maandag 20 oktober 2014

Soep van geroosterde pompoen, pastinaak, wortel en ui

Het oranje zonnige bolletje glunderde me al een week tegemoet. Wanneer ga je wat met me doen? Zondag dan maar. Net op de warmste dag van de maand oktober maak ik herfstsoep. Niks geen bbq of gerecht om nu echt afscheid van de zomer te nemen, nee we doen alsof  de wind al lustig loeit en de regen tegen het raam slaat.

Schoonzus was afgelopen week jarig en deze zondagmiddag gaan we dat eens lekker vieren. En dan is het bij thuiskomst heel handig dat er een pan oranje soep in de aanslag staat om op te warmen.
Een groentenla opmaak soep, restverwerking.
Zo slachtte ik mijn pompoen, hakte pastinaak grof, halveerde ui, sneed wortel en husselde dat met olijfolie, zout, peper en tijm. Paar dikke tenen Frankrijkknoflook erbij en hups die oven in.
Het is zo simpel, de oven roostert, daarna mik je de hele boel in een flinke pan, bouillon erop, aan de kook brengen, even pruttelen en de staafmixer doet de rest.

Luie zondagsoep.



Je hebt nodig:

1 kleine hokkaido pompoen - 1 pastinaak (ongeveer 250 gram) - 1 winterwortel - 2 uien - 2 flinke tenen knoflook - 2 el olijfolie - peper en zout - 1 tl tijmblaadjes - 1 rode peper -scheutje gembersiroop - 1 1/2 liter groentenbouillon - zure room - flinters Parmezaanse kaas.

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Snijd de pompoen doormidden, schep de pitten en draden eruit en hak de twee helften in parten.
Halveer de uien. Schil gewoon erom laten zitten.
De pastinaak eveneens met schil en al in plakken snijden. De wortel wel even schrappen en net als de pastinaak in plakken.
Alles samen met de tenen knoflook in een braadslede of op de bakplaat. Bestrooi met zout en peper en hussel de olie erdoor. Tijmblaadjes erover.
20 à 30 minuten de oven in tot alles gaar is.

Vervolgens beetje af laten koelen om je handen te sparen.
Trek schillen van pompoen, pastinaak en ui. Je kunt de pompoen ook met schil en al gebruiken maar in de soep doe ik dat eigenlijk nooit.
Snijd alles iets kleiner.

Halveer een rode peper naar keus, verwijder de zaadjes en snipper de peper.

Pak een soeppan, verhit een klein beetje olijfolie
Fruit hierin even de rode peper en mik de rest van de groente erbij. Knijp de knoflooktenen uit. Klein scheutje gembersiroop. Bouillon in de pan schenken.
Breng het aan de kook, 10 minuutjes pruttelen en dan de staafmixer erop.
Eventueel extra water of bouillon toevoegen als je de soep te dik vindt.

In kommen of diep borden scheppen, wat dotjes zure room erop plus flinters Parmezaanse kaas of onze Nederlandse oude kaas. Erg lekker om de toch wat zoete soep iets extra hartigs  te geven. Ringetjes groene of rode peper doen het ook erg goed trouwens.

Stokbrood in een mandje , zoute roomboter. aanvallen!

maandag 13 oktober 2014

Stoofpotje met linzen, pastinaak, winterwortel ,aardappel en rookworst

De herfst, hij ruikt anders, de lucht voelt anders, de zon verwarmt anders. Zonnestralen vangen, koesteren. Het eerste blad valt, groen verkleurt naar bonte nazomerpracht. Donkere wolken razen voortgedreven door stormachtige wind over de stad en laten plensbuien vallen. Vakantiebruine voeten verstoppen zich in warme omhulsels, blote armen verdwijnen in mouwen. De verwarming mag lichtjes aan. De keuken vult zich met andere geuren, kruidige stoverijen walsen door het huis. Kommen met dampende soep om lang in te blazen in plaats van gehusselde salade.
Een nieuw seizoen met zijn eigen charme.

Daarom een stoofpotje vol geurige groente, peulvruchten  en kruiderijen om alvast te wennen. Met rookworst en spekjes maar die kun je gemakkelijk weglaten voor een vegetarische variant.



