dinsdag 17 maart 2015

Ovenschotel met kip, groene kruiden, limoen en pistachenoten

Het was de hoogste tijd om al die mappen met losse knipsels eens aan een grondig onderzoek te onderwerpen. En om het gros in de papierbak te kieperen.
Als een gerecht na tien jaar niet opgenomen is in je menu, al is het maar twee keer per jaar, dan geloof ik niet dat het er de komende even zovele jaren nog van komt.
Schiften dus.
Kwam zowaar nog een TIP, kent u die nog, tegen uit 2001. Het vegetarische tijdschrift SLA!, inmiddels ook allang ter ziele. Zonde, tegenwoordig zou het zeker kansen hebben gehad.

Een handgeschreven recept van mijn moeder uit 2000 over spaghetti met veul knoflook en een zuinig chilipepertje. Die bewaar ik natuurlijk.
In september is het alweer 13 jaar geleden dat ze overleed, de aanblik van het vertrouwde handschrift zorgde voor een gevoel van vertedering, weemoed en eventjes een scherp gevoel van gemis. Ach ja, dat zal nooit veranderen.
Vreemde recepten zaten ertussen. Wel grappig hoor, het geeft een leuk tijdsbeeld maar ik vraag me nu serieus af waarom ik ze in hemelsnaam uitscheurde.

Toch kregen een aantal het voorrecht weer terug te mogen in de gele knipselmap. Zoals deze. Uit een Allerhande zo te zien. Jaartal? Geen idee. 2000 schat ik, de prijs van het gerecht wordt namelijk in guldens én euro's weergegeven.
Kipfilet uit de oven met limoen, lekker veel kruiden. Zeg limoen en ik ben er als de kippen bij om maar even bij het beestje te blijven.
Ik gaf er wel een beetje mijn eigen draai aan.



Het recept is voor 2 personen.

Je hebt nodig :

2 kipfilets - 1 limoen - peper en zout - 8 lenteuitjes -  ongeveer 30 gram peterselie - 30 blaadjes basilicum - 2 teentjes knoflook - 10 naaldjes rozemarijn - takje tijm - 2 el olijfolie - 1 el balsamicoazijn - 2 el ongezouten pistachenoten - 6 à 8 kleine aardappels.

Zo maak je het:

Kook de aardappels in de schil net niet helemaal gaar. Spoel ze af onder de koude kraan en laat ze in een zeef uitlekken.

Roer een marinade van het sap van de limoen, olijfolie, balsamicoazijn, uitgeperste teentjes knoflook en ongeveer tien blaadjes gescheurde en gekneusde blaadjes basilicum.
Leg de kip erin en marineer 20 minuten. Na tien minuten draai je de kip even om.

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Maak de lente-ui schoon, kontje eraf, eventueel buitenste blad verwijderen en snijd het witte gedeelte in stukken van ongeveer een centimeter. Het groen kun je kleiner snijden.
Hak de peterselie grof, ook de steeltjes. Rozemarijn fijnhakken, tijmblaadjes van het takje rissen en de basilicum even kneuzen.
Meng lente-ui en kruiden in een ovenschaal door elkaar.
De pistachenoten hak je grof.
Leg de gemarineerde kip op dit groene kruidenbedje. Bedek de kip met de noten en giet de rest van de marinade er over.
Halveer de aardappels en drapeer ze er omheen.
Bestrooi de hele boel met peper en zout, druppel er nog wat olijfolie over  en er zijn vast nog wel wat druppels uit de uitgeknepen limoen te persen  en schuif het in de oven.

Half uurtje moet voldoende zijn. Maximaal 40 minuten. Heb je een kernthermometer? Het dikste deel van de filet moet een temperatuur van minimaal 70 graden hebben. Anders even checken door een stukje los te trekken.

Een fris kipgerecht. Ik maakte er nog een salade bij met wat er nog in huis was. Tomaat dus en komkommer, wat augurk, bieslook en basilicum. Simpel maar prima.

Zo zie je maar weer, wie wat bewaart die heeft wat.

woensdag 11 maart 2015

Over Salmagundi en Noorse vissalade

Wekelijks gaan er vele kookboeken door mijn handen en ik moet eerlijk bekennen dat ik over al die nieuwe uitgaven niet altijd even enthousiast ben. Onoverzichtelijke recepten, soms ronduit slechte lay-out, afgeraffelde indruk, een verkoopprijs die niet in verhouding staat tot de inhoud. Plak er maar een bekende kop op en het verkoopt wel, dat dus. Jammer, want voor vijf of meer euro minder zijn er soms, niet altijd, veel betere alternatieven. En ja dat vertel ik dan ook.
Ook spreekt logischerwijs niet ieder onderwerp mij aan. Of voegt het voor mij niet zoveel toe, kan ik er geen inspiratie uit halen. Heb ik niet zoveel met de auteur. Maar goed, smaken verschillen en dat mag ook. Iedere doelgroep zijn of haar favorieten. Da's mooi en zo blijft er ruimte voor allerlei schrijfsels en kooksels.

