Bloemkool met een Oosters tintje (Foodblogswap mei 2014)

Op visite bij Leonie van Veggie Variation om een recept uit te zoeken voor de Foodblogswap  Voor nieuwe bezoekers, bij de foodblogswap gaan bloggers één keer per maand bij een ander op bezoek. De deelnemers worden via een bepaald systeem door elkaar gehusseld en zo aan elkaar gekoppeld. Je weet dus nooit van tevoren van welk blog je gaat koken. Iedere keer weer spannend, daarbij erg leuk en soms word je heerlijk uit je comfortzone getrokken wat het weer extra uitdagend maakt.

Gekoppeld aan Veggie Variation dus, de naam doet al vermoeden dat Leonie geen vlees eet. No problem, groente eten we vanzelfsprekend iedere dag en vleesloze dagen komen in huize Eetlust ook voor.
Je hoeft bij Leonie niet bang te zijn dat er niets te kiezen valt. Sjonge daar staat een eerbiedwaardige rij. Van ontbijt tot diner, een taartje bij de thee en een hartverwarmende kom soep. Restauranttips ontbreken ook niet. En ze kookt net als ik graag de wereld rond. Kijk, dat schept meteen een band.

Na wat gepeins, wikken en wegen, twijfelen wist ik het. Oosterse bloemkool wordt het. Ik hoor mensen wel eens roepen dat bloemkool zo saaaaaai is. Daar ben ik het totaal niet mee eens. Het hangt er maar van af wat je ermee doet niet waar. Dus gooi die eeuwige kaassaus aan de kant en probeer deze eens.
Moet wel bekennen dat ik het iets aangepast heb, het een beetje pit heb meegegeven. Leonie serveert het als hoofdgerecht met rijst. Ik heb er een bijgerecht van gemaakt. Voor een vleesloze dag zou ik er nog een komkommersalade bijgeven en wellicht een lekker eitje in ketjapsaus voor iets meer smaakcontrast.

Deze hoeveelheid is voldoende voor 2 personen:

Halve bloemkool - klein scheutje zonnebloem of arachideolie - 1 blikje tomatenpuree - 1 el mangochutney - 1 ui - 1 rode peper - 1 teentje knoflook - 1 el garam masala - 3 el geraspte kokos - 1/4 groentenbouillonblokje - peper - 150 ml water - 2 el cashewnoten - eventueel nog wat bieslook of fijngesneden bosui

Zo maak je het:

Verdeel de bloemkool in kleine roosjes.
Snipper ui en knoflook. Haal de zaadjes uit de rode peper en hak het fijn. Je kunt natuurlijk ook minder rode peper gebruiken.
Verwarm de olie in een pan. Zoek er één uit waar de roosjes bloemkool zo veel mogelijk op de bodem kunnen liggen.
Fruit ui, knoflook en rode peper zachtjes tot de ui glazig is. Voeg de tomatenpuree toe en bak een minuut of drie zachtjes mee.
Roer nu de garam masala er door samen met de mangochutney. Verdun het al roerende met water.
Een kwart bouillonblokje erboven verkruimelen. Je kunt later nog meer toevoegen.
Schep nu de bloemkoolroosjes plus de kokos erdoor, breng aan de kook, zet vervolgens je hittebron lager en laat het pruttelen tot de bloemkool beetgaar is.

Proef halverwege even of de smaak naar je zin is en verkruimel eventueel nog een stukje van het bouillonblokje. Maal er op het laatst nog wat zwarte peper over.
Verdeel over 2 borden, bestrooi met de cashewnoten  en laat er eventueel nog wat bieslook of bosui op vallen.

Lekker met rijst dus en eventueel aangevuld met bovengenoemde suggesties.

Het was leuk om ook eens een keer bij jou te snuffelen Leonie. Succes met je blog en wie weet fiets ik nog een keer voorbij. Zou zo maar kunnen.

Hartige taart met raapsteeltjes (Foodblogswap april 2014)

Raapsteeltjes, ik vind deze lentegroente echt heel erg smakelijk. Hoort net als de waanzinnige asperge helemaal bij dit seizoen. En voor je het weet zijn ze weer verdwenen.
Op het blog van Marleen, Eten uit de volkstuin, zag ik deze lekkere hartige taart. Marleen heeft een jaloersmakende volkstuin waar ze met veel liefde en passie over schrijft.
En een foto's jongens! Prachtig! Je krijgt meteen de neiging je tuin om te spitten en te verbouwen tot giga kweekbak.
Het liefst is ze de hele dag in haar tuin in de weer. Naast recepten vind je op Eten uit de volkstuin ook handige moestuintips waar ik nog wel eens gluur. Al is mijn 'moestuin' beperkt tot een kruidencollectie en dit jaar hopelijk heel veel pepers en tomaten. Maar daarover een andere keer meer.
Stiekem droomt ze wel eens van het hebben van een foodtruck, je weet wel zo'n kekke wagen van waaruit je lekkere hapjes kunt verkopen. Gemaakt met de producten uit haar moestuin natuurlijk. Mocht die droom ooit uitkomen dan ga ik graag eens mee op stap.

Voor de Foodblogswap van deze maand gleden mijn ogen  hebberig door haar receptenindex.Want yes! Gekoppeld aan één van mijn favoriete blogs, hoera, mazzel! De keuze voor  raapsteeltjes was niet zo moeilijk getuige het begin van dit blog. Raapsteeltjes in combinatie met verse mierikswortel was Marleens bedoeling. Zeg mierikswortel en ik zeg hallooo. Heerlijk spul. Verse heb ik natuurlijk weer niet, wel in een potje. Na het maken constateerde Marleen dat die fijne pittige smaak van de mierikswortel verdwenen was. Dat schijnt te maken te hebben met het verwarmen. Gossie da's nou weer jammer. Toch schepte ik wat mieriks door de vulling. Marleen heeft gelijk, we proefden er niks van, nou... heel ver weg... zo'n ietsiepietsie... een hintje. Maar in ieder geval zo weinig dat je het inderdaad maar weg moet laten.

