maandag 25 mei 2015

Dip van cannellinibonen en artisjokkenhartjes

Soms probeer je recepten uit die na het proeven meteen op het lijstje 'Nooit meer vergeten' belanden. Het nooit meer vergeten is in dit geval overigens positief bedoeld.
Naast gedroogde bonen hebben wij vaak ook blikken met diverse bonen in de kelder staan. Heel erg handig bij het bereiden van een snelle maaltijd of om door een salade te husselen. En in dit geval er een dip van te draaien.
Het recept komt uit Salmagundi van Sally Butcher.  Ik ben en blijf razend enthousiast over dat boek. Het past me als een jas.
Deze dip is klaar in een handomdraai. Ideaal als er eens onverwacht familie of vrienden op de stoep staan.  Artisjokkenhartjes moest ik nog even kopen, de rest scharrelde ik in de keuken bij elkaar.
De combinatie is werkelijk super. Een vleugje gerookte paprikapoeder, de artisjok die gezellig door je mond slingert, de smeuïge bonen, citroen als extra opkikker, de knoflook die voorzichtig om de hoek gluurt... een heel fijn stel.




Je hebt nodig:

Blik cannellinibonen (uitlekgewicht 250 gram) - Blik artisjokkenharten (uitlekgewicht 240 gram) - 2 teentjes knoflook - 1 tl paprikapoeder - 1/4 tl gerookte paprikapoeder  - 1 el fijngehakte peterselie - zout en peper - citroensap - olijfolie

Zo maak je het:

Laat bonen en artisjokkenhartjes uitlekken. Snijd de hartjes nog even wat kleiner.
Draai er met de keukenmachine of staafmixer een puree van. Voeg  knoflook uit de pers en  beide soorten paprikapoeder toe.
Giet er langzaam olijfolie bij tot het geheel smeuïg is.
Breng verder op smaak met citroensap, zout en peper. Eventueel nog een beetje gerookte paprikapoeder.
Roer de peterselie erdoor.

En klaar ben je.

Heerlijk met warm brood, crackers, op geroosterd brood of met de olijfoliecrackers van Ottolenghi die ik ook weer eens maakte.

Bron: Sally Butcher - Salmagundi, isbn9789045204383. Prijs 24,95


maandag 18 mei 2015

Workshop vlechtbroden bakken bij Uit de keuken van Levine

Een workshop volgen bij Levine. Het stond al zo lang op mijn lijstje. De mensen die mij kennen weten dat ik niet echt een bakker ben, meer een koker. Toch bak ik af en toe brood en met name broodjes. Negen van de tien keer naar de recepten van Levine omdat ik weet dat het dan meestal wel lukt. Als het geen succes is ligt het niet aan haar maar aan mij.
Vorig jaar al planden we een dagje op de workshoplocatie in Rijswijk. Helaas ging dat toen niet door maar een nieuw jaar betekent nieuwe kansen.
Afgelopen zaterdag vertrok ik welgemoed en vrolijk gestemd richting Randstad Behalve dat ik Levine  en Simone weer zou zien ging ik eindelijk in levende lijve kennismaken met Wilma en Caroline.
Dat is zo raar eigenlijk he, je 'kent' elkaar al een paar jaar via de blogs en de social media maar in het echt komt het er meestal niet zo snel van, alle gezellige contacten ten spijt.
Als je dan uiteindelijk zo bij elkaar zit is het  of het altijd zo is geweest.

Vlechtbroden bakken was het doel. Met zes strengen én acht. Dat is nogal wat.
Degenen die dit blog al langer volgen kunnen zich misschien mijn eigen vlechtbroodavontuur met zes strengen nog wel herinneren. Na heel wat gepruts lukte het uiteindelijk en vol trots schoof ik het brood de oven in waarna het er gescheurd uitkwam. Boehoe en ik was zo blij.
Levine wist de oorzaak wel. Van tevoren niet lang genoeg laten rijzen waardoor het in de oven door rijst met alle desastreuze gevolgen van dien. Afijn, al doende en zo.
Deze keer maar eens onder deskundige leiding een nieuwe poging wagen.

