Tot ziens in 2013!

Ik wens jullie allemaal een geweldig mooi 2013 toe, met veel geluk, een goede gezondheid, veel gezelligheid en uiteraard mooie culinaire avonturen en ontdekkingen! Aan mij zal het niet liggen, Eetlust schrijft vlijtig verder, misschien wordt de invalshoek wat anders maar dat merken jullie dan vanzelf :)
Ondanks dat 2012 een raar en niet zo'n fijn jaar voor mij persoonlijk was heb ik wel genoten van jullie reacties, de ontmoetingen, mijn eigen ontdekkingen, de inspiratie die andere bloggers mij gaven, wat dat betreft was het top.
2013 wordt voor mij in ieder geval het jaar waarin ik een aantal medebloggers en foodies ga ontmoeten. Degenen die zich opgegeven hebben voor het foodbloggersevent kunnen heel binnenkort daar een mailtje over verwachten dus hou je mailbox in de gaten!
Wat dat betreft kan 2013 al bijna niet meer stuk.

Voor nu, een hele fijne avond, geniet ervan en tot snel want er staat nog een hele rij recepten te wachten om uit te werken :)

Lemon Tiramisu Brenda Style

Eerste Kerstdag zorgde ik voor het dessert, eentje die ik al een tijdje in mijn achterhoofd had en gezien bij Brendakookt, een voor mij heerlijke combinatie van citroen, lemoncurd, mascarpone en roomkaas met lange vingers gedrenkt in  limoncello. Heaven!
De extra roomkaas heb ik vervangen door slagroom. In plaats van beschaafd  in een glaasje fabriceerde ik een hele schaal vol voor de dessertminnende familie en geloof me hier kan 12 tot 14 man van eten. Zitten er minder mensen aan tafel en heb je nog wat over? Geen ramp, lekker de volgende dag op smikkelen.

Je hebt nodig:
2 pakken lange vingers (ongeveer 60 stuks) - 500 gram mascarpone - 500 ml slagroom - 1 el suiker -sap van 2 citroenen en  1 limoen - 3/4 potje lemon curd - sinaasappelrasp - citroenrasp - limoenrasp. - limoncello

Zo maak je het:

• Klop de slagroom stijf met wat suiker.
• Mix de mascarpone romig met het het sap en de lemoncurd.
• Vermeng met de slagroom.
• Drenk de langevingers in limoncello. Volgens dochterlief met wie ik dit maakte zijn lange vingers zuipschuiten dat u het maar weet.
• Leg een laagje lange vingers in een schaal, bedek met een laag mascarponeroom en rasp er wat sinaasappelschil over plus limoenschil plus citroenschil. Een zesteur is hier erg handig voor.
• Dek af met laag in limoncello gedrenkte lange vingers, bedek met mascarponeroom, rasp er weer de diverse schilletjes over.
• Nog een laagje lange vingers in limoncello, room en rasp. 
• Zet tot gebruik in de koelkast, minimaal anderhalf uur.

Het ziet er meteen lekker winters uit en de rasp geeft kleur en meteen een leuk effect.Natuurlijk smaakt dit in alle seizoenen heerlijk, ook verrukkelijk om er verse frambozen (alleen in het seizoen!) tussen te stoppen of bessen, een mengsel van divers zomerfruit om de mogelijkheden maar even kenbaar te maken. Verminder dan wel de hoeveelheid mascarpone en room met een  kwart.

Creamy No Mess Mango

Een variatie op de beroemde Eton Mess maar dan wat minder messy. Een toetje in laagjes met sappige rijpe mango, zo eentje waar je vingers heerlijk van plakken na het schillen, met room en meringuekruimels, een topping van mangoroom met daarop weer verse mango. Een luchtig en fris dessert als afsluiter van een mooie maaltijd. Maak het van tevoren en zet koel weg maar je kunt het ook meteen serveren, net wat je lekker vindt.

Voor 6 personen heb je nodig:
2 rijpe mango's - 2 flinke meringues - 500 ml slagroom - schepje suiker - 4 el sinaasappelsap - 6 niet te grote wijnglazen

Zo maak je het:

• Schil de mango's. Snij een  mango in kleine stukjes en zet apart. Snij de andere mango eveneens in stukjes en doe in de blender . Blend en voeg 2 el sinaasappelsap en 2 el room toe. Nog niet romig genoeg? Voeg dan nog 2 el room en 2 el sinaasappelsap toe.
• Klop de rest van de room stijf met suiker naar smaak.
• Verkruimel de meringues en schep door de slagroom
• Verdeel de helft van de fijngesneden mango over de glazen, daar bovenop een schep slagroom met de meringue, dan een schep mangoroom om te eindigen met nog wat verse mango plus wat meringuekruimels die ongetwijfeld nog op je bord liggen van het verkruimelen.