Je hebt nodig:

pastinaak van ongeveer 250 gram - 1 flinke winterwortel - 1 grote ui - 150 gram gedroogde groene linzen - 4 vastkokende aardappels -  2 teentjes knoflook - 1 blik tomatenblokjes - 100 gram spekblokjes - 1 rookworst naar keuze - 1/2 el grove mosterd - 1 takje  rozemarijn - 1 tl verse tijm - laurierblaadje -6 takjes peterselie -peper en zout - 1/4 liter rundvleesbouillon of groentebouillon

Zo maak je het:

Was de linzen grondig en kijk of er toevallig niet een steentje tussen zit. Zet op met zoveel water dat de linzen net onder staan. Knip een stukje van het takje rozemarijn af en stop het erbij. Breng aan de kook en laat het vervolgens zachtjes 25 à 30 minuten koken tot ze nog net een bite hebben.
De linzen worden namelijk straks bij de rest gevoegd en garen dan nog verder door. Anders worden ze papperig en dat is niet zo lekker. Ook kun je zo het kookproces beter controleren,

Hierbij moet ik nog even aantekenen dat ik Du Puy linzen gebruik, deze kleintjes hebben het voordeel dat ze lekker stevig blijven, mits niet doorgekookt natuurlijk. Probleem... ze blijven in Nederland erg lastig verkrijgbaar. Vraag me niet waarom want ze verdienen absoluut een plaatsje in de schappen. Zoeken via Google levert wel wat resultaat op en wellicht heb jij die ene geweldige delicatessenzaak in je buurt die ze verkoopt. Gebruik anders groene of bruine  linzen en lees goed de kooktijd, die verschilt namelijk nogal eens.

Schil de pastinaak en winterwortel en snijd in gelijke stukken, vooral niet te klein. Ui grof snijden.
Knoflook fijn snipperen.
Piepers schillen en in blokjes snijden.

Verwarm een braadpan en bak hierin de spekblokjes uit. Ui ,knoflook, 6 fijngesneden naaldjes rozemarijn plus tijm erbij, eventjes fruiten.
Winterwortel, pastinaak en aardappel toevoegen, even meebakken. Mosterd erbij en omscheppen. Giet de inhoud van het blik tomatenblokjes erover plus de bouillon. Laurierblaadje erbij, schep door en laat zachtjes sudderen tot de groente bijna gaar zijn. Dit duurt ongeveer een half uur. Giet er eventueel nog wat water bij als je het te droog vindt worden.

Tijd om de linzen en in plakjes gesneden rookworst toe te voegen en lekker warm te laten worden.
Hak de peterselie nog even fijn, roer de helft door het stoofpotje en gebruik de rest om na het opscheppen over het stoofpotje te strooien.

Natuurlijk kun je ook nog pompoen toevoegen of in plaats van de wortel gebruiken. Het is immers weer pompoenentijd!


zondag 5 oktober 2014

Kruidige Druivenchutney

Wat een week! Bomvol energie stuiterde ik van de ene activiteit in de andere.  Alleen het bloggen schoot er genadeloos bij in. Na een paar dagen begon het te kriebelen en te kriebelen maar helaas het kwam er niet van om eens rustig een recept met jullie te delen.
En dat ga ik op deze wat herfstige zondag even inhalen.
Een chutney met druiven uit mijn favoriete Indiase kookboek 'De Currybijbel'. Het boek is in het Nederlands niet meer verkrijgbaar, ik schreef het al eerder.

Een kruidige chutney met een vlammetje. Hoe pittig het wordt is afhankelijk van de pepersoort die je gebruikt. Zoals jullie weten heb ik een aardige assortiment in mijn tuin staan. Dat is fijn voor mij maar jullie hebben er niet zoveel aan aangezien veel soorten niet zomaar 1,2,3 verkrijgbaar zijn.
Rawits gelukkig wel en die horen oorspronkelijk in dit recept. Zelf gebruikte ik een  cayennepeper.
Gebruik gerust Spaanse pepers als je rawits too much vindt.

Bij het checken van de ingrediëntenlijst scanden mijn ogen 'Heb ik, heb ik, heb ik.'  Opgewekt dook ik na het boodschappen doen de keuken in. He lekker weer even frutselen. De dozen met kruiden en specerijen gingen open, mijn bruine kijkers flitsten door die ene doos met bakjes hele zaden. Fenegriekzaad, komijnzaad... fenegriekzaad... komijnzaad... waar? Op? Kan niet! Waar zijn die bakjes? Ze bleven onvindbaar in tegenstelling tot 2x kardemom, 3x kurkuma, 2x mosterdzaad en nog zo wat. Grmmbbbl und jetzt? Brouwen we er zelf maar wat van.

En het kwam helemaal goed. Druivenchutney à la Els geïnspireerd door de Currybijbel.



Je hebt nodig voor 1 potje:

300 gram pitloze witte druiven -  1 rode peper - 1 tl gemalen venkelzaad - 1 1/2 tl gemalen komijn - 1 tl maanzaad - 1 tl bruin mosterdzaad - 1/2 el suiker - 1 tl zout - 1 tl gemberpoeder - 1/2 el citroensap - 1/2 el arachideolie.