Maar eerst begonnen we met pistoletjes met nigellazaad. Zelfs zo'n betrekkelijk eenvoudig knapperig broodje verbreedde mijn bakskils met reuze stappen. Het zijn vaak kleine handelingen die het eindresultaat een flinke boost geven. Ook daarom is zo'n workshop een echte aanrader. Vooral voor een beetje eigenwijze mensen zoals ik :-)



Terwijl de broodjes onder een gezellig plastic noppendekje lagen te rijzen werd het tijd voor de kunstwerken.
Eieren scheiden terwijl de gansche meute op je vingers staat te kijken blijkt trouwens ook geen sinecure. Natuurlijk flatste er één langs de rand zo hoppa door mijn vingers. Dit terzijde.
"Nou die meringue kunnen we ook wel vergeten" riepen ze snedig. De lieverds.
Het deeg werd verdeeld, mocht de kommen in en fijn verdubbelen.
Konden wij verder met de pistoletjes en vervolgens even op adem komen tijdens de lunch. Met natuurlijk allerlei zelfgebakken lekkers van Levine. Het werd even stil daar in Rijswijk.



Helemaal op krachten gekomen bogen we ons over de vlechtbroden. Om af en toe even totaal de draad kwijt te raken. Welke over welke? Hoe? Wat zeg je? O dit klopt niet. Een aantal geluiden die zo her en der opborrelden. Maar natuurlijk lukte het ons allemaal. Daar hebben we Levine voor niet waar.
Nogmaals een potje rijzen, bakken en tadaaa daar rolden een heel stel prachtige vlechtbroden uit de oven. Helemaal heel. Zalig rook het.



De dag was inmiddels naadloos in het begin van de avond vergleden. Tijd om de boel in te pakken en Tilburgwaarts te keren met een tas vol brood.
Mocht er onderweg vertraging optreden dan zat ik gebeiteld.

Volgend jaar met 12 strengen grapten we al. Eerst deze maar eens goed onder de knie krijgen!
Wil je ook eens een workshop bij Levine volgen? Ik zeg doen!




vrijdag 15 mei 2015

Frittata met spinazie, courgette, champignons en bacon

Boordevol groenten zit deze frittata. Een ideale avondmaaltijd op drukke dagen of om lekker te delen tijdens de lunch.
Ook is het een hele fijne opvreter van restjes.  De eieren maken er korte metten mee en het ruimt zo lekker op in die koelkast.
Het enige wat ik nog hoefde te halen was spinazie. Spinazie zat in mijn hoofd dus spinazie moest het worden. Geen discussie over mogelijk.
Baalde achteraf wel dat ik bij de slager geen bacon mee had genomen, de bacon die ik had bleek wel heel dun gesneden. Nou ja, zo bak je ze lekker snel even uit, dat is dan weer een voordeel.

Behalve de ingrediënten uit de titel gaat er ook nog wat geraspte Gruyère in, knoflook, ui en rode peper.
Meestal staat er in een recept dat je de frittata zodra de bovenkant bijna gestold is om moet draaien met behulp van een deksel. Dat vind ik zo'n gedoe. Zodra de onderkant de vloeibare fase voorbij is schuif ik het met koekenpan en al de oven in. Als de steel van je koekenpan van kunststof is wikkel je er gewoon wat alufolie omheen, werkt perfect.

Ik ga jullie maar eens aan het werk zetten :-)



Je hebt nodig:

6 eieren ( die van mij zijn groot echt een maat L. Gebruik 8 eieren als je kleinere hebt.) - 300 gram verse spinazie - 200 gram kastanjechampignons - halve courgette - 1 flinke ui - 2 teentjes knoflook - 1 rode peper -  1 el kappertjes -75 gram geraspte Gruyère - 125 gram bacon of ontbijtspek in plakjes - peper en zout - 1 el gescheurde blaadjes basilicum - 1 el fijngeknipte bieslook voor in de frittata plus nog 1 el om er op het laatst overheen te strooien - olijfolie

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 150 graden.