Kerst 2012, weemoedig genieten

Vanavond alweer Kerstavond en over een week bijna 2013, hallelujah.  2012 was niet ons jaar, ondanks dat gaan we de komende dagen wél genieten.
Kerstavond is bij ons hapjesavond of amuses als je het wat extra cachet wil geven, hoe je het ook noemt het blijven hapjes. Gezellig samen met de kinderen, af en toe beetje loeren naar de gestaag groeiende stapel pakjes onder de boom.Over hapjes gesproken. als we allemaal uitgegeten, gedronken en gebuikt zijn voorzie ik jullie graag weer van recepten. Het Delicious kerstnummer is niet ongeschonden uit de kookstrijd gekomen laat dat alvast een tip zijn van de beroemde sluier.
Tweede kerstdag wordt er hier serieus gekookt maar what's new. koken nemen we altijd serieus, toch? Bouillon met cèpes, hert met knolselderij-aardappelpuree, spruitjes met granaatappel van Ottolenghi, ben benieuwd maar denk dat het goed past bij de rest. Toe: Eton mess met mango met misschien wel een restje lemon tiramisu van de 1e dag....juist, dat laatste strepen we maar weer door.
In ieder geval heb ik meer boodschappen gedaan voor  de hapjesavond als voor het kerstdiner. Dat heeft voornamelijk te maken met het ontzettend slecht kunnen kiezen van schrijver dezes.

1e Kerstdag schuiven wij rond de tafel met mijn schoonzusje en haar gezin, gourmetten net als de helft van Nederland. De eerste keer zonder schoonmoeder dat stemt weemoedig en schrijnt van binnen. Maar we zullen proosten, proosten op het leven en op haar. 2012, een turbulent jaar, voor ons en voor anderen, een jaar met veel afscheid nemen, veel leed, verdriet, onzekerheid.
Natuurlijk ook genoten, plezier gehad, nieuwe ervaringen opgedaan, mensen leren kennen maar al met al bye bye 2012 hello 2013!

Een ieder wens ik een hele fijne kerst. Geniet, geniet met een ieder die je lief is. En wellicht geniet je liever alleen en hoeft alle heisa niet zo. Welke invulling je er ook aan geeft, een uitgebreid 10-gangen diner met alle toeters en bellen of boerenkool met worst, een boterham met tevredenheid, geniet.

En natuurlijk een geweldig mooi 2013!

Kerst voorpret

Zodra de Goedheiligman zijn hielen had gelicht verschenen de eerste glinsterende en flonkerende kerstbomen. De Boom. De Boom werd bij ons vroeger thuis de zondag voor Kerstmis voorzien van de zilveren ballen, zijn eigenwijze piek en getooid met zilveren slingers. Die traditie heb ik lang in ere gehouden. Tot vader en zoon een paar jaar geleden, ja vader en zoon dat is in Huize Eetlust ook traditie, op pad gingen voor deze tijdelijke kameropfleurder en enigszins beteuterd met weliswaar een boom thuiskwamen maar eveneens met de mededeling dat ze toch echt niet een dag langer hadden moeten wachten. Pardon? Het is pas over een week Kerstmis! Toch hadden we het kunnen weten, in onze buurt begon het op 7 december al aardig op de dag vóór Kerst te lijken.
Dit jaar tikten husband en ik er in de stromende regen samen één op de kop, zoon die inmiddels op kamers woont was dit weekend niet thuis en zoals we inmiddels weten, tot volgende week hoeven we niet te wachten met de Boom

Zoals ieder jaar drapeerde husband de lichtjes in de boom en zette als bekroning op zijn werk de piek op zijn plek. Nieuwe lichtjes, op onverklaarbare wijze had het snoer van vele vorige jaren de geest gegeven. Dochterlief die na afloop een carrière als kertboomversierder voor zichzelf in het verschiet zag, zakte af naar het ouderlijk huis om ondergetekende een handje te helpen met het op strategische wijze plaatsen van alle versierselen. Tevreden bekeken we ons werk. Weer gelukt, net als ieder jaar overigens. Dat riep om een beloning in de vorm van een hapje en een beetje kerstige maaltijd.