Over Salmagundi van Sally Butcher ben ik wel enthousiast, was ik al enthousiast aangezien ik de Engelse uitgave al kende. Een boek vol salades uit alle windstreken en evenzovele ingrediënten
Wat zo fijn is aan een salade, er zijn geen spelregels aan verbonden bij het samenstellen. Laat je fantasie de vrije  loop of laat je leiden door de inhoud van je koelkast en voorraadkast.
De mogelijkheden zijn oneindig en het is niet zo moeilijk om iedere keer een andere salade op tafel te toveren. Mocht de inspiratie eens verdwenen zijn dan helpt dit boek je zeker weer op weg.



De hoofdstukken in het boeken kregen de titel van het belangrijkste ingrediënt, wel zo overzichtelijk.
Denk aan Rijst, Pasta & Graan, Vis, Kaas, Vlees, Kruiden & Bladgroenten en Groente. . Fruitsalades en salade als toetje ontbreken ook niet net als een hoofdstuk gewijd aan dressing en dipsauzen. Om af te sluiten met toppings, de knappertjes, de extra mondvermaakjes om het zo maar eens uit te drukken.
Voor vegetariërs wellicht niet zo geschikt maar als je het eens kunt lenen van iemand... doen want er zijn ook hele mooie vlees- en visloze recepten in te vinden. Verder kan ik jullie een ander boek van deze auteur aanbevelen; 'Veggiestan'.

Sally Butcher vertelt graag. Over haar winkel in Peckham, producten, de herkomst en inspiratiebronnen van haar recepten, de smaakcombinaties. En natuurlijk legt ze uit waar Salmagundi nu eigenlijk voor staat. Een 17e- eeuwse Engelse benaming voor een salade waar zo'n beetje alles in is verwerkt wat maar groeit, loopt, zwemt en vliegt. Onze maaltijdsalade van nu dus, daar combineren we immers ook naar hartenlust ingrediënten.

Het afgelopen weekend (wat was het zalig weer!!)  kwamen er vrienden borrelen, een mooie gelegenheid om dit boek met zijn cover vol mozaïekjes eens te testen en vrienden plus husband voor proefkonijn te laten spelen.
Vonden ze helemaal niet erg.

Vrijdag maakte ik voor ons tweetjes uit Salmagundi een dragonsalade met gepaneerde kip.  Wat is dragon toch een waanzinnig lekker kruid met zijn lichte anijssmaak. Ik gebruik het veel te weinig maar daar gaat verandering in komen.
Voor bij de borrel koos ik een bietensalade met gember, mango en munt. Husband houdt helemaal niet van munt maar riep deze frisse, zomerse  salade uit tot winnaar.
Ook maakte ik een o zo simpele maar waanzinnig lekker roomkaasmengsel met uitgebakken en verkruimelde ontbijtspek, bieslook en limoensap. Blaadjes witlof erbij, crackers mag ook, smeren maar.

Toch geef ik jullie een ander recept, Noorse vissalade met mierikswortel. Heerlijk als gezellig voorgerechtje, onderdeel van andere hapjes, een buffetje of andere feestelijkheden.
Eenvoudig om te maken en je scoort er zeker te weten punten mee! Ik heb het overigens ietsiepietsie aangepast. Met name de hoeveelheid zure room, 2 1/2 dl vond ik echt iets too much.




Voor 4 à 6 personen heb je nodig:

250 gram kabeljauwfilet of andere stevige witvis -  150 gram gerookte forel - 2 blaadjes laurier - 2 sjalotjes - paar draadjes saffraan ( stuk of 5) - 2 eieren - 2 tomaten - 1 el appelciderazijn -  4 el zure room - 1 el geraspte mierikswortel ( of naar smaak, wij houden van de pittige scherpte maar dat geldt niet voor iedereen) - 2 el fijngehakte verse dille plus een beetje voor de garnering - zout en peper - 2 ferme sappige zoetzure augurken - ijsbergsla of little gem - 2 sneetjes zuurdesembrood, stevige volkoren of wat je zelf lekker vindt.

Zo maak je het:

Week de saffraan in 2 theelepels heet water.
Kook de eieren hard.
Snipper de sjalotjes en hak de dille fijn. Dit kun je allemaal doen als de kabeljauw in zijn waterbadje ligt of af ligt te koelen.