Snipper ui en knoflook. Halveer de rode peper, haal zaadlijsten en zaadjes eruit en hak de peper fijn.
De champignons indien nodig afvegen en in plakjes snijden. De halve courgette in de lengte halveren en maak van beide helften dunne plakjes.
De spinazie redelijk fijnhakken maar overdrijf niet.

Kluts de eieren met wat zout en peper goed door elkaar. Voeg de helft van de geraspte kaas toe, 1 el fijn geknipte bieslook en de in stukjes gescheurde basilicum.

Verwarm een klein scheutje olijfolie in je koekenpan en bak hierin de bacon zachtjes om en om. Je hoeft het niet helemaal uit te bakken aangezien het toch nog de oven ingaat. Haal ze uit de pan, leg op een bord en zet opzij.

Fruit nu ui, knoflook en rode peper. Voeg champignons en courgette toe. Een paar minuten zachtjes bakken tot het wat zachter is.
Spinazie erbij, goed husselen en even laten slinken. Schep de kappertjes erdoor. Breng verder op smaak met zout en peper. Verdeel alles gelijkmatig over de bodem.
Giet er nog een beetje olijfolie bij , maximaal een eetlepel.
Nu de geklutste eieren erbij. Verdeel over de koekenpan. Maak de randen los met een spatel.
Strooi de rest van de geraspte kaas erover en leg de plakjes bacon erop.

Bak nu zachtjes tot de onderkant gestold is. Schuif de pan de oven in om de bovenkant te laten stollen. Minuutje of tien maar check tussendoor even. De ene oven is de andere niet.

Haal de frittata uit de oven, laat op een groot bord glijden en verdeel het in puntjes.

Geroosterd brood erbij, roomboter of kruidenboter en klaar is je gemakkelijke maaltijd tjokvol groen!



Voor ons tweetjes eigenlijk net teveel maar niet getreurd het is koud ook erg lekker. Ook meteen picknickproof dus!

Op zoek naar meer frittata ideeën? Hier staan ze op een rijtje.

woensdag 13 mei 2015

Garnalen in pittige tomaten-paprikasaus met een Mexicaans tintje

Zo dames en heren, dat is even geleden he. Net als vorig jaar had mijn pc weer eens kuren. Hij zette zijn achterste behoorlijk tegen de krib aangezien hij aan een systeemherstel ook maling had.
Systeemherstel, hoop in bange dagen en dan op je scherm te zien krijgen 'systeemherstel kan niet worden uitgevoerd'. Lekker dan.
Dus kroop ik maar weer eens dieper in de krochten van dit vermaledijde ding. Deed schietgebedjes, stak kaarsjes op en opende na een paar avonden klooien bijna het raam om het kreng naar buiten te kieperen.
Er zijn ook nog andere dingen te doen en die me bezighouden niet waar.
Gelukkig wist ik me net op tijd in een zen-modus te wurmen. Met ongebruikelijk geduld struinde ik internet af, bekeek wat de foutcodes betekenden, zocht naar oplossingen, probeerde wat her en der en yes he he eindelijk daar was ie weer.
Net op het moment dat ik husband mededeelde: 'Nog 1 poging en dan ga ik iemand bellen hoor. Gek word ik ervan'
Innerlijke rust wordt beloond dat blijkt maar weer.

Mocht je denken dat we door al dit gedoe de afgelopen weken niks lekkers hebben gegeten dat is natuurlijk niet zo. Het boek Salmagundi van Sally Butcher is echt mijn beste vriend op het moment, zoveel recepten heb ik er al uitgemaakt. Ongekend voor mij.
Verder reisden we door de Mexicaanse keuken, maakte ik weer eens de goddelijke witlof met serranoham van Ottolenghi en liet sauzen pruttelen. Foto's? Nee dus. Zo zen was ik nu ook weer niet. Of er was geen licht genoeg meer of het was gewoon tot de laatste kruimel verslonden.