's Ochtends al in een handomdraai cranberrysaus gemaakt van:
250 gram cranberries - 2 repen sinaasappelschil - 3 kruidnagels - 100 ml rode port - 4 el bruine suiker - sap van 1 uitgeperste sinaasappel - 1/2 kaneelstokje
Alles in een steelpannetje doen en 20 minuutjes op laag vuur laten sudderen tot cranberries kapot gekookt zijn en de saus wat ingedikt is..

Zoals gezegd verdienden we een beloning in de vorm van een hapje.Plakjes warme ciabatta belegd met gekochte paté en een likje van de heerlijke friszure cranberrysaus. Andere plakjes besmeren met klein laagje roomkaas, beetje mierikswortel, verse dille erop plus een stukje gerookte forelfilet

Na een glaasje en deze hapjes dook ik de keuken in om spruiten schoon te maken en te koken plus voor een knolselderij-aardappelpuree:
Snij 3/4 van een knolselderij in plakken en vervolgens in blokjes. Schil 500 gram aardappelen en snij in grove stukken. Zet op met 250 ml slagroom en eventueel nog wat volle melk. Kook tot alles gaar is. Giet eventueel wat vocht af zodat het niet te nattig wordt. Stamp fijn en smeuïg. Breng op smaak met zout en peper, beetje nootmuskaat. Heerlijk, niks meer aan doen!

 Simpele kalkoenfilet in sinaasappel-portjus:
stuk kalkoenfilet van 450 à 500 gram - zout en peper - gedroogde oregano - boter - sap van een halve sinaasappel - 50 ml rode port - 1/2 el grove mosterd.

Wrijf de kalkoenfilet in met zout, peper en gedroogde oregano. Verhit boter en bak hierin de kalkoenfilet aan beide kanten bruin. Voeg het sap van een halve sinaasappel toe plus 50 ml rode port. Roer de mosterd erdoor.Zet het vuur laag, leg een deksel op de pan en laat gedurende 20 minuten zachtjes garen. Eventueel nog wat water toevoegen. Haal de filet uit de pan, controleer wel even of het helemaal gaar is, wikkel in alufolie en laat paar minuten rusten. Hierdoor blijft het vlees lekker mals en sappig. Kook de jus een beetje in.

Snij het vlees in dunne plakjes. Leg op ieder bord wat knolselderij-aardappelpuree, leg er een plakjes kalkoen tegenaan, lepel er jus over.. Erbij uiteraard wat van de cranberrysaus plus beetgaar gekookte spruitjes.

Het was een heerlijk zondagsmaaltje zo vlak voor de Kerst, zo heerlijk dat ik geen één foto heb gemaakt, niet van de hapjes, niet van de saus, niet van de kalkoen met toebehoren op het bord.... Wel van De Boom...

Linguine met kerstomaatjes en ansjovis-knoflookolie

In deze dagen, zo in de aanloop naar de feestdagen toe is het altijd fijn een recept te hebben dat snel op tafel staat. Het bevat niet heel veel ingrediënten maar de combinatie van ansjovis, rode peper, kappertjes en knoflook maakt het wel hoog op smaak. Geen dikke saus op basis van tomaat of room en dat maakt het tevens licht verteerbaar. De hoeveelheid is voldoende voor 2 als hoofdgerecht.

Je hebt nodig:
200 gram linguine (De Cecco nr.7) - 1 rode ui - 1 à 2 spaanse pepers - 1 blikje ansjovis op olijfolie - 150 gram zwarte olijven zonder pit - 2 el kappertjes - 250 gram kerstomaatjes- 4 el fijngehakte bieslook- 2 teentjes knoflook - 3 el olijfolie.

Zo maak je het:

• Breng een grote pan water aan de kook. Strooi er flink wat zout in en kook de linguine volgens gebruiksaanwijzing al dente
• In de tussentijd snipper je de rode ui, hak je de knoflook fijn, verwijder je de zaadlijsten van de rode peper en hak je het fijn.
• Snij 6 ansjovisfilets in stukjes.
• Verwarm de olijfolie in een koekepan en smoor hierin de ui, knoflook, ansjovis en rode peper.
• Snij de olijven in plakjes en halveer de tomaatjes.
• Voeg toe samen met de kappertjes.
• Warm 5 minuten zachtjes door.
• Giet de pasta af en vermeng het met de saus in de koekepan
• Strooi er de bieslook over en meng alles goed door elkaar.
• Verdeel over 2 voorverwarmde borden. Besprenkel eventueel met nog wat olijfolie.