Voor de taart heb je nodig:

Een lage taart/quichevorm van zo'n 22 cm doorsnede.

200 gram bloem - 100 gram koude roomboter - 1 ei - snufje zout - maximaal 1 el water.
300 gram raapstelen - 3 lenteuitjes - teentje knoflook - paneermeel of 1 beschuit - 4 el geraspte parmezaan -200 ml slagroom - 3 eieren - peper en zout

Zo maak je het:

Vermeng de bloem met in kleine stukjes gesneden roomboter plus een mespuntje zout en maak er een kruimeldeeg door met je vingertoppen de boter en bloem met elkaar te vermengen tot je mooie kruimels hebt. Je kunt natuurlijk ook je keukenmachine plus pulseknop gebruiken.
Meng er een ei door. Het is nu zaak er vlotjes een deegbal van te maken. Ik stort de inhoud van de kom op het werkblad, veeg de hele boel bij elkaar en druk het zachtjes tot een bal. Voeg ietsje water toe als het te droog is. Ik maak dan gewoon mijn handen even vochtig, dat is vaak al genoeg.
Pak de deegbal in wat folie of een boterhamzakje en leg minimaal een uur in de koelkast.

Verwarm de oven voor op 200 graden

Vet je vorm in.
Rol het deeg uit op een met wat bloem bestrooid werkblad. Bekleed je vorm en strooi wat paneermeel of een fijngemaakt beschuitje over de bodem. Verdeel de geraspte kaas erover.

Snijd de lenteuitjes in stukjes van een centimeter

Grijp je raapsteeltjes, verwijder een centimeter of 10 van de onderkant.De raapsteeltjes even lekker wassen.
Stoom ze in ongeveer 3 minuten zacht. Als je nu geen stoompan hebt dan breng je in een pan waar je vergiet op past water aan de kook. Vul de pan voor de helft met water. Zodra het kookt zet je het vergiet met de raapsteeltjes erop, bedekt het met de deksel van de pan en voilà.
Raapsteeltjes zacht en wat geslonken? Vuur uit, deksel eraf en het vergiet eraf halen anders garen ze door.
Pers een teentje knoflook uit en vermeng het met de raapsteeltjes.

Raapsteeltjes en lenteuitjes erop leggen.
Klop de room met de eieren tot een egale massa. Breng op smaak met een snufje zout en lekker wat gemalen peper.
Giet het mengsel over de taart en zet  30 tot 40 minuten in de oven tot de taart gaar is.

Verdeel in puntjes en geef er een fijne salade bij.

Bedankt Marleen voor het heerlijke recept. Tot gauw!

Ook ik kreeg bezoek en wel van Hazel van Cookie Cottage. Je vindt daar veel zuivelvrije recepten. Toch koos ze mijn kaaskoekjes met rozemarijn en zwarte olijven en gaf er een leuke draai aan. Hier kun je haar variant bekijken.

Ananas Chutney met sinaasappel (Foodblogswap Maart 2014)

Geen flauw idee waar al die weken blijven maar het is alweer eind maart. Zodra het woord 'eind' tevoorschijn komt sta ik in de startblokken voor de maandelijkse foodblogswap. Je kent het inmiddels wel, de week waarin bloggers bij elkaar op bezoek gaan. Deze keer was ik bijzonder blij verrast. Het lot koppelde Es' Factory aan mij.

Esmee leerde ik begin 2012 kennen. Had net mijn eerste voorzichtige schreden op het bloggerspad gezet en daar kwam Es. Zij ontdekte mij voor haar 52 doelenproject. Eén van haar zelf opgelegde opdrachten was het opsnorren van  nieuwe bloggers aan het firmament. Zo is het begonnen. Inmiddels hebben we elkaar aardig leren kennen. Een bruisende persoonlijkheid, anders kan ik het niet omschrijven. Immer vol ideeën, behept met een enorm gevoel voor humor, aandacht voor de wereld om haar heen en ze kan natuurlijk verschrikkelijk lekker koken.
Eén van onze meest hilarische conversaties betrof het smeden van plannen om het zeeaquarium leeg te vissen. Tranen met tuiten.gelachen.

Maar weer eens virtueel een bezoekje brengen aan haar site dus. Niet voor de eerste keer. Door Es ben ik bijvoorbeeld weer zelf pizza gaan bakken En pitabroodjes niet te vergeten. Dat de hoeveelheden deeg vaak voor een weeshuis zijn neem ik op de koop toe.

Na flink wat gesnuffel wist ik het. Ananaschutney! Ben namelijk dol op chutney. Tijdens het lezen van het recept schoot ik alweer in de lach. Esmee is namelijk ook een pittig typje en nee niet alleen qua karakter ook in de keuken. Zullen haar Indische roots wel zijn. Een handjevol gedroogde pepers? Ik keek eens naar mijn hand en de pot met pepers. Dat gaan we niet doen! Nu weet ik niet wat jullie aankunnen op dit gebied maar verminder ook gerust mijn hoeveelheid of pak een verse rode peper waarvan je de zaadjes weggooit. Het is maar een tip.

Het recept heb ik iets aangepast. In plaats van mandarijnensap heb ik het sap van mineola's gebruikt', iets minder pepers dus en een verse ananas.