Was de druiven en halveer ze.
Meng in een kommetje het venkelzaad, de komijn, gember, fijngesneden rode peper zonder zaadjes, citroensap, suiker en zout met  250 milliliter water

Verwarm in een pannetje de olie. Roer het mosterdzaad erdoor. Op het moment dat het mosterdzaad gaat springen, je hoort het vanzelf, mag het maanzaad erbij. Schep het goed om en voeg de inhoud van het kommetje toe.
Breng alles aan de kook en laat het een minuut of 8 zachtjes pruttelen. De vlam eronder en een minuut op hoog.
Mik de druiven erbij, schep het goed door elkaar en kook het in 10 ã 15 minuten zachtjes voor 2/3 in tot een stroperig geheel.

Zodra het bubbelt en bruist in de pan, niet alleen in het midden maar ook langs de zijkant, is het goed.

Schep over in een kommetje of potje en laat afkoelen. Deze chutney is beperkt houdbaar.
Wij aten het gisteren bij Indiase kipkebab. Verrukkelijke combinatie. Past ook prima bij gegrild vlees


vrijdag 26 september 2014

Kookworkshop bij StarliciousFood in Eindhoven

Het stond al zo lang op mijn verlanglijstje. Een kookworkshop volgen bij StarliciousFood in Eindhoven. Zijn er dan geen kookstudio's in Tilburg, dat is toch dichterbij denk je wellicht. Zeker wel, maar ik ken Jacky een beetje. Het begon ooit op Twitter, daarna ontmoetten we elkaar even op Bazouq en de FeelgoodMarket waar ze haar heerlijke baksels en kooksels verkocht.
Sinds mei van dit jaar heeft ze haar eigen vaste kookstudio in de Visserstraat in deze Lichtstad. Ik hoorde dat ze van plan was een workshop Libanees te organiseren.
Nou ja zeg zelf dan is er geen enkele reden te verzinnen om je niet aan te melden.
En zo toog ik goedgemutst richting mijn geboortestad. Tien minuutjes wandelen vanaf het station, ideaal. Als je goed loopt tenminste. Want deze dame kreeg het voor elkaar de afstand te verdubbelen.
Gelukkig zat de indeling van de wijk nog wel in mijn hoofd en wist ik net op tijd maar natuurlijk wel als laatste de sfeervolle kookstudio te bereiken.

Negen vrouwen, een man. Waar zijn die kookgrage, in het weekend de keuken vervuilende schepsels? Scheve verhouding hoor, maar onze haan in het kippenhok vond het allemaal wel best geloof ik.
Onder het genot van een drankje bespraken we de prima uitgewerkte receptuur. Jacky legde het een en ander uit over het Libanese smaakpalet. Niet pittig wel rijk aan kruiden en specerijen. Denk aan kardemom, za'atar, sumak, saffraan.
Citroen mag niet ontbreken, rozenessence vind je terug en natuurlijk granaatappel. Gelukkig niet al te veel verse koriander, happy me!

Taken verdelen, schortje om, handen wassen, en hups de keuken in waar alle benodigdheden keurig klaar lagen
Zoals jullie weten ben ik niet bepaald 's werelds beste toetjesprinses en indien iets neigt naar de kwalificatie mierzoet pak ik mijn biezen. Er lag een uitdaging voor me. Het dessert!
Libanese pudding met rozenessence en pistache.
Van rozenessence krijg ik meestal al de kriebels, het is zo snel overheersend dat je al vlot het gevoel hebt parfum in je mond te hebben. Niet aangenaam.Deze essence was totaal anders, subtiel, oma's zeep was ver weg.

Maar goed, pudding dus. Ik maak nooit pudding. Op panna cotta na, toch ook een soort pudding.
Dit dessert bestaat uit met suiker gekookte melk en wordt vervolgens gebonden met een maizenapapje. Mijn kookmaatje en ik voegden voorzichtig de essence toe. Proeven, nog een heel klein beetje. In combinatie met de al eerder toegevoegde citroenrasp waren wij dik tevreden.
Een vleugje kardemom erbij, niets meer aan doen. Over kleine glaasjes verdelen. Gehakte pistache erop, drupje honing en het kon de koeling in om op te stijven.
Dit ga ik binnenkort nog eens maken en dan krijgen jullie het recept, goed?



Door de keuken golfden inmiddels rijke geuren. Watertandend bekeken we elkaars creaties. Taboulé met venkel en granaatappel werd kleurrijk op een schaal gedrapeerd, inktvisjes spatterden elders, schaaltjes met bietenhummus, geflankeerd door hummus met pompoen, vrolijkten de boel nog eens extra op. Aan tafel voor een rondje proeven. Gesprekken verstomden even, daarna hoorde je alleen  instemmende mmm-geluiden, handen reikten nogmaals naar de schalen. De dip van walnoot, pijnboompitten en chilipeper vond gretig aftrek.