Eet smakelijk!

Stamppotje met Chinese kool en rode ui "Boonappetite"

Wat eten we vandaag, een terugkerende vraag of terugkerend probleem, net hoe je het bekijkt. Er zijn weken waarop de maaltijden moeiteloos ingepland worden, zoveel inspiratie dwarrelt er dan rond. Teveel inspiratie om je heen kan ook wel eens voor verwarring, voor een drempel zorgen. Kapucijners met spek verschijnen er dan op tafel, of een spaghetti met uiteraard home made saus dat dan weer wel.
En soms wordt een idee je zomaar aangereikt, net als gisterochtend. Op Facebook kwam ik een link tegen naar een knisperende stamppot van Chinese kool met rode ui met chilisaus. In mijn hoofd begonnen klokjes te klingelen en binnen 10 seconden bekeek ik het recept. Print!
Het recept is van Joke Boon, iemand die heerlijke gerechten op tafel tovert en dat terwijl ze kampt met toch wel twee heel vervelende handicaps bij het koken en eten, namelijk niet kunnen ruiken en niet kunnen proeven. Ze heeft er ook een boek over geschreven "Smaakvol en gezond eten met al je zintuigen". Neem zeker eens een kijkje op haar site Boonappetite
De combinatie van knapperige kool met fluweelzachte puree, licht pittig door zoete chilisaus en daarop rode ui en champignons gestoofd in balsamico is hier dus overduidelijk een blijvertje. Van Joke mag ik het recept met jullie delen dus daar gaan we..

 Je hebt nodig voor 4 personen:
Kilo kruimige aardappels - 2 rode uien - 1/2 Chinese kool - 250 gram kastanjechampignons - 125 ml crème fraîche- 2 à 3 el balsamico - olijfolie - 100 ml volle melk - 2 à 3 el zoete chilisaus - zout en peper.

Zo maak je het:

• Schil de aardappels, snij in gelijke stukken en kook ze gaar in water met een snufje zout.
• Snij de uien door de helft en in de lengte in dunne plakjes. De champignons snij je eveneens in plakjes 
• Snij ongeveer 500 gram van de Chinese kool en dan bij voorkeur het onderste witte deel heel fijn. Juist dat witte deel geeft het knapperige accent aan de stamppot.
• Verwarm een scheutje olijfolie in een koekepan en smoor hierin de ui gedurende vijf minuten. Voeg dan de champignons toe. Bak zachtjes gedurende 10 minuten, schep af en toe even om.
• Breng op smaak met zout en peper en voeg 2 el balsamico toe met een scheutje water. Laat verder stoven. Proef en voeg eventueel nog wat extra balsamico toe.
• Giet de aardappelen af, laten even uitdampen en stamp tot puree met de crème fraîche en chilisaus. Zelf heb ik 3 el chilisaus gebruikt.
• Schep de fijngesneden Chinese kool erdoor en laat op zacht vuur helemaal doorwarmen en de kool wat zachter worden. Voeg intussen een paar scheutjes volle melk toe, schep goed door tot het helemaal smeuïg is. Breng eventueel nog verder op smaak met zout en peper.
• Verdeel het stamppotje over de borden en schep er het rode uien/champignonmengsel bovenop.

Wij aten er een bal bij van de Vegetarische Slager, lekker!

Bron: Boonappetite

Kip met restjes groente uit de oven

Niets zo gemakkelijk als een gevulde schaal de oven in duwen, wachten tot de boel gaar is om vervolgens aan de dis te schuiven. Ok, je moet wat snijden van tevoren, beetje met kruiden wapperen maar dat is het dan ook wel. Het fijne is, de mogelijkheden zijn eindeloos en het is ideaal om eens wat restjes op te maken.
Kip is een allemansvriend, er past zoveel bij dat het eigenlijk een kwestie is van de groentela open te trekken, te bekijken wat er nog ligt en het klaar te leggen om te snijden. Groente als boontjes zijn dan weer iets minder geschikt om in de oven te garen, kook die maar apart.
Met  wat aardappelen, ui, paprika, courgette, knoflook en tomaat kwam er deze ovenschotel voor 2 tevoorschijn.