Je hebt nodig:

1 verse ananas - sap van 2 mineola's - sap van  1 à 2 sinaasappels (het sap van beide fruitsoorten moet ongeveer 200 ml zijn) - 100 gram rietsuiker - 1 rode ui - 4 gedroogde pepers - 1 eetlepel kerrie Madras - 50 gram rozijnen - klein scheutje zonnebloem- of arachideolie.

Zo maak je het:

Pers de mineola's en sinaasappel(s) uit.
Snijd de ananas in plakken, verwijder de schil en de harde kern. Maak er vervolgens stukjes van.
Snipper de rode ui.
Verwarm een klein scheutje olie, verkruimel de pepers erboven en fruit  de ui glazig.
Voeg de ananas toe en bak het een minuut of 5 zachtjes mee.
Suiker toevoegen, goed roeren tot het gesmolten is.Kerrie erdoor husselen en afblussen met het sap.

Nu mag het vuur halfhoog. Laat de boel 10  pruttelen en ietwat inkoken. De rozijnen toevoegen en lekker nog zo'n 10 minuten zachtjes inkoken. De chutney is klaar zodra de hele inhoud  borrelt en bruist en het vocht stroperig is geworden.

Schep het over in een schone pot, deksel erop en af laten koelen. Kan meteen dezelfde dag gegeten worden maar de volgende dag is eigenlijk veel lekkerder.

Lieve Es het was weer reuzegezellig daar bij jou. Tot snel!

Rode Linzensoep (Foodblogswap februari 2014)

Februari loopt alweer ten einde. Mensen, ik weet niet hoe het met jullie zit maar het lijkt of ik gisteren met een glas champagne in mijn hand het nieuwe jaar stond in te luiden. Wat vliegt het toch weer.
Voor mij ook een teken dat er weer gefoodblogswapt (andere vervoegingen zijn welkom) mag worden.
Iedere keer toch weer een beetje spannend. Kom ik bij een grote gezondheidsfanaat terecht met een site vol superfood gerelateerde recepten? Een raw aanhanger? Bij iemand die bijna op sterrenniveau kookt? Alleen zoete baksels? Je kunt er je hoofd over breken hoor. Het beste is om het maar gewoon over je heen te laten komen en er goedgemutst in te stappen. Kennismaken met kookwerelden die wat verder van je af liggen is per slot van rekening best leuk. Je steekt er altijd wat van op.

Deze maand nam ik een kijkje bij Anne Ruth, ook wel bekend als Kookmeisje. Deze Haarlemse met een voorliefde voor taarten en kaasplankjes vind je ook achter het fornuis waar ze met passie recepten test en bedenkt. Ook is ze graag buiten in de natuur en verzamelt ze vintage servies. Combineer dit alles met elkaar en je krijgt een gevarieerd blog waar het fijn lezen én kijken is. Haar foto's zijn namelijk ook niet mis!

In haar receptenindex zijn meer dan genoeg inspirerende gerechten te vinden. Vaak met een feestelijk tintje. Dat maakt het er niet gemakkelijker op. Na wat heen en weer getwijfel koos ik haar rode linzensoep. Omdat wij van soep houden en van linzen. En van een Oosters tintje al helemaal niet vies zijn.
Een blijvertje hoor deze linzensoep. Romig, kruidig, beetje spicy en door de citroen ook nog lekker fris. Ik heb het ietsjes aangepast maar dat is ook de bedoeling van koken he.

Je hebt nodig voor 4 personen:

200 gram rode linzen ( ik heb splitlinzen gebruikt) - 1 liter groentenbouillon - 175 ml kokosmelk -1 ui - 2 teentjes knoflook - 3 trostomaten of Romatomaten - rasp van een halve citroen - 1 à 2 el citroensap - 1 1/2 tl garam masala ( te koop bij supermarkt en toko) - 3/4 tl ketoembar (gemalen koriander) - 1/2 tl chilipoeder - klontje roomboter - verse koriander voor de garnering (optioneel)

Zo maak je het:

Snipper de ui en knoflook. Snijd de tomaten in stukken. Het hoeft allemaal niet overdreven fijn, Straks gaat de staafmixer er nog doorheen.

Smelt een beetje roomboter in je soeppan en fruit hierin de ui tot het glazig is. Voeg de tomaten en knoflook toe samen met de linzen. Schep goed door elkaar en laat een minuut of drie op laag vuur zachtjes bakken.
Kruiden en specerijen er door roeren plus de citroenrasp.
Giet de bouillon erop, nogmaals roeren, deksel erop en 30 à 40 minuten zachtjes laten pruttelen tot de linzen zacht en gaar zijn.

Staafmixeren en tot slot afmaken met de kokosmelk en wat citroensap voor extra frisheid. Over borden of kommen verdelen, wellicht nog wat kokosmelk op de soep druppelen voor het effect en bestrooien met een beetje koriander.

Ook dochterlief at mee en als je alleen 'mmmm' hoort, weet je dat het goed zit!

Anne Ruth bedankt voor je overheerlijke recept! Ik kom zeker terug want er staat nog wel het een en ander wat ik beslist nog eens wil maken zoals je tartaar van vis en avocado bijvoorbeeld.

Van mijn blog werd ook gekookt... uhm gebakken en wel door Mannin van Baksels.net. Zij maakte de crackers met zaadjes en pitten die ik jullie laatst  voorschotelde. En weet je wat? Haar kinderen vonden ze ook heerlijk. Dat vind ik fijn natuurlijk! Hier kun je lezen hoe ze tot deze keuze is gekomen.
Bedankt voor je leuke blog Mannin!