"Nu moet ik stoppen," hoorde ik mijn buurvrouw mompelen. En gelijk had ze want dit was nog maar het begin.
In de keuken lagen nog kwarteltjes te wachten om onthoofd te worden. Rijst moest er gekookt worden, saus met vijgen gemaakt, komijnzaad geroosterd.
U begrijpt dat het onthoofden van de kleine vogeltjes niet bij iedereen bovenaan het lijstje stond.
Twee meiden van een Eindhovens eetclubje grepen het mes of ze al jaren niets anders doen.Filmpje maken om de niet aanwezige leden te laten griezelen zorgde al voor de nodige hilariteit.

Terwijl we smulden van het hoofdgerecht kwamen de verhalen en gesprekken weer los en ontdekte ik dat mijn overbuurvrouw ook blogt. Kijk, dat is nog eens leuk. Ellen heet ze en blogt op  Ellen kookt en bakt. Ga maar eens kijken als je zin hebt.
De goed gelukte Libanese pudding viel bij het gezelschap ook in goede aarde.



Het was  een bijzonder geslaagde avond. Een leuke, gevarieerde, gezellige groep mensen. Jacky die met haar helicopterview de boel strak in de gaten hield, indien nodig snel te hulp schoot, heen en weer rende, vertelde. Het was duidelijk, hier was iemand met enorm veel passie aan het werk.

Ook eens een workshop bij StarliciousFood volgen? Of Jacky inhuren als thuiskok, cateraar? Want ook dat kan.
Alle informatie vind je op de website:

http://starliciousfood.nl/

maandag 22 september 2014

Lezen en koken 50 jaar paprika


De paprika viert feest! Vijftig jaar paprikateelt in West-Europa! Reden genoeg om ze eens in een hartverwarmend zonnetje te zetten.
In 2007 startte een promotiecampagne gefinancierd met steun van de Europese Unie onder de naam Colourfultaste. Toepasselijke naam vind ik.
Op een dag plofte het boek '50 jaar paprika' in mijn brievenbus. Het neemt je mee op reis door de tijd. Over herkomst en hoe ze uiteindelijk ook ons land veroverden. Wetenswaardigheden over innovatie en teelt, tips en natuurlijk ontbreken recepten niet.



Deze kleurige vruchtgroente bomvol vitamine C is allang niet meer uit onze keuken weg te denken. Mijn gedachten schoten even terug in de tijd richting ouderlijk huis. Nu heb ik uiteraard niet zoveel eetherinneringen aan de eerste jaren van mijn bestaan, die zich in de jaren zestig afspeelden, maar in latere jaren kwam de paprika zeker op tafel.
Gevuld met rijst en gehakt is zo'n klassieker, in stukjes door de macaroni samen met de onvermijdelijke zompige hamblokjes en natuurlijk mijn moeders chili con carne die niets met het origineel te maken heeft maar wel erg lekker was.
In het kruidenrekje prijkte steevast een potje paprikapoeder. Voornamelijk gebruikt om de gevulde eieren en huzarensalade een vrolijke touch te geven heb ik het idee. Oh ja en voor de goulash natuurlijk.

En dat terwijl de paprika zo veelzijdig is. Romige soep en saus met geroosterde paprika is een genot. Sowieso ben ik fan van de geroosterde versie. Bijna altijd heb ik wel een pot staan. De oven doet het werk, daarna een kwestie van af laten koelen, ontvellen en in reepjes snijden. Hup in een pot, vinaigrette naar keuze of alleen olie erover en je kunt weer even vooruit. Ideaal!
Chutney en jam, in stoofschotels, vullen want daar blijven ze toch om roepen, Hier in huize Eetlust worden er wekelijks heel wat soldaat gemaakt.

Je hebt ze tegenwoordig in alle soorten en maten, alle kleuren van de regenboog is wat overdreven maar er is meer dan rood, groen, geel en oranje. Niet meer alleen de bekende blokpaprika
Zo heb ik in de tuin een plant met mini-paprikaatjes en ze zijn bruin! En ja dat hoort zo voor je denkt dat ik ze te lang laat hangen.
Wist je trouwens dat de nu zo hippe puntpaprika de voorloper van de blokpaprika is? Op de een of andere manier vond de consument het uiterlijk van de puntpaprika niet zo aantrekkelijk. Bruinsma Seeds liet  Leo van den Berkenmortel onderzoek doen naar een verbeterde versie. Verschillende soorten paprika's werden gekruist en zo ontstond uiteindelijk de voor de kasteelt uitermate geschikte en inmiddels overbekende blokpaprika.

Het informatieve boekje kun je online bekijken en lezen. Recepten als tempura met paprika en pestomayo, paprikajam of bijvoorbeeld gegrilde paprika met couscous en feta zijn eenvoudig te printen. Blader er maar eens doorheen, ik heb er in ieder geval weer het een en ander van opgestoken.
De paprika -tomaatchutney op bladzijde 82 is trouwens zalig al verminderde ik de hoeveelheid suiker behoorlijk. Het is maar een tip ;-)