Voor 2 personen heb ik gebruikt:
2 kippenbouten - 2 uien - 1 gele ( of rode) paprika - 1/2 tot 3/4 courgette - 3 tomaten - 5 middelgrote vastkokende aardappelen - 2 teentjes knoflook - scheutje olijfolie - 1/2 glas witte wijn - rozemarijnnaaldjes van 1 takje - 6 plakjes hongaarse salami - zout en peper - pikante paprikapoeder - chilivlokken uit de molen.

• Verwarm de oven voor op 190 graden
• Schil de aardappelen, snij ze grof maar wel in ongeveer gelijke stukken
• Ui in vieren snijden, paprika doormidden snijden, zaadlijsten verwijderen, iedere helft in 3 of 4 stukken snijden afhankelijk van de grootte.
• De courgette in dikke plakken snijden.
• De tomaten in vieren snijden
• Wrijf de kip in met zout, peper, paprikapoeder en maal er wat chilivlokken over.
• Leg de bouten met een klein scheutje olijfolie in een grote ovenschaal en zet 10 minuten in de oven. Je kunt de bouten ook even in de pan aanbraden.
• Haal de schaal eruit en leg de aardappelen plus rozemarijnnaaldjes erbij. Kwartiertje bakken.
• De schaal weer uit de oven en nu de ui, paprika, courgette, tomaat en fijngehakte knoflook toevoegen
• Giet de witte wijn erover, schuif terug in de oven en bak tot kip en groente gaar zijn.
• Voeg 10 minuutjes voor het einde de salami toe.

Kip en aardappelen hebben de meeste tijd nodig vandaar dat ik niet alles tegelijk in de schaal doe, vind het namelijk wel lekker als de paprika en courgette nog iets van een bite hebben.  Ook de knoflook voeg ik niet als eerste toe, de kans op verbranden is dan vrij groot en daar wordt het bitter van. Je kunt er ook voor kiezen knoflook in hun velletje tussen de kip en groente te leggen.

Heb je olijven over? Leg het erbij, evenals een paar plakjes citroen. Dat laatste heb ik normaliter altijd in huis maar nu dus even niet. Aubergine kan erbij, paddestoelen, wortel... leef je uit met de restjes in je groentela!

Culi Plaza online en even bijkletsen

Zo, de eerste adresjes waar je heerlijk kunt culishoppen staan online. Uiteraard volgen er de komende tijd nog veel meer. Ik publiceer ze in groepen  van 10 of 20 zodat er bij iedere post meteen weer fijn wat te snuffelen valt.
Zoals ik ook daar aangegeven heb, tips en leuke adresjes zijn altijd welkom!
Graag nodig ik jullie uit om een kijkje te nemen op Culi Plaza

Eén dezer dagen verschijnt er ook een aparte Facebookpagina voor Culi Plaza en uiteraard ook een account op Twitter zodat ik ook extra nieuwtjes aan jullie kwijt kan. Maar dat kunnen jullie allemaal daar lezen en volgen. Eetlust is bedoeld voor de recepten, mijn kookboeken en andere wetenswaardigheden!

En nu ga ik me weer bezighouden met de decemberpret oftewel wat eten we met de Kerst. Snuffelen in magazines en kookboeken, me verlekkeren boven foto's en nu al weten dat het gros waarschijnlijk niet gemaakt gaat worden..
Daarnaast ga ik me ook nog buigen over de allerlaatste Foodswap van dit jaar. Uiteraard weer georganiseerd door Es'Factory. Gelukkig niet zo'n enorm uitgebreide waarbij je weken staat te fröbelen en experimenteren, nee gewoon een heel gezellige die prima te doen is. Ook in deze toch altijd wel drukke weken.

Het afgelopen weekend heb ik een grote pan snert gemaakt, handig, kan er meteen een deel de vriezer in voor een komende keer. Ik was zeker niet de enige, de pannen snert vlogen me via de diverse kanalen om de oren. Ook nog kletskoppen, broodjes en rozijnenbollen gebakken. Productief weekendje!
Maar het allergezelligste was om vrijdagavond weer eens met zijn viertjes aan tafel te zitten, dat komt met twee op zichzelf wonende kinderen nu eenmaal niet iedere week meer voor.