Pad Thai met garnalen (Foodblogswap januari 2014)

De afgelopen weken was ik regelmatig in Los Angeles, heb er genoten zeg! Een afstand van niets in deze moderne tijden. Daarnaast luilekkerland voor lekkerbekken. Van Nederlandse pot, Amerikaanse ontbijtjes tot Aziatische keuken en snacks voor bij de buis terwijl je gebiologeerd naar de Super Bowl staart.
Ah, ik wil zo terug.

En.. dat kan. Jij ook! Zomaar vanuit je stoel kun jij iedere dag een graantje LA meepikken en wel via Ellen van het blog In my Red Kitchen. Ellen woont namelijk in LA en ze laat je graag meekijken met haar belevenissen aldaar. Ze schrijft in het Nederlands en sinds ze daar woont ook in het Engels. Klaar om de VS te veroveren.
Vaste bezoekers hebben het wellicht al in de gaten. Het is weer tijd voor de foodblogswap. Het afleggen van een virtueel bezoekje aan een medeblogger, recept zoeken, koken, foto, schrijven en publiceren.
Ik vind het geweldig leuk om te doen. Toen ik zag dat dit blog mij was toebedeeld maakte mijn hart een sprongetje. Ellen weet wel wat lekker is namelijk

Het was lastig kiezen maar uiteindelijk koos ik Pad Thai met garnalen. Omdat een garnaal er altijd wel ingaat en het volgens mij een eeuwigheid geleden was dat ik Pad Thai maakte. Het enige wat ik wel achterwege liet was, het zal u niet verbazen, de koriander.

Deze hoeveelheid is voldoende voor 2 personen

Je hebt nodig voor de saus:

3/4 el tamarindepasta - 50 ml warm water - 2 el vissaus - 2 el bruine suiker - 1 1/2 tlsambal oelek - een draai zwarte peper.

Vermeng de tamarindepasta met het warme water tot één geheel. Roer er vervolgens de vissaus, bruine suiker en sambal door. Voeg een beetje zwarte peper toe en zet vervolgens weg tot gebruik.

Verder heb je nodig:

150 gram rijstnoedels of rijststicks - 12 gepelde grote garnalen (vers of diepvries) - 1 el sojasaus - scheutje zonnebloemolie - 2 eieren - 4 bosuitjes - 75 gram taugé - 1 ui - 2 teentjes knoflook - 2 el pinda's - 1 el gebakken uitjes -2 partjes limoen - koriander naar smaak.

Maken:

Ontdooi de garnalen als je diepvries gebruikt, dep ze droog en marineer vervolgens in de sojasaus.
Breng water aan de kook in een flinke pan. Mik de rijstnoedels erin, zet het vuur laag en laat ze wellen. Dat duurt maar een minuut of 3. Blijf er dus bij en controleer de gaarheid. Ook mogen ze nog iets van een bite hebben aangezien ze hierna nog de wok in gaan.
Spoel de rijstnoedels onder de koude kraan, doe ze in een vergiet en zet weg tot gebruik.

Halveer de ui en snijd in mooie dunne plakjes. Drie bosuitjes snijd je in schuine stukken van een centimeter of 3. Het andere bosuitjes in fijne ringetjes. Knoflook snipperen.
De pinda's hak je grof, ik gebruik hiervoor de vijzel dat gaat lekker snel.

Kluts de eieren door elkaar. Verhit in een wok wat zonnebloemolie en maak hierin al roerende een roerei. Dit gaat razendsnel, zodra het gestold is maar nog wel mooi glimmend haal je ze uit de pan.

Bak de ui en in schuine stukken bosui in een nieuw scheutje olie op matig vuur tot de ui glazig is. Voeg dan een handvol taugé toe plus de gesnipperde knoflook. Haal de garnalen uit de marinade en leg ze erbij. Zodra de garnalen iets gaan verkleuren maar zeker nog niet gaar zijn mogen de koude rijstnoedels erbij samen met de saus.
Schep alles goed om en blijf omscheppen. Zo worden de noedels warm, garen de garnalen verder en wordt de saus opgenomen door de rijstnoedels. Nu mag het roerei er weer bij. warm nog een minuutje mee.

Verdeel over 2 borden of kommen en garneer met wat gehakte pinda's, gebakken uitjes, een partje limoen, de in kleine ringetjes gesneden bosui en nog wat taugé

Het is die combinatie van pittig, een zuurtje, dat beetje zoet samen met alle crunch en die extra limoen die ik zo aantrekkelijk vind. Harmonie en balans, zonder storende botsingen. Het lijkt wel een perfect huwelijk.
Alhoewel, onder ons gezegd en gezwegen, af en toe wat vuurwerk is helemaal niet verkeerd voor de verstandhouding. Zo blijft het lekker fris en fruitig niet waar.

Ellen bedankt voor je gastvrijheid, ik heb heerlijk bij je geneusd. Veel succes in zonnig L.A!

Van mijn blog werd er ook gekookt. Eslem van Mijn Mixed Kitchen bakte de Duitse uienplaattaart en gaf er een Turkse draai aan en verving de spekjes door gerookte zalm.. Kijk dat vind ik nou leuk! Hier kun je haar bevindingen lezen.

Cupcakes met kruidnoten voor de Foodblogswap oktober 2013

Foodblogswaptijd! Wiehoe. Iedere maand weer een verrassing. Bij wie mag ik rondneuzen,  welke recepten tref ik aan en stiekem hoop je dat het een beetje bij jezelf past. Maar af en toe word je finaal uit je comfortzone getrokken.
Dat overkwam  mij deze maand. Huis Van Belle, daar stapte ik over de drempel. Keek om me heen en ontdekte op een online magazine voor jonge dametjes tussen de 12 en 17 jaar te zijn beland. Meiden die stuk voor stuk mijn dochter hadden kunnen zijn.