Leg de kabeljauw in een pan, giet er net zoveel koud water op tot het onderstaat. Leg er de blaadjes laurier bij. Laat het nu tegen de kook aan komen. Blijf erbij en pas op dat het niet gaat koken.
Laat zachtjes een minuut of 5 pocheren. Zet dan het vuur uit. Laat de vis in het hete water liggen, het gaart nu nog even door. Voel voorzichtig of het gaar is. Het moet nog stevig aanvoelen.
Schep het er met een schuimspaan uit, leg de vis op een bord en laat afkoelen.
De blaadjes laurier gooi je weg.

Verdeel de kabeljauw in stukjes en doe het samen met de gesnipperde sjalotjes in een kom.
Roer een dressing van het saffraanwater, de azijn en zure room. Vermeng met de fijngehakte dille, mierikswortel, zout en peper en schep het vervolgens door de vis.
Zet het nu afgedekt een uurtje in de koelkast. Langer mag ook.

Haal de vis uit de koelkast. Snijd de forel in stukjes en schep het erdoor. Proef even of er nog wat zout en peper bij moet.
Rooster vlak voor serveren het brood en snijd in 4 à 6 blokjes, beetje afhankelijk van hoe groot je plakken brood zijn.
Pel de eieren, gebruik zo'n handige eiersnijder voor mooie plakjes of een scherp mes.
Verdeel de tomaten in plakjes.

Verdeel de sla in handige eenhaps blaadjes of maak er als je het als voorgerecht serveert kommetjes van. Leg het op een schaal of bordjes.
Eerst komt het brood, daar leg je een plakje tomaat op, dan wat vissalade. Maak het af met een plakje ei, paar plakjes augurk en tot slot nog wat dille

Bron: Sally Butcher- Salmagundi, inspirerende salades uit het Midden-Oosten en verder. 2015,
272 blz, ISBN 978 90 452 0438 3, prijs 24,95

Dit boek is in eigen bezit, geen gesponsorde toestanden dus.




woensdag 4 maart 2015

Salade met rijstnoedels, rundvlees en nuoc cham

Zodra het maart is begint het bij mij te kriebelen.
Net of ik weer wakker word na een lange winterslaap. Mijn innerlijke batterijen laden zich op en ik krijg weer zin. Zin om van alles te ondernemen.
Lekker naar buiten, die tuin in. De borders ontdoen van hun winterdekje en ontdekken dat van alles voorzichtig de kopjes boven de grond uitsteekt, zoekend naar licht.

Stiekem kijk ik nog wat verder naar voren. De zwaardere winterkost, hoe lekker ook, wuif ik een vrolijk tot ziens toe en wentel me in het vooruitzicht van de asperges. Goed, ik moet nog even geduld hebben maar de voorpret doet ook al veel niet waar.

Om het voorjaar feestelijk af te trappen deze heerlijke lichte salade met een beetje pit en wat vrolijke krakers.

Rijstnoedels met gemarineerde rundvleesreepjes, pinda's, krokante uitjes en de Vietnamese dipper nuóc chãm.
Heel simpel om te maken en ook nog eens zo klaar!



Je hebt nodig voor 3 personen:

220 gram rijstnoedels (te koop bij de toko maar ook in de meeste supermarkten) - 350 gram bieflappen - 2 stengels citroengras - 2 knoflookteentjes - 2 el vissaus - 2 el arachide- of zonnebloemolie - 1 flinke ui - peper en zout - gemengde sla naar keuze - ongezouten pinda's - gebakken uitjes (potje/bakje toko of supermarkt of zelf maken ;-)) - blaadjes basilicum - voor de liefhebbers wat ringetjes rode peper.

Voor de dressing:
1 Spaanse peper zonder zaadjes - 1 teentje knoflook - 3 el suiker - 5 el vissaus -1 el rijstazijn -125 ml water - 1 limoen - vijzel

We maken eerst de dressing:

De Spaanse peper is relatief mild, je kunt natuurlijk ook de veel vlammendere Thaise gebruiken, een Santaka of andere soort.

Hak de peper grof evenals het teentje knoflook. Vijzel het tot een smeuïge pasta. Bij gebrek aan vijzel kun je ook de staafmixer gebruiken.
Voeg de suiker toe en stamp door tot de suiker helemaal rood is.
Breng het water aan de kook, voeg de pasta , vissaus en rijstazijn toe en roer het lekker door. Laat nu een paar minuten zachtjes inkoken. Pas op dat het niet te stroperig wordt.
Voeg het sap van een halve tot driekwart limoen toe. Even proeven wat je zelf het lekkerste vindt.  Zet op zij en laat afkoelen.