Zuurkooltaart met een zoetje en een zoutje

Vorige week zag ik een zuurkoolquiche van Maaikyz iCook voorbij komen en dat nestelde zich meteen in mijn hoofd. Een hartige zuurkooltaart, heel lang geleden dat ik dát maakte. Zo eenvoudig en lekker om te fabriceren, door de ananas en rozijnen zal het hoogstwaarschijnlijk ook bij veel kinderen wel in de smaak vallen. Behalve als je niet van zuurkool houdt natuurlijk. De spekblokjes en kaas geven een klein zoutje zodat het niet te fruitig wordt. Als hoofdmaaltijd is het genoeg voor 4 à 6 personen, voor een buffet haal je er 12 puntjes uit.

Je hebt nodig:
5 plakjes bladerdeeg - 500 gram zuurkool - klein blikje ananas - 2 el rozijnen - 1 ui - 1 rode paprika - 200 gram spekblokjes - 150 gram geraspte kaas - 200 ml crème fraîche - 2 eieren - quichevorm van 26 cm doorsnede - beetje boter om in te vetten.

Zo maak je het:

• Zet de zuurkool op met ananas plus sap plus rozijnen. Laat 45 minuten zachtjes stoven.
• Ontdooi de bladerdeeg.
• Snipper de ui, snij de paprika in kleine stukjes.
• Bak de spekblokjes op zacht vuur krokant. Voeg ui en paprika toe, bak mee.
• Verarm de oven voor op 200 graden.
• Vet je bakvorm licht in met wat boter.
• Strooi klein beetje bloem op je werkblad en rol het bladerdeeg uit tot een lap iets groter dan de bakvorm.
• Leg het erin. Strooi de helft van de geraspte kaas over de bodem.
• Klop de crème fraîche los met de eieren tot homogeen geheel.
• Laat de zuurkool  uitlekken en verdeel over de bodem.
• Schep het spek/paprika/uimengsel erover plus de rest van de geraspte kaas.
• Giet de crème fraîche erover en zet de taart 40-45 minuten in de oven. 

Laat eens wat karwijzaadjes (kümmel) meestoven met de zuurkool, die twee kunnen het samen heel goed vinden.

Culishoppen wordt Culi Plaza

Op de pagina culishoppen heb je er al van alles over kunnen lezen. In de hoop je zoektocht naar een favoriet culinair product te vergemakkelijken heb ik besloten er een apart blog van te maken met in de toekomst wellicht een heuse van alle gemakken voorzien en gelikte site. Eerst maar eens klein en bescheiden beginnen!

Alvast wat informatie zoals het nu op culiplaza.wordpress.com te vinden is.

Op 10 december gaat Culi Plaza online met een eerste selectie culishop adressen. De bedoeling is om er iedere week nieuwe adressen aan toe te voegen. Hopelijk maak ik het je op deze manier gemakkelijker om jouw favoriete culinaire producten te vinden.Aan de rechterkant vind je straks een uitgebreide lijst met categorieën, gesorteerd op provincie en de belangrijkste producten. Schroom vooral ook niet om reacties te plaatsen, tips te geven, adresjes door te geven. Voor dat laatste geldt; géén restaurants, zij zijn al te vinden via sites als Iens en SpecialBites.
Culi Plaza is straks ook te volgen via Facebook en Twitter.

Ook als ondernemer kun je jezelf aanmelden, een vereiste is wel dat je in het bezit bent van een website, verkoopt aan particulieren en uiteraard gericht bent op eten en drinken. Aanmelden kan door een mailtje te sturen naar culiplaza@gmail.com

Hartverwarmend Sarban

Het is een beetje thuiskomen bij Wali en Ahmad Alizadah en hun team. Eten bij Afghaans restaurant Sarban stond al een eeuwigheid op mijn lijstje maar zoals het zo vaak gaat, het kwam er maar niet van. Een eerste poging tot reserveren mislukte aangezien ze gesloten waren wegens een ongetwijfeld welverdiende vakantie.
Gisteren echter op de eerste dag van december met de jubelende verhalen in ons achterhoofd koersten we Sarbanwaarts.  Rillend van de kou stapten we binnen waar we hartelijk welkom werden geheten en naar ons gezellige hoekje werden begeleid.
De enige tijd waarop we nog terecht konden was 20.00 uur, gezien het aantal tafels (ongeveer 15) en de populariteit niet echt een verrassing. Sarban draait namelijk uitstekend.
Eenmaal voorzien van een drankje kwam de kaart ter tafel. De Afghaanse keuken was mij totaal onbekend, naar kruiden, specerijen, geuren kon ik slechts raden. Hoe fijn is het dan om een gedegen uitleg te krijgen over de gerechten die op tafel komen waarbij uiteraard niet alle geheimen verklapt worden.
Wij kozen voor het kennismakingsmenu, de manier om in - en overzicht te krijgen van iets wat nieuw en onbekend is.