In het Huis van Belle wonen een aantal bloggers die allemaal hun eigen bijdrage leveren en dan gaat het niet alleen over koken en bakken. Eén van die bloggers is Joëlle en... daar komt ie.... cupcakespecialist.
Jawel cupcakes... heeft u ooit 1 recept voor cupcakes aangetroffen op dit blog?
Goed, ik krabde me eens achter de oren. Iets wat ik zeker ook zal doen als ik ooit gekoppeld word aan een ander blog met louter bakkunstwerken en andere zoetigheden. Koekjes, ja die bak ik wel eens zo heel af en toe, een appeltaartje of iets met citroen, incidenteel met chocolade en dan heb je het wel gehad.

Dus daar stond moeder tussen de cupcakegrage meisjes verwoed het aanbod te bekijken. Ha citroen! En ik fantaseerde al over een aanpassing naar 18+ met een scheutje drank, citroenschilletjes confijten tot me iets te binnen schoot. Had ik niet eens, ooit, ergens lang geleden op dit praktisch zoetloze blog citroencakejes geplaatst? Inderdaad en aangezien ik niet zo van de herhaling van zetten ben maar verder gekeken.
Oktober november, december... December, Sinterklaas, kruidnoten, speculaas, suikerbeesten.

Cupcakes met kruidnoten, om alvast in de stemming voor het heerlijke avondje te komen.

Je hebt nodig voor 12 grote cakejes:

200 gram bloem - 210 gram suiker - 10 gram vanillesuiker -1 ei - 1 zakje bakpoeder - 3 tl speculaaskruiden - snufje zout - 180 ml volle melk - 60 ml zonnebloemolie - 12 papieren cupcakevormpjes

Voor de topping :

250 gram zachte roomboter - 250 gram gezeefde poedersuiker - 2 el heet water - 1 tl vanille extract.

Zelf heb ik maar de helft gebruikt aangezien het voor mij anders een te boterige toestand wordt. Maar smaken verschillen. De substantie is wel heel luchtig dus de echte cupcakeliefhebbers moeten vooral niet nalaten een gigatoef op hun cakeje te fröbelen.

Ter decoratie;
Kruidnoten, truffelkruidnoten

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 180 graden of 160 graden bij hetelucht.

Vermeng de melk, zonnebloemolie en het ei met elkaar. Zeef de bloem en bakpoeder erboven. Voeg speculaaskruiden en beide suikers toe. Mixen tot een homogeen geheel.
Zet de papieren vormpjes in een muffinbakplaat. Heel handig want zo kun je ze en gemakkelijk vullen en ze staan stabiel. Vul de vormpjes tot 2/3 en bak ze vervolgens in 25 à 30 minuten gaar. Controleer even met een houten prikker. Komt het er droog uit dan is het prima.
Haal ze uit de oven, zet op een rooster en laat afkoelen.

Mix voor de topping de boter zacht en luchtig tot het bijna wit is. De poedersuiker lepel voor lepel toevoegen zodat het niet in de rondte vliegt. Goede tip van Joëlle want daar zou ik echt niet aan gedacht hebben.
Voeg zodra alle poedersuiker is opgenomen het hete water en vanille extract toe. Goed mengen.

Versier de cupcakes met de topping en de kruidnoten. Zoals je op de foto ziet heb ik de, in dit geval truffelkruidnoten, want die zijn het allerlekkerste, in rustieke stukjes gehakt.

Huis van Belle, er ging weer een wereld voor me open. En zakte heel even terug in de tijd toen mijn eigen dochter die leeftijd had.
Joëlle bedankt! Of ik nog vaak cupcakes ga bakken betwijfel ik maar zeg nooit 'Nooit'.

Ook van Eetlust werd gekookt voor de Foodblogswap en wel door Sophie van het blog SOPHS. Zij maakte de risottokoekjes die ik een aantal dagen geleden plaatste maar dan niet met paddenstoelen maar met kastanjes. Wat een leuk idee!

Midden Oosters feestje met Aranka (Foodblogswap juli 2013)

Tijd voor een nieuwe foodblogswap. Wie hier vaker op bezoek komt kent het verschijnsel inmiddels vast wel. Bloggers die zich opgeven  worden gekoppeld aan een ander foodblog. Je kiest een recept, je maakt het, schiet een plaatje en schrijft een blog. Het is waanzinnig leuk om aan mee te doen. Iedere maand weer een verrassing en ook best wel spannend. Zoveel bloggers, zoveel smaken en invalshoeken. Dan is de kans aanwezig dat je uit je comfortzone wordt getrokken. Dat overkwam mij deze maand, er stond me een uitdaging te wachten.

De titel zegt het al, op bezoek bij Aranka's Kookblog en haar natriumarme recepten. Natriumarm, zoutarm, oh boy echt iets voor de husband. Een grijns kon ik moeilijk onderdrukken. Jarenlang roep ik met enige regelmaat dat de zoutpot te kwistig wordt gehanteerd. Strooien zonder proeven? Een belediging voor de kok...ik dus. Vandaar het wat vileine optrekken van de mondhoeken. Sorry echtgenoot.
Met veel genoegen struinde ik door het blog van Aranka. Het staat je vrij om recepten aan te passen maar de uitdaging om een aantal natriumarme gerechten te maken ging ik graag aan en heus niet om de man te plagen.
Want... bedenk eens waar allemaal zout in zit. Brood, bouillon, sauzen, kant en klare kruidenmengsels, koekjes, kaas, chips, vleeswaren ... en daarnaast maken we ons eten op smaak met zout. Als je vervolgens op een natriumarm dieet wordt gezet dan kun je gerust stellen dat het een hele verandering is. In denken, doen en beleving.