Verder met de salade.

Snijd de bieflappen in dunne reepjes. Hak het wit van 1 citroengrasstengel fijn plus het andere knoflookteentje. Hevel de stukjes vlees over in een kom samen met citroengras en knoflook. Giet er 2 eetlepels vissaus bij en hussel de boel goed door. dek het af en laat een half uurtje staan.

Vul een flinke pan met water, breng aan de kook. Mik de rijstnoedels erin, roer door en zet het vuur meteen uit. Een paar minuten later zijn de noedels zacht. Giet ze in een vergiet en spoel meteen af met koud water om te voorkomen dat het een papperige toestand wordt.
Laat ze uitlekken in het vergiet.

Snijd de ui in dunne ringen, hak het wit van de andere stengel citroengras en snipper een teentje knoflook.
Verhit 2 el olie en roerbak hierin de ui, citroengras en knoflook een seconde of tien. Dan het gemarineerde vlees erbij. Bak op hoog vuur al omscheppend een minuut of vijf tot het vlees rondom bruin is Doordat het vlees dun is gesneden is het nu ook meteen klaar en nog lekker sappig. Bestrooi met peper en zout.

Pak een paar kommen of diepe borden. Verdeel er sla over, leg dan de rijstnoedels erop. Besprenkel met wat dressing. Top af met de reepjes rundvlees. Vergeet de meegebakken ui en citroengras niet.
Strooi er pinda's en de krokante uitjes over, wat in stukjes gescheurde blaadjes basilicum, ringetjes rode peper of wat ook lekker is stukjes lenteui.

Zet de rest van de dressing op tafel samen met  nog wat pinda's en gebakken uitjes.

Eet smakelijk.

Bron: Hanoi Street Food/ Tom Vandenberghe en Luk Thys


donderdag 26 februari 2015

Eten met de paps bij Maaszicht in Asselt

Een dag met een dikke, uitbundige strik erom.
Zo mag je het gerust noemen wanneer je vader de prachtige leeftijd van 84 heeft bereikt.Een uitstekende reden om de lunch nu eens niet in het verzorgingstehuis te gebruiken maar af te zakken naar zijn favoriete restaurant in het naastgelegen dorpje Asselt.
Gelegen op een heuvel met een prachtig uitzicht over de Maas. Hun naam doen ze alvast eer aan.
Maaszicht heeft zowel een knusse brasserie in warme kleuren als een wat klassieker aandoend restaurantgedeelte.
Hier streken we neer aan het raam zodat we uitkeken over het water en het nu nog lege terras. Reken maar dat het hier op mooie dagen druk is met fietsers en wandelaars. Wat een lekker plekkie, goed voor meteen aanzwellende vakantiegevoelens.




Iedere week presenteren ze een ander zogenaamd tafelmenu. Een marktmenu kun je het ook noemen. Afijn, het wakkerde onze nieuwsgierigheid aan en belangstellend beluisterden we de  samenstelling van dit menu.
Salade met procureur van Livarvarken, snoekbaars met coquilles, eendenborst met 5-spice kruiden en een grand dessert hoorden we. Drie- of viergangen, net wat je wil.
Drie is meer dan genoeg besluiten wij en skippen het tussengerecht. Zoals jullie weten ben ik niet zo van het zoete daarom vroeg ik of het dessert vervangen kon worden door wat kaas. Geen probleem! Dat zijn bonuspunten Maaszicht :-)



De paps is niet meer zo'n grote eter. Althans dat zegt hij iedere keer en eet daarom elke dag maar een halve portie. Want dat kan daar in zijn huis. Halve, hele, dubbele, voor iedere eter wat wils. Nu is mijn vader nogal lang van stuk dus eerlijk gezegd verbazen wij ons over dat halve portie gedoe. Maar goed, hij beweegt inderdaad stukken minder dan vroeger, zijn bezigheden tot stilstand gekomen en hij valt niet af dus we laten het maar.
Nou gisteren heeft hij voor een hele week gesmikkeld. Het zal wel door ons stralende gezelschap komen. Grinnik.



Geluksmomentjes zijn het. Want nu kan het nog. Wellicht de laatste keer, spookt het even door je hoofd. Zijn gezondheid wordt brozer. Het verschil tussen een jaar geleden en nu is groot. Maar het is toch weer gelukt! Die paar uurtjes aan tafel kan hij nog net volhouden maar ach daarna even lekker in zijn luie stoel bijkomen, hij heeft het er graag voor over.
Je bent niet iedere dag jarig. Genieten is het credo. Ook op de andere dagen overigens.