Eens kijken of ik alles onthouden heb. Het voorgerecht bestond uit:
Deqan kofte tokhm zijn licht gekruide vegaburgertjes van onder andere gele split - en kikkererwten, het valt onder de noemer streetfood. Luchtig, een zweempje munt, de afdeling hapt zo heerlijk weg.
Wat ook onder de noemer streetfood valt  zijn maïskolfjes die door een vrij pittig beslagje zijn gehaald en vervolgens gefrituurd. Het laat een klein brandertje na. De frisse herderssalade helpt eventuele brandjes blussen.
Mantou zijn gestoomde deegkussentjes met gehakt en ui met een topping van tomatensaus en kwark. Hiervan wil ik eigenlijk het recept, waanzinnig lekker. Het is gekruid maar tevens licht en fris van smaak.

Na een klein pauze waarin we nagenoten van al dit nieuws verscheen de volgende proeverij.
Twee soorten rijst waarbij de een heel mild en vrij neutraal is, prima begeleider bij alle kruidige complexiteit. Van kermis in je mond houden nu eenmaal weinigen. Qabelie pelauw is een rijke rijstvariant, een gerecht dat gemaakt wordt bij feestelijke gelegenheden, het is voorzien van amandelen, rozijnen, wortel en pistachenoten. In de rijst zitten stukjes lamsvlees.
Wat ook veel mmmmgeluiden ontlokte: raane morg, kipkarbonade uit de oven, flink gekruid waarbij het onder druk de oven in gaat zodat het vlees niet van buitenaf maar van binnenuit gaart  waardoor alle sappen bewaard blijven, het vlees mals is doortrokken van een divers smakenpalet.
Qorme gosala is kalfsvlees in een gele saus, een kruidig gerecht wat een beetje aan een curry doet denken.
Daarbij diverse groentegerechtjes als aubergine uit de oven met kwark, gestoofde spinazie waarbij ik de kruiden niet thuis kon brengen, aardappeltjes in een saus met ondermeer kurkuma (denk ik, vermoed ik), een kleine friszure salade van tomaat en rode ui en knapperige bloemkoolroosjes in een tomatensaus

Hebben jullie al trek? Maar we zijn er nog niet. We sloten uiteraard af met een dessert. Twee huisgemaakte bolletjes ijs, de één met afghaanse pistachenoten en kardemom, de ander met vijgen en gedroogde rozenblaadjes begeleid door wat noten en gedroogd fruit.
Zoals jullie weten ben ik geen zoetekauw maar dit hapte ook ik 1,2,3 weg.
Als aller,allerlaatste een kop loeihete koffie, ook alweer een verademing als je zo vaak een lauwwarm kopje voor je neus krijgt.

Zijn de verwachtingen waargemaakt? Jazeker! Waarmee kun je de afghaanse keuken vergelijken? Mijn lichte angst was hoeveelheden koriander omdat ik dat zoals u weet écht maar dan ook écht niet lekker vind. Gelukkig was dat niet het geval. Kurkuma, kardemom, kaneel, munt, knoflook, saffraan plus mij onbekende kruiden zorgen voor een kruidige maar perfecte balans. Het is niet te pittig maar ook zeker niet vlak. Er danst wat rond op je smaakpapillen! Een beetje India, een beetje Turkije, een beetje Marokko...iedereen haalt er wel wat uit maar eigenlijk is het niet te vergelijken.
Wat waren we kwijt? Rond de 160 euro voor ons vieren inclusief wijn, water, koffie. Een zeer goede prijs/kwaliteitsverhouding in mijn ogen
Nog iets te klagen? Nee, sorry, kan niks bedenken.

Foto's.. tja... hadden we kunnen doen... hebben we niet gedaan.. niet aan gedacht.. te druk met genieten.

Samen eten, samen delen. samen proeven, samen genieten. Dat is wat je hier doet. De gastvrijheid is in mijn ogen bijna ongekend, je bent hier geen gast, je bent hier familie.

Afghaans restaurant Sarban
Besterdring 2
5014 HL Tilburg
013-5353567