Drie recepten plukte ik van Aranka's blog, samen een hele maaltijd. Platbrood met gestoofde rode ui, kipspiesjes met citroen en muhammara, een saus van geroosterde paprika. Daarbij fröbelde ik zelf nog een salade in elkaar.
Hoe beviel de natriumarme maaltijd? We hebben heerlijk gegeten, echt waar. De combinatie van smaken maakten dat het gemis van zout niet zo merkbaar was. Behalve bij de kipspiesjes, dan heb je toch wel de neiging er een korreltje of wat op te strooien maar dat hebben we niet gedaan. De saus is echt zo verrukkelijk, ik zou dat met eetlepels tegelijk op kunnen eten dus die blijft. Het brood ook, door het sesamzaad en de gestoofde uien heeft het pit genoeg en je kunt daar mooi mee variëren door bijvoorbeeld eens rode peper toe te voegen of een teentje knoflook, extra kruiden door het deeg. Al met al een feestje.
De kipspiesjes blijven ook op het menu maar dan wel met een tikkeltje zout...

Van de drie recepten geef ik jullie er twee; de muhammara en de kipspiesjes. Wil je ook graag eens het platbrood met sesam, gekarameliseerde ui en tijm maken? Je vindt hier het recept op Aranka's Kookblog.
Deze keer heb ik de recepten precies gevolgd qua hoeveelheden omdat ik benieuwd was naar de samenhang van de smaken. Want tja.. zoutarm koken doe ik niet iedere dag... nooit.

Allereerst de Muhammara

Je hebt nodig:

3 rode paprika's - 70 gram geroosterde pijnboompitten - 13 gram geroosterd volkorenbrood - 1 teentje knoflook - 1/4 tl cayennepeper - 3/4 tl paprikapoeder - 1/4 tl komijnpoeder - 45 gram olijfolie extra vergine - 1 el citroensap - 2 tl granaatappelmelasse (evt te vervangen door balsamico) - 2 el tomatenpuree - zwarte peper - sesamzaad of za'atar

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op de hoogste stand. Bij mij is dat 250 graden. Zet het vervolgens op grillen.
Leg de paprika's in zijn geheel in een schaal of op een bakplaat en schuif ze onder de grill. Rooster ze tot ze zwart geblakerd zijn. Af en toe een keer omdraaien
Haal ze vervolgens uit de oven, doe ze in een plastic zak, maak dicht en laat ze zo minstens 10 minuten zitten. In ieder geval tot je ze kunt pakken zonder je handen te branden.
Trek het vel van de paprika's/ Verwijder de zaadlijsten en gooi weg, snijd de paprika's in stukken. Hoeft niet zo fijn aangezien de staafmixer nog gebruikt wordt.
Doe de paprika in een kom samen met alle andere ingrediënten behalve het sesamzaad of za'atar.
Staafmixer erop en pureren maar.
Schep over in een kom, bestrooi met sesamzaad of za'atar en zet koel weg tot gebruik.

Kipspiesjes met citroen, saffraan en boter

Deze hoeveelheid is voldoende voor 2 à 3 personen.

Je hebt nodig :
350 gram kipfilet - klein plukje saffraan - 1 ui - zwarte peper - 1 el olijfolie - sap van een halve citroen - 25 gram roomboter - verse basilicum - za'atar of chilipoeder om te bestrooien - 4 à 6 satéprikkers

Zo maak je ze:

Snij de kipfilet in blokjes. De saffraan weken in 1 1/2 el kokend water. De ui rasp je grof.
In een kom meng je de kipblokjes met het sap van een halve citroen, het saffraanwater, de geraspte ui, een eetlepel olijfolie en flink wat zwarte peper. Hussel de boel goed, dek het af  en laat het minimaal 4 uur marineren. Een hele nacht mag ook, het komt de smaak alleen maar ten goede.

Als je houten satéprikkers gebruikt, week ze dan minimaal een uur in koud water. Hierdoor verbranden ze niet op de grill of  bbq.
Rijg de kipblokjes aan de prikkers.
Smelt in een pannetje 25 gram roomboter en roer dit door de achtergebleven marinade.
Verwarm je grillpan voor en rooster de spiesjes tot ze gaar zijn. Regelmatig draaien en bestrijken met het gesmolten botermengsel.
Bestrooi ze met wat za'atar of chilipoeder, verdeel er een handje verse groene of paarse basilicum over.

Aranka, bedankt voor de heerlijke recepten en het bijbrengen van een stukje bewustzijn ten opzichte van zoutgebruik!

Ook van mijn blog werd natuurlijk gekookt. Gebakken deze keer en wel door Patricia van Pipfoods, op VrouwOnline schrijft ze over etenswaardigheden, deelt de lekkerste recepten en ontdekkingen. Nieuwsgierig wat ze van mijn blog plukte? Snel gaan kijken dan maar!

Maaike's Kedgeree met kip en citroen (Foodblogswap juni 2013)

Het was weer zo ver, er 'moest' gekookt worden van andermans blog. De maand mei sloeg ik deze o zo leuke foodblogswap over in verband met andere ook heel leuke maar tijdrovende activiteiten. Deze maand echter schreef ik me weer met een vol verwachting kloppend hart in.
Bij wie, o bij wie mocht ik op bezoek? Het bleek een oude bekende te zijn; MiCook oftewel Maaike, we volgen elkaar via de diverse kanalen al een hele tijd en in het prefoodblogswaptijdperk maakte ik al eens haar overheerlijke knapperige kletskoppen.