Maar deze heb ik wel voor jullie. Echt verrukkelijk met rijst of brood. Hoeveel pit je de saus wil geven, bepaal je zelf. Heel simpel een kwestie van het aantal pepers verminderen.
Manlief en ik zijn gek op garnalen dus kijken wij niet op een garnaaltje meer of minder. Mocht er nu toch wat overblijven dan heb je meteen een fijne lunch voor de volgende dag. Koud zijn ze namelijk ook erg lekker.



Voor de saus heb je nodig:

1 blik tomatenblokjes - 1 flinke tl tomatenpuree - 1 gele of groene paprika - 1 ui - 1 rode peper - 1 teentje knoflook - 1 tl gemalen komijn (djinten) - 1 tl gemalen koriander (ketoembar)- peper en zout - 1 el olie - eventueel klein beetje suiker.

Verder heb je nog nodig:

400 gram rauwe grote garnalen - 1 rode paprika - 1 à 2 rode pepers - 3 tomaten - stuk of 10 olijven met piment - 1 el kappertjes - 1/2 tl  gemalen komijn (djinten) -1 limoen - 1 ui - zout en peper

Zo maak je het:

Deel 1

Eerst aan de slag met de saus. Snipper de ui en knoflook.  Halveer de paprika, verwijder de zaadlijsten en verdeel de paprika in blokjes. Dat mag best een beetje grof.
Peper ook halveren, zaadjes plus lijsten eruit en de peper fijnhakken.  Zelf laat ik wat zaadjes zitten voor dat fijne spicy gevoel.

Verwarm de olie in een pannetje. Fruit hierin ui en paprika op middelmatig vuur tot ze zacht zijn.
Voeg knoflook, rode peper, komijn en koriander toe. Bak dit een minuut of 3 zachtjes mee.
Roer de tomaten puree erdoor, Bak ook dit nog een minuut of 3 zachtjes. Zo ontzuur je de tomatenpuree.
Trek het blik tomaten open en giet de hele boel erbij. Alles door elkaar roeren.
Zet het vuur wat hoger en kook de saus een kleine 10 minuten zachtjes tot het indikt. Breng op smaak met zout en peper en eventueel een beetje suiker.

Deel 2.

Pel de garnalen en verwijder de darmkanaaltjes. Ik snijd met een scherp mesje over de rug van garnaal en trek de onsmakelijke sliert er in een wip uit. Is even een klein klusje maar geloof me, die garnaal wordt er een stuk smakelijker van.
Dep ze goed droog en bewaar tot gebruik in de koelkast.

Snipper de ui, halveer de paprika, verwijder de zaadlijsten wederom en hak in blokjes. Hetzelfde met de rode pepers. Voor extra hitte laat je de zaadjes lekker zitten, anders mik je ze weg.
De tomaten snijd je in stukken, hoeft allemaal niet zo precies.Olijven ook even halveren.

Verwarm een eetlepel olie in een koekenpan. Fruit hierin ui en paprika tot ze zacht zijn.
Voeg nu de tomaten, rode pepers, olijven, kappertjes en komijn toe. Schep door elkaar en giet dan de eerder gemaakte saus (deel 1) erbij.  Husselen en zachtjes aan de kook brengen, laat 5 minuutjes pruttelen.
Even proeven en eventueel wat zout toevoegen.

Doe nu de garnalen erbij en stoof ze zachtjes mee tot ze roze zijn. Breng verder op smaak met een scheutje limoensap.

Dit recept, een beetje door mij aangepast,  is te vinden in het boek 'Mexicaans koken' onder de naam Garnalen Veracruz, een uitgave van Rebo uit het jaar?? Het jaar 0 durf ik niet te roepen maar het prijkt al zeker twintig jaar in mijn boekenkast. Als het er al geen 25 zijn.
Een aantal recepten heb ik op internet voor de grap eens vergelijken met kookschrijfsels van nu en wat blijkt? Ze zijn behoorlijk authentiek. Dat vind ik nou weer leuk.