De kaart van Maaszicht is vrij klassiek, verwacht hier geen hip gedoe. Best een verademing om weer eens een bord voor je neus te krijgen zonder geleitjes, druppeltjes, mousse van dit en huppeldepup.
Prima kwaliteit zonder toeters en bellen wat met zorg en liefde wordt bereid. Zoals het hoort.

Een fijn adres waar je met een gerust hart neer kunt strijken.

Restaurant Maaszicht
Pastoor Pinckersstraat 36
6071 NW  Asselt
0475-504064



vrijdag 13 februari 2015

Knapperig platbrood Lavash

Lavash is een dun platbrood. Het wordt gegeten van Armenië tot Turkije en Iran. Met weinig ingrediënten bak je simpel en snel deze broden die naderhand ook gedroogd kunnen worden zodat ze erg lang houdbaar zijn.
Zoals jullie konden lezen ben ik gezellig met 'Honey & Co' in de keuken bezig geweest. Uit dat boek komt dit recept voor lavash.
Het grappige is dat lavash veelal omschreven wordt als een zacht, dun brood en ik geloof iedereen op zijn woord maar in mijn boek is het meer een cracker, een knapperig geval. Tja daar sta je dan als niet zo'n hele grote koekenbakker.
Gelukkig ontdekte ik ook varianten op deze, al dan niet bestreken met ei of boter en bestrooid met zaadjes. Daarom besloot ik volledig te vertrouwen op Sarit en Itamar, de auteurs van het boek en eigenaren van het gelijknamige restaurant in Londen. Mocht je trouwens meer over dit gezellige stel willen weten, ze zijn sinds kort elke werkdag om 20.00 uur  te zien op 24Kitchen.
Ga ik binnenkort ook eens doen want ik zag de aankondiging toevallig voorbij fietsen, het programma heb ik nog niet gezien. Jullie wel?

Man, man dit is weer zo lekker. Krakend en knappend met het nootachtige van de meegebakken zaadjes. Zalig met een grote schep traditionele hummus of op basis van pompoen of bieten (feta!!!) of de knolselderijpuree met yoghurt die ik eerder deze week plaatste.
Voor het bakken geven ze trouwens een heel handige tip. Tenminste als je net als ik nogal diepe bakplaten hebt. Draai ze om, maak van de onderkant de bovenkant dus. Werkt als een tierelier!

Nog even terugkomen op de traditionele lavash, die wordt gebakken in een tandoor. Een potvormige oven van klei die ingegraven wordt in de grond. Het vuur wordt flink opgestookt waardoor de pot gloeiend en gloeiend heet wordt. Brood maar ook bijvoorbeeld kebab wordt tegen de rand van de oven geslagen waarna het in een mum van tijd gaar is. Je moet echt even naar dit filmpje op YouTube kijken. Respect voor de dames! Ik zie mezelf dat nog niet zo gauw doen. Heb je gezien hoe rap dat deeg uitgetrokken wordt?




Je hebt nodig: 

180 gram bloem - 80 ml water - 14 gram zachte boter - mespuntje suiker - 1/2 tl zout
Om te bestrijken en bestrooien: 1 ei en za'atar en/of sesamzaad, maanzaad, nigellazaad

Zo maak je het;

Meng bloem, suiker, zout en de in vlokken verdeelde boter door elkaar. Voeg langzaam het water toe en meng het snel tot een deeg.
Het zal nog behoorlijk droog zijn. Stort het op een schoon werkvlak en veeg het met beide handen bij elkaar. Vorm er een bal van die net bindt.
Ziet er raar uit, je denkt dit wordt niks maar wees gerust.
Wikkel de bal in plasticfolie en leg het minimaal een uur in de koelkast. Langer is beter en je kunt het zelfs tot de volgende dag laten liggen.

Verwarm de oven voor op 175 graden

Bekleed je bakplaat met bakpapier

Verdeel de bal in vier stukken.
Rol ieder stuk flinterdun uit. Rond, langwerpig, vierkant, maak er maar wat van.
Bestrijk met losgeklopt ei en bestrooi met za'atar of sesamzaad, maan- of nigellazaad.
Een combinatie is natuurlijk nog lekkerder.

Leg de lavash op de bakplaat, schuif de oven in en bak tot het goudbruin is. Dit duurt een minuut of tien. Laat ze op een rooster afkoelen.

Ik kan op mijn bakplaat twee stuks kwijt. Terwijl de eerste 2 afkoelden, bakte ik de rest.

En proefde alvast een stukkie....

Bron recept: Honey & Co