Het blog van Maaike is overzichtelijk en ze schrijft reuzegezellig. Dol op quinoa maar dat is nu juist iets wat ik in Huize Eetlust niet gemakkelijk kan slijten, zeg maar gewoon niet kan slijten. Gelukkig zijn er tal van andere mogelijkheden. Ga maar eens op haar blog neuzen, ik weet zeker dat je er genoeg recepten vindt om eens mee aan de slag te gaan.
Mijn oog viel op kedgeree met kip en citroen. Citroen! Happy me. Zelf heeft ze  wat gesleuteld aan het originele recept en ik op mijn beurt ook weer. Het is een gewoonte die je er niet zomaar uit krijgt.

Deze rijst met groenten en/of peulvruchten  komt oorspronkelijk uit India. De Engelsen vervingen de linzen door (gerookte) vis, hardgekookt eitje erbij en gaven er zo een eigen draai aan. Inmiddels staat het daar te boek als een 'traditional British breakfast' .In Engeland terecht gekomen nadat Britse kolonialen terug naar huis keerden. Een ander verhaal vertelt juist dat het door Schotse troepen naar India is gebracht.

Net als Maaike kom ik tot de conclusie dat dit eigenlijk helemaal geen kedgeree is. Ik zou het eerder een pilav noemen. Al met al is het een smakelijk gerecht. We hebben heerlijk gegeten en de yoghurtsaus die erbij hoort maakt het lekker fris. Een volgende keer voeg ik nog wel wat gesnipperde ui toe en een rood pepertje voor iets meer pit. Op het laatst lenteui of bieslook toevoegen geeft het ook net dat beetje extra.

Aan de slag!

Je hebt nodig voor 4 personen:

300 gram basmatirijst - 1 liter kippen- of groentebouillon - 250 gram wortel - 250 gram (diepvries)doperwten - 1 rode paprika - 200 gram gerookte kipfilet - 1 flinke citroen (zest en sap) - 1 el olie om in te bakken -  200 ml yoghurt - 2 el gehakte peterselie - 1 el bieslook - beetje zout - peper - chilivlokken uit de molen (optioneel)

Zo maak je het:

Schrap de wortel(s) en halveer overlangs om er vervolgens blokjes van te snijden. Verwijder de zaadlijsten uit de paprika en  snij eveneens in blokjes.
Verhit wat olie in een grote pan en bak hierin de wortel en paprika een minuut of vijf. Voeg de rijst toe, schep even om en giet de bouillon erbij.
Breng aan de kook, zet het vuur dan laag en laat het met een deksel op de pan ongeveer 10 minuten zachtjes pruttelen.

In de tussentijd was je de citroen onder heet water, hierdoor kun je de schil gemakkelijker raspen. Zorg er wel voor dat je alleen het buitenste laagje raspt en niet het bittere wit eronder. Pers de citroen daarna uit.
Snij de gerookte kipfilet in smalle reepjes.

Voeg nu de (diepvries)doperwtjes plus de citroenrasp en sap toe aan de rijst. Lekker verder laten sudderen tot de rijst gaar is.
Voeg een aantal minuten voor het einde de kipreepjes toe en laat ze meewarmen.

Maak een sausje van de yoghurt, peterselie en bieslook. Breng op smaak met een beetje zout, peper en gemalen chilivlokken. Dat laatste hoeft niet hoor , als je het verder toch niet gebruikt zou ik het ook vooral niet speciaal kopen.

Als alles klaar is schep je de rijst op borden en strooi je er nog wat peterselie en eventueel wat bieslook over.

Ik heb doperwten uit de diepvries gebruikt omdat ik ze uit een blik of pot niet te.... vind. Altijd al zo geweest. Alleen als ik surinaamse pasteitjes maak  koop ik een blik, weet niet waarom maar alleen dan vind ik het lekker. Slaat ongetwijfeld helemaal nergens op maar ja wat tussen de oren zit en zo...

Maaike, bedankt voor je heerlijke recept, het was leuk om weer eens bij je op bezoek te zijn!

Ook van mijn blog werd er gekookt en wel door Ageeth van Ageeth eet en kookt en zij maakte dit
Nieuwsgierig naar haar interpretatie van mijn rundvlees met gember? Ga dan vooral even bij haar kijken en ga meteen op ontdekkingstocht!

Caroline's Snijbonensalade met seroendeng (Foodblogswap)

Een nieuwe editie van de foodblogswap (bloggers koken van elkaars blog) ging van start en ik werd gekoppeld aan  Carolines Blog. De vorige keer kookte ik van het blog van Simone tevens een foodfotograaf. Nu weet ik niet of ze het expres doen maar ook het blog van Caroline wordt gekenmerkt door de zeer professionele foto's, gemaakt door haar echtgenoot. Caroline kookt de sterren van de hemel, hij schiet de plaatjes, kijk dat is nu eens samenwerken.Daar kan ik niet tegenop hoor, gelukkig levert het koken minder problemen op.
Carolines Blog dus, een blog met massa's heerlijke recepten aangezien ze al aardig wat jaartjes aan de weg timmert. Veel keus, niet dat het daarmee gemakkelijker wordt. Snuffelen, zoeken, denken. Het leek me leuk om een recept uit de oude doos te zoeken, eentje die ze al jaren maakt. Ik ben dol op recepten uit stoffige hoekjes en vergeelde tijdschriften, liefst met flink wat vlekken erop, het bewijs voor geslaagde en geliefde kooksels.
En zo kwam ik een snijbonensalade met seroendeng tegen, zoektocht voltooid!

Een heerlijke frisse salade met pittige accenten, een knappertje hier, een zoetje daar. Een nieuwe zomerse favoriet is geboren. Wat ik een volgende keer wel doe is iets meer dressing maken en apart in een kommetje doen zodat je naar believen nog wat extra over je salade kunt lepelen. Die dressing is namelijk ontzettend lekker!