Wie wat bewaart die heeft wat.



maandag 20 april 2015

Salade met kip en Aziatische dressing

Salades in alle soorten en maten kunnen wat mij betreft  in elk seizoen. Maar vooral in de lente en de zomer wanneer het zonnetje heerlijk schijnt, de temperatuur aangenaam is lijkt het of we er dubbel van genieten.
Daarnaast kun je met niet al te ingewikkelde ingrediënten in een wip een schaal vol op tafel toveren.
Vorige week woensdag was de eerste zomerse dag van het jaar. Het kwik haalde hier volgens mij de 25 graden wel. Heerlijk!
Omdat ik wat later thuis zou zijn bakte ik 's ochtends vroeg de kip al om het daarna veilig in de koelkast te stoppen.
Hoefde ik 's avonds alleen nog maar een dressing te kloppen en de rest van het spul in een schaal met elkaar te vermengen.

Op een dressing met een Aziatisch tintje ben ik behoorlijk dol. De combinatie zoet, zuur, zout en spicy vind ik tongstrelend. Het past geweldig bij wat hardere groente zoals koolsoorten, wortel.
Maak er eventueel nog wat noedels bij, schep dat er ook door en voilá er is een heerlijke noedelsalade geboren.
Je kunt het trouwens ook prima mee naar je werk of school nemen. Doe de dressing dan wel even apart in een potje en hussel het ter plekke erdoor.



Je hebt nodig voor 2 personen:

1/3 Chinese kool - 2 winterwortels - 150 gram fijngesneden rode kool ( ik deed gemakkelijk en pakte een zakje) - 3 lenteuitjes - flinke handvol gemengde scheuten (alfalfa, preischeuten, china rose oid) - 2 kippenbouten - zout en peper - scheutje zonnebloem-of arachideolie - 2 el gebakken uitjes - paar ringetjes rode peper - partje limoen

Voor de dressing:
 3 el chinese sojasaus - 3 el rijstazijn - sap van een halve limoen - 3 el arachideolie - 1 el suiker - 1 teentje knoflook - 2 tl vissaus - 1 rode peper.

Zo maak je het:

Verdeel de bouten even in dij en drumstick. Dat is heel eenvoudig. Voel met je vinger waar het scharnier zit tussen beide delen, zet er een scherp mes op en snijd het door.
Wrijf de kip in met zout en peper en bak ze in een scheutje olie om en om bruin. Zet het vuur laag, leg een deksel op de pan en laat ze in ongeveer 35 minuten rustig gaar worden. Draai af en toe om.

Laat ze vervolgens afkoelen en stop tot gebruik in de koelkast als je het pas 's avonds of de volgende dag gebruikt.
Haal het er wel op tijd uit zodat de koelkastkou er af is of doe zoals ik en laat het in een koekenpan zachtjes warm worden terwijl je met de rest van de salade bezig bent.
Verwerk je het wel meteen laat het dan afkoelen tot lauw.

Snijd de chinese kool in smalle repen, de wortel julienne en de lenteui in ringetjes. Vermeng dit in een kom of schaal met de rode kool

Klop een dressing van de sojasaus, rijstazijn, limoen, arachideolie, suiker en vissaus.
Snipper de knoflook en snijd een halve rode peper of meer in dunne ringetjes. Schep dat door de dressing.
Gebruik ongeveer de helft van de dressing om de salade op smaak te brengen. Geef de rest er apart bij.

Strooi de scheutjes over de salade. Trek de kip in stukjes, leg op de salade en maak af met gebakken uitjes en wat partjes limoen. Eventueel nog een paar ringetjes rode peper maar dat moet je zelf maar bepalen.

Zo heb je dus een lichte zomerse maaltijd en zoals gezegd door wat noedels toe te voegen is het perfect voor mensen met wat meer trek.