje!

Hier wordt weinig uit dit Zuid-Europese land gekookt. Tijd om daar eens verandering te brengen. Net als alle andere kookliefhebbers heb ik een waslijst aan gerechten die ik ooit wil maken. De lijst wordt langer en langer en ik vrees dat ik het nooit van mijn leven afgevinkt krijg.
Ook Didi is er op vertegenwoordigd met diverse recepten. Bij veel nieuwe posts van haar roep ik enthousiast "Ja die ga ik maken".  Tijd om het maar eens in te lossen.



Te beginnen met deze brandade van verse kabeljauw en venkel.
Meestal wordt brandade gemaakt met stokvis. Al dan niet met aardappels. Iedere streek heeft zijn eigen variant en natuurlijk claimt iedereen de enige echte brandade te maken. Slagroom gaat erdoor en een goede scheut olijfolie. Vervolgens smeuïg prakken.

In plaats van stokvis  ging Didi gelukkig  met verse kabeljauw aan de slag want ook ik heb niks met stokvis. Vroeger lag er bij ons thuis wel eens zo'n geval te weken in melk en daarna mocht ik fijn helpen bij het uit elkaar plukken. Wat een snertwerk. In mijn eigen huis is er nog nooit een stokvis over de drempel gekomen.

Geef er stokbrood of ander brood bij, schep er lekker wat van deze puree op en voor een extra touch een paar druppels olijfolie. Dit laatste is niet verplicht maar ik ben gewoon dol op fruitige olijfolie.

Deze hoeveelheid is voldoende voor vier personen.

Je hebt nodig:

 600 gram kabeljauwfilet - 1 venkel - 1 bol knoflook - 600 gram aardappels -  100 ml slagroom - 50 ml olijfolie - 2 el gehakte peterselie - 2 el paneermeel - 25 gram roomboter - 1/4 blokje groentebouillon -peper en zout.

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 180 graden.

Pak de bol knoflook in zijn geheel met een paar drupjes olijfolie  in aluminiumfolie en pof het 30 à 40 minuten in de oven tot de tenen zacht zijn. Haal de knoflook uit de oven.

Verwarm de oven nu verder door tot een temperatuur van 200 graden.

Snijd de venkelknol in kleine stukjes en kook het beetgaar in niet al teveel water met het 1/4 blokje groentebouillon. Giet af en spoel het koud zodat het niet verder gaart. Laat uitlekken.

Breng in een andere pan water aan de kook, zet het vuur lager en zorg ervoor dat het water net onder het kookpunt blijft. Pocheer hierin de vis in een kleine 10 minuten gaar. Vis het er met een schuimspaan uit. Laat uitlekken en een beetje afkoelen.
Pluk de vis vervolgens uit elkaar in kleine stukjes.

Schil de aardappels en kook ze gaar. Giet ze af en prak het met een vork korrelig. Verwarm ondertussen de olijfolie maar zorg ervoor dat het niet gaat koken.
Meng de slagroom door de aardappels. Knijp drie teentjes knoflook uit en meng het er ook door samen met de venkel, stukjes vis en gehakte peterselie.

Schenk nu langzaam de warme olijfolie erbij en meng het goed. Op smaak brengen met zout en peper naar smaak.

Verdeel deze massa over een ovenschaal, bestrooi met paneermeel en leg er klontjes boter op.
Bak het nu 20 minuten in de oven tot de bovenkant een mooi korstje heeft.

Heerlijk met brood dus maar geef er ook nog een groene salade bij.

Gracias Didi voor dit heerlijke recept. We hebben echt gesmuld. Omdat wij vaak maar met zijn 2-en zijn heb ik de puree verdeeld over 2 schaaltjes. Eén ervan verhuist vandaag naar dochterlief die het helemaal niet erg vond dat moeder nog wat over had. Het andere schaaltje ging schoon op.

Bron Recept : Bijzonder Spaans