Deze hoeveelheid is als bijgerecht voldoende voor 2 personen:
200 gram snijbonen - wat zout - 1/4 ijsbergsla - stuk rettich van ongeveer 175 gram - 2 tomaten - 1/2 citroen - 1 teentje knoflook - 1 koffielepel sambal brandal - 1 el ketjap - 1 el zonnebloemolie - 2 el seroendeng

Zo maak je het:

Verwijder de puntjes van de snijbonen en snij de bonen vervolgens in ruitjes. Zet ze op met niet al te veel water, voeg zodra het water kookt het zout toe. Kook de snijbonen in een kleine tien minuten beetgaar.
Giet af, spoel ze met koud water om doorgaren te voorkomen en laat ze uitlekken in een vergiet.

Maak een dressing van het sap van een halve citroen met een uitgeperst teentje knoflook, de sambal brandal, ketjap en zonnebloemolie.

Snij de ijsbergsla in smalle reepjes. Verdeel het over een groot bord of platte schaal.
De tomaten mogen ook in plakjes en daarna in vieren. Vermeng de tomaat met de snijbonen en leg op de ijsbergsla in het midden van het bord.
Schil de rettich, snij vervolgens in dunne plakjes en daarna in vieren. Vermeng de rettich met de dressing en verdeel dat weer over het snijbonen-tomaatmengsel.
Strooi tot slot de seroendeng erover.

Deze salade is ook geweldig om bij een bbq te serveren, saté en dit, ik weet het voortaan wel.

Bedankt Caroline, het was me weer een genoegen!

Junglefrog's Tortano met cheddar, salami en pesto

Er is weer een nieuw initiatief ontstaan in foodbloggersland; foodblogswappen. Oftewel iedereen die meedoet krijgt andermans/vrouws blog toegewezen om daar een recept te kiezen, uiteraard te maken en na gedane arbeid te publiceren. Een heel goed idee van Wendy, het creatieve brein achter Miss Foodie's Moods. Je hebt er tegenwoordig bijna een dagtaak aan om alle blogs te lezen en bij te houden, schier onmogelijk dus. Daarom gaf ik me ook als een razende op, het gebeurt wel koken van andermans blog maar niet zo regelmatig als ik wel zou willen. Blij verrast was ik dan ook toen bleek dat ik gekoppeld was aan Junglefrog, de site van Simone en tevens bezitster van De Glazen Vork, beide sites waren één van de eersten die ik las en volgde bij mijn entree in bloggersland. Daarnaast is Simone foodfotograaf en geeft ze workshops fotografie, iets wat ook nog op mijn verlanglijstje staat.

Een recept kiezen, het valt niet mee. Heel lang staarde ik naar al het lekkers uit de Aziatische keuken, maakte wandelingetjes langs de overige categorieën waar ik uiteindelijk bleef hangen bij de Tortano met cheddar, salami en pesto. Pasen schoot door mijn hoofd, familiebrunch, bingo!

Het recept heb ik bijna geheel volgens instructie opgevolgd, alleen de hoeveelheid zout heb ik verminderd, het resultaat was heerlijk! Luchtig, cakeachtig en verrukkelijk door de combinatie van pesto, salami en cheddar. Salami heb je in ontelbare soorten en varianten, ik heb droge Hongaarse salami gebruikt.

Het deeg is zacht en luchtig wat het vrij lastig maakt om met de hand te maken, het kan wel, blijf dan goed doorkneden en weersta de aandrang om meer bloem toe te voegen. Het gebruik van een keukenmachine of broodbakmachine is handiger. Maak bij de broodbakmachine alleen gebruik van de kneedfunctie.

Je hebt nodig:
7 gram droge instant gist (1 pakje) - 275 gram tarwebloem - 175 gram Farina di grano tenero type 00 - 1 el zout - 2 el olijfolie - 1 el honing - 300 ml lauwwarm water - pesto - 100 gram salami - 75 gram geraspte cheddar.

Zo maak je het:

Strooi de gist in een kom en giet er al roerende het water over. Voeg de olijfolie, honing en zout toe.
Terwijl je machine draait voeg je beide bloemsoorten toe. Laat ongeveer 10 minuten kneden tot je een elastisch deeg hebt.
Vet een grote kom lichtjes in met wat olijfolie, leg de deegbal erin en draai het om en om zodat het aan alle kanten bedekt is met wat olie. Dek de kom af met plastic folie wat je eveneens licht ingevet hebt.
Laat het op een warme plaats 40-60 minuten rijzen. Het deeg is nu in volume verdubbeld.

Haal het deeg uit de kom en laat het eventjes rusten, zo kun je het gemakkelijker vormen. Voel je hoe zacht het is?
Strooi wat bloem op je werkblad. Druk het deeg uit tot een rechthoek van ongeveer 1 cm dik.
Bestrijk het met een paar eetlepels pesto, beleg met de salami en strooi er de geraspte cheddar over.
Rol het vervolgens vanaf de lange kant op. Buig de uiteinden naar elkaar toe zodat je een cirkel krijgt, verbind ze en plak vast met een klein beetje water.
Hevel het voorzichtig over op een bakplaat bekleed met bakpapier en strooi er wat bloem over.
Dek af met ingevet plastic folie en laat nog eens 30-40 minuten  rijzen.

Verwarm de oven voor op 250 graden. Schuif het brood erin, verlaag de temperatuur naar 200 graden en bak het brood 30-35 minuten tot het goudbruin en gaar is.
Laat het afkoelen op een rooster en snuif die heerlijke geur diep op.

Het afkoelen heeft de tortano bij ons niet helemaal gehaald....

Nog even rijzen

Afkoelen op